سایر قسمت ها
ویژه برنامه سالروز میلاد حضرت عبدالعظیم حسنی ع استاد اشهد
ویژه برنامه خورشید ری با کارشناسی استاد اشهد و اجرای آقای مسلم آقایی
دیگر قسمت ها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
عنوان برنامه: سالروز میلاد حضرت عبدالعظیم حسنی (سلام الله عليه)
استاد: حجت الاسلام والمسلمین اقای اشهد
مجری: آقای مسلم اقایی
کلیدواژها:
باب المراد؛ حضرت عبدالعظیم (سلام الله عليه)؛ امام صادق (سلام الله عليه)؛ هشام ابن حکم؛ حضرت امیرالمومنین (سلام الله عليه)؛ پیامبر (صلی الله علیه واله وسلم)؛ ولی امر؛ امام؛ اصلاح باورها؛ حسادت؛ حضرت ابراهیم (سلام الله عليه)؛ علی بن حمزه بطائنی!
مجری:
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ، به نام مناسب ترین واژه ها به رسم محبت به نام خدا عرض سلام، ادب، احترام دارم محضر یکایک شما بینندگان، فرهیختگان گرامی خوشحال و خرسندم از این جهت که بار دیگر در بهترین روزهای خداوند متعال توفیق دارم در محضر شما گرامیان باشم. در شب ولادت حضرت عبد العظیم حسنی توفیق داریم در ویژه برنامه زنده خدمت شما باشم.
افتخار دارم در استودیو محضر کارشناس گرانقدر حضرت حجة الاسلام و المسلمین آقای حسین اشهد هستم، حضرت استاد سلام علیکم اسعد الله ایامکم خیلی خوش آمدید
استاد اشهد:
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، السَّلَامُ عَلَى الْمَهْدِيِّ وَعَلی آبائه، درود می فرستیم به روان پاک حضرت امام (رحمة الله علیه) و شهدامان از شهدای جنگ تحمیلی اول، دوم و سوم از فرماندهان شهید، دانشمندان شهید و خانواده هایشان و مؤمنین و مؤمنات از کودکان مدرسه شجره طیبه شهرستان میناب از کودکان ورزشگاه لامرد خاصه پیشوای شهیدمان رهبر عالی قدر و قائد عظیم الشأن مان همه را دعا می کنیم که ان شاء الله هم جوار با اهل بیت (علیهم السلام) باشند و دعا گوی ما هم باشند.
آرزوی سلامتی داریم برای رهبر جوان و فرزانه مان و ان شاء الله دعا می کنیم خدای متعال با رفع موانع ظهور امام زمان (سلام الله علیه) این انقلاب را به انقلاب جهانی امام زمان (سلام الله علیه) متصل بفرماید. میلاد با سعادت حضرت عبد العظیم حسنی (علیه السلام) را محضر شما و همه بینندگان عزیز تبریک عرض می کنم و خیلی خوشحال هستم که محضر شما بزرگواران و بینندگان عزیز در این شبکه وزین شرکت می کنم و حضور دارم.
مجری:
عنوان برنامه را خورشید ری، به روایتی شب ولادت حضرت عبد العظیم حسنی هست به عبارتی خیلی وجه خوبی را دوستان خوش سلیقگی کردند. استاد فکر می کنم خوب باشد سوال اول این را عرضه بدارم یک معرفی اجمالی از وجود نازنین حضرت عبد العظیم حسنی داشته باشیم و یک معرفی از شخصیت این بزرگوار بفرمایید.
استاد اشهد:
جناب عبد العظیم حسنی با چند واسطه به امام حسن مجتبی (علیه السلام) می رسند از تاریخ ولادت و وفات این بزرگوار یا به نقلی شهادت این بزرگوار تاریخ دقیقی در دسترس نیست، اعتماد می کنیم به برخی از عزیزانی که این را نقل کردند چهارم ربیع الثانی را برای ولادت این بزرگوار مشخص کردند که ایشان در سال 173 در مدینه به دنیا آمدند قرن دوم می شود.
وفات ایشان را هم نوشتند در تاریخ 15 شوال 252 هجری در شهر ری که یک شهر بزرگی در زمان خودش بود هم شیعیان، هم موالیان اهل بیت هم غیر شیعیان در آن منطقه زندگی می کردند شهر ری، یک شهر کُهن و قدیمی است. این بزرگوار از ویژگی های خاصی برخوردار است مثلاً مرحوم آقا بزرگ تهرانی ایشان را تجلیل می کند ایشان به عنوان محدث معروف است.
ایشان را اهل عبادت شبانه، اهل جِد و جهد معرفی می کنند نوشتند که ایشان هر شب اهل دعا، ذکر و نماز بود روزها را هم روزه می گرفت. داخل پرانتز نکته ای را عرض بکنم هر کسی از بندگان خدا هر چقدر خودش را به اهل بیت و ائمه (علیهم السلام) نزدیک بکند عبادتش هم فرق می کند. وقتی در سیره اهل بیت می خوانید نوع عبادت این بزرگواران برای ما مردم ساده دست نیافتنی است. آن ها معصوم و حجت خدا هستند.
اما از اصحاب اهل بیت، از خواص اصحاب اهل بیت، از آن های که حلقه اول هستند اصطلاحاً وقتی نگاه می کنید عبادت های آن ها هم شبیه اهل بیت می شود. واقعه مشهوری را می خواهم مثال بزنم مثلاً شب عاشوراء همه اصحاب فهمیدند فردا همه اهل شهادت هستند یعنی اگر پای سید الشهداء بمانند فردا در این میدان کشته بشوند سید الشهداء (سلام الله علیه) فرمود فردا در بهشت هم جوار ما هستید.
این ها به جای این که شب شان را همین طور بگذارند نوشتند تا صبح عبادت کردند این ها اهل عبادت بودند برای منِ نوعی گونه عبادت ها عجیب است لذا گاهی وقت ها در احوال اصحاب می خوانیم همچنین عبادت هایی داشتند شب ها را تا صبح بیدار بودند روزها را روزه می گرفتند اهل انفاق، مردم داری و اهل رسیدگی به امور مردم بودند. شاید یک خرده تعجب کنیم جای تعجب ندارد هر که، هر چقدر به اهل بیت (علیهم السلام) نزدیک می شود این گونه است یعنی ویژگیی است که آن جا می توانیم پیدایش بکنیم.
جناب عبد العظیم حسنی (علیه السلام) هم صاحب همین ویژگی بارز است واقعاً در سرگذشت و شخصیت ایشان نوشتند که از اهل عبادت و راز و نیاز با خدای متعال بوده است. این بزرگوار از امامزادگان واجب التعظیم هستند این شخصیت حالا در شهر ری بارگاهی دارند محل زیارت مردم است گاهی وقت ها شاید تصور بشود یک امامزاده ای گنبد و بارگاه دارد یک چیزی طبیعی است. در عرف ما امامزادگان در نسل پنجم، دهم، بیستم شاید در اقصی دنیا نه فقط کشور خودمان در منطقه خاورمیانه بیشتر زندگی می کردند امامزاده هست.
آن امام زادگانی که مهر تأیید از اهل بیت (علیهم السلام) در زمان حیات شان دارند جناب عبد العظیم حسنی هم در زمان حیاتش از حجت خدا مهر تأیید دارد و هم بعد از وفات ایشان یا به مرگ طبیعی از دنیا رفتند یا یک گزارشی هست که به شهادت رسیده است ایشان مورد سفارش زیارت قبرشان توسط امام هادی (علیه السلام) است.
این نشان می دهد شخصیت این بزرگوار مورد تأیید اهل بیت است و ما اجازه داریم به این بزرگوار متوسل بشویم یعنی این شخصیت جلیل القدر این اجازه را به ما دادند پیشوای شهید ما فرمودند شهر ری قبله تهران است به خاطر وجود این امامزاده واجب التعظیم گرچه ما در جوار ایشان جناب امامزاده حمزه را هم داریم او امامزاده بلافصل است و جناب عبد العظیم حسنی به زیارت ایشان رفته است اما جناب عبد العظیم حسنی آن جا می درخشد برنامه امشب ما هم خورشید ری هست چه زیبا نام نهاده شده است.
مجری:
واجب التعظیم در صحبت هایتان به آن اشاره فرمودید و این که به زیارت حضرت شاه عبد العظیم خیلی سفارش شده است. سوالم را این گونه می خواهم مطرح کنم یک قسمتش را پاسخ دادید واجب التعظیم بودن را قدری بیشتر برای مان باز و معنی کنید و سفارش زیارت حضرت عبد العظیم حسنی به خاطر این که منسوب به امام هستند، به خاطر این که گنبد، بارگاه، مناره و گلدسته دارند یا عوامل دیگری که این قدر تأکید شده و واژه واجب التعظیم را برای ایشان به کار می بریم؟
استاد اشهد:
اساساً نزد خدای متعال حَسب و نَسب خیلی ملاک نیست این که می گویم خیلی شاید یکی، دو روایت پیدا بکنیم که حَسب و نَسب یک اعتباری داشته باشد. ولی از آیات قرآن بر می آید:
(إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ)
گرامي ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست؛
سوره حجرات (49): آیه 13
یا در آیات آخر سوره مبارکه تحریم خدای متعال می فرماید:
(ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَينِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَينِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يغْنِيا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ)
خداوند براي کساني که کافر شده اند به همسر نوح و همسر لوط مثل زده است، آن دو تحت سرپرستي دو بنده از بندگان صالح ما بودند، ولي به آن دو خيانت کردند و ارتباط با اين دو (پيامبر) سودي به حالشان (در برابر عذاب الهي) نداشت، و به آنها گفته شد: «وارد آتش شويد همراه کساني که وارد مي‌شوند!»
سوره تحریم (66): آیه 10
منِ خدا اگر بخواهم برای کفار مثال بزنم دو زن پیغمبر را مثال می زنم که این ها با این که زن پیغمبر بودند اما به راه راست نبودند این نشان می دهد نسبت ها، نزد خدای متعال ملاک و اعتبار نیست ممکن است بعداً کمک کار باشد ولی ملاک نیست این که بگوییم جناب عبد العظیم حسنی چون امامزاده و منسوب به حجت خدا هستند و ما باید به ایشان تعظیم کنیم از یک جهت بله تعظیم می کنیم؛ ولی از این جهت که منشأ ما باشد نه هر کسی نیست چون ملاک، نزد خدای متعال حجت خداست اوست که تعیین می کند.
شما مستحضر هستید خدای متعال یک میزان و یک سنجه دارد آن هم ولایت است. ولایت امیر المؤمنین (سلام الله علیه) سنجه نزد خداست که امام صادق (علیه السلام) می فرماید من پسر امیر المؤمنین و موالی امیر المؤمنین هستم. به من موالی امیر المؤمنین بگویید بهتر از این است که پسر امیر المؤمنین بگویید. بین امامزاده داشتیم افرادی که به راه آن طور که باید و شاید متوقع بودیم در مسیر اهل بیت باشد نبودند شاخصه شان پسر امام هادی (علیه السلام) که معروف به جعفر هست او با دستگاه خلیفه همکاری می کرد و جزو جواسیس دستگاه خلیفه در منزل امام عسکری (علیه السلام) بود.
پس لزوماً نسب، اعتبار ندارد و نزد خدای متعال ملاک نیست آن چه که ملاک هست ولایت است اگر کسی صاحب این ولایت باشد اگر کسی اهل تقوا و زهد باشد اهل این باشد که محضر اهل بیت (علیهم السلام) عرض ارادت کند همچنین شخصیتی، نزدیک می شود جزو حلقه خواص می شود و او مورد تعظیم بندگان قرار می گیرد.
جناب عبد العظیم حسنی برایش نوشتند محدث یعنی راوی است در منابع و میراث گرانبهای شیعه مان صد روایت از ایشان علمای ما نقل کردند ایشان زاهد است ایشان ارتباط عمیقی با چند امام بزرگوار دارد. اختلاف هست که امام رضا (علیه السلام) یا امام جواد (علیه السلام) هم ایشان درک کرده یا بعضاً گفتند که امام کاظم (علیه السلام) را هم ایشان درک کرده است. قدر متیقن این است که این بزرگوار امام هادی (سلام الله علیه) را زیارت کرده محضر این حجت خدا رسیده است و در زمان حیاتش مُهر تأیید از این بزرگوار اخذ کرده و دیگرانی محضر امام هادی (علیه السلام) آمدند سوال و شبهه داریم به چه کسی مراجعه کنیم؟ حضرت فرمود عبد العظیم در منطقه شما هست بروید به او مراجعه کنید سلام من را هم به او برسانید. این حجت خداست دارد می فرماید این ملاک نزد خدای متعال است این که وقتی می فرماید یعنی بر منِ بنده لازم است اگر می خواهم به حجت خدا مراجعه کنم به این بزرگوار مراجعه کنم.
لذا در اصحاب هم این رویه را داشتیم محضر حجج الهی می آمدند نقل شده است جلوتر برویم دو، سه تا نکته را عرض خواهم کرد. این بخش را جمع بندی کنم می خواهم شمرده شمرده عرض کنم یک وقت نکته ای جا نماند. جناب عبد العظیم حسنی، واجب التعظیم است امامزاده ای است که ما به زیارت او می رویم چون امام هادی (علیه السلام) فرموده است به زیارت او بروید. همین کفایت می کند برای زیارت این بزرگوار روایت داریم شاید امامزاده خیلی داشته باشیم برخی بارگاه دارند برخی ها ناشناخته هستند اما این گونه مورد تأیید اهل بیت (علیهم السلام) نیستند.
مجری:
اتفاقاً نکته ای که فرمودید به صرف حَسب و نَسب داشتن و منسوب بودن خیلی نمی توانیم جایگاهی برایش قائل بشویم توضیح مشروحی هم دادید اما فضیلت های زیارت را می خواندم عجب فضیلت هایی برای حضرت عبد العظیم مترتب شده است.
استاد اشهد:
بله همین که عرض کردم امام هادی (علیه السلام) فرمود کجا بودی؟ گفت به زیارت حضرت سید الشهداء رفته بودم فرمود در منطقه عبد العظیم را زیارت می کردی به تو ثواب می دادند.
«السلام علیک یا من بزیارته زیارتُ سید الشهداء یُرتجیٰ»
ای سلام بر تو کسی که اگر به زیارت تو بیایم امید است که ثواب زیارت سید الشهداء را به من بدهند.
یک توضیحی بدهم در آموزه های دینی، در روایات مان، در سفارشات اهل بیت (علیهم السلام) و در دین مبین اسلام آن قدر که نسبت به زیارت سید الشهداء (سلام الله علیه) تأکید، سفارش و توصیه داریم و در برابر آن اجر، ثواب و جایزه نوشتند برای هیچ عملی عبادی دیگری در اسلام ننوشتند، این یک مبنا است.
این را چطور با زیارت حضرت عبد العظیم حسنی جمع کنیم؟ این سخن امام هادی (علیه السلام) یعنی چه؟ یعنی این که اگر به زیارت جناب عبد العظیم حسنی بروی امید داشته باش آن ثوابی که می خواهند بدهند جنسش از ثواب های زیارت سید الشهداء است. جنس این ثواب متفاوت است. شما کتاب کامل الزیارات مرحوم ابن قولویه قمی را ببینید بیش از نود دسته روایت ایشان در ثواب زیارت سید الشهداء نقل کرده است. از این یک دانه ثواب دادن زیارت سید الشهداء در آن هست تا دو میلیون حج و دو میلیون عمره در رکاب رسول خدا خیلی گسترده است. بساط سید الشهداء (رحمة الله الواسعة) ثوابی که برای زیارت حضرت دارد خیلی گسترده است. جنس این ثواب متفاوت است، امید داشته باش وقتی به زیارت جناب عبد العظیم حسنی (سلام الله علیه) می روی جنس ثوابی که به تو می دهند از ثواب زیارت سید الشهداء (سلام الله علیه) است برای همین زیارت این بزرگوار این قدر ارزش دارد و توصیه می شود.
مجری:
شب ولادت هست دل هایمان هم حواله حرم آقا جان مان سید الشهداء شد هم ولادت حضرت عبد العظیم حسنی ان شاء الله برای شما بینندگانی که مرغ دل تان پرواز کرد هم کربلای معلیٰ هم حرم عبد العظیم حسنی در شب ولادت برای تان بنویسند گفت
بُعد منزل نبود در سفر روحانی * بنویسند یک زیارت عارفاً بحقٍ
(میان برنامه)
مجری:
ابتدای برنامه عرض کردم ولو به اندازه یک ساعت بنشینیم و گفتگو کنیم در این حال و هوای خوبی که به نامِ نامی حضرات معصومین و ذوات مقدس نفس می زنیم الحمد لله رب العالمین، گفت:
من ندیدم که کریمی به کَرم فکر کند * به چه مقدار به سائل بدهم فکر کند
از شما خواستن عشق است ضرر خواهد کرد * آن که در وقت گدائی به رقم فکر کند
امروز می توانیم محضر امامزاده واجب التعظیم حضرت عبد العظیم حسنی بگوییم آقا جان نگاهی بر خانه دل های ما بیانداز به حق همه این ذوات مقدس بهترین ها در سراسر این عالم پهناور نصیب و روزی همه تان بشود.
استاد! وجود نازنین حضرت عبد العظیم حسنی یک میراث ماندگاری، یکی نه شاید میراث های ماندگاری از ایشان را بخواهیم نام ببریم و معرفی کنیم و بگوییم پیرامون این خیلی باید تلمذ کنیم زانوی ادب بزنیم، بیاموزیم و مهارت کسب کنیم چه می توانیم بگوییم به بینندگان عیدی بدهید.
استاد اشهد:
یک میراث ماندگاری از این بزرگوار باقی مانده که اساساً ویژگی ایشان را همین میراث نگه داشته و به ما معرفی کرده است روایتی شریفی است که مرحوم صدوق (اعلی الله مقام الشریف) در چند کتاب شان من جمله کمال الدین نقل کردند و بعد از آن هم علمای دیگر نقل کردند، روایتی که معروف به حدیث عرض دین هست که شرح ها نوشته شده است. یکی از بهترین آن شرح ها، شرحی است که مرحوم حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (رحمة الله علیه) نوشتند به نام کتاب «حدیث عرض دین» روایتی است که محضر امام هادی (علیه السلام) در سامراء می رسد و جناب عبد العظیم حسنی در این روایت باورهایش را با نیت اصلاح اعتقادات بازگو می کند.
ببینید مؤمن دو پایه دارد یک پایه، باورهای اوست و یک پایه، مناسک او، اساساً بسته دین دو ساحت دارد یک ساحتش اعتقادات است و یک ساحتش اعمال، بایدها و نبایدها است. از برآیند این دو تا اخلاق، آن چه که ما از مؤمن می بینیم و به آن اخلاق می گوییم برآیند باور است که در ذهن و جان اوست و آن چه که نشان می دهد به چه فکر آن باور را ظهور و بروز می دهد به آن اخلاق می گوییم.
مجری:
یعنی ماحصل این ها اخلاق است
استاد اشهد:
ماحصل آن ها اخلاق می شود دارم از لحاظ اعتقادی عرض می کنم. پس اعتقادت ریشه دارد و بر مؤمن لازم است که اعتقاداتش را اصلاح کند به چه چیزی باید باور داشته باشد؟ ما مؤمنِ باورمندِ دوازده امامی هستیم به چه باید باور داشته باشیم و به چه نباید باور داشته باشیم، این باور ماست که رفتار، حرکات، سکنات و سخن گفتن ما را نشان می دهد. نحوه رفتار و کردار ماست که اخلاق ما را نشان می دهد این که توصیه به اخلاق، به مدارا، به رفتار نیکو، به حسن خُلق، به گفتگوی لَیّن و نرم داریم همه این ها در اعتقادات است اگر اعتقادات اصلاح بشود اگر اعتقادات در وجود من درست بشود و تثبیت پیدا بکند آن وقت بهتر می توانم زندگی بکنم.
دین برنامه زندگیست، برنامه زندگی که بنا نیست فقط در عمر شصت، هفتاد ساله من به درد بخورد. بناست در بعدِ قیامت هم این دین به درد من بخورد عمر انسان شصت، هفتاد سال نیست در مقابل جبهه ابلیس و طاغوت تبلیغ می کند می گوید همین قدر داری عمر می کنی پس در لحظه زندگی کن هر جور دلت می خواهد زندگی کن همین شصت، هفتاد سال را داری. در صورتی که برنامه دین این نیست ما یک عمر شصت، هفتاد ساله الان داریم اما منِ خدا، منِ نبی، منِ امام برای تو فرد فرد جامعه تا صحرای قیامت برنامه دارم و تا بعد از او حتی؛ ان شاء الله بهشت و صحنه دیگری که جهنم است.
لذا همه این ها به اصلاح اعتقادات بر می گردد. اصحاب اهل بیت (علیهم السلام) با این که در کنار حجج الهی بودند با این که محضر حضرات بودند و وجود آن بزرگواران را درک می کردند و آموزش می گرفتند، با این حال در روایاتی داریم مثل رجال کشی پنج، شش مورد نقل کرده جاهای دیگر هم داریم که اصحاب محضر حضرات معصومین (علیهم السلام) می آمدند می نشستند می گفتند آمدیم اعتقادات مان را اصلاح کنیم بگوییم به چه باور داریم شما اصلاح شان کنید. اگر نقص دارد بفرمایید اگر ندارد تأیید کنید. این یک رویه درستی است اصحاب می دانستند دارند چه کار می کنند و دارند به منی که بعد از این چهارده قرن دارم زندگی می کنم به من دارند یاد می دهند مؤمن اگر می خواهی مؤمن بمانی با بهره حداقلی از دین یک مؤمن معمولی هم بخواهی بشوی باید سراغ اهل فن بروی اعتقادات و باورت را یاد بگیری.
این که در فقه گفتند حمد و سوره ات را برو اصلاح بکن برو روزه، حجاب، طهارت و نجاسات یاد بگیر قبل از آن باید بروم باورهایم را یاد بگیرم به چه باید یاد بگیرم؟ چه بدانم و چه ندانم؟ به کدام خدا باید باور داشته باشم؟ یکی، دو نکته را این جا عرض خواهم کرد.
در رجال کشی روایت داریم محضر امام صادق (علیه السلام) دو زانو نشست زانویش را نزدیک زانوان مبارک حضرت کرد گفت اعتقاداتم را می گویم شما تأیید کنید بند بند ایشان از توحید می گفت حضرت می فرمود «إی و الله» بلی این درست است، پیشانی مبارک امام صادق را می بوسید. باز شروع می کرد حضرت تأیید می کرد پیشانی مبارک امام صادق را می بوسید چه صحنه جذابی و دلنشینی است! این میراث گرانبهایی که داریم در موردش صحبت می کنیم از جناب عبد العظیم حسنی هم در همین طیف است؛ یعنی اصلاح اعتقادات است نامه ننوشت از مدینه به سامراء آمد در دوران خفقانی که بنی العباس ساخته بودند. دورانی که حجج الهی خصوصاً دو امام هادی (علیه السلام) و امام عسکری (علیه السلام) تحت شدیدترین مراقبت های نظامی هستند رفت و آمدها کنترل شده است.
در این وضعیت جناب حضرت عبد العظیم به سامراء محضر امام هادی (علیه السلام) آمده کسی که پیر مرد و اواخر عمرش است امام هادی (علیه السلام) وقت شهادت شان 43 سال دارد، اگر همین را بخواهیم حساب بکنیم جناب عبد العظیم سنش نسبت به امام هادی دو برابر است اما به سن و سال نیست.
ما در قم توفیق داریم همجوار با جناب علی ابن جعفر هستیم امامزاده ای که این جا هست ان شاء الله همان علی ابن جعفر پسر امام صادق (علیه السلام) باشد. یک پیر مردی محاسن سفید بود داستان هایی از ایشان نقل می کنند یکی از داستانش این که ایشان در مسجد مدینه می نشست به دیگران قرآن می آموخت، روایت می خواند و تفسیر می گفت ایشان شخصیت جلیل القدری هستند.
یک وقت دیدند حضرت امام جواد (علیه السلام) در سن کودکی بود وارد مسجد شدند این پیر مرد محاسن سفید از جای خودش بلند شد دوان دوان به سمت امام جواد (علیه السلام) رفت او را همراهی کرد یک پوستنی داشت رویش نشسته بود امام جواد را روی آن پوستین نشاند خودش کنار نشست.
مجری:
یعنی تکریم را به حد اولیٰ رساند.
استاد اشهد:
بله، تا امام جواد (علیه السلام) در مجلس تشریف داشتند ایشان هیچ چیز نگفت نشسته بود بعد حضرت تصمیم گرفتند تشریف ببرند امام جواد (علیه السلام) تشریف بردند ایشان هم امام را تا دم در همراهی کرد برگشت سر جایش نشست شاگردانش گفتند جناب علی ابن جعفر تو پیره مرد محاسن سفید او کودک این چه کاری است، برای محاسن سفیدت حرمت نگه می داشتی؟
علی ابن جعفر را دوست دارم هر که در مقابل اهل بیت تواضع و کرنش می کند ایشان گفت سزاوار آن کسی است که خدای متعال این محاسن سفیدم را لایق ندانست مقام امامت به او بدهد؛ اما این آقازاده کودک لایق امامت است و شایستگی امامت را دارد چه دارید می گویید؟ به سن و سال و محاسن سفید نیست که خدای متعال، مقام امامت را جعل می کند.
مجری:
عجب کرنشی، عجب ادبی، عجب تواضعی!
استاد اشهد:
در تاریخ از این ها داریم مثلاً شخصیت دیگری که اهل کرنش در برابر اهل بیت است هشام ابن حکم است هشام ابن حکم است، هشام ابن حکم اهل کلام، یک جوانی که نوشتند در گوشه صورتش دارد چهار تا محاسن در می آید. یکی از آن ها محمد ابن مسلم است محمد ابن مسلم فقیه است، امام صادق (علیه السلام) می فرماید که چهار نفر میراث پدر من را به نسل های بعدی منتقل کردند یکیش محمد ابن مسلم است.
محمد ابن مسلم اهل کوفه هست و در کوفه دارد زندگی می کند کوفه یک قاضی دارد که این قاضی نوه سنان ابن أنس است، سنان ابن أنس را می شناسید و او را لعنت می کنید قاتل سید الشهداء (سلام الله علیه) است. نوه او قاضی کوفه است شریک ابن عبد الله ابن سنان ابن انس یک وقت پرونده ای برایش آوردند گفت شاهدهایت را بیاور رفت محمد ابن مسلم را آورد. تا شریک چشمش به محمد ابن مسلم افتاد خندید گفت این را آوردی؟ این جعفری است یعنی شیعه است این منسوب به امام صادق (علیه السلام) است نوشتند. روی زمین نشست گریه کرد گفت چیزی به تو نگفتم گفت مرد حسابی تو من را به کسی داری منسوب می کنی که اگر من سزاوار باشم کنارش بنشینم. توفیق پیدا کنم در محضر باشم تو من را داری منسوب به او می کنی؟ من کجا او کجا؟ این کرنش در برابر حجت خداست.
جناب عبد العظیم حسنی به سامراء آمد چند خطش را از رو می خوانم:
«حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُوسَى الدَّقَّاقُ وَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَرَّاقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الصُّوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو تُرَابٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى الرُّويَانِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي عَلِيِّ بْنَ مُحَمَّدٍ(سلام الله عليه) فَلَمَّا بَصُرَ بِي قَالَ لِي مَرْحَباً بِكَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ أَنْتَ وَلِيُّنَا حَقّاً قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَعْرِضَ عَلَيْكَ دِينِي فَإِنْ كَانَ مَرْضِيّاً ثَبَتُّ عَلَيْهِ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ هَاتِ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقُلْتُ إِنِّي أَقُولُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَاحِدٌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ خَارِجٌ عَنِ الْحَدَّيْنِ حَدِّ الْإِبْطَالِ وَ حَدِّ التَّشْبِيهِ وَ إِنَّهُ لَيْسَ بِجِسْمٍ وَ لَا صُورَة وَ لَا عَرَضٍ وَ لَا جَوْهَرٍ بَلْ هُوَ مُجَسِّمُ الْأَجْسَامِ وَ مُصَوِّرُ الصُّوَرِ وَ خَالِقُ الْأَعْرَاضِ وَ الْجَوَاهِرِ وَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَ مَالِكُهُ وَ جَاعِلُهُ وَ مُحْدِثُهُ وَ إِنَّ مُحَمَّداً ص عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ فَلَا نَبِيَّ بَعْدَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ إِنَّ شَرِيعَتَهُ خَاتِمَةُ الشَّرَائِعِ فَلَا شَرِيعَةَ بَعْدَهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ أَقُولُ إِنَّ الْإِمَامَ وَ الْخَلِيفَةَ وَ وَلِيَّ الْأَمْرِ بَعْدَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ الْحَسَنُ ثُمَّ الْحُسَيْنُ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدثُمَّ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ أَنْتَ يَا مَوْلَايَ فَقَالَ ع وَ مِنْ بَعْدِي الْحَسَنُ ابْنِي فَكَيْفَ لِلنَّاسِ بِالْخَلَفِ مِنْ بَعْدِهِ قَالَ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ ذَاكَ يَا مَوْلَايَ قَالَ لِأَنَّهُ لَا يُرَى شَخْصُهُ وَ لَا يَحِلُّ ذِكْرُهُ بِاسْمِهِ حَتَّى يَخْرُجَ فَيَمْلَأَ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْما قَالَ فَقُلْتُ أَقْرَرْتُ وَ أَقُولُ إِنَّ وَلِيَّهُمْ وَلِيُّ اللَّهِ وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوُّ اللَّهِ وَ طَاعَتَهُمْ طَاعَةُ اللَّهِ وَ مَعْصِيَتَهُمْ مَعْصِيَةُ اللَّهِ وَ أَقُولُ إِنَّ الْمِعْرَاجَ حَقٌّ وَ الْمُسَاءَلَةَ فِي الْقَبْرِ حَقٌّ وَ إِنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ الصِّرَاطَ حَقٌّ وَ الْمِيزَانَ حَقٌّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ وَ أَقُولُ إِنَّ الْفَرَائِضَ الْوَاجِبَةَ بَعْدَ الْوَلَايَةِ الصَّلَاةُ وَ الزَّكَاةُ وَ الصَّوْمُ وَ الْحَجُّ وَ الْجِهَادُ وَ الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيُ عَنِ الْمُنْكَرِ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ (سلام الله عليه) يَا أَبَا الْقَاسِمِ هَذَا وَ اللَّهِ دِينُ اللَّهِ الَّذِي ارْتَضَاهُ لِعِبَادِهِ فَاثْبُتْ عَلَيْهِ ثَبَّتَكَ اللَّهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ.»
كفاية الأثر في النصّ على الأئمة الإثني عشر؛ خزاز رازى، على بن محمد، محقق/ مصحح: حسينى كوهكمرى، عبد اللطيف، ناشر: بيدار، ص 288
محضر امام هادی (علیه السلام) رسیدم «دَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي عَلِيِّ بْنَ مُحَمَّدٍ(سلام الله عليه)» نشان می دهد می داند من کجا دارم می روم؟ تا حضرت من را دید فرمود «مَرْحَباً بِكَ» یک توصیف و واژه ای است که برای تکریم استفاده می شود «يَا أَبَا الْقَاسِمِ» امام هادی (علیه السلام) هم به اسم صدا نمی کند به کنیه دارد خطاب می کند. یعنی امام هادی هم می داند دارد با چه کسی صحبت می کند با یکی از شاگردان و خواص از اصحاب خودش دارد صحبت می کند و با کنیه دارد احترام می گذارد بعد حضرت می فرماید «أَنْتَ وَلِيُّنَا حَقّاً» عبد العظیم حسنی حقیقتاً تو در دار و دسته ما هستی (فارسی خیلی ثلیث) «أَنْتَ وَلِيُّنَا حَقّاً» حقیقتاً در دار و دسته ما هستی و جزو ما حساب می شوی از موالیان ما و مورد تأیید ما هستی، دوستت داریم چرا به جناب عبد العظیم علاقه هست؟ چرا همچنین روایت شریفی را حضرت می فرماید؟
جلوتر برويم بعد داریم می گوید گفتم یابن رسول الله، پسر پیغمبر «قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَعْرِضَ عَلَيْكَ دِينِي» آمدم دینم را محضر شما عرضه کنم «فَإِنْ كَانَ مَرْضِيّاً ثَبَتُّ عَلَيْهِ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ» اگر راضی هستی که هیچ تا این که من خدا را ملاقات کنم.
حضرت فرمود «فَقَالَ هَاتِ يَا أَبَا الْقَاسِمِ» بگو شروع به گفتن کرد این اعتقادات را می گوید امام هادی (علیه السلام) می فرماید که تو در دار و دسته ما هستی یعنی باورهایت دقیق هست، همانی است که منِ امام هادی از یک مؤمن توقع دارم آن طوری هستم. منِ امام هادی از بندگانم توقع دارم توی عبد العظیم حسنی رأس این بندگان نشستی با این باورهای که داری.
از توحید و خدای متعال می گوید نکاتی عرض می کند که علمای ما در طول هزار سال دارند روی این نکات حرف می زنند. مثلاً می گوید «فَقُلْتُ إِنِّي أَقُولُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَاحِدٌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ خَارِجٌ عَنِ الْحَدَّيْنِ حَدِّ الْإِبْطَالِ وَ حَدِّ التَّشْبِيهِ» ماحَصلش را بگویم فقط نمی خواهم از حالت علمی جَرف بکنیم خیلی هم بلد نیستی.
ببینید گاهی وقت ها می گویند چطور می شود در مورد خدای متعال صحبت کرد؟ آیا می توانیم او را در ذهن تصور بکنیم؟ آیا می توانیم بعضی از نسبت ها از او بر داریم و سلب کنیم؟ حقیقت ماجرا این است که تمام این هایی که ما داریم در موردش صحبت می کنیم همه این ها خلق خداست. خدا این ها را خلق کرده است آن وقت در ذهنم از خدای متعال چیزی تصور می کنم که خود همان هم خلق خداست. مثل این که خدا کجاست؟ در طول تاریخ از ائمه (علیهم السلام) خیلی سوال شده است؟ یک یهودی از یکی از خلفاء آمد سوال کرد که خدا کجاست؟ اگر بگویی خدا کجاست مسلمان می شوم گفت:
(الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى)
همان بخشنده اي که بر عرش مسلط است.
سوره طه (20): آیه 5
گفت اگر خدا بالاست یعنی زمین، خدا ندارد گفت تو کافر هستی برو بیرون خواست بیرون برود امیر المؤمنین (سلام الله علیه) صدایش کرد فرمود «یابن عم تعال» پسر عمویم بیا او یهودی بود پسر عمو یعنی چه؟ یعنی تو از نسل جناب اسحاق هستی من از نسل جناب اسماعیل هستیم پسر عمو حساب می شویم بپرس گفت آنی که خلیفه شما بود بلد نبود جوابم را بدهد تو که هستی؟ امیر المؤمنین (سلام الله علیه) فرمود من یک عالم دینی هستم بپرس جواب می دهم گفت خدا کجاست؟ حضرت فرمود جوابت را می دهم به شرطی که مسلمان شوی گفت باشد. حضرت فرمود:سوالت اشتباه است، کجاست؟ خلق خداست، خود کجا بودن هم خلق خداست چون خلق خداست نمی توانی بگویی خدا کجاست؟ عبارت هایی که جناب عبد العظیم نسبت به توصیف خدای متعال می برد از این نوع عبارت هاست فهمیده است.
بعد نسبت به رسول خدا نکاتی دارد بعد سراغ ائمه (علیهم السلام) می آید. یکی، دو جمله دیگر بگویم «وَ أَقُولُ إِنَّ الْإِمَامَ وَ الْخَلِيفَةَ وَ وَلِيَّ الْأَمْرِ بَعْدَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام» امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (سلام الله علیه) امام، خلیفه، ولی امر در فارسی این ها را تقریباً شبیه به هم ترجمه می کنیم. اما جناب عبد العظیم می داند دارد چه می گوید؟ امام کیست؟ خلیفه کیست؟ ولی امیر کیست؟ آیه ای در قرآن است همه این ها را می خواهم به جهت این که روی اصلاح اعتقادات تأکید کنم.
لزوم و ضرورت این که من به سمت اصلاح باورهایم بروم برای همین می خواهم تأکید بکنم.
نکته ای هست خدای متعال می فرماید:
(أَمْ يحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَينَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَينَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا)
يا اينکه نسبت به مردم [= پيامبر و خاندانش]، و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مي ورزند؟ ما به آل ابراهيم، (که يهود از خاندان او هستند نيز،) کتاب و حکمت داديم؛ و حکومت عظيمي در اختيار آنها [= پيامبران بني اسرائيل] قرار داديم.
سوره نساء (4): آیه 54
بحث حسادت است آیه معروف به حسادت است (أَمْ يحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ) خدای متعال در این آیه مردم را دو دسته می کند. یک دسته حسود هستند و یک دسته مورد حسادت قرار می گیرند این هایی که مورد حسادت قرار می گیرند چه کسانی هستند؟ کسانی هستند که ما به ایشان فضل دادیم (فَقَدْ آتَينَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ) این ها از آل جناب ابراهیم هستند (وَآتَينَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا) ما به این ها مُلک عظیم عطا کردیم.
دو دسته روایت ذیل این آیه شریفه وجود دارد یک دسته منظور از مُلک عظیم را مقام امامت می داند یک دسته منظور از مُلک عظیم را مقام افتراض طاعت می داند. یعنی امامت همان مقام افتراض طاعت است، امام کیست؟ امام کسی است که بر من لازم است از او اطاعت کنم بی چون و چرا، بی قید، بی شرط، بدون تأخیر، بدون اعمال سلیقه، بدون این که دستور و فرمایش حجت خدا را جا به جایش کنم به قول امروزی ها کم و زیادش کنم. حجت خدا، ولی امر است یعنی همه چیز به دست اوست.
بعد ائمه (علیهم السلام را ایشان می شمارد تا امام هادی (علیه السلام)، «ثُمَّ أَنْتَ يَا مَوْلَايَ» امام هادی (علیه السلام) می فرماید «فَقَالَ (سلام الله عليه) وَ مِنْ بَعْدِي الْحَسَنُ ابْنِي» بعد از من پسرم حسن است «فَكَيْفَ لِلنَّاسِ بِالْخَلَفِ مِنْ بَعْدِهِ» داستان جانشینی او را می گوید که ماجرای غیبت را امام هادی (علیه السلام) بیان می کند.
بعد می‌گوید «أَقُولُ إِنَّ وَلِيَّهُمْ وَلِيُّ اللَّهِ وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوُّ اللَّهِ وَ طَاعَتَهُمْ طَاعَةُ اللَّهِ وَ مَعْصِيَتَهُمْ مَعْصِيَةُ اللَّهِ» دوست شما، دوست خداست. دشمن شما، دشمن خداست. اطاعت شما، اطاعت خداست، عصیان شما، عصیان خداست.
اساساً این عبارت همان معنای آیه شریفه است که می فرماید:
(قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)
بگو: من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي کنم جز دوست داشتن نزديکانم [= اهل بيتم]
سوره شوری (42): آیه 23
این همان معنای مودت است. مودت به معنای محبتِ صرف نیست. معنای مودت، محبت از سر ولایت است تو چه ولی من هستی، صاحب اختیار من هستی به تو علاقه دارم و به تو محبت می کنم. دستور قرآن این است که باید محضر شما عرض ادب و ارادت بکنم، نه بالاتر از این حرف هاست باید یک پله جلوتر بروی. یک پله جلوترش چه است؟ این که شما در عالم ملاک خوبی و بدی هستی سنجه شما هستی. خوب در عالم چه است؟ خوب این است که شما بخواهید. بد چه است؟ آنی که شما نهی کنید بالاتر از این حرف ها برای من اگر بخواهم کاری در عمرم بکنم ملاک شما هستید کدام سمتی بروم؟ با چه کسی دوست بشوم؟ چه کسب و کاری داشته باشم؟ چه همسری با چه شرایطی بگیرم؟ فرزندم را چطور تربیت کنم؟ آداب معاشرتم و کسب و کارم چطور باشد ملاک شما هستید.
مودتاً در قرآن منظور این است خیلی فارسی و صاف و پوست کنده عرض کردم آن وقت کسی که این ولایت را بپذیرد ولایت خدا را پذیرفته است. در مقابل این، دسته دومی داریم کسی این ولایت را نمی پذیرد با شما دشمنی می کند عناد دارد. دشمنی با شما، دشمنی با خداست حرف شما را گوش می دهد حرف خدا را گوش می دهد. اعتقادات و باورها یعنی این؛ آن وقت اگر بدانم همه چیزم باید امیر المؤمنین باشد «وَ فی زَماننا ما هذا» محضر پدر و صاحب مان امام زمان (سلام الله علیه) کاری که می کنم باید دنبال این باشم ببینم حضرت می پذیرد، می پسندد، قبول دارد یا نه؟ باید این قدر بروم باورهایم را یاد بگیرم تا بتوانم تشخیص بدهم.
شما چطور می دانی که دروغ و نگاه به نا محرم بد است؟ این ها را آموختید بد است، باید چیزهای دیگر را هم بیاموزی متوجه بشوی بد است. کسب و کار حرام، رشوه، ربا، مردم آزاری بد است، این که من فقط اهل نماز جماعت باشم عروسم یا همسایه ام از زبانم در امان نباشد بد است باید اعتقاداتم را یاد بگیرم آن وقت سرباز برای اهل بیت (علیهم السلام) می شوم.
اول عرائضم عرض کردم هر چه انسان خودش را به حجت خدا نزدیک کند عبادت، معاشرت، کسب وکار و اخلاقش هم فرق می کند ویژه می شود انسان می بیند لذت می برد. وقتی آدم مؤمن را می بیند پرواز می کند خوشنود می شود چرا؟ چون خودش را به حجت خدا نزدیک کرده است. من در تمام آناتِ زندگیم اگر خودم را به حجت خدای متعال نزدیک کنم جناب عبد العظیم حسنی در رأس این امور قرار دارد که مُهر تأیید دارد، ما کمتر داریم در زمان حیات یک فردی حجت خدا مُهر تأیید به او بزند حیات است ممکن است بر گردد و ممکن عاقبت بخیر نشود باید ببینیم چطور عمل می کند؟ این منافاتی با علم حجت خدا ندارد باید صبر کند ولی جناب عبد العظیم در حیات شان مُهر تأیید گرفتند مثلاً از ائمه دیگر داشتیم مثل علی ابن ابی حمزه بطائنی وکیلِ امام کاظم (علیه السلام) بود یعنی محل رجوع مردم از طرف امام کاظم بعد از امام کاظم، امامتِ امام رضا را قبول نکرد، گفت من وکیل امام کاظم هستم پول ها را به خودش می دهم عاقبت به شر شد فرقه واقفیه برای خودش درست کرد.
اما جناب عبد العظیم به خاطر این باورهای دقیق که به جانش نشسته در زمان حیاتش «أنتَ وَلیُنا» تو در دار و دسته ما هستی.
مجری:
نکته ای بگویم استاد فرمودند میراث ماندگار حضرت عبد العظیم حسنی اصلاح اعتقادات؛ خیلی وقت ها احساس می کنیم غبار غم، کدورت و سستی به سینه ام نشسته است راه چاره ای پیدا نمی کنم. اول برنامه عرض کردم این که دست من را گرفتند این جا آمدم شب ولادت بنشینم به حسَب بضاعت اندکی خودم توشه بر دارم رزقی بود. این که شما بینندگان بزرگوار منتخب شدید که در شب ولادت این گونه سر سفره کیم بنشینید به نامِ نامی حضرت عبد العظیم حسنی گوشه دلت به نام عبد العظیم حسنی می شود فضیلت می شنوید این گونه سیره تربیتی می آموزید گوشه دل تان به نامِ نامی امام حسین هست.
این گونه می خواهم بگویم از این ذوات مقدس بخواهیم و در این برنامه ها عملیاتی کنیم فرمودید اصلاح اعتقادات میراث جاودان، ماندگار و اخلاق شالوده این بحث می تواند باشد. خیلی وقت ها شاید غبار غم نشسته و کدورتی هم بوجود آمده است. در شب ولادت این را بگویم و بعد جمع بندیش را شما داشته باشید.
من نوعی از دست بردارم هنوز که هنوز است دلخور هستم از دست خواهرم، از دست همسایه مان، از دست رفیق و استادمان می خواهم بگویم این که، این گونه برنامه ریزی شد سر سفره یک کریم و امامزاده واجب التعظیم بنشینیم شاید قرار این بود که رزق ما را صد چندان کنند شاید غبار غم از دل بزدائیم شاید بهانه ای بشود اصلاح اعتقادات که شالوده اش هم فرمودید می تواند رسم اخلاق و اخلاق مداری باشد. غبار غم از سینه بر داری و بتوانی امشب را یک عیدی خوبی بگیری در این حوزه اگر جمع بندی بفرمایید
استاد اشهد:
درست می فرمایید گاهی وقت ها می گویند برویم ببینیم فلان دانشمند غربی یا دانشمند غیر شیعی نسبت به زوایای اخلاقی یا آداب معاشرت و کسب و کار چه گفته است؟ همین را در اصحاب اهل بیت داریم می بینیم. اصحاب این ها را برای ما به یادگار گذاشتند که اگر ما نبودیم این ها بودند، رفتند، یاد گرفتند و در میراث شان گذاشتند.
کدورت ها، غم نشستن به دل ها یک وقت شما نگاه این را دارید شاید اخلاق طرف، اخلاق خوب و سلیقه خوبی نیست، می خواهم یک پله و یک قدم عقب تر بروم آن این است که نشان می دهد باورهای او، باورهای دقیقی نیست اگر بداند رنجش دیگران چقدر بد است و این که اخلاق حسنه را رعایت نکند چقد بد است و باید نزد خدای متعال پاسخگو باشد؛ حتی اگر هم همسایه بدی هم دارد مراعات می کند چقدر توصیه به احترام پدر و مادر داریم گاهی وقت ها می آیند به ما مراجعه می کنند پدرم این کار و آن کار را کرد جوانی بود پا به سن گذاشته بود به من گفت، گفت پدرم به من بیست سال نان داد بیست سال خدمتش کردم بس است می خواهم از آن ها جدا شوم برم این ها زندگی خودشان کنند من زندگی خودم را کنم.
ماها فکر می کنیم پدر و مادر به ما نان قرض دادند داریم گاهی وقت ها در سنین پیری به ایشان رسیدگی می کنیم داریم آن قرض را پس می دهیم؛ اما اگر اعتقاداتش را بلد باشیم می داند که خدای متعال وقتی دارد می گوید به پدر و مادر احترام بگذار پدر و مادری که تو را به دنیا آوردند همین!
شما فرض کن یک پدر و مادری کودکی را به دنیا آوردند از دنیا رفتند یک پدر و مادر دیگری این کودک را بزرگ کردند آیا این پدر و مادر ایشان می شود؟ نخیر، پدر و مادر ایشان همانی است که از دنیا رفت همین که این دو نفر واسطه بودند و من به دنیا آمده ام خدای متعال این حرمت را برای من قرار داده که به ایشان احترام بگذارم. تند نشوم، ترش نشوم، خیره نشوم، صدایم را بالا نبرم واسط دنیا آمدن من این دو تا هستند به شکرانه آن خدای متعال قرار داده که من این گونه با ایشان برخورد بکنم.
مجری:
به بقیه اش هم کاری نداشته باش خدمت کردی
استاد اشهد:
نه، پدر و مادر برای شما هیچ کاری نکرد این مال آن است. بله بقیه اش را انجام داد پدر و مادر ثوابش را می برد. اسم خوب روی شما گذاشت، شما را تربیت کرد، مدرسه خوب برد، لباس خوب پوشاند ثوابش را می برد نکرد ثوابش را نمی برد. قرار نیست وقتی انجام نداد من به او بی احترامی کنم این در دستگاه غیر الهی است که الان در کشورهای بلاد کفر این طوری مرسوم است با پدر و مادر معامله می کنند تو اگر به من احترام بگذاری من به تو احترام می گذارم.
این در دستگاه غیر الهی است در دستگاه الهی این طوری نیست بده، بستانی نیست برای همین می گوید اگر ده تا به گوشم زدی من یک دانه هم به گوشت نمی زنم به دوستش می گوید تو به من بی احترامی کردی ولی من اجازه ندارم به تو بی احترامی کنم. اعتقادات این که می گویم ریشه ای است شاید بشود جلسات متعددی در این رابطه صحبت کرد و اگر تمام زوایای اخلاقی را از نگاه اعتقادی ببینی لذتش بیشتر است و می فهمی و یک گام عقب تر می آییم.
مجری:
همین حرف عامی من را پیوند زدید به بحث اصلاح اعتقادات که سر فصل بحث ما بود و درست امروز سر سفره عبد العظیم حسنی نشستیم.
استاد اشهد:
می خواهم بحث قبلی را تمام کنم اگر این بحث را بخواهیم از زوایای اخلاقی باز بکنیم باید در موردش خیلی گفتگو بشود. بحث قبلی را می خواهم یک نکته ای تتمه بگویم برای مسائل روز ما کاربردی باشد. از زمان امام کاظم (علیه السلام) حضرات معصومین (سلام الله علیه) یک برنامه ای را تدوین کردند که ما به آن امروز سازمان وکالت می گوییم؛ یعنی افرادی را تعیین کردند و قرار دادند برای این که مردم به آن ها رجوع بکنند، امام دیگر کم کم در دسترس نیست امام یا به سفرهای طولانی می رود مثل امام رضا (علیه السلام) یا در زندان است یا تحت محاصره هست مثل دو، سه امام آخر ما تحت محاصره و خفقان شدید بودند کمتر در دسترس هستند.
از دوران امام کاظم این طور قرار داده شد که مردم رجوع کنند به افرادی که حضرات معصومین تعیین می کنند و این برای مردم عادت بشود که بالاخره شما مردم برای این که باورها و مناسک تان را یاد بگیرید روش زندگی، روش زندگی تکلیف مدارانه یاد بگیرید به این بزرگواران رجوع بکنید، جناب عبد العظیم حسنی (سلام الله علیه) که ما امشب توفیق داشتیم سر سفره ایشان نشستیم و میهمان ایشان بودیم یکی از این بزرگواران است در منطقه ای که بود محل رجوع بود. تا دوران حضور اهل بیت این گونه بود و بعد از حضور اهل بیت آموزش دادند مراجعه بکنید که ما چهار سفیر به عنوان نواب اربعه داشتیم و بعد از آن هم فرموده بودند به فقهاء و دانشمندان جامع الشرایط مراجعه بکنید به آن کسانی که شرائط آن ویژگی های که ما نسبت به وکلاء و اصحاب خاص بیان کردیم در این ها وجود دارد؛ لذا امروز برای ما تکلیف هست برای همین اصلاح اعتقادات مان یا مناسک مان به اهل فنش مراجعه بکنیم. اهل فنش، مرجع تقلید من است متکلم، محدث و علمایی که هستند.
من برادرانه به همه برادران و خواهران و بینندگان عزیز توصیه می کنم نکته ای که عرض کردم را جدی بگیرید. اگر دل تان برای خودتان می سوزد و دوست دارید ان شاء الله عاقبت بخیر بشوید و سعادتمند در دنیا و آخرت باشید به سمت اصلاح اعتقادات، تثبیت اندیشه و توسعه باورها ان شاء الله پیش بروید.
توفیقی بود در این شبکه وزین که منسوب هست به حضرت ولی عصر (سلام الله علیه) و محضر شما بینندگان عزیز بودیم. ان شاء الله که خداوند متعال دشمنان اهل بیت، دشمنان امیر المؤمنین را نابود کند، دشمن آمریکائی صهیونی را نابود کند شرشان را به خودشان بر گرداند آن کسانی که دسیسه می کنند مکر و حیله دارند در این ایام منافقین همه کسانی که علیه کشور ایران، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران دارند دسیسه می کنند مکر می ریزند ان شاء الله همه اش خنثی بشود و مکرشان به خودشان بر گردد. همه این ها مقدمات ظهور پدر و صاحب ما امام زمان (سلام الله علیه) باشد خدای متعال رهبر جوان و فرزانه ما را ان شاء الله حفظ بکند و انقلاب مان را به انقلاب جهانی حضرتش ان شاء الله متصل بشود
(سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ * وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ)
منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت (و قدرت) از آنچه آنان توصيف مي کنند. و سلام بر رسولان! حمد و ستايش مخصوص خداوندي است که پروردگار جهانيان است!
سوره صافات (37): آیه 180
مجری:
حض و بهره بردیم خدا به شما توفیق بدهد
الهی چنان کن سرانجام کار * تو خشنود باشی و ما رستگار
هر جای عالم پهناور هستید ایام به کام تان باشد شاد، پیروز، سربلند، پایدار ایستاده و منصور در پناه حق باشید یا علی مدد خدا نگهدار!
نظرات کاربران