پیشوای صادق - به مناسبت شهادت امام جعفر صادق علیه السلام آیت الله حسینی قزوینی
ویژه برنامه پیشوای صادق به مناسبت شهادت امام جعفر صادق علیه السلام
با حضور آیت الله حسینی قزوینی
برنامه پیشوای صادق 16 03 1400 (قسمت دوم)
عنوان: تقابل بنیامیه با مکتب اهلبیت (علیهم السلام) در عصر امام صادق(علیه السلام)
استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی
مجری: آقای احمد علوی
مجری:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم
در دل منظومه شمسی شکوه ماه اوست * مادر صادق ترین خورشید آل الله اوست
در طواف کعبه از گفتار او معلوم شد * از رموز بارز و پنهان حق آگاه اوست
ام فروه محرم راز امام پنجم است * تا ابد با باقر العلم النبی همراه اوست
کنیه او ام قاسم نام او هم فاطمه * راوی شرح بلند سوره ای کوتاه اوست
با دعای حضرت باقر شفا شد قسمتش * چون یقین دارد طبیب هر چه درمانگاه اوست.
غرق باقر بود و تنها در نگاه عاشقش * دلنشین و دلپسند و دلبر و دلخواه اوست
در نگاه همسر خود کربلا را دیده است * شاهد شب گریه های روضه خوان آه اوست!
عرض خالصانه ترین و صمیمانهترین سلامها و درودها و عرض تسلیت به مناسبت شام شهادت مظلومانه و غریبانه آقا امام صادق (علیه السلام) ابتدا تقدیم به شریف ترین، با برکت ترین و عزیزترین انسانی که روی این کره خاکی تنفس می کند حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آن قدر درگیر گناه شدیم که خودمان را این قدر از آقای مان دور می دانیم که احساس می کنیم ایشان در یک کره و جهان دیگر منتظر نشستند تا زمان انتظارشان برسد.
غافل از این هستیم که در کنار ما هستند و همین گرما و سرما را حس می کنند تحمل می کنند و اغلب روزها را روزه دار هستند. در مجالس روضه شرکت می کنند خیلی وقت ها از کنار ما عبور می کنند خدا ان شاء الله پرده ای که گناهان بر چشمان ما ایجاد کرد از روی چشم مان بر دارد و حاضرترین انسان روی زمین را بتوانیم لیاقت داشته باشیم با چشمِ دل مان نه فقط چشم ظاهری مان ببینیم.
خوش به حال شما که دل هایتان به محبت اهل بیت گره خورده است خوش به حال شما که هر روز از خواب بیدار می شوید به این فکر می کنید چه کنم تا امام زمان خودم را خشنود کنم. حسرت این را خیلی ها می خورند اگر در زمان امام حسین بودم در لشکر امام حسین می رفتم و جان خودم را فدا می کردم.
امام زمان ما همان امام حسین سال 61 هجری قمری است ببینیم در سپاه امام زمان چه رسالتی بر دوش مان است و چقدر از عهده اش می توانیم و باید درست بر بیاییم ان شاء الله؛
با ویژه برنامه پیشوای صادق در خدمت شما هستیم و در خدمت سرور گرامی و ارجمند استاد حسینی قزوینی هستیم. استاد سلام عرض میکنم!
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته!
ما هم خالصانه ترین سلام مان را تقدیم می کنیم خدمت مولای مان بقیة الله الاعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) و عرض تسلیت و تعزیت به مناسبت شهادت مظلومانه و غریبانه جد بزرگوارشان آقا امام صادق (سلام الله علیه) و خدا را قسم می دهیم به آبروی امام صادق پاداش ما را فرج موفور السرور فرجش قرار بدهد و ما را از یاران خاص، سربازان فداکار و شهدای رکابش قرار بدهد ان شاء الله.
خدمت همه بینندگان عزیز و گرامی که در هر کجای کره خاکی بیننده برنامه هستند و یا تکرار برنامه را میبینند، با تقدیم سلام گرم و خالصانه موفقیت بیش از پیش همه عزیزان و گرامیان را از خدای منان خواهانم!
طبق برنامه ثابت مان برای این که خودمان، شبکه و دست اندکاران و بینندگان عزیز و مخلصین اهل بیت عصمت و طهارت را بیمه حضرت زهرا (سلام الله علیها) کرده باشیم یادی از آن بزرگوار می کنیم.
مرحوم «علامه مجلسی (رضوان الله تعالی علیه)» در «بحار الانوار»، جلد 98 عبارت خیلی جانسوزی دارد.
نبی گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) منزل حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آمدند غذایی تهیه کرده بودند امیر المؤمنین، فاطمه زهرا، امام حسن و امام حسین بودند، بعد از تناول غذا نبی مکرم شروع به گریه خیلی سخت کردند. جبرئیل نازل شد عرضه داشت یا رسول الله
«أَ لَا أُخْبِرُكَ بِمَا يَجْرِي عَلَيْهِمْ بَعْدَك»
آیا به تو خبر دهم آن چه که بعد از تو بر امیر المؤمنین، صدیقه طاهره و حسنین (سلام الله علیهم) انجام می شود؟
«فَقُلْتُ بَلَى يَا أَخِي يَا جَبْرَئِيلُ»
رسول گرامی فرمود برادرم جبرئیل بگو
«فَقَالَ أَمَّا ابْنَتُكَ»
جبرئیل عرض کرد اول از زهرا شروع کرد نه از علی، نه از حسن و نه از حسین (سلام الله علیه)
«أَمَّا ابْنَتُكَ فَهِيَ أَوَّلُ أَهْلِكَ لَحَاقاً بِكَ»
دخترت فاطمه اولی کسی است از اهل بیت تو بر تو ملحق می شود.
«بَعْدَ أَنْ تُظْلَمَ»
بعد از آن که در حق او ظلم و جفا می کنند
«وَ يُؤْخَذَ حَقُّهَا»
حق او را می گیرند.
«وَ تُمْنَعَ إِرْثَهَا»
ارث او را غصب می کنند
«وَ يُظْلَمَ بَعْلُهَا»
همسر او را مورد ظلم قرار می دهند
«وَ يُكْسَرَ ضِلْعُهَا»
پهلوی او را هم می شکنند
بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج98، ص44
حق بردن و سیلی زدن و سینه شکستن * مزد زحمات شب و روز پدرم بود
«صلی الله علیک یا مولاتی یا فاطمة الزهرا اغیثینا»
مجری:
سپاسگزارم
تنها به جرم این که علی دوست بوده است * کردند حق فاطمه را نیز پایمال
حضرت استاد! یکی از موضوعات اساسی عصر امام صادق (علیه السلام) هجوم گسترده دودمان «بنی امیه» بر ضد تشیع بود راجع این توضیحی بفرمایید
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه وَ الّلعنُ الدّائمُ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ
همان طور که اشاره فرمودید یکی از موضوعات اساسی، درد آور و غم انگیز در عصر آقا امام صادق و امام باقر (سلام الله علیهما) قضیه تهاجم گسترده علیه شیعه، علیه اهل بیت و در حقیقت برای نابودی اهل بیت از اذهان و سینه های مردم بوده است.
«بنی امیه» بعد از آن «بن العباس» هر دو، دو روی یک سکه هستند. به قول آن شاعر می گوید
يا ليت جور بني مروان دام لنا * وليت عدل بني العباس في النار
ای کاش جنایات «بنی امیه» بر می گشت؛ این عدالت ظاهری و شعار عدالت «بنی العباس» در آتش جهنم بود.
هر دو طیف، تمام تلاش شان برای نابودی اهل بیت (علیهم السلام) بوده است.
نکته ای را عرض کنم رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) یکی از بزرگ ترین دغدغه اش از اولین روز اعلان رسالت بحث ولایت امیر المؤمنین و اهل بیت بوده است.
«طبری» در «تاریخ طبری»، جلد 2، صفحه 321 به صراحت می گوید اولین روزی که آیه (وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ) نازل شد
(وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ)
و خويشاوندان نزديکت را انذار کن!
سوره شعراء (26): آیه 214
نازل شد رسول اکرم رسالتش را اعلام کرد دست بر کتف مبارک علی گذاشت و فرمود:
«إن هذا أخي ووصي وخليفتي فيكم فاسمعو له وأطيعوا»
تاريخ الطبري؛ اسم المؤلف: لأبي جعفر محمد بن جرير الطبري الوفاة: 310، دار النشر: دار الكتب العلمية – بيروت، ج1، ص543
اولین روز اعلان رسالت تا آخرین لحظه
مجری:
این را «طبری» دارد؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
«طبری»، «ابن اثیر» در «کامل» آقای «ابن عساکر» در «تاریخ دمشق» دارد همه آقایان آوردند یعنی قضیه حدیث الدار از احادیث مشهور و متواتر بین الفریقین است.
مجری:
می خواهم کامل ترش کنم یعنی آن اتفاقی که در غدیر افتاد پیغمبر در روز اول اعلام شریعت خودش این را اعلام کرد. آن جا در غدیر محکم کاری می کند.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
رسول اکرم در هر مناسبتی پیش آمد قضیه امیر المؤمنین و اهل بیت را مطرح کرد. قضیه «جنگ تبوک» است
«وأنت خليفتي ... أنت ولي كل مؤمن بعدي ومؤمنة»
فضائل الصحابة؛ اسم المؤلف: أحمد بن حنبل أبو عبد الله الشيباني الوفاة: 241، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1403 - 1983، الطبعة: الأولى، تحقيق: د. وصي الله محمد عباس، ج2، ص684
المستدرك على الصحيحين؛ اسم المؤلف: محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري الوفاة: 405 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1411هـ - 1990م، الطبعة: الأولى، تحقيق: مصطفى عبد القادر عطا، ج3، ص143، ح4652
قضیه «جنگ خیبر» هست: «يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُه»
«لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ أو قال لَيَأْخُذَنَّ غَدًا رجلا يُحِبُّهُ الله وَرَسُولُهُ أو قال يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ»
الجامع الصحيح المختصر ، اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، ج 3 ، ص 1086
در هر مناسبتی پیش آمده ولی در غدیر طوری اتمام حجت کرد به تعبیر صدیقه طاهره می گوید:
«هَلْ تَرَكَ أَبِي يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ لِأَحَدٍ عُذْراً.»
الخصال؛ نويسنده: الشيخ الصدوق (وفات: 381)، تحقيق: تصحيح وتعليق: علي أكبر الغفاري، ناشر: مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المشرفة، 1403 – 1362 ش، ص173
فرض در حدیث دار چهل نفر از سران «قریش» بودند فرض در قضیه «تبوک» تعداد خاصی بودند که عازم جهاد بودند. در قضیه «خیبر» رزمندگانی بودند که آن جا حضور داشتند ولی در غدیر به تعبیر «ابن جوزی» از بزرگان اهل سنت صد و بیست و چهار هزار نفر شاهد بودند!
جالب این که آقای «ابن حجر هیثمی» صاحب کتاب «الصواعق المحرقة» که این کتاب را علیه شیعه نوشته است. در ابتدای این کتاب می گوید دیدم در اطراف «مکه» جوان های سنی دارند جذب مذهب شیعه می شوند.
به قول یکی از بزرگان می گوید اگر واقعاً علمای اهل سنت مقداری فشار را بر دارند. «وهابی»ها مقداری تبلیغات گسترده شان را کنار بگذارند و ما هم در صحنه حضور پیدا کنیم فرهنگ اهل بیت را عرضه کنیم امروز در دنیا به تعبیر «شهید مطهری» کالائی نورانی تر و جذاب تر از کالای فرهنگ اهل بیت در تمام زمینه ها وجود ندارد!
تنها مذهبی است که معارفش منطبق با فطرت بشر، عقل و برای نجات مردم از مسائل سیاسی، اجتماعی، اخلاقی، اقتصادی یعنی شما در هر زمینه تصور کنید اهل بیت (علیهم السلام) در آن جا حدیث دارند.
مرحوم «شیخ حر عاملی» در «وسائل» بیش از سی و پنج هزار روایت از ائمه آورده است.
بعد از او مرحوم «نوری» در «مستدرک» بیست و یک هزار روایت هم اضافه کرده است مرحوم «کلینی – متوفای 129» در کتاب «کافی» 16199 روایت آورده است.
تمام صحاح سته برادران عزیز اهل سنت را احترامی که قائل هستیم «صحیح بخاری، صحیح مسلم، سنن ابن ماجه، سنن ابی داود، سنن نسائی» تمامی این ها نه هزار و نهصد و خرده ای روایت دارد.
فقط کتاب «کافی» ما 16199 روایت دارد فقط «تهذیب» ما 9585 روایت دارد در رابطه با رفتن به دستشویی نزدیک به هفتاد دستور آمده است. در رابطه با مسائل خانه داری، شوهر داری، زن داری، بچه داری و همسایه هر مسائلی را ببینید اسلام دستور داده است.
صدیقه طاهره در خطبه ای که در مسجد خواند گفت اگر خلافت را از علی بر نمی داشتید برکات آسمان و زمین بر سر شما باریدن می کرد.
غیر از مسائل دینی «سلمان» سخنرانی کرد گفت اگر چنان چه زیر بار خلافت علی بروید «فَأَكَلْتُمْ رَغَداً» یک زندگی رفاه، خوش و با صفا؛ دین جدا و آخرت هم جدا می گوید اگر کسی طالب دنیا بود بهترین از علی کسی نبود دنیای شما را اصلاح کند. زندگی شما را با رفاه کند و نگذارد این ثروت ها را یک عده به صورت باد آورده جمع کنند یک عده برای نان شب شان محتاج باشند.
نامه 35 امیر المؤمنین (سلام الله علیه) به «عثمان ابن حنیف» حاکم «بصره» می نویسد بدن انسان می لرزد اگر مسئولین ما همین را برای خودشان ملاک قرار بدهند کافی است.
«أَ أَقْنَعُ مِنْ نَفْسِي بِأَنْ يُقَالَ هَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ لَا أُشَارِكُهُمْ فِي مَكَارِهِ الدَّهْر»
به من بگویند فقط امیر المؤمنین در مشکلات مردم سهیم نباشند برای رفع مشکلات این ها تلاش نکنم؟
«أَوْ أَبِيتَ مِبْطَاناً وَ حَوْلِي بُطُونٌ غَرْثَى وَ أَكْبَادٌ حَرَّى»
منِ علی شب با شکم سیر بخوابم ولی
«وَ لَعَلَّ بِالْحِجَازِ أَوْ الْيَمَامَةِ مَنْ لَا طَمَعَ لَهُ فِي الْقُرْصِ وَ لَا عَهْدَ لَهُ بِالشِّبَع»
نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص418
در کل سرزمین اسلامی شاید یک انسان باشد شب و زن و بچه اش با شکم گرسنه سر به رختخواب بگذارند. این علی است!
مجری:
شاهد مثال ارائه کنم این شب ها کتاب زندگینامه کامل «امیر کبیر» را داشتم می خواندم «امیر کبیر» علاقه و انس عجیبی به «نهج البلاغه» داشت. در آن چند سالی که به «ایران» خدمت می کند نتیجه اش چه می شود، «سفیر انگلستان»، «انگلیسی»ها نه اهل تعارف و نه اهل تملق هستند در مورد ایشان می نویسد.
می نویسد امیر نه به عشوه ای فریفته می شود نه به رشوه ای و در مقابل هیچ ظلمی سر تعظیم فرود نمی آورد. متوجه شدم که ایشان درس هایش را پیش امیر المؤمنین یاد گرفته است.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
بله. شما ملاحظه کنید برادرش است آدم تأسف می خورد فرض یک استانداری، یک وزیری یا یک شخص بالاتری بیاید چهار روز ریاست کند برادرش در اثر اختلاس و ... گرفتار بشود من واقعاً شرمم می آید.
برادر امیر المؤمنین می آید می گوید:
«... وَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ عَقِيلًا وَ قَدْ أَمْلَقَ حَتَّى اسْتَمَاحَنِي مِنْ بُرِّكُمْ صَاعاً وَ رَأَيْتُ صِبْيَانَهُ شُعْثَ الشُّعُورِ غُبْرَ الْأَلْوَانِ مِنْ فَقْرِهِمْ كَأَنَّمَا سُوِّدَتْ وُجُوهُهُمْ بِالْعِظْلِمِ وَ عَاوَدَنِي مُؤَكِّداً وَ كَرَّرَ عَلَيَّ الْقَوْلَ مُرَدِّداً فَأَصْغَيْتُ إِلَيْهِ سَمْعِي فَظَنَّ أَنِّي أَبِيعُهُ دِينِي وَ أَتَّبِعُ قِيَادَهُ مُفَارِقاً طَرِيقَتِي فَأَحْمَيْتُ لَهُ حَدِيدَةً ثُمَّ أَدْنَيْتُهَا مِنْ جِسْمِهِ لِيَعْتَبِرَ بِهَا فَضَجَّ ضَجِيجَ ذِي دَنَفٍ مِنْ أَلَمِهَا وَ كَادَ أَنْ يَحْتَرِقَ مِنْ مِيسَمِهَا فَقُلْتُ لَهُ ثَكِلَتْكَ الثَّوَاكِلُ يَا عَقِيلُ أَ تَئِنُّ مِنْ حَدِيدَةٍ أَحْمَاهَا إِنْسَانُهَا لِلَعِبِهِ وَ تَجُرُّنِي إِلَى نَارٍ سَجَرَهَا جَبَّارُهَا لِغَضَبِهِ أَ تَئِنُّ مِنَ الْأَذَى وَ لَا أَئِنُّ مِنْ لَظَى...»
نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص347
دیدم شدت گرسنگی در تمام وجود برادرم «عقیل» نمایان است فرزندانش از شدت گرسنگی پریشان هستند بال بال می زنند از من خواست مقداری قبل از این که بیت المال را توزیع کنم به او بدهم. به او گفتم «عقیل» دین اضافه ندارم به تو بفروشم
«فَأَحْمَيْتُ لَهُ حَدِيدَةً ثُمَّ أَدْنَيْتُهَا مِنْ جِسْمِه»؛ دیدم «عقیل» دارد اصرار می کند آهنی در آتش گذاشتم نزدیک بدنش بردم، دیدم داد و فریاد می زند یا علی داری پول نمی دهی داری من را می سوزانی!
علی می گوید: «أَ تَئِنُّ مِنَ الْأَذَى وَ لَا أَئِنُّ مِنْ لَظَى»؛ آتشی که من به عنوان شوخی درست کردم امتحان کنم داری ضجه می زنی ولی من را از آتشی که در جهنم زبانه می کشد از او نترسم؟
این علی است ولی این علی را کنار گذاشتند با آن هم توصیه های که رسول اکرم داشت.
«ابن حجر» در کتاب «صواعق المحرقة» می گوید قضیه حدیث ثقلین توصیه به قرآن و اهل بیت را رسول اکرم در «عرفه و منا» مطرح کرد در برگشت از «طائف» خطبه خواند مطرح کرد.
در غدیر خم مطرح کرد در آخرین لحظات زندگیش بحث اهل بیت و قرآن را مطرح کرد پیغمبر چه کار کند؟ به چه زبانی برای مردم اتمام حجت کند.
این ها با قرآن چه کار کردند؟ اگر بخواهم برخوردی که بعد از رسول الله با قرآن کردند بخواهم شاید ده، دوازده جلسه ظلم و جنایتی که در حق قرآن کردند و معانی قرآن را عوض کردند و بر طبق امیال شخصی خودشان تفسیر و تأویل کردند بیش از ده جلسه دو ساعته مطلب در سینه ام است.
فقط یکی، دو مورد به عنوان نمونه عرض می کنم کتاب «صحیح مسلم» بارها نشان دادیم چاپ «عربستان سعودی» وقتی آیه شریفه مباهله می آید رسول اکرم «دَعَا رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ وَحَسَنًا وَحُسَيْنًا فقال اللهم هَؤُلَاءِ أَهْلِي»
«وَلَمَّا نَزَلَتْ هذه الْآيَةُ (فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ) دَعَا رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ وَحَسَنًا وَحُسَيْنًا فقال اللهم هَؤُلَاءِ أَهْلِي»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج4، ص1871، ح2404
همراه این چهار نفر برای مباهله با «نصارا» رفت «صحیح مسلم» است نمی شود روی این کتاب حرف بزنند.
«ابن قیم جوزیه» شاگرد «ابن تیمیه» صاحب کتاب «جلاء الإفهام» ایشان می گوید:
«دعا النبي صلى الله عليه وسلم فاطمة وحسنا وحسينا وخرج للمباهلة»
جلاء الأفهام في فضل الصلاة على محمد خير الأنام؛ اسم المؤلف: محمد بن أبي بكر أيوب الزرعي أبو عبد الله الوفاة: 751، دار النشر: دار العروبة - الكويت - 1407 - 1987، الطبعة: الثانية، تحقيق: شعيب الأرناؤوط - عبد القادر الأرناؤوط، ج1، ص264
علی را حذف کرده است آیه قرآن است می گوید این آیه نازل شد پیغمبر دست علی، زهرا، امام حسن و امام حسین (سلام الله علیهم) را گرفت برای مباهله برد.
مجری:
«أنفسنا» معنی یک نفر را نمی دهد
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
«أنفسنا» این جا نیست فاطمه «نسائنا»، حسن و حسین «أبنائنا» آقای «ابن قیم جوزیه» أنفسنا چه شد، فردای قیامت چه جوابی داری؟ نمی دانیم این ها حیاء نمی کنند از خدا نمی ترسید. «فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُم»
«يَا شِيعَةَ آلِ أَبِي سُفْيَانَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَ كُنْتُمْ لَا تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ هَذِهِ وَ ارْجِعُوا إِلَى أَحْسَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ عَرَباً كَمَا تَزْعُمُونَ»
بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج45، ص51
در دنیا آزاد مرد باشید جالب این که «ابن حجر» از استوانه های اهل سنت است می گویند اهل سنت کنار سفره چند نفر نشسته اند «ذهبی، ابن حجر، مذی و عراقی» این چهار نفر استوانه ها و ارکان اهل سنت هستند. کتابی دارد «العجاب في بيان الأسباب»، اسباب نزول قرآن است که فرمود:
«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي»
در جلد 2 ایشان می گوید پیغمبر دست علی، فاطمه، حسن، حسین، عایشه و حفصه را گرفت رفت ای تُف به انصافت!
«آلوسی» در کتاب «روح المعانی»، جلد 3 از «ابن عساکر» نقل می کند البته بعد می گوید «و هذا خلاف ما رواه الجمهور» این آیه آمد ابوبکر با فرزندانش، عمر با فرزندانش، عثمان با فرزندانش، علی با فرزندانش برای مباهله رفتند!!
با قرآن چطور دارند بازی می کنند؟ قرآن می گوید:
(فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ)
هرگاه بعد از علم و دانشي که (در باره مسيح) به تو رسيده، (باز) کساني با تو به محاجه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: «بياييد ما فرزندان خود را دعوت کنيم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنيم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنيم؛ و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.
سوره آل عمران (3): آیه61
(أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ)؛ کدام شان جزء این سه ویژگی هستند؟ کدام أنفسنا، کدام أبنائنا، کدام نسائنا است؟ نمی دانم این ها با این طور تفسیرها چه کار می کنند؟
این باعث می شود آقای «سمرة ابن جندب» کسی است که توسط معاویه حاکم «بصره یا کوفه» بود. «ابن ابی الحدید» سنی معتزلی آن های که می گویند شیعه است دروغ می گویند دروغ می گویند دروغ می گویند.
کسی مثل «ابن ابی الحدید» از خلفا دفاع نکرده است یک شیعه سراغ ندارید معتقد به کفر ابی طالب (سلام الله علیه) باشد؛ ولی این آقا چندین جا در رابطه با کفر ابو طالب صحبت کرده است این شیعه می شود؟ ایشان در جلد 4 می گوید معاویه صد هزار درهم به «سمرة ابن جندب» داد که بگو آیه ای که در حق دشمنان دین هست
(وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَيشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ * وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ)
و از مردم، کسانی هستند که گفتار آنان، در زندگی دنيا مايه اعجاب تو می شود؛ (در ظاهر، اظهار محبت شديد می کنند) و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه می گيرند. (اين در حالی است که) آنان، سرسختترين دشمنانند. بعضی از مردم (با ايمان و فداکار، همچون علی (ع) در «ليلة المبيت» به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر ص)، جان خود را به خاطر خشنودی خدا می فروشند؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.
سوره بقره (2): آیه 204 و 207
سخت ترین دشمن اسلام هست بگو این آیه و (أَلَدُّ الْخِصَامِ) در حق علی نازل شده است (وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ) در حق علی نازل شده بود بگو این در حق «ابن ملجم» نازل شده است. گفت نه صد هزار درهم کم است گفت دویست هزار درهم گفت باز هم کم است گفت سیصد هزار درهم گفت کم است گفت چهارصد هزار درهم گفت باشد. آقا چهارصد هزار درهم گرفت شأن نزول دو آیه را جا بجا کرده است.
ملاحظه کنید با قرآن چه کار کردند؟ بعد همین آقا وقتی عزل شد «طبری» تعبیر خیلی زیبایی دارد آن های که با علی
ما تجربه کردیم در این دیر مکافات * با علی هر که در افتاد ور افتاد
بلا به سرش آورد می گوید در «تاریخ طبری»، جلد 5 «سمرة ابن جندب» می گوید:
«لعن الله معاوية والله لو أطعت الله كما أطعت معاوية ما عذبني أبدا»
تاريخ الطبري؛ اسم المؤلف: لأبي جعفر محمد بن جرير الطبري الوفاة: 310، دار النشر: دار الكتب العلمية – بيروت، ج3، ص240
«لعن الله معاویة» خدا، معاویه را لعنت کند «لو أطعت الله كما أطعت معاوية ما عذبني أبدا»؛ اگر آن طوری که معاویه را اطاعت و فرمان برداری کردم از خدا اطاعت کرده بودم خدا هرگز من را عذاب نمی کرد.
جالب تر از این ها آقای «ابن اعثم کوفی – متوفای 314» در جلد 7، صفحه 302 علی را کنار گذاشتند امام حسن و امام حسین کنار رفت. معاویه بعد یزید بعد «عبد الملک، یزید ابن ... و ولید ابن یزید» آمدند.
«ولید» سر کار آمد و خلیفه مسلمین شد و در جای پیغمبر هم نشسته است این ها معتقد بودند جای خلفای «بنی امیه» از پیغمبر بالاتر است پیغمبر نامه رسان و رسول الله بود. این ها خلیفة الله هستند.
این آقا به خلافت رسید «تفاءل يوما في المصحف»؛ گفت تفعلی به قرآن بزنیم ببینیم جایگاه مان در قرآن چه است؟
البته این را بگویم تفعل در قرآن ممنوع است روایات متعددی داریم که تفعل به قرآن نزنید. استخاره و ... بحث دیگری دارد ولی این که تفعل به قرآن بزنید ببینیم این کارمان درست می شود یا درست نمی شود یا من چطور آدمی هستم؟ از دیدگاه اهل بیت ممنوع است.
ایشان قرآن را باز کرد این آیه آمد:
(وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ * مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ)
و آنها (از خدا) تقاضای فتح و پيروزی (بر کفار) کردند؛ و (سرانجام) هر گردن کش منحرفی نوميد و نابود شد! به دنبال او جهنم خواهد بود؛ و از آب بد بوی متعفنی نوشانده می شود!
سوره ابراهیم (14): آیات 15 و 16
(وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ) چه خسارت دید تمام جباران عنود (مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ) دنبال این ها جهنمی است (وَيسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ) در جهنم از آن آب جوشانِ خون و چرک خواهند نوشید.
«فَمَزَّقَ الْمُصْحَفَ وَأَنْشَأَ يَقُولُ: أَتُوعِدُ كُلَّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ فَهَا أَنَا ذَاكَ جَبَّارٌ عَنِيدُ إذَا مَا جِئْت رَبَّك يَوْمَ حَشْرٍ فَقُلْ يَا رَبِّ مَزَّقَنِي الْوَلیدُ»
أدب الدنيا والدين؛ اسم المؤلف: أبو الحسن علي بن محمد بن محمد بن حبيب البصري البغدادي، الشهير بالماوردي (المتوفى : 450هـ) الوفاة: 450 ، دار النشر:، ج1، ص400
عصبانی شد گفت قرآن را به دیوار بچسبانید شروع کرد با تیرهای که داشت چندین تیر به قرآن زد قرآن را تکه تکه کرد. بعد این شعر را خواند
«أتوعد كل جبار عنيد؟»
داری تمام جباران عنید را می ترسانی وعده آتش می دهی؟
«فها انا ذاك جبار عنيد»
ای قرآن من همان جبار عنید هستم که من را داری می ترسانی
«اذا ما جئت ربك يوم حشر»
ای قرآن وقتی فردای قیامت آمدی
«فقل يا رب مزقنى الوليد»
بگو خدایا، ولید من را تکه تکه کرد!
برخوردها این ها با قرآن است.
همین تعبیر را آقای «قرطبی – متوفای 671» در تفسیرش، جلد 12، صفحه 119 مفصل مطرح می کند. پیغمبر فرمود دو چیز در میان شما می گذارم و می روم قرآن و اهل بیت این برخوردشان با قرآن بود.
اگر پیغمبر اکرم می فرمود قرآن را بعد از من دور بیاندازید با قرآن دشمنی کنید هر چه دل تان می خواهد در رابطه با آیات، آزاد هستید مطرح کنید. آیا بیش از این می کردند؟ که ما اهل بیت را کنار می گذاریم اهل بیت را جدا بحث می کنیم. این که فرمود «تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْن» در «صحیح مسلم»، «ابن ماجه» و ... آمده است فوق تواتر هم است این برخورد مسلمان ها با قرآن بود!
مجری:
خیلی ممنون، چند بیت به حضرت حمیده خاتون (سلام الله علیها) تقدیم می کنم یکی از عرفاء و بزرگان می گفت هر جا گیر افتادید و گره کوری بود هفت صلوات به محضر حضرت حمیده خاتون (سلام الله علیها) همسر گرامی امام صادق (علیه السلام)
به دامن کهکشان در کهشکان خورشید و اختر داشت * و حق مادری بر گردن شش ماه دیگر داشت
حمیده نام او بود و به عقبیٰ بود محموده * یگانه مادری که چشم هایی دائماً تر داشت
حمیده همسری صادق نصیبش شد * پس از آن هم میان آسمان هفتمش موسی ابن جعفر داشت
چرا که مادر باب الحوائج بود و با نجمه * به شکلی مادرانه الفتی چندین برابر داشت
فقیهه، صالحه فرزند ساعد ماه بانویی * که تنها در مسیر نور بی پایان قدم بر داشت
زلال آیه های نور را تفسیر می فرمود * به سینه گنجی از نور احادیث پیمبر داشت
همه محو فضیلت ها و علم بی حدش بودند * زمانی که برای بانوان شهر منبر داشت
به قول حضرت صادق همان شمش طلایی بود * که در پاکی نشان از زمزم و تصمیم و کوثر داشت!
(میان برنامه)
مجری:
در آیه مباهله ترسیم کرده است شرح زلال انفسنا را پیامبر؛ این ها نتیجه گیری من از بحث دردناک جناب استاد قزوینی هست:
ای کاش جایگاه اولی الامر را فقط * از سوره نساء بخوانند این رجال
قول پیمبر است که فرمود روز حشر * از عترت و کتاب خدا می کنم سوال
قرآن که رفت بر سر نیزه * سر علی بر زانوی غم است پس از سال های سال
دل را تهی ز خون دل چند ساله کرد * بوی بهشت می دهد این مصرع وصال
هفتاد و دو ستاره در آن دشت ماه خیز * تبدیل می شد به هفتاد و دو هلال
باید رجوع کرد به اصل مباهله * با رجوع کرد به تفسیر لا ینال
پس عین، لام و یاء علی این سه حرف عشق
بی شک یکی است با الف و حاء و میم و دال
روضه مجسمه، مظلومیت قرآن را جناب استاد ورق زدند گوشه های گفتند واقعاً طاقت شنیدنش خیلی وقت ها برایم دشوار است. جناب استاد تا حالا خودم را دارم می گویم از مظلومیت قرآن این را درک کرده بودم که در «صفین» بر سر نیزه کردند. این تحریف ها و این جنایت های که راجع به قرآن انجام دادند را نشنیده بودم خیلی برایم دردناک بود. با اهل بیت با آن امانت دوم چه کردند؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
روزی با یکی از بزرگوارانی که خیلی آدم خالص و خوبی است و ارتباطات خوبی دارد گفتم بعضی وقت ها حال پیدا می کنم در رابطه با مظلومیت حضرت رسول اکرم خیلی گریه می کنم ایشان خیلی مظلوم بود و در حقش خیلی ظلم کردند قرآن می گوید
(وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يقُولُونَ)
ما می دانيم سينه ات از آنچه آنها می گويند تنگ می شود (و تو را سخت ناراحت می کنند).
سوره حجر (15): آیه 97
از روز اول هر چه توانستند در حق او ظلم کردند. قلبش را شکستند پیشانیش را شکستند. صورت مبارکش خون آلود کردند. سه سال در شعب ابی طالب عاقبت هم حضرت شبانه به «غار ثور» رفت و از مکه فرار کرد.
ایشان به من گفت فلانی تا به حال شده برای مظلومیت خدا گریه کنی؟ مقداری فکر کردم گفتم خدایا تو برای بشر هر نعمتی را روا داشتی عقل دادی، پیغمبر فرستادی تمام نعمت ها را برای این که، این ها به طرف کمالات بیایند.
نسبت به تو بدترین توهین ها را کردند نسبت ها را دادند. جسارت کردند. پیغمبران را به قتل رساندند. بعضی وقت آدم تکه های از بعضی از اعاظم می شنود واقعاً تکه های نابی است که این نسبت به خدا چه کار کردند؟ تا چه رسد به کلام خدا تا چه رسد به اهل بیت نبی مکرم.
اگر خدای عالم در قرآن به جای:
(قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)
بگو: من هيچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی کنم جز دوست داشتن نزديکانم [= اهل بيتم]؛
سوره شوری (42): آیه 23
می گفت «إلّا العداوةَ فی القربیٰ» آیا بیش از این می کردند؟ هنوز آب غسل کفن رسول اکرم خشک نشده که این همه ظلم در حق امیر المؤمنین، صدیقه طاهره بعد امام مجتبی روا داشتند. پنجاه سال از رحلت پیغمبر نگذشته است فرزند رسول الله را به آن شکل فجیع می کشند.
زینب رو به «عمر سعد» می گوید:
«أ تَنْظُرُ یَابْنَ سَعْد وَ يَقْتُلُونَ ابْنَ رَسُولِ اللَّه»
فرزند پیغمبر را دارند می کشند داری تماشا می کنی؟
خیلی درد است که پنجاه سال از رحلت رسول الله نگذشته است. بعضی از آقایان تکه ای دارند این را ان شاء الله با قریحه خیلی خوب و پاکی شعری که دارید در نظر داشته باشید خیلی زیاد گودی قتلگاه می شنویم چطور می شود که این همه صحرا و ... یک دفعه سید الشهداء روی کلمه گودی قتلگاه است.
آقا امام حسین (سلام الله علیه) احساس می کند دیگر رمقی ندارد بچه ها هم در خیمه ها دارند تماشا می کنند حضرت خودش را به گودی قتلگاه رساند که بچه ها نبینند در آخرین لحظه با امام حسین چه کار می کند!
جمله ای است خیلی برایم درد آور است وقتی که سید الشهداء سر مبارک قمر بنی هاشم را روی زانو می گیرد با آن دستان مبارکش خون از چشمان و صورت ابی الفضل پاک می کند قمر بنی هاشم شروع به گریه می کند.
نمی دانم به شعر در آوردید یا نه؟ خیلی عجیب است سید الشهداء می فرماید برادر الان چه وقت گریه کردن است برای چه گریه می کنی؟ عرض کردم حسین جان همین که دیدم سرم بر روی زانوی توست با آن دستان نازنیت خون از صورتم پاک کردی یادم افتاد که ساعتی دیگر در همین صحرا می افتی ولی کسی نیست بیاید سر تو را بر زانو بگیرد و خون از صورتت پاک کند.
عرض می کنیم یا قمر بنی هاشم فرزند غیور علی، برادر با وفای حسین، امید زینب، امید فرزندان امام حسین معذرت می خواهم در آخرین لحظه نه تنها کسی نبود سر امام حسین را به زانو بگیرد خون از چهره اش پاک کند. وقتی در گودی قتلگاه افتاد حمله کردند عده ای با شمشیر، عده ای با نیزه، عده ای با سنگ بر بدن بی رمق امام حسین حمله کردند.
یا قمر بنی هاشم فقط یک سوال از طرف همه شیعیان و بیننده ها از تو دارم یا قمر بنی هاشم می خواهم از تو سوال کنم برای امام حسین دردهای آن سنگ ها بیشتر بود آن نیزهایی که مرتب بر بدنش می زدند درد دارد آیا آن ها بر قلب امام حسین خیلی درد آور بود یا صدای ناله و شیون بچه ها می شنید بر قلب مقدسش درد آورتر بود.
بینندگان عزیز نمی دانیم این ها با اهل بیت عصمت و طهارت چه کار کردند انسان بخواهد فقط در رابطه با مظلومیت اهل بیت حرف بزند «آلوسی» تعبیری دارد می گوید «بنی امیه» فردای قیامت در پیشگاه خدا چه جوابی دارند که این همه ظلم، این همه جنایت در حق اهل بیت انجام دادند. یعنی کار به جایی رسید «آلوسی سلفی» فریادش بلند شده است!
«ابن جوزی» همین تعبیر را دارد که این ها چه جوابی در فردای قیامت دارند؟
امیر المؤمنین، خلیفه نبود داماد پیغمبر و همسر زهرا نبود صحابی هم نبود آیا مسلمان بود یا مسلمان نبود؟
مجری:
می گفتند نبود که تعجب کردند چگونه در محراب شهید شد!
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
بله، این همه ظلم و جنایت که بالای منبرها حضرت علی را سب می کردند. آقای «زمخشری» تعبیری در کتاب «ربیع الأبرار»ش دارد عزیزان دقت کنند خیلی درد آور است. «زمخشری – متوفای 538» است ایشان در جلد 2، صفحه 335 می گوید:
«وأن بني أمية لعنو عليا على منابرهم سبعين سنة فما زاده الله إلا رفعة ونبلاً»
ربيع الأبرار؛ اسم المؤلف: أبو القاسم محمود بن عمرو بن أحمد، الزمخشري جار الله (المتوفى: 538هـ) الوفاة: 538، دار النشر:، ج1، ص172
«بنی امیه» هفتاد سال بر بالای منبرها علی را لعن می کردند البته ایشان می گوید «فما زاده الله إلا رفعة ونبلاً»؛ جز برای علی مقام و رفعتی نبود!
یا در «معجم البلدان» آقای «حموی یاقوت»، جلد 3 ایشان می گوید:
«وهو يلعن على منابر الحرمين مكة والمدينة»
در منبرهای «مکه» و «مدینه» امیر المؤمنین را لعن می کردند!
معجم البلدان؛ اسم المؤلف: ياقوت بن عبد الله الحموي أبو عبد الله الوفاة: 626، دار النشر: دار الفكر – بيروت، ج3، ص191
«طبری» در «تاریخ طبری»، جلد 5، صفحه 71 دوستان دقت کنید با اهل بیت چه کار کردند؟ «طبری» می گوید معاویه وقتی قنوت می گرفت نستجیر بالله نستجیر بالله «علی، ابن عباس، اشتر، امام حسن و امام حسین» را لعنت می کرد. آیا این (قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى) شد؟
آن وقت این عاقلانه هست که امروز کسی بیاید از معاویه دفاع کند؟ این ها در کتاب های شیعه نیست در کتاب های اهل سنت است غالب این روایت ها هم صحیح است. «مذی - متوفای 742» معاصر «ابن تیمیه، ذهبی و ابن کثیر» و جزء استوانه های اهل سنت است در «تهذیب الکمال»، جلد 20، صفحه 429 می گوید «بنی امیه» اگر می شنیدند کسی اسم فرزندش را علی گذاشت سر نوزاد را می بریدند.
این که در کتاب شیعه نیست آقای «ذهبی» در «سیر اعلام النبلاء»، جلد 7، صفحه 413 همین تعبیر را دارد. «ابن حجر عسقلانی» در «تهذیب التهذیب»، جلد 7، صفحه 319 همین تعبیر را دارد. «لسان المیزان ابن حجر» همین تعبیر را دارد. دوستان داریم خواب می بینیم یا چشم مان عوضی می بیند؟
بزرگواران دقت کنند شاید ما متوجه نیستیم «سیرد اعلام النبلاء ذهبی»، جلد 5 دارد:
«كانت بنو أمية إذا سمعوا بمولود اسمه علي قتلوه فبلغ ذلك رباحا فغير اسم ابنه»
سير أعلام النبلاء؛ اسم المؤلف: محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413، الطبعة: التاسعة، تحقيق: شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي، ج7، ص413
«كانت بنو أمية إذا سمعوا بمولود اسمه علي قتلوه فبلغ ذلك رباحا فقال هو عُلَيْ»
سير أعلام النبلاء؛ اسم المؤلف: محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413، الطبعة: التاسعة، تحقيق: شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي، ج7، ص413
«كان بنو أمية إذا سمعوا بمولود اسمه علي قتلوه»
اگر میشنیدند نام فرزندی را علی گذاشتند میکشتند!
تهذيب التهذيب؛ اسم المؤلف: أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الفكر - بيروت - 1404 - 1984 ، الطبعة : الأولى، ج 7، ص 280، ح 541
«كانت بنو أمية إذا سمعوا بمولود اسمه علي قتلوه فبلغ ذلك رباحا فقال هو عُلَيْ»
تدريب الراوي في شرح تقريب النواوي؛ اسم المؤلف: عبد الرحمن بن أبي بكر السيوطي الوفاة: 911، دار النشر: مكتبة الرياض الحديثة - الرياض، تحقيق: عبد الوهاب عبد اللطيف، ج2، ص331
«رباح» اسم پسرش را علی گذاشته بود دید این طوری هست سریع اسم فرزندش را عوض کرد تا مبادا سر بچه را ببرند.
عرض کردم اگر خدا می فرمود (قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْعداوة فِي الْقُرْبَى) آیا این بود؟ باز از «ذهبی» شاید عزیزان بارها از ما شنیده باشند «تذکرة الحفاظ»، جلد 3 از «ابن سقاح» می گوید
«الحافظ الإمام»
کلمه امام یعنی مرجع عالیقدر جهان تسنن «ابو عبد الله عبد الله ابن محمد ابن عثمان» این آقا می گوید روزی فضیلت علی حدیث طیر را بالای منبر گفت مردم نتوانستند تحمل کنند او را از منبر پایین آوردند کتک زدند
«وغسلوا موضعه»
منبر را آب کشیدند
تذكرة الحفاظ؛ اسم المؤلف: أبو عبد الله شمس الدين محمد الذهبي الوفاة: 748، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت، الطبعة: الأولى، ج3، ص966
یعنی کار به جایی می رسد نقل فضائل علی در منبر، منبر را نجس می کند. آیا نتیجه (قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى) و (أنفسنا و أنفسکم) و (وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا)؟ این بود؟
آیا نتیجه «إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي» این بود؟ در این زمینه به قدری درد دارم بعضی وقت ها به بعضی از قضایا می رسم کامپیوتر را می بندم و در اتاق را می بندم گوشه ای می نشینم فریاد می زنم برای مظلومیت علی گریه می کنم. عقده دلم خالی می شود آرام می شوم بعد شروع به کار می کنم. یعنی واقعاً «السلام علیک یا اول مظلومٍ غُصبِ حقه»!
نتیجه اش چه شد؟ آقای «شافعی» در کتاب «الام»، صفحه 176 یکی از کتاب های معتبر اهل سنت است ایشان از «وهب ابن کیسان» می گوید:
«كُلُّ سُنَنِ رسول اللَّهِ (صلى اللَّهُ عليه وسلم) قد غُيِّرَتْ حتى الصَّلَاةِ»
تمام سنت پیغمبر نابود شد حتی نماز را هم نابود کردند!
الأم؛ اسم المؤلف: محمد بن إدريس الشافعي أبو عبد الله الوفاة: 204، دار النشر: دار المعرفة - بيروت - 1393، الطبعة: الثانية، ج1، ص235
«حسن بصری – متوفای 110» در «جامع بیان»، جلد 2، صفحه 199 می گوید نگاه می کنم جز این که مردم برای نماز اذان می گویند چیز دیگری نیست. «حسن بصری» گفت:
«لو خرج عليكم أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم ما عرفوا منكم إلا قبلتكم»
اگر اصحاب پیغمبر زنده بشوند و در جمع شما بیایند غیر از قبله که به آن طرف می ایستید و نماز می خوانید فقط رو به قبله تان از سنت پیغمبر مانده است دیگر چیزی از سنت پیغمبر نمانده است!
جامع بيان العلم وفضله؛ اسم المؤلف: يوسف بن عبد البر النمري الوفاة: 463، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت – 1398، ج2، ص199 و 200(نرم افزار جامع الکبیر)
نتیجه مبارزه با قرآن، مبارزه با اهل بیت به این جا کشیده است که جامعه اسلامی از قرآن و هم از اهل بیت فاصله گرفت.
آقا امام صادق (سلام الله علیه) در همچنین موقعیتی قرار گرفت سوال اول حضرتعالی هم این بود. این نمونه ای از تهاجم گسترده فرهنگی علیه قرآن، علیه اهل بیت در عصر آقا امام صادق (سلام الله علیه) است. امام صادق با این چه کار کند؟
مجری:
سوال بعدیم اتفاقاً همین است که آقا امام صادق چه کردند؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
دیشب شب شهادت امام صادق بود توفیق داشتم در حرم حضرت معصومه سخنرانی داشتم آن جا خیلی فرصت نبود اشاراتی داشتم آقا امام صادق (سلام الله علیه) اولاً در جامعه این چنینی آسیب شناسی می کند.
دیشب هم گفتم اگر بخواهیم امروز با این هجمه گسترده ای که علیه مذهب شیعه هست چه از رسانه ها، چه در فضای مجازی به تعبیری «رهبری»، فضای مجازی قتلگاه جوان ها شده است.
اگر بخواهیم با این هجمه گسترده مواجهه کنیم اول باید آسیب شناسی کنیم ببینیم انگیزه ها، علل و سرچشمه های این هجمه ها کجا است؟ چه عواملی باعث شد که این هجمه ها علیه شیعه بوجود بیاید؟
آقا امام صادق (سلام الله علیه) اول آسیب شناسی می کند وقتی شیعیان می بینند بالای منبرها، امیر المؤمنین سب می شود. در قنوت ها امام حسن و امام حسین سب می شوند شیعیان مثل «میثم تمارها» دست و پای شان بریده می شود. «حجر ابن عدی»ها در بیابان شهید می شوند و امثال این قضایا سید الشهداء به آن وضع شهید می شود. بعد از آن قضیه شهدای «فخ» اتفاق میافتد.
شیعیان آرام نمی نشینند عکس العمل نشان می هند، این عکس العمل شیعیان باعث می شود اختلاف بیشتر و فشار بر شیعه بیشتر بشود!
ولذا می بینیم آقا امام صادق (سلام الله علیه) اولین کاری که می کند تندی های که بعضی از شیعه ها دارند زمینه ساز گسترده تر شدن این هجمه است جلویش را می گیرد.
مثلاً در کتاب «اعتقادات شیخ صدوق»، صفحه 107 به امام صادق عرض می کنند عده ای در مسجد می نشینند به مقدسات اهل سنت سب و شتم می کنند. آیا امام صادق می گوید دست شان درد نکند بیشتر سب و شتم کنند؟
«وَ قِيلَ لِلصَّادِقِ- عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، إِنَّا نَرَى فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُعْلِنُ بِسَبِّ أَعْدَائِكُمْ وَ يُسَمِّيهِمْ. فَقَالَ: مَا لَهُ- لَعَنَهُ اللَّهُ- يَعْرِضُ بِنَا و قال اللّه تعالى: وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ»
اعتقادات الإماميه ( للصدوق)؛ نويسنده: ابن بابويه، محمد بن على (وفات مؤلف: 381 ق)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: كنگره شيخ مفيد، مكان چاپ: ايران؛ قم، سال چاپ: 1414 ق، ص107(39 باب الاعتقاد في التقيّة)
امام صادق (سلام الله علیه) می فرماید: «مَا لَهُ لَعَنَهُ اللَّه»؛ برای چه همچنین کاری انجام می دهند دنبال چه می گردند خدا این ها را لعنت کند. آیا با سب و شتم، اهانت به مقدسات این ها اسلام جلو می رود؟ شیعه گسترش پیدا می کند؟ یا این که همین باعث می شود «يَعْرِضُ بِنَا» یا تعبیری که «علامه مجلسی» در «بحار» آورد «تَعَرَّضَ بِنَا» این ها، ما را در معرض فحش دشمن قرار می دهد.
«فَقَالَ مَا لَهُ لَعَنَهُ اللَّهُ تَعَرَّضَ بِنَا قَالَ اللَّهُ وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ الْآيَةَ قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) فِي تَفْسِيرِ هَذِهِ الْآيَةِ- لَا تَسُبُّوهُمْ فَإِنَّهُمْ يَسُبُّوا عَلَيْكُمْ فَقَالَ مَنْ سَبَّ وَلِيَّ اللَّهِ فَقَدْ سَبَّ اللَّهَ.»
بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج71، ص217
الان بخواهیم فرهنگ اهل بیت را در دنیا منتشر کنیم برای این، جوان های اهل سنت بیایند پای صحبت های ما بنشینند. این جا بیایم به اولی، دومی و عایشه چهار تا فحش بدهم آیا هیچ جوان اهل سنت به خودش اجازه می دهد بیاید صحبت من را گوش کند؟ قطعاً این طور نیست.
اگر بخواهیم فرهنگ اهل بیت را امروز در جوامع بشری که اکثریتش با مسلمان ها است یعنی شیعه یک چهارم یا یک پنجم مسلمان های کره زمین است.
اگر بخواهیم فرهنگ شیعه را منتشر کنیم آن های که در بعضی از شبکه ها می گویند شبکه تأسیس کردیم که به شیخین و عایشه فحش بدهیم چه کار کرد؟ در آخر عمامه و ... را کنار گذاشت الان با لباس شخصی و کروات آمده است (عذر می خواهم) شبیه میمون دارد صحبت می کند خودش را اعلم از همه فقهاء و علماء می دانست نتیجه اش چه شد؟ می خواست شیعه را منتشر کند توانست موفق شد؟ نه!
مجری:
باید از روش خود اهل بیت پیش رفت
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
هفته گذشته از یکی از کشورهای همسایه تماس گرفتند درخواست داشتند با من هم صحبت کنند گفتم روزی وصل کنند صحبت کنیم. می گفت بحث های شما باعث شد هفده تا از منسوبین مان به مذهب شیعه کشیده شدند.
قبلاً هم آقایی پیامک داده بود می گفت قبیله ما پانصد نفر بودند همه شب عید غدیر به مذهب شیعه مشرف شدند.
منطبق به قول آیت الله العظمی «بروجردی» اگر بخواهیم در جوامع اهل سنت فرهنگ اهل بیت را منتشر کنیم با فحش و سب و ... نیست حدیث ثقلین، مرجعیت علمی اهل بیت را مطرح کنیم این ها ببینند در بازار پر غوغای فرهنگی دنیا ارزش کدام کالا بالاتر است؟ شما به یک میوه فروشی می روید می خواهید میوه بخرید چهار، پنج جعبه سیب آن جا هست.
یک جعبه پوسیده است یک جعبه زده دارد یک جعبه نرسیده است یک جعبه خیلی شاداب و زیبا است کدامش را انتخاب می کنید؟ ما در این بازار پر غوغا کالای اهل بیت را عرضه کنیم و انتخاب را هم به عهده شان بگذاریم.
نکته مهمی که حضرت مطرح می کند خیلی برایم جالب هست در کتاب «من لا یحضره الفقیه» است
وَ رَوَى عَنْهُ (علیه السلام) زَيْدٌ الشَّحَّامُ أَنَّهُ قَالَ: يَا زَيْدُ خَالِقُوا النَّاسَ بِأَخْلَاقِهِمْ صَلُّوا فِي مَسَاجِدِهِمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَكُونُوا الْأَئِمَّةَ وَ الْمُؤَذِّنِينَ فَافْعَلُوا فَإِنَّكُمْ إِذَا فَعَلْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ رَحِمَ اللَّهُ جَعْفَراً مَا كَانَ أَحْسَنَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ وَ إِذَا تَرَكْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ فَعَلَ اللَّهُ بِجَعْفَرٍ مَا كَانَ أَسْوَأَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ»
من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج1، ص383
در این جا حضرت به «زید شحام» می فرماید: «يَا زَيْدُ خَالِقُوا النَّاسَ بِأَخْلَاقِهِمْ » نمی گوید «بِأخلاقِکُم، بأخْلاقِنا» می گوید معاشرت تان با مردم طوری باشد که مورد پسندشان است.
کلمه «الناس» هم هر کجا می آید مراد اهل سنت است می گوید با این ها طوری برخورد کنید که اخلاق شما این ها را جذب کند دفع شان نکند. آن طوری که خوش شان می آید صحبت هایتان را جمع کنید و برای شان مطرح کنید.
«صَلُّوا فِي مَسَاجِدِهِم»؛ بروید در مساجدشان نماز بخوانید یعنی آقا امام صادق دارد مساجد اهل سنت را ترویج می کند که از جمعیت پر کنیم، یا نه آقا امام صادق با آن آسیب شناسی که داشت با این فاصله ای که میان اهل سنت و شیعه بود، عداوتی که حکومت ها از شیعه درست کرده بودند آقا امام صادق بهترین راه کار این را می داند در مساجد این ها بروید اخلاق و رفتار شما را ببینند.
بیمار می شوند به عیادت شان بروید کسی از این ها از دنیا می رود به تشییع جنازه شان بروید اگر می توانید اخلاق تان باعث بشود مؤذن بشوید برای شان اذان و اقامه بگویید اگر این طوری کردید می گوید: «قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّة» این ها تربیت شده های امام صادق هستند
«رَحِمَ اللَّهُ جَعْفَراً مَا كَانَ أَحْسَنَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَه»؛ خدا امام صادق را مورد رحمت قرار بدهد چه اصحاب خوبی تربیت کرده است!
آن آسیب شناسی این هم راهکار!
اگر امروز بخواهیم در برابر این هجمه گسترده «آمریکا» دنبال این هست که شیعه و سنی را به جان هم بیاندازد. «اسرائیل، عربستان سعودی» دنبال این است و تمام مخالفین مان دنبال این هستند. ببینیم از این راه کار و آسیب شناسی که آقا امام صادق انجام داد این را الگو قرار بدهیم.
معتقد هستم اگر صدا و سیمای ما و بعضی از رسانه های بین المللی مان اخلاق آقا امام صادق را امروز ملاک قرار بدهند ما مخالف برائت نیستیم به قول یکی از مراجع اگر برائت نباشد ولایت، معنا ندارد «لا اله» نگویی «الا الله» معنا ندارد. ولی معنای برائت این نیست که این جا شروع کنم به خلفا فحش دادن.
برائت یک امر قلبی است همان طور که توحید یک امر قلبی است شما هزار تا «الله» و «لا اله الله» بگو اگر در قلبت وحدانیت خدای عالم تحقق پیدا نکند با «لا اله الا الله» گفتن مؤمن می شوید؟ هرگز.
آقا امام صادق می گوید شما می خواهید برائت داشته باشید یکی از بزرگان می گفت اگر می خواهید صلوات بفرستید صلوات کامله بفرستید پرسیدند صلوات کامله چه است؟ گفت بگویید
«اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم اجمعین الی لقاء یوم الدین»
لازم نیست اسم ببرم سنی و شیعه همه قائل هستند خدایا دشمنان محمد و آل محمد را لعنت کن هم شیعه و هم سنی می گوید. مصداق چیست؟ نباید مصداق معین کنیم.
در زیارت عاشوراء حدیث قدسی و وحی از طرف خدای عالم است وقتی لعن می کند می گوید:
«اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّي وَ ابْدَأْ بِهِ أَوَّلًا ثُمَّ الثَّانِيَ ثُمَّ الثَّالِثَ وَ الرَّابِع»
المزار الكبير (لابن المشهدي)؛ نویسنده: ابن مشهدى، محمد بن جعفر، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، محقق/ مصحح: قيومى اصفهانى، ص484
بعضی ها می گویند اول، ثانی، ثالث و رابع چه کسانی هستند؟ گفتم به تو چه مربوط است چه کسانی هستند؟ اگر بنا بود مشخص باشد امام صادق مشخص می کرد.
مجری:
فرصت کم است چند تا سوال بینندگان محترم پرسیدند. یکی از بزرگواران پرسیدند شما فرمودید اهل سنت سر سفره چهار، پنج نفر نشستند مدرکش کجا است؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
جناب آقای «میلانی» شاید در سی، چهل جای کتاب هایش این را دارد. بعضی از آثاری که در قرن یازده و دوازده مثل «صالحی شامی» و ... همه اشاره دارند بر این که، این چهار نفر از استوانه های اهل سنت هستند.
همه اهل سنت کنار این چهار نفر هستند «ذهبی، ابن حجر، مذی و ...» اگر آثار این چهار نفر را شما حذف کنید برای اهل سنت هیچ چیز نمی ماند.
مثل این که ما آثار «کلینی، شیخ طوسی، شیخ مفید» را حذف کنیم برای مان هیچ چیز نمی ماند. اصلاً نگفته باشند هم واقعیت تاریخ همین را دارد می گوید یعنی هر چه این ها دارند از این سه چهار نفر دارند و بس؛ این ها را شما کنار بگذارد بعد سراغ اهل سنت برو هیچ چیز ندارند.
مجری:
پرسیدند کدام یک از علمای شیعه حدیث غدیر را متواتر می داند؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
شیعه یا سنی؟
مجری:
شیعه
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
در شیعه هیچ عالمی نداریم آن چه که بنده سراغ دارم از زمان «شیخ مفید (رضوان الله تعالی علیه)» قبل از او «شیخ صدوق» و قبل از او «کلینی» که حدیث غدیر را مطرح کنند تواترش را مطرح نکرده باشند.
الان بحث مان سر این است اهل سنتی که ادعای تواتر کردند چه کسانی هستند؟ عمدتاً روی آن قسمت هستیم. آقایان اهل سنت ادعای تواتر کردند وقتی آن ها گفتند متواتر است جا برای شیعه نمی ماند.
فقط چند نمونه از این آقایان بیاورم آقای «ابو حامد غزالی» در کتاب «سر العالمین»، صفحه 23 می گوید خطبه روز غدیر به اتفاق جمیع یعنی شیعه، سنی همه بر قضیه حدیث غدیر اتفاق نظر دارند.
«ابن کثیر دمشقی» سلفی شاگرد «ابن تیمیه» دشمن شیعه در کتاب «البدایة و النهایة»، جلد 5، صفحه 214 می گوید آقای «ذهبی» گفت حدیث غدیر متواتر است
«الْحَدِيثِ مُتَوَاتِرٌ أَتَيَقَّنُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وسلَّم قَالَهُ»
البداية والنهاية؛ اسم المؤلف: إسماعيل بن عمر بن كثير القرشي أبو الفداء الوفاة: 774، دار النشر: مكتبة المعارف – بيروت، ج 5، ص 214
یقین داریم پیغمبر این فرمایش را فرموده است.
آقای «ابن جزری» در کتاب «أسنی المطالب» می گوید روایت غدیر متواتر است و جمع کثیری این را نقل کردند.
آقای «مناوی» در «فیض الغدیر»، جلد 6، صفحه 218 می گوید:
«وقال المصنف حديث متواتر»
فيض القدير شرح الجامع الصغير؛ اسم المؤلف: عبد الرؤوف المناوي الوفاة: 1031 هـ، دار النشر: المكتبة التجارية الكبرى - مصر - 1356هـ، الطبعة: الأولى، ج6، ص218
آقای «ملا علی قاری» در «مرقاة المفاتیح»، جلد 11، صفحه 248 حاصل این است که این حدیث صحیح است شکی ندارد بعضی از حفاظ ما این را جزء متواترات آوردند. «عجلونی» همین طور.
«البانی» که گل سر سبد «وهابی»ها معاصر ما است ایشان در کتاب «الأحادیث الصحیحة»، جلد 4 می گوید حدیث غدیر:
«بل الأول منه متواتر عنه صلى الله عليه وسلم»
سلسلة الأحاديث الصحيحة وشيء من فقهها وفوائدها؛ اسم المؤلف: أبو عبد الرحمن محمد ناصر الدين، بن الحاج نوح بن نجاتي بن آدم، الأشقودري الألباني الوفاة: 1420 هـ، دار النشر: مكتبة المعارف للنشر والتوزيع، الرياض 1415 ه – 1995 م، ج 4، ص 343
«من کنت مولاه فعلی مولاه» متواتر است. به «ابن تیمیه» اعتراض دارد چرا ایشان تواتر حدیث غدیر را انکار کرده است؟
مجری:
سوال بعدی آیا از آقا امام صادق (علیه السلام) از طریق اهل سنت حدیثی نقل شد که بر خلاف مبانی اهل سنت باشد؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
این حدیث را در روایات متعارض داریم در بحث خارج فقه مقارن داریم این را داریم اگر دو حدیث متعارض از ما صادر شد مثلاً یک جا می گوید امیر المؤمنین پاهایش را می شست یک جا دیگر می گوید پاهایش را مسح می کرد.
می گوید این دو روایت را چه کار کنیم با هم متعارض هستند حضرت فرمود: «وَ خَالَفَ الْعَامَّةَ فَيُؤْخَذُ بِهِ»
«يُنْظَرُ فَمَا وَافَقَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ خَالَفَ الْعَامَّةَ فَيُؤْخَذُ بِهِ وَ يُتْرَكُ مَا خَالَفَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ وَافَقَ الْعَامَّة»
الكافي (ط - الإسلامية)، نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص68
ببینید نظر اهل سنت در این جا چه است؟ خلاف آن را عمل کنید چرا؟ چون «بنی امیه» بر این بودند هر روایتی از امیر المؤمنین بود به تعدادی از حدیث سازها پول می دادند شما بروید یک چیزی ضد بسازید. روایات متعددی در این زمینه داریم.
ولذا آقا امام صادق (سلام الله علیه) فرمود در روایات متعارض ببینید این دو روایت کدام موافق اهل سنت است و کدام مخالف اهل سنت است؟
هر کدام موافق اهل سنت بود بدانید تقیتاً صادر شده است مثل قضیه «علی ابن یقطین» آقا امام کاظم (سلام الله علیه) نامه می نویسد آقای «علی ابن یقطین» امروز مثل اهل سنت وضو بگیر و دست بسته نماز بخوان؛ «علی ابن یقطین» مبهوت ماند این نظر شیعه نیست امام کاظم و امام صادق به ما همچنین چیزی نفرمودند.
می گوید به من چه مربوط است من تابع امام زمانم هستم وضو می گیرد سر و پاهایش را می شوید دست بسته نماز می خواند مهر نمی گذارد و ... غروب به منزل می آید نامه از آقا امام کاظم به «علی ابن یقطین» می آید بعد از این، آن چه که ما گفتیم وضو بگیر نماز بخوان بعد مشخص می شود پیش «هارون» سئایت کردند «علی ابن یقطین» با آقا موسی ابن جعفر ارتباط دارد طبق دستور آن ها وضو می گیرد نماز می خواند.
«هارون» گفت کاری کنید وقت نماز نتواند بیرون برود و او را زیر نظر بگیرید ببینید چطور وضو می گیرد و چطور نماز می خواند؟ آن روز وقتی می بینید «علی ابن یقطین» در ساختمان تنها است مثل سنی ها وضو گرفت مثل سنی ها نماز خواند و ... اهل بیت (علیهم السلام) برای حفظ جان شیعه خیلی از مطالب به عنوان تقیه می فرمودند.
فرمود:
«التَّقِيَّةَ دِينِي وَ دِينُ آبَائِي وَ لَا دِينَ لِمَنْ لَا تَقِيَّةَ لَه»
الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص223، بَابُ الْكِتْمَان، ح8
این برای حفظ جان ائمه و شیعیان بوده است ولذا روی این جهت روایاتی داریم آقا امام صادق می فرماید آن روایتی که موافق عامه (اهل سنت) است این ها تقیتاً است. بیشتر از پنجاه روایت داریم موقعی که وضو می گیرید مسح بکشید یک روایت هم داریم پاهای تان را بشویید مشخص است بر این که، وجه صدور روایات به چه نحوی بوده است، این را ما داریم!
مجری:
در دقایق پایانی اگر پایان بندی هست بفرمایید
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
از همه بینندگان عزیز و گرامی تقاضا دارم زندگی اهل بیت را با تحلیل مطالعه کنند. کم داریم که زندگی اهل بیت همراه با تحلیل باشد یعنی الگو برداری!
اگر شهادت امام صادق، امام باقر، امام رضا و امام کاظم (سلام الله علیه) است شرح حال زندگی شان را بگوییم همچنین از حضرتعالی هم به عنوان یک شاعر برجسته و خوش ذوق تقاضایم این هست مباحثی از اهل بیت از مصائب می آورید ببینیم از این اشعار در مدح اهل بیت، زندگی اهل بیت امروز چه استفاده ای می خواهم بکنم این برایم مهم است.
موقعیت زمان من در دویست و پنجاه و خرده ای سال ائمه آیا شبیه زمان امیر المؤمنین، امام حسن، امام حسین، امام صادق، امام باقر، امام هادی و امام عسکری است مهم است زمان شناسی کنیم.
ائمه (علیهم السلام) در این دویست و پنجاه سال به تعبیری یکی از بزرگان مثل یک انسانی است که دویست و پنجاه سال عمر کرد در هر موقعیتی تصمیم متناسب با آن گرفته است.
آقا امام حسن (سلام الله علیه) در یک موقعیتی است می بینید جز صلح چیز دیگری نیست آقا امام حسین جز قیام چیز دیگری نیست. آقا امام صادق جز نشر فرهنگ اهل بیت و نهضت علمی چیز دیگری نیست. ما باید موقعیت شناسی کنیم ببینیم ائمه (علیهم السلام) از زندگی شان چه پیامی برای ما هست و چه الگویی می توانیم بر داریم!
مجری:
سپاسگزارم خدا را شکر می کنیم که توفیق داشتیم در کنار سفره اهل بیت بنشینیم و ارتزاق بکنیم برای تعجیل در فرج امام زمان مان دعا کنیم و شما را به خدای بزرگ و مهربان بسپاریم، خدا نگهدار!
