حدیث سفینه آیت الله حسینی قزوینی
ویژه برنامه عیدالله به مناسبت دهه ولایت و امامت
قسمت اول
با کارشناسی آیت الله حسینی قزوینی
برنامه عید الله 03 05 1400 (قسمت اول)
عنوان: ویژه برنامه عید غدیر
کلید واژهها: دهه ولایت؛ امامت؛ امیر المؤمنین؛ پیامبر؛ عید غدیر؛ شیعه!
استاد: حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی
مجری: حجت الاسلام والمسلیمن مرعشی
مجری:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، الْحَمْدُلِلَّه رَبّ العَالَمِینْ، وَصَلی الله عَلیٰ مُحَمّدٍ وَآلِه الطَاهِرین؛
عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)
همچنین تبریک و شادباش می گویم خدمت همه شما عید الله اکبر را در ایام دهه ولایت و امامت هستیم. الحمد لله این توفیق را پیدا کردیم خداوند این منت را بر سر ما نهاد تا بتوانیم بار دیگر حداقل این روزگار و چرخش روزگاری که در مثل چنین ایامی تاج امامت بر سر مولای مان حضرت آقا امیر المؤمنین علی ابن ابی طالب نهاده شد را شاهد باشیم، روز غدیری دیگر را ان شاء الله بتوانیم تجربه کنیم.
در خدمت شما هستیم و محضر همه شما گرامیان ویژه برنامه عید الله را تقدیم می کنیم. ویژه برنامه ای که مخصوص همین ایام هست و ان شاء الله از امشب تا شام روز عید غدیر با حضور کارشناسان محترم و معتبر همیشگی برنامه در خدمت شما هستیم، ان شاء الله بتوانیم برنامه ای در خور شأن شما بینندگان عزیز را خدمت تان ارائه بدهیم.
امشب، شب ولادت حضرت امام هادی (علیه السلام) هست ان شاء الله این فرخنده ایام هم به این مناسبت و هم به مناسبت دهه مبارک ولایت بر همه شما محنا باشد. در حسن مطلع این برنامه در محضر حضرت استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم، ان شاءالله شروع برنامه به این گونه پیش خواهد رفت و این را به فال نیک میگیریم و بتوانیم تا انتها به همین سبک و سیاق پیش بیرویم ابتدا عرض ادبی محضرشان داشته باشیم و مثل همیشه از حسن مطلعهای زیبای زهرایی استفاده کنیم و ان شاءالله ادامه بحث را پی خواهیم گرفت. حضرت استاد محضرتان سلام عرض می کنم و خدمت تان تبریک می گویم.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته!
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع فَمَا شَيْءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل.
بنده هم خدمت بینندگان عزیز و گرامی در هر کجای این کره خاکی بیننده برنامه هستند و ما را مهمان کانون با صفای خانواده خودش قرار دادند خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه عزیزان از خدای منان خواهانم.
ما هم طبق روال همیشگی تلاش مان بر این هست ابتدای امرمان یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) کرده باشیم باشد که مورد نظر حضرت ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) قرار بگیرد دین، دنیا و آخرت مان بیمه صدیقه طاهره (سلام الله علیها) باشد.
شرمنده ام ز شوهر مظلوم خود علی * دست شکسته حامی مولا نمی شود
آن چه که مرحوم «علامه مجلسی» دارد، «سلیم ابن قیس» دارد وقتی خواستند علی را به مسجد برای بیعت ببرند صدیقه طاهره دست امیر المؤمنین را گرفت هر کاری کردند نتوانستند علی را از دست زهرای مرضیه خلاص کنند.
«قنفذ» با غلاف شمشیر نمی دانم چطور دلش آمد محکم بر بازوی صدیقه طاهره زد دارد آن چنان بازوی حضرت زهرا متورم شد که گویا یک بازوبند سیاه بر بازوی آن حضرت است.
شرمنده ام ز شوهر مظلوم خود علی * دست شکسته حامی مولا نمی شود
بر روی قبر من بنویسید دوستان * سیلی زدن مودت زهرا نمی شود
بعد از رسول اکرم یک دختر بیشتر باقی نماند و قرآن هم با صراحت می گوید (قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)
(قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)
بگو: من هيچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی کنم جز دوست داشتن نزديکانم [= اهل بيتم]؛
سوره شوری (42): آیه 23
قدرت متیقن این آیه صدیقه طاهره است به جای آن که بگویند زهرا پای خود را زمین نگذار بر روی چشم ما بگذار خاک زیر قدم زهرا را طوطیای چشم شان قرار بدهند این چنین زهرای مرضیه را مورد ضرب و شتم قرار می دهند.
بر باب خانه ام بنویسید رهبری * مثل امام فاطمه تنها نمی شود
جز طفل من که یار علی گشت پشت در * شش ماهه ای فدائی بابا نمی شود
من پشت در ز پای فتادم یکی نگفت * زهرا چرا ز روی زمین پا نمی شود
سقط جنین و سیلی و ضرب غلاف تیغ * این احترام ام ابیها نمی شود!
«صلی الله علیک یا سیدتي و مولاتي یا فاطمة الزهراء»
مجری:
طیب الله انفاسکم، الحمد لله فضا و دل های ما معطر و منور به نوری فاطمی و زهرایی شد؛ اما در ایام مخصوص ولایت بارها و بارها اساتید معظم و محترم از جمله حضرت استاد فرمودند چطور شما بزرگداشت عاشوراء را انجام می دهید تعظیم و اعزام می کنید به همان مقدار و بلکه بیش از آن چنین بزرگداشتی نسبت به غدیر انجام بشود.
در میان ائمه بزرگوارمان می بینیم افرادی را که جلوه غدیر را برای مان بیشتر مشخص کردند از جمله همان امام همامی که امشب میلاد مبارک شان هست. می بینیم صحبت های مختلفتی نسبت به مبحث ولایت در زیارت جامعه یا بحث غدیریه مشاهده می کنیم که این ها از حضرت آقا امام هادی به ما رسیده است.
ابتدای برنامه را با نام ایشان شروع می کنیم اما همان چیزی که خودشان خواستند و بارها و بارها در زندگی شان بر آن تأکید کردند باید بشناسید، باید معرفت پیدا بکنید. ان شاء الله از مطالب خودمان که معرفت افزایی و در راستای حرکت آقا امام هادی بود عقب نخواهیم نشست.
ان شاء الله بحث حدیث سفینه را که بسیار زیبا بود امشب پی خواهیم گرفت که همین هم تماماً در راستای فرمایشات امام هادی خواهد بود.
آن نازنین که وصف جمالش خدا کند * امشب خدا کند که نگاهی به ما کند
آن دلنواز از دل و از جان عزیزتر * باشد که درد جان و دل ما دوا کند
گویی علی به روی محمد کند نگاه * چون این پسر به روی پدر دیده وا کند
هادی دهم امام که در جامعیه اش * ایمای او حوائج مردم روا کند!
ان شاء الله که گوشه چشمی به ما کنند و محفل و دل ما با نور این حضرات منور و مشعشع بشود.
نام برنامه عید الله است قطعاً سرچشمه از همان عید الله اکبری هست که بزرگ ترین و بالاترین عید برای تمامی مردم عالم و جهان است. می خواهیم امشب بحث مان را شروع کنیم و راجع به غدیر بیشتر بشنویم.
غدیری که بارها و بارها تأکید شده که تک تک ماها نسبت به آن مسئول هستیم یعنی در نص غدیری که به ما رسیده است آمد شما وظیفه دارید این مطلب را به آیندگان خودتان منتقل بکنید. برنامه از حالت پژوهشی خودش هم سعی می کند خارج نشود با نگاهی به صحبت های که اهل سنت و مخالفین داشتند ان شاء الله بحث را پی خواهیم گرفت.
از همان ابتدا حدیث غدیر را بشنویم و این که آیا در منابع اهل سنت چیزی ذکر شد یا نشده است؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه وَ الّلعنُ الدّائمُ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ
من هم قبل از شروع سخن ولادت با سعادت آقا امام هادی (سلام الله علیه) را به پیشگاه مقدس بقیة الله الاعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) و همه علاقمندان به اهل بیت عصمت و طهارت تبریک و تهنیت عرض می کنم.
خدا را به آبروی آقا امام هادی سوگند می دهم عیدی ما را در این ایام فرخنده فرج موفور السرور مولای مان بقیة الله الاعظم قرار بدهد ان شاء الله.
فقط نکته ای را برای این که اظهار ارادتی خدمت مولای مان امام هادی (سلام الله علیه) کرده باشیم با این که «بنی امیه» و «بنی العباس» تمام تلاش شان را به کار بردند جامعه را از اهل بیت جدا کنند مانع نقل فضائل اهل بیت بودند و این ها را آواره و در به در کردند. امام هادی و امام عسکری (سلام الله علیهما) افزون بر این که، زندانی سیاسی بودند افزون بر او زندانی نظامی هم بودند.
یعنی این ها را در داخل پادگان زندانی کرده بودند که دسترسی شیعیان به این بزرگواران امکان پذیر نباشد. ولی با همه این حال می بینیم بزرگان اهل سنت، علما وقتی به این بزرگواران می رسند تعابیر خیلی خوب، زیبا و عالی دارند.
آقای «ذهبی - متوفای 748» که از استوانه های علمی اهل سنت است در کتاب «العبر فی اخبار من غبر»، جلد 1، صفحه 364 وقتی به امام هادی می رسد می گوید
«وكان فقيها إماما متعبدا»
امام هادی یک فقیه، یک پیشوا و یک متعبد بوده است!
العبر في خبر من غبر؛ اسم المؤلف: شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان الذهبي الوفاة: 748هـ، دار النشر: مطبعة حكومة الكويت - الكويت - 1984، الطبعة: ط2، تحقيق: د. صلاح الدين المنجد، ج 2، ص 12
این تعبیر، تعبیر خیلی بزرگی است همین تعبیر را جناب «یافعی – متوفای 768» در «مراة الجنان»، جلد 2، صفحه 119 دارد. «ابن کثیر دمشقی سلفی» شاگرد «ابن تیمیه» در «البدایة و النهایة»، جلد 11، صفحه 19 تعابیر خیی سنگینی نسبت به امام هادی (سلام الله علیه) دارد.
ولی از میان این ها «ابن سباغ مالکی – متوفای 855» در «فصول المهمة»، صفحه 270 عبارت های خیلی حماسی دارد می گوید:
«فضل أبي الحسن عليّ بن محمّد الهادي قد ضرب على المجرة قبابه، ومدّ على نجوم السماء أطنابه، فما تعدّ منقبة إلاّ وإليه نحيلها ولا تذكر كريمة إلاّ وله فضيلتها، ولا تورد محمّدة إلاّ وله تفضيلها وجملتها، ولا تستعظم حالة سنية إلاّ وتظهر عليه أدلّتها، استحقّ ذلك بما في جوهر نفسه من كرم تفرّد بخصائصه ومجد حكم فيه على طبعه الكريم بحفظه من الثوب حفظ الراعي لفصائله فكانت نفسه مهذّبة وأخلاقه مستعذبة وسيرته عادلة وخلاله فاضلة ومبارّة إلى العفاة واصلة وربوع المعروف بوجود وجوده عامرة آهلة، جرى من الوقار والسكون والطمأنينة والعفّة والنزاهة والخمول في النباهة على وتيرة نبوية وشنشنة علوية ونفس زكية وهمّة علية لا يُقاس بها أحد من الأنام ولا يدانيها، وطريقة حسنة لا يشاركه فيها خلق ولا يطمع فيها»
الفصول المهمة في معرفة الأئمة؛ نويسنده : علي بن محمد أحمد المالكي ( ابن الصباغ ) (وفات : 855)، تحقيق: سامي الغريري، ناشر: دار الحديث للطباعة والنشر، قم: 1422، ص1074
فضائل امام هادی تا ستارگان آسمان کشیده شده است و در هر کجا مناقبی گفته شود ریشه اش به امام هادی بر می گردد. هر کجا از کرم، فضل و ثناء سخن به میان آید بالاترین مرتبه آن را امام هادی دارا است. او دارای نفس مهذب، اخلاق برجسته، سیره معتدل، روح پاک و همت عالی داشت و در تمام فضائل منحصر بفرد بود.
با آن تلاشی که «بنی العباس» و قبل از آن ها «بنی امیه» داشتند بزرگان اهل سنت این چنین درباره این بزرگواران سخنان حماسی می آفرینند گمان نمی کنم این تعبیر را آقایان حتی در رابطه با خلفای خودشان را داشته باشند و به کار ببرند. این نیست جز این که خدای عالم (وَدِينِ الْحَقِّ لِيظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ)
(هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ)
او کسی است که رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد، تا آن را بر همه آيين ها غالب گرداند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند!
سوره توبه (9): آیه 33
(کافرون، منافقون)
(يرِيدُونَ لِيطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ)
آنان می خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولی خدا نور خود را کامل می کند هر چند کافران خوش نداشته باشند!
سوره صف (61): آیه 8
چراغی را که ایزد بر فروزد * هر آن کس پف کند ریشش بسوزد
هم ریشش و هم ریشه اش بسوزد.
به تعبیر «فخر رازی» می بینیم با این که، این همه از فرزندان صدیقه طاهره را کشتند، آواره کردند، خانه های شان را ویران کردند ولی در هر کوی برزنی و در هر شهر و روستایی الحمد لله سادات و فرزندان حضرت زهرا مملو هستند.
ولی از «بنی امیه» هیچ اثری نیست. حتی یک نفر که سرش به تنش بیارزد سراغ نداریم.
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ (علیهم السلام)»
در رابطه با بحث غدیر از امشب شروع شد تا شب جمعه ان شاء الله باز ما در خدمت دوستان خواهیم بود. در رابطه با غدیر همیشه عرض کردیم سه محور را باید داشته باشیم:
1) معرفت افزایی، تبیین و بیان معارف غدیری و معرفت افزایی غدیری؛
2) بحث پاسخ به شبهات یا شبهه زدایی و دفاع؛
3) روشنگری.
با توجه به آن همه تأکیدات نبی مکرم که از روز اول اعلان رسالتش بعد از نزول آیه شریفه:
(وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ)
و خويشاوندان نزديکت را انذار کن!
سوره شعراء (26): آیه 214
بحث ولایت علی را مطرح کرد به تعبیری که آٔقای «طبری» در تاریخ شان، جلد 1، صفحه 542؛ «ابن اثیر» در جلد 1، صفحه 586
«فأخذ برقبتي ثم قال إن هذا أخي ووصي وخليفتي فيكم فاسمعو له وأطيعوا قال فقام القوم يضحكون ويقولون لأبي طالب قد أمرك أن تسمع لابنك وتطيع»
تاريخ الطبري؛ اسم المؤلف: لأبي جعفر محمد بن جرير الطبري الوفاة: 310، دار النشر: دار الكتب العلمية – بيروت، ج1، ص542
« فأخذ برقبتي ثم قال إن هذا أخي ووصيتي وخليفتي فيكم فاسمعوا له وأطيعوا قال فقام القوم يضحكون فيقولون لأبي طالب قد أمرك أن تسمع لأبنك وتطيع»
الكامل في التاريخ؛ اسم المؤلف: أبو الحسن علي بن أبي الكرم محمد بن محمد بن عبد الكريم الشيباني الوفاة: 630هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1415هـ، الطبعة: ط2، تحقيق: عبد الله القاضي، ج1، ص586
این علی برادر من، جانشین من و وصی من در میان شما هست. در هر مناسبتی بحث خلافت مطرح شد.
یکی از وقایعی که در تاریخ جاودانه ماند و نتوانستند دشمنان بر روی او پرده بکشند و مردم را از او غافل کنند قضیه غدیر بود. در یک جامع بیش از صد هزار نفر به تعبیر «سبط ابن جوزی» صد و بیست و چهار هزار نفر در صحنه غدیر حضور داشتند.
ظاهراً غدیر پایان سال بود یا عید نوروز یا مقداری عقب یا جلو بوده است یعنی روزهای بود که تقریباً شب و روز یکنواخت بوده و در آن زمان بین نماز ظهر و عصر فاصله خیلی زیاد است.
رسول اکرم سخنرانی کرد و برای مردم اتمام حجت کرد، هر آن چه که وظیفه اش بود که فرمود:
«وَإِنِّي مسؤول ( ( ( مسئول ) ) ) وَإِنَّكُمْ مسؤولون ( ( ( مسئولون ) ) ) فَمَاذَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قالوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قد بَلَّغْتَ وجهدت ( ( ( وجاهدت ) ) ) وَنَصَحْتَ فَجَزَاكَ اللَّهُ خَيْرًا فقال أَلَيْسَ تَشْهَدُونَ ان لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّ جَنَّتَهُ حَقٌّ وَنَارَهُ حَقٌّ وَأَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَأَنَّ الْبَعْثَ بَعْدَ الْمَوْتِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فيها وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ من في الْقُبُورِ قالوا بَلَى نَشْهَدُ بِذَلِكَ قال اللَّهُمَّ أشهد ثُمَّ قال أَيُّهَا الناس إِنَّ اللَّهَ مَوْلايَ وأنا مولى الْمُؤْمِنِينَ وأنا أَوْلَى بِهِمْ من أَنْفُسِهِمْ فَمَنْ كنت مَوْلاهُ فَهَذَا مَوْلاهُ يَعْنِي عَلِيًّا اللَّهُمَّ وَالِ من وَالاهُ وَعَادِ من عَادَاهُ ثُمَّ قال يا أَيُّهَا الناس إني فَرَطُكُمْ وَإِنَّكُمْ وارِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ حَوْضٌ أَعْرَضُ ما بين بُصْرَى وَصَنْعَاءَ فيه عَدَدُ النُّجُومِ قد حان من فِضَّةٍ وَإِنِّي سَائِلُكُمْ حين تَرِدُونَ عَلَيَّ عَنِ الثَّقَلَيْنِ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونِي فِيهِمَا الثَّقَلُ الأَكْبَرُ كِتَابُ اللَّهِ عز وجل سَبَبٌ طرفة بِيَدِ اللَّهِ وطرفة بِأَيْدِيكُمْ فَاسْتَمْسِكُوا بِهِ لا تَضِلُّوا وَلا تَبَدَّلُوا وَعِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي فإنه نَبَّأَنِيَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ أَنَّهُمَا لَنْ يَنْقَضِيَا حتى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ»
المعجم الكبير؛ اسم المؤلف: سليمان بن أحمد بن أيوب أبو القاسم الطبراني الوفاة: 360، دار النشر: مكتبة الزهراء - الموصل - 1404 - 1983، الطبعة: الثانية، تحقيق: حمدي بن عبدالمجيد السلفي، ج 3، ص 180، ح3052
«إني مسئولٌ» مسئولیت دارم امروز تمام حقایق را برای شما بیان کنم و فردا باید در محضر عدل الهی پاسخ بدهم. (وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِين) حتی پیامبران هم در محکمه عدل الهی باید پاسخ بدهند که آیا آن وظیفه رسالتی که داشتند انجام دادند یا انجام ندادند؟
این که، یک سری روایات جعلی و اسرائیلی درست کردند که خدای عالم به صحابه گفت:
«اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ»
الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة : الثالثة ، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج3، ص1095، ح2845
هر کاری می خواهید بکنید «فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُم» این با منطق قرآن نمی سازد صحابه از پیغمبر بالاتر نیست (وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِين) رسول اکرم می گوید:
(إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيم)
بگو: من (نيز) اگر نافرمانی پروردگارم کنم، از عذاب روزی بزرگ [= روز رستاخيز] می ترسم!
سوره انعام (6): آیه 15
اگر خدا را معصیت کنم از عذاب روز بزرگ می ترسم. این دست پخت «بنی امیه» است اهل بیت را باید کنار بگذارند در حاشیه قرار بدهند در خانه اهل بیت را به روی مردم ببندند بعد یک سری بحثی را مطرح بکنند نه ما نیازی نیست سراغ اهل بیت برویم صحابه هستند. مگر اهل بیت چه دارد که صحابه ندارد؟
من واقعاً برای مظلومیت اهل بیت قلبم کباب می شود وقتی آدم این مسائل را می بیند می گویند هر چه اهل بیت داشتند صحابه هم داشتند. پیغمبر هر چه برای مردم گفت علی، فاطمه، حسن و حسین شنیدند دیگران هم شنیدند چه نیازی هست به سراغ اهل بیت برویم؟
فقط می خواهم به عنوان مقدمه بحثم در چند شبی که بنده یا دوستان برنامه دارند یک تنبه، بیدار باش و تلنگری در ذهن ها، مخصوصاً برای عزیزان اهل سنت، جوان ها، دانشجویان شان، روحانیون و طلبه هایشان باشد.
هم چنین برای جوان های شیعه می خواهم روایتی از «صحیح بخاری» بیاورم ببینیم واقعاً این ها می گویند هر چه پیغمبر فرمود علی یاد گرفت صحابه هم یاد گرفتند چه فرقی می کند سراغ علی برویم یا سراغ صحابه برویم.
«صحیح بخاری» چاپ «عربستان سعودی – ریاض» صندوق پستی 11557 حدیث 7354 از «ابو هریره» نقل می کند می گوید: (إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ...)
«حدثنا عَلِيٌّ حدثنا سُفْيَانُ حدثني الزُّهْرِيُّ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنَ الْأَعْرَجِ يقول أخبرني أبو هُرَيْرَةَ قال إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ الحديث على رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهُ الْمَوْعِدُ إني كنت امْرَأً مِسْكِينًا أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم على مِلْءِ بَطْنِي وكان الْمُهَاجِرُونَ يَشْغَلُهُمْ الصَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ يَشْغَلُهُمْ الْقِيَامُ على أَمْوَالِهِمْ فَشَهِدْتُ من رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ وقال من يَبْسُطْ رِدَاءَهُ حتى أَقْضِيَ مَقَالَتِي ثُمَّ يَقْبِضْهُ فَلَنْ يَنْسَى شيئا سَمِعَهُ مِنِّي فَبَسَطْتُ بُرْدَةً كانت عَلَيَّ فَوَالَّذِي بَعَثَهُ بِالْحَقِّ ما نَسِيتُ شيئا سَمِعْتُهُ منه»
الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة: الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا،ج6، ص2677، ح6921 (آدرس دهی بر اساس نرم افراز الجامع الکبیر)
(إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ) شما تصور می کنید «أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ الحديث على رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم» این که ابا هریره این همه احادیث زیاد از پیغمبر نقل می کند «وَاللَّهُ الْمَوْعِدُ»؛ یعنی من را دارید متهم می کنید که شما این همه حدیث از پیغمبر نقل می کنید دروغ است در فردای قیامت جلوی شما را خواهم گرفت.
بعد می گوید: «إني كنت امْرَأً مِسْكِينًا أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم على مِلْءِ بَطْنِي»؛ من یک آدم فقیری بودم ملازم پیغمبر بودم چون مشکل مالی داشتم هر کجا پیغمبر می رفت من هم می رفتم در کنار سفره پیغمبر غذا می خوردم.
«وكان الْمُهَاجِرُونَ يَشْغَلُهُمْ الصَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ؛ مهاجرین کاری با پیغمبر، احادیث و شریعتش نداشتند در بازار مشغول خرید و فروش بودند دوستان «صحیح بخاری» است «مهاجرون» کاری به شریعت و حدیث پیغمبر نداشتند.
«وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ يَشْغَلُهُمْ الْقِيَامُ على أَمْوَالِهِمْ»؛ انصار هم مشغول کار زراعت، باغ و بستان خودشان بودند و من همیشه ملازم پیغمبر بودم این جا آقای «ابو هریره» بر همه «مهاجرین» و «انصار» خط قرمز کشید و آب پاک ریخت!
مجری:
در یک روایت همه این ها را جمع کرد و آب پاکی را ریخت
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
بله، باز در «صحیح بخاری»، حدیث 2350 همین طور آمده است می گویند آقای «ابو هریره» چرا «مهاجرین» و «انصار» به اندازه شما روایت نقل نمی کنند؟ می گوید:
«... وَإِنَّ إِخْوَتِي من الْمُهَاجِرِينَ كان يَشْغَلُهُمْ الصَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَإِنَّ أخوتي من الْأَنْصَارِ كان يَشْغَلُهُمْ عَمَلُ أَمْوَالِهِمْ وَكُنْتُ امْرَأً مِسْكِينًا أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم على مِلْءِ بَطْنِي ...»
الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة: الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا،ج2، ص827، ح2223
«مهاجرین» در بازار مشغول خرید و فروش بودند. «انصار» در باغ، بستان و زراعت بودند و من نه کار بازاری و نه کار زراعی داشتم ملازم پیغمبر بودم. یعنی ایشان آب پاک روی همه این قضایا ریخته است.
جالب این که «مستدرک حاکم نیشابوری»، جلد 3 با سند صحیح آقای «ذهبی» هم می گوید سند صحیح است از عایشه همسر پیغمبر روایتی را آورده است.
«عن عائشة أنها دعت أبا هريرة فقالت له يا أبا هريرة ما هذه الأحاديث التي تبلغنا إنك تحدث بها عن النبي صلى الله عليه وسلم هل سمعت إلا ما سمعنا وهل رأيت إلا ما رأينا قال يا أماه إنه كان يشغلك عن رسول الله صلى الله عليه وسلم المرآة والمكحلة والتصنع لرسول الله صلى الله عليه وسلم وإني والله ما كان يشغلني عنه شيء هذا حديث صحيح الإسناد ولم يخرجاه»
المستدرك على الصحيحين؛ اسم المؤلف: محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري الوفاة: 405 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1411هـ - 1990م، الطبعة: الأولى، تحقيق: مصطفى عبد القادر عطا، ج3، ص582
«دعت ابا هریره»، «ابو هریره» را دعوت کرد گفت این همه روایت از کجا در آوردی از پیغمبر نقل می کنی؟ مگر غیر از آن چه که ما از پیغمبر شنیدیم تو هم شنیدی؟ غیر از آن چه که ما دیدیم تو هم دیدی؟
«عایشه» نه در بازار کسب و کار داشت نه در باغ و زراعت بود. همسر پیغمبر هم بوده است. ملاحظه کنید «ابو هریره» چه جواب می دهد! برگشت گفت «یا أماه» اگر این را در کتاب «کافی» و «تهذیب» آورده بودند آقایان دنیا را بر سر «کلینی» و «شیخ طوسی» ویران می کردند.
«ابو هریره» گفت مادر: «كان يشغلك عن رسول الله صلى الله عليه وسلم المرآة والمكحلة والتصنع لرسول الله صلى الله عليه وسلم» تو به فکر شنیدن روایت از پیغمبر نبودی مشغول آیینه، سرمه کشیدن و آرایش برای پیغمبر بودی!
«وإني والله ما كان يشغلني عنه شيء»؛ من که احتیاجی به آرایش و سرمه کشیدن نداشتم! این آقا تکلیف «عایشه» را این طوری روشن می کند. «حاکم نیشابوری» می گوید «هذا حدیثٌ صحیح الإسناد» آقای «ذهبی» هم در پاورقی و تخلیصش هم می گوید روایت صحیح است.
با توجه به این، آیا می توانیم اعتماد کنیم و بگوییم نیاز نداریم به سراغ اهل بیت برویم، به سراغ صحابه می رویم مگر علی چیزی شنید که صحابه نشنیدند؟
مجری:
هر چه هست دارد نشان می دهد دیگران کاری به پیامبر نداشتند آن هم از همسر رسول اللهی که قطعاً ملازم رسول الله هست اما آیا مبادرت می کرد به این که بخواهد بشنود؟ از منابع خودشان دیدیم هدف، هم و غمش این نبود که بخواهد روایتی بشنود و روایتی نقل کند.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
اما سراغ امیر المؤمنین بیاییم. حرف خیلی زیاد است ولی از آقای «مناوی» که از علمای بزرگ اهل سنت تعبیر زیبایی دارد «ابو هریره» تکلیف «مهاجرین و انصار» و همسر پیغمبر را هم روشن کرد.
سراغ امیر المؤمنین (سلام الله علیه) میرویم در کتاب «فیض القدیر شرح جامع صغیر علامه مناوی» شیعه و سنی قبولش دارند آدم منصفی است. در جلد 3 به امیر المؤمنین می رسد می گوید پیغمبر اکرم فرمود:
«أنا دار الحكمة (وفي رواية أنا مدينة الحكمة) وعلي بابها أي علي بن أبي طالب هو الباب الذي يدخل منه إلى الحكمة فناهيك بهذه المرتبة ما أسناها وهذه المنقبة ما أعلاها ... عن ابن مسعود قال كنت عند النبي فسئل عن علي كرم الله وجهه فقال: قسمت الحكمة عشرة أجزاء فأعطي علي تسعة أجزاء والناس جزءا واحدا ... وأخرج عن ابن عباس كنا نتحدث أن رسول الله عهد إلى علي كرم الله وجهه سبعين عهدا لم يعهده إلى غيره والأخبار في هذا الباب لا تكاد تحصى ... أنا مدينة العلم وعلي بابها فمن أراد العلم فليأت الباب ... وقد شهد له بالأعلمية الموافق والمخالف والمعادي والمحالف ... أن رجلا سأل معاوية عن مسألة فقال: سل عليا هو أعلم مني ... ذكر لعطاء أكان أحد من الصحب أفقه من علي قال لا والله قال ( الحرالي ) قد علم الأولون والآخرون أن فهم كتاب الله منحصر إلى علم علي ومن جهل ذلك فقد ضل عن الباب الذي من ورائه يرفع الله عن القلوب الحجاب»
فيض القدير شرح الجامع الصغير؛ اسم المؤلف: عبد الرؤوف المناوي الوفاة: 1031 هـ، دار النشر: المكتبة التجارية الكبرى - مصر - 1356هـ، الطبعة: الأولى، ج3، ص46 و 47
«أَنَا مَدینَةُ الْحِكْمَةِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا»؛ من شهر حکمت هستم علی دَرْ این شهر است.
(وَيعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ)
تا آيات تو را بر آنان بخواند، و آنها را کتاب و حکمت بياموزد
سوره بقره (2): آیه 129
بعد می گوید: «فناهيك بهذه المرتبة ما أسناها وهذه المنقبة ما أعلاها»؛ این چه مرتبه بالایی برای امیر المؤمنین است، این چه منقبت بزرگ و عُلوی برای علی ابن ابی طالب است؟
«عن ابن مسعود قال كنت عند النبي فسئل عن علي كرم الله وجهه»؛ ابن مسعود می گوید خدمت پیغمبر بودم از علی سوال کردم فرمود: «قسمت الحكمة عشرة أجزاء فأعطي علي تسعة أجزاء»، حکمت همان حکمتی که پیغمبر (وَيعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ) ده جزء شد نُه جزئش را علی دارد «والناس جزءا واحدا» مردم یک جزئش را دارند.
یعنی از صد قسمت، نود قسمت حکمت در اختیار علی است ده درصد در اختیار دیگران است. علی علم ظاهر و باطن دارد. پیغمبر اکرم هفتاد نوع عهد با امیر المؤمنین بست «لم يعهده إلى غيره»؛ هیچ احدی از این ها خبر ندارد بعد می گوید: «والأخبار في هذا الباب لا تكاد تحصى»، اخبار در این زمینه قابل شمارش نیست.
بعد می گوید پیغمبر فرمود «أنا مدينة العلم وعلي بابها فمن أراد العلم فليأت الباب»؛ من شهر علم هستم آن جا گفت شهر حکمت هستم این جا می گوید شهر علم هستم. هر کس بخواهد وارد علم من بشود باید از در بیاید در ادامه می گوید
«وقد شهد له بالأعلمية الموافق والمخالف والمعادي والمحالف»، موافقین و مخالفین علی به اعلمیتش گواهی دادند. هم دشمنان علی هم هم پیمانا علی حتی می گوید از معاویه ای که هجده ماه با علی جنگید «أن رجلا سأل معاوية عن مسألة فقال: سل عليا هو أعلم مني» مردی مسئله ای سوال کرد گفت برو از علی سوال او اعلم است!
تعبیر دیگری در صفحه 47 دارد می گوید از «عطا» سوال کردم: «ذكر لعطاء أكان أحد من الصحب أفقه من علي قال لا والله»؛ آیا هیچ کدام از صحابه، فقیه تر از علی هست؟ «قال لا و الله» به خدا قسم فقیه تر و عالم تر از علی در میان صحابه نیست.
«قال (الحرالي) قد علم الأولون والآخرون أن فهم كتاب الله منحصر إلى علم علي» آقای «حرالی» گفت اولین و آخرین اجماع دارند فهم کتاب خدا منحصر به علم علی است.
«ومن جهل ذلك فقد ضل عن الباب الذي من ورائه يرفع الله عن القلوب الحجاب»؛ هر کس جاهل باشد از در خانه خدا گمراه شد و بیرون رفت.
آقای «حرالی» چه کسی است؟ در «سیر اعلام النبلاء»، جلد 23 در رابطه با «حرالی» دارد:
«الحرالي هو العلامة المتفنن»
علامه و صاحب فنون هست!
سير أعلام النبلاء؛ اسم المؤلف: محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413، الطبعة: التاسعة، تحقيق: شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي، ج23، ص47
در «تاریخ اسلام» تعبیر به:
«الإمام، أبو الحسن، الحرالي الأندلسي»
تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام؛ اسم المؤلف: شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان الذهبي الوفاة: 748هـ، دار النشر: دار الكتاب العربي - لبنان/ بيروت - 1407هـ - 1987م، الطبعة: الأولى، تحقيق: د. عمر عبد السلام تدمرى، ج46، ص336
«عطا» کیست؟ «سیر اعلام النبلاء» وقتی «ذهبی» به «عطاء ابن ابی رباح» می رسد «ذهبی» می گوید:
«عطاء بن أبي رباح أسلم الإمام شيخ الإسلام مفتي الحرم أبو محمد القرشي»
سير أعلام النبلاء؛ اسم المؤلف: محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413، الطبعة: التاسعة، تحقيق: شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي، ج5، ص78
این آقا در رابطه با امیر المؤمنین می گوید و الله فقیه تر از علی در میان صحابه نیست جالب این که «استیعاب ابن عبد البر»، جلد 3، صفحه 1104 می گوید
«قُلْتُ لِعَطَاءٍ: أَ كَانَ فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ أَحَدٌ أَعْلَمَ مِنْ عَلِيٍّ قَالَ لَا وَ اللَّهِ مَا أَعْلَمُه»
الاستيعاب في معرفة الأصحاب؛ اسم المؤلف: يوسف بن عبد الله بن محمد بن عبد البر الوفاة: 463، دار النشر: دار الجيل - بيروت - 1412، الطبعة: الأولى، تحقيق: علي محمد البجاوي، ج3، ص1104
آیا در میان اصحاب پیغمبر عالم تر از علی هست؟ «قَالَ لَا وَ اللَّهِ مَا أَعْلَمُه» به خدا قسم عالم از علی در میان اصحاب پیغمبر ندیدم.
بعد می گوید از «عایشه» حکمی سوال کردم گفت سراغ علی بروید
«إنه لأعلم الناس بالسنة»
عالم ترین انسان ها به سنت پیغمبر، علی ابن ابی طالب است!
الاستيعاب في معرفة الأصحاب؛ اسم المؤلف: يوسف بن عبد الله بن محمد بن عبد البر الوفاة: 463، دار النشر: دار الجيل - بيروت - 1412، الطبعة: الأولى، تحقيق: علي محمد البجاوي، ج3، ص1104
دوستان این را یک طرف بگذارید آنی که «صحیح بخاری» از آقای «ابو هریره» نسبت به «مهاجرین، انصار و عایشه» آورده است را یک طرف دیگر بگذارید. عقل سالم چه قضاوت می کند؟ فکر، طبیعت و طینت پاک چه قضاوت می کند؟ آیا ما با وجود این، می توانیم در خانه اهل بیت را ببندیم سراغ این ها نرویم سراغ غیر از اهل بیت برویم؟
مجری:
یعنی با این نوع نگاهی که هست خیلی از مسائل برای مان واضح می شود. خیلی وقت ها برای شخص بنده سوال بود چرا خداوند مثلاً در قرآن کریم وقتی سوره جمعه را می فرمایند به مؤمنین دستور می دهند (إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ) وقتی که صدای اذان را شنیدید بروید نماز بخوانید بعد از این که نماز را خواندید سریعاً می فرماید به سراغ کسب و کارتان بروید
(فَإِذَا قُضِيتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)
و هنگامی که نماز پايان گرفت (شما آزاديد) در زمين پراکنده شويد و از فضل خدا بطلبيد، و خدا را بسيار ياد کنيد شايد رستگار شويد!
سوره جمعه 62): آیه 10
یا دقیقاً نسبت به طواف خانه «کعبه» باز همین تعابیر را داریم کانه خداوند دارد اصرار می کند به پیامبر می فرماید به این ها اصرار بکن بیایند یک فرصت محدودی را در اختیار خدا و رسولش قرار بدهند بعد از آن سراغ کسب و کارشان بروند.
الان دیدیم نه در تاریخ، در «صحیح بخاری» نص همین ذکر شد هم و غم شان کسب و کار و دنیا طلبی بود که هیچ انتظاری از این افراد نیست که بخواهند فقاهت و علمی داشته باشند. مقایسه کردنش هم به مشکل بر می خورد.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
نمی خواهم ذهن عزیزان را آزرده کنم ولی می خواهم آن هایی که در خطبه هایشان یا در کلمات شان از «ابن تیمیه» نام می برند «ابن تیمیه» رحمه الله و ... می گویند با افتخار می گوید فقهای ما سراغ علی نرفتند از علم علی استفاده نکردند.
ملاحظه بفرمایید این کتاب «منهاج السنة ابن تیمیه» یا «منهاج البدعة»، جلد 7 است، «علامه حلی» می گوید فقها در فتاوای شان به علی مراجعه می کردند می گوید:
«قال الرافضي و في الفقه الفقهاء يرجعون إليه، و الجواب أن هذا كذب بين فليس في الأئمة الأربعة و لا غيرهم من أئمة الفقهاء من يرجع إليه في فقهه... كان ينكر على علي أشياء»
منهاج السنة النبوية؛ اسم المؤلف: أحمد بن عبد الحليم بن تيمية الحراني أبو العباس الوفاة: 728، دار النشر: مؤسسة قرطبة - 1406، الطبعة: الأولى، تحقيق: د. محمد رشاد سالم، ج7، ص529
هیچ کدام از ائمه چهارگانه (ائمه فقهای) ما در فقه به علی مراجعه نکردند. بعد می گوید «ابن جریج» و دیگران به قول صحابه، ابوبکر و عمر فتوا می دادند نه به قول علی؛ دارد با افتخار نقل می کند.
«كان ينكر على علي أشياء»؛ چیزهایی علی گفت مردم قبول نداشتند این را با افتخار دارد نقل می کند.
مجری:
با افتخار می گویند ما افقه الناس را رها کردیم باب العلم و باب الحکمة را رها کردیم و رفتیم سراغ آن های که هیچ کدام از این ها را ندارند.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
بعد میگوید ملاحظه کنید این کتاب «موطأ مالک» نه از علی و نه از امام صادق روایت دارد و نه ... «مالک» و دیگران هیچ کدام شان در صحاح، سنن و مسانید ما روایاتی از اهل بیت نقل نشده است دارد با افتخار نقل می کند. نمی دانم باید چه کار کرد؟
آیا واقعاً همین شد که پیغمبر فرمود:
«إني تارك فيكم ما إن تمسكتم به لن تضلوا بعدي أحدهما أعظم من الآخر كتاب الله حبل ممدود من السماء إلى الأرض وعترتي أهل بيتي ولن يتفرقا حتى يردا علي الحوض فانظروا كيف تخلفوني فيهما»
الجامع الصحيح سنن الترمذي؛ المؤلف: محمد بن عيسى أبو عيسى الترمذي السلمي، الناشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت، تحقيق: أحمد محمد شاكر وآلبانی، ج5، ص663، ح3788
«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ، مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَمْ تَضِلُّوا بَعْدي»؛ چیزی در میان شما می گذارم اگر تمسک کردید هرگز گمراه نمی شوید «كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي»
جمعه شب بود در برنامه ای که آقایان داشتند دیدم کلیپ های از شبکه های «وهابی» پخش کردند واقعاً قلب آدم به درد می آید می گوید حدیث «كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي» صحیح نیست.
نمی دانم این ها هذیان می گویند یا به قول آقای «سجودی» مواد مخدر مصرف نکردند ذهن شان کار نمی کند.
یک جایی که «ذهبی، ابن کثیر» و دیگران حتی به قول «البانی» همه و همه حدیث ثقلین در حد متواتر است. همین حرف کفرشان را ثابت می کند.
«مَنْ أَنْكَرَ الْمُتَوَاتِرَ فَقَدْ كَفَرَ»
هرکس روایت متواتر را انکار کند کافر است.
الفتاوى الهندية في مذهب الإمام الأعظم أبي حنيفة النعمان؛ اسم المؤلف: الشيخ نظام وجماعة من علماء الهند الوفاة: 9999، دار النشر: دار الفكر - 1411هـ - 1991م، ج2، ص265
این ها را آوردیم برای این که مقدمه ای باشد بحث های که ان شاء الله در این چند شب بنده و دیگر عزیزان در خدمت شما هستیم رسول اکرم در یک جمع پنج نفره، ده نفره، صد نفره، و پانصد نفره در رابطه با امیر المؤمنین فرموده بود ولی در غدیر یک جمع انبوهی این بحث را حضرت مطرح فرمود دیگر راه عذری برای احدی نباشد.
«تذکرة الخواص» مال «سبط ابن جوزی» می گوید جمعیتی که در غدیر بودند
«کانوا مأة و عشرین ألف»
صد و بیست هزار نفر آن جا بودند.
آقای «ضرغانی» تعبیر می کند صد و چهارده هزار نفر بودند. آقای «ولی الله دهلوی» تعبیر می کند:
«وحضر معه نحو مأة الف و اربع و عشرین الفا»
صد و بیست و چهار هزار نفر در این مراسم با نبی مکرم بودند.
صد هزار نفر نه، پنجاه هزار، پنجاه هزار نفر نه، ده یا پنج هزار نفر که بودند. آقای «بخاری» از شما سوال می کنیم حدیث غدیر با این جمعیت که بیش از صد و بیست صحابه نقل کردند چرا در «صحیح بخاری» نه صراحتاً نه کنایتاً نه اشارتاً اصلاً کلمه حدیث غدیر یا غدیر را نیاوردی، چه جوابی داری؟
از اهل سنت تقاضا می کنیم این را برای مان مطرح کنند سوال کردن عیب نیست توهین کردن عیب است.
آقای «مسلم» آورد ولی ای کاش ایشان هم نمی آورد محترمانه اش این بود که آقای «بخاری» اصلاً اسم غدیر را ذکر نکرده است گویا که همچنین حادثه ای در تاریخ اسلام و دوران نبوت اتفاق نیفتاده است.
اگر اشتباه می کنیم بگردید ببینید در کتاب «صحیح بخاری» در رابطه با غدیر اگر روایتی هست به ما نشان بدهید والله بالله تالله می گوییم اشتباه کردیم نمی دانستیم و ندیده بودیم. بزرگان مان ندیده بودند به مان نشان بدهید همین جا اصلاح می کنیم و می خوانیم.
«صحیح مسلم» چاپ دار الفکر، «بیروت» از «زید ابن ارقم» نگاه می کند
«قَامَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) يَوْماً فِينَا خَطِيباً بِمَاءٍ يُدْعَى خُمّا بَيْنَ مَكَّةَ وَ الْمَدِينَةِ»
در منطقه ای بین «مکه» و «مدینه» که خم گفته می شد بلند شد
«فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ»
حمد و ثنای خدا کرد
«وَ وَعَظَ وَ ذَكَرَ»
موعظه کرد و تذکر داد!
آقای «مسلم» یکی از موعظه هایش را می آوردید. دو تا از تذکراتش را مطرح می فرمودید چرا نیاوردید؟
بعد گفت:
«أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا بَشَرٌ يُوشِكُ أَنْ يَأْتِيَنِي رَسُولُ رَبِّي فَأُجِيبَ»
آخر عمرم است در میان شما دو چیز می گذارم می روم!
«شبکه وهابی» پلید و پست که می گویند حدیث ثقلین صحیح نیست این در «صحیح مسلم» است!
مجری:
بله با این وجود به این آقایان بگویم دارید به خودتان توهین می کنید.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
این در «صحیح مسلم» است بعد با کمال بی حیائی می گویند حدیث ثقلین روایت صحیحی ندارد.
«وَ أَنَا تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ»
اولش کتاب خدا
دوم: «وَ أَهْلُ بَيْتِي» جالب این که پیغمبر سه مرتبه فرمود:
«أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي»
صد و بیست هزار یا پنج هزار نفر مسلمان را تذکر داده به شما در رابطه با اهل بیتم تذکر می دهم در رابطه با قرآن:
«أَوَّلُهُمَا كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ الْهُدَى فَخُذُوا بِكِتَابِ اللَّهِ وَ اسْتَمْسِكُوا بِهِ»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي، ج4، ص1873، ح2408
پیغمبر سه مرتبه به اهل بیت تأکید می کند این چه پیامی دارد؟ به ما بگویید در این کلمه ثقلین کتاب و اهل بیت هم آمده است نگفت: «أذکرکم الله فی أصحابی، أذکرکم الله فی سنتی»
به تعبیر مرحوم «شیخ صدوق» در قیامت محکمه عدل امیر المؤمنین با همه آن زحمت ها و گرفتاری هایش والله تالله بالله دوستان تماشایی است.
«عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَ أَنَا أَوَّلُ مَنْ يَجْثُو بَيْنَ يَدَيِ الرَّحْمَنِ لِلْخُصُومَةِ يَوْمَ الْقِيَامَة»
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل؛ تأليف: الحافظ الكبير عبيد الله بن أحمد المعروف بالحاكم الحسكاني؛ الحذاء الحنفي النيسابوري، تحقيق وتعليق: الشيخ محمد باقر المحمودي؛ مؤسسة الطبع والنشر التابعة لوزارة الثقافة والارشاد الاسلامي مجمع أحياء الثقافة الاسلامية، 1411 ه - 1990م، ج1، ص503
خدای عالم در قیامت اولین و آخرین، جن و انس، حیوانات، پرندگان و درندگان را جمع می کند اولین محکه، رسیدگی به ظلم های امیر المؤمنین است. قبل از آن که به «هابیل و قابیل» رسیدگی بشود. قبل از آن که به زکریای پیغمبر، حضرت نوح رسیدگی بشود به حضرت ابراهیم خلیل الرحمن رسیدگی بشود که آن همه ظلم و اذیت کردند به آتش انداختند تمام این ها فعلاً در صف هستند.
اول صف، علی ابن ابی طالب است اولین محکمه رسیدگی به ظلم هایی است که در حق امیر المؤمنین کردند آن جا به تعبیر صدیقه طاهره (سلام الله علیها):
«وَ عِنْدَ السَّاعَةِ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ»
الإحتجاج علی أهل اللجاج؛ نویسنده: طبرسی، احمد بن علی، ناشر: نشر مرتضی، محقق / مصحح: خرسان، محمد باقر، ج1، ص102
به تعبیر حضرت امیر:
«نِعْمَ الْحَكَمُ اللَّه»
المسترشد في إمامة عليّ بن أبي طالب عليه السلام؛ طبرى آملى كبير، محمد بن جرير بن رستم (وفات: ق 4)، محقق / مصحح: محمودى، احمد، ناشر: كوشانبور، ص 457
مجری:
این ایام و لیالی که صحبت از فضل و فضائل حضرت آقا امیر المؤمنین می شود یک شعف خاصی پیدا می کنیم. قطعاً شیعیان و موالیان حضرت آقا امیر المؤمنین (علیه السلام) این را تجربه کردند و ان شاء الله در این ایام هم بیشتر تجربه خواهیم کرد.
اما ته دل مان کمی می لرزد از این که چه ظلم عظیمی انجام شد و آن ناراحتی و دل نگرانی هست که همین هم ان شاء الله مبارک خواهد بود. همان طور که گفتند
در جهان مرد عمل باش و علی را بشناس
ما الان آمدین علی را بشناسیم
در جهان مرد عمل باش و علی را بشناس * که ترازوی عمل کفه و میزانِ علیست
کعبه خلوتگه اسرار فراوان علیست * بیت حق جلوه گه روی درخشان علیست
روز محشر که گذرنامه جنت طلبی * آن گذرنامه به امضاء و به فرمان علیست
گرچه این دیده ز دیدار نجف محروم است * در عوض ریزه خور سفره احسان علیست
(میان برنامه)
مجری:
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلَام»
عرض سلام مجدد دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)
همان طور که ملاحظه میفرمایید از ابتدای برنامه این فرصت در اختیارتان است که با برنامه خودتان تماس بگیرید سوالاتی که دارید دغدغه های که نسبت به غدیر مطرح هست این ها را بیان بفرمایید ان شاء الله ما هم شنونده خواهیم بود و حضرت استاد پاسخگو هستند.
و الان هم این فرصت را در اختیار شما قرار دادیم تا صدای شما را بشنویم، جناب آقای «نعمتی» از «دزفول» از فضلاء هستند فضل ایشان را هم الحمد لله مشاهده کردیم بفرمایید (قطع شد) تماس بعدی جناب آقای «اشرفی» از «اصفهان» سلام علیکم بفرمایید.
تماس بینندگان برنامه
بیننده: (آقای اشرفی از اصفهان – شیعه)
سلام علیکم خسته نباشید، در رابطه با آیه تطهیر صحبت داشتم (اِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا)؛ یکی از شبکه وهابی می گفت (أَنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ) کُم که آمد به اشتباه می گویید که مال اهل بیت و جمع مذکر است در حالی که مال زنان پیغمبر است چرا؟ به دلیل آیه 73 سوره هود (قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيكُمْ أَهْلَ الْبَيتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ) که آن جا خدا به فرشتگان خطاب می کند «ساره» زن حضرت ابراهیم را «علیکم» بنابراین علیکم ها خطاب به زن می شود.
بنابراین اهل بیت که حسنین (علیهم السلام) و امیر المؤمنین باشند درست نیست خواستم ببینم نظر شما چه است؟
مجری:
خیلی ممنون از تماس تان، خدا نگهدار. تماس بعدی آقای «نعمتی» بفرمایید
بیننده: (آقای نعمتی از دزفول – شیعه)
سلام علیکم، عرض ادب خدمت شما و دوستان بزرگوار، چند سوال از استاد داشتم. هر بار که سوال پرسیدیم استاد پاسخ های به روزتری به ما دادند سابقاً سوالات را در «شبکه ولایت» می پرسیدم و پاسخ آن را در فضای مجازی استفاده می کردیم. یکی از سوالاتم این که علت انکار صحابه نسبت به روایت های که در اثبات خلافت امیر المؤمنین بود انکار کردند؟
سوال دوم این که آیا عدم پذیرش صحابه این که صحابه خلافت امیر المؤمنین را نپذیرفتند عدم پذیرش این ها دلیل یا حجت برای مان هست؟
سوال سوم این که علمای اهل سنت این روایات را نقل کردند روایات را دیدند. روایاتی مثل غدیر در اثبات خلافت امیر المؤمنین بود دیدند و نقل می کنند ولی به آن ها هیچ توجهی ندارند. یعنی منظور این ها را نمی فهمند بغضی در دل شان هست که نمی خواهند بفهمند، علت این که علمای اهل سنت این روایات را نقل می کنند ولی آن ها را انکار می کنند یا این روایات را نمی پذیرند این سوال را یک بار از «عقیل هاشمی» پرسیدم ولی هیچ جوابی نداد و طفره می رفت.
سوال آخر این که آیا بین امم و انبیاء سابق زمانی بود که پیامبری از آن ها خلیفه ای را انتخاب بکند مردم آن زمان خلافت جانشینی را نپذیرند؟ این سوالاتی است که از حضرت آیت الله استاد حسینی قزوینی داریم ان شاء الله استفاده بکنیم از پاسخ های که استاد می دهند.
مجری:
سلامت باشید تشکر می کنیم جناب اقای «نعمتی» عزیز سوالات بسیار کلیدی را مطرح فرمودید به اقتضای وقتی هست سعی می کنیم یک تعدادی از این سوالات را این جلسه پاسخ بدهیم و در شب های آینده هم اگر فرصت نشد مابقی سوالات را مطرح می کنیم.
تماس بعدی آقای «ریحانی» هستن سلام علیکم بفرمایید
بیننده: (آقای ریحانی – شیعه)
عرض سلام و خسته نباشید خدمت دست اندرکاران برنامه عید الله ولایت و مخصوصا کارشناسنان و مجری برنامه بنده دو تا سوال دارم اولین سوالم در مورد ازدواج «میساره» است در زمان خلیفه دوم عقد موقت به صورت کلی حرام اعلام می شود. ایشان عقد موقت را خیلی جایز نمی دانست و منسوخ می کند.
جدیداً در سرزمین های اسلامی مخصوصاً «عربستان» چیزی که اتفاق افتاد عقدی به اسم عقد «میساره» سر کار آمده می خواستم ببینم این ازدواج چه هست و از کِی تا حالا این ازدواج باب شده است؟
مورد دوم حکمی است که نمی دانم مربوط به چه زمانی می شود، زمانی که مردان به جنگ مراجعه می کنند در فقه اهل سنت اگر زن در اختیارشان نباشد در جهادی که می کنند مرد هم به مردان می توانند اکتفاء کنند می خواستم ببینم این حکم از چه زمانی آمده است؟ و در زمان کدام خلفا و پادشاهان عرب در جهان اسلام آمده است و نظر اجماع ائمه چهارگانه اهل سنت نسبت به این چه است؟ اگر لطف کنید پاسخ بدهید خیلی ممنون میشوم!
مجری:
تشکر می کنیم ان شاء الله حضرت استاد پاسخگو خواهند بود. تماس بعدی جناب آقای «کرمانی زاده» از «کاشمر» بفرمایید
بیننده: (آقای کرمانی زاده از کاشمر – شیعه)
بسم الله الرحمن الرحیم، سلام عرض می کنم خدمت حضرت آیت الله حسینی قزوینی و خدمت مجری محترم. سوال داشتم خواستم از حضرت استاد بپرسم چون ایشان خیلی با علم و فرهیخته هستن، سوال این است ائمه ما به جز آقا امیر المؤمنین که به خلافت رسیدن و غیر از آقا امام زمان که حکومت تشکیل می دهند و بر همه جهان پیروز می شوند چرا بقیه ائمه ما که از همه عادل تر، باهوشتر و بالاتر بودند چرا همیشه شکست خوردند؟
چه از لحاظ ظاهری که حق حضرت علی در «سقیفه» غصب شد، حضرت علی با آن علمی که داشتند چرا نتوانستند از حق خود دفاع کند. یا امام حسن در برابر معاویه قرار گرفت. ایشان علم بیشتری داشتند و زیرک تر بودند امام حسین را به شهادت رساندند.
چرا ائمه ما در طول تاریخ همیشه از حکامی که از آن ها ضعیف تر، کم عقل تر و بدتر بودند شکست خوردند؟
مجری:
سوال بسیار خوبی است از شما تشکر می کنیم ان شاءالله حضرت استاد پاسخگو خواهند بود. عزیزی یک پیام صوتی برای شبکه فرستادند می شنویم
پیام صوتی:
با عرض سلام و خسته نباشید یک سوال از حضرت استاد داشتم، سوالم در خصوص عید روز غدیر است که آیا امامان این روز را جشن گرفتند یا نه، و این که آیا حضرت علی خطبه غدیریه دارند یا نه؟ خیلی ممنون میشوم پاسخ بدهید.
مجری:
حضرت استاد! آقای «اشرفی» از «اصفهان» اولین سوال را مطرح کردند نسبت به قیاسی که نقل کردند در «شبکه وهابی» ملاحظه می کنند نسبت به آیه (أَنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ) که بارها و بارها این شبهه را مطرح کردند بیان، نسبت به زنان پیامبر هست حتی همین قسمت یک تنزیلی به آیه 73 سوره هود کردند که نسبت به ملائکه و حضرت ابراهیم هست.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
در این جا همیشه گفتم آیات قرآن تابع شأن نزول است اگر در یک آیه شأن نزول آمد نمی توانیم از سیاق، استفاده کنیم در آیه 40 سوره توبه (إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ ...)
(إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِي اثْنَينِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيهِ وَأَيدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا)
آن هنگام که کافران او را (از مکه) بيرون کردند، در حالي که دومين نفر بود (و يک نفر بيشتر همراه نداشت)؛ در آن هنگام که آن دو در غار بودند، و او به همراه خود ميگفت: «غم مخور، خدا با ماست!» در اين موقع، خداوند سکينه (و آرامش) خود را بر او فرستاد؛ و با لشکرهايي که مشاهده نميکرديد، او را تقويت نمود؛
سوره توبه (9): آیه 40
هیچ اسمی هم نیامده است آن دو نفر در غار بودند (إِذْ يقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ) می گویند این در رابطه با ابوبکر است. اسمی از ابوبکر در این جا نیست از کجا؟ میگویند شأن نزولش این است روایت داریم.
یا آیه 11 سوره نور:
(إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ)
مسلما کساني که آن تهمت عظيم را عنوان کردند گروهي (متشکل و توطئهگر) از شما بودند؛ اما گمان نکنيد اين ماجرا براي شما بد است، بلکه خير شما در آن است؛ آنها هر کدام سهم خود را از اين گناهي که مرتکب شدند دارند؛ و از آنان کسي که بخش مهم آن را بر عهده داشت عذاب عظيمي براي اوست!
سوره نور (24): آیه 11
در قضیه افک خدای عالم اسمی از هیچ آن جا نبرده است ولی می گویند این در رابطه با عایشه است هر کس انکار هم کند کافر است. کسی آیه غار و آیه افک را انکار کند که در حق ابوبکر و عایشه هست کافر است.
اگر ملاک این هست در مورد آیه تطهیر دویست، سیصد روایت داریم که رسول اکرم به صراحت فرمود بر این که، این آیه در رابطه با پنج نفر است. در کتاب «صحیح مسلم» از قول «عایشه» هست رسول اکرم آن عبا را بر سر حضرت امیر، حضرت زهرا، امام حسن و امام حسین کشید.
«قالت عَائِشَةُ خَرَجَ النبي صلى الله عليه وسلم غَدَاةً وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ من شَعْرٍ أَسْوَدَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بن عَلِيٍّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ جاء الْحُسَيْنُ فَدَخَلَ معه ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَدْخَلَهَا ثُمَّ جاء عَلِيٌّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ قال (إنما يُرِيدُ الله لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا)»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي، ج4، ص1883، ح2424
(إِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا)
خداوند فقط می خواهد پليدی و گناه را از شما اهل بيت دور کند و کاملا شما را پاک سازد.
سوره احزاب (33): آیه 33
از این بالاتر می خواهیم باشد؟ یا این که صحابه به صراحت گفتند بر این که، این آیه در حق این پنج نفر نازل شده است. «ابن عساکر» در کتاب «اربعین» خودش از «ابی سعید خدری» از «ام سلمه» دارد:
«قلت يارسول الله ألست من أهل البيت قال إنك إلى خير إنك من أزواج رسول الله صلى الله عليه وسلم قالت وأهل البيت رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلي وفاطمة والحسن والحسين رضي الله عنهم أجمعين... والآية نزلت خاصة في هؤلاء المذكورين»
الأربعين في مناقب أمهات المؤمنين رحمة الله عليهن أجمعين؛ اسم المؤلف: أبو منصور عبد الرحمن بن محمد بن هبة الله بن عساكر الوفاة: 620، دار النشر: دار الفكر - دمشق - 1406، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمد مطيع الحافظ ,غزوة بدير، ج1، ص105 و 106
می گوید وقتی آیه نازل شد گفتم «أ لست من أهل البيت؟» من هم جزء اهل بیت هستم و مشمول این آیه هستم؟ فرمود نه «إنك إلى خير إنك من أزواج رسول الله صلى الله عليه وسلم»، تو از همسران پیغمبر هستی یعنی همسران پیغمبر غیر از اهل بیت هستند.
حداقل سی، چهل روایت داریم که رسول اکرم می فرماید زنان من، جزء آیه تطهیر نیستند. آیه تطهیر درباره من، امیر المؤمنین، صدیقه طاهره، امام حسن و امام حسین وارد شده است دعوا دارید؟
«ام سلمه» می گوید عبا را گرفتم وارد شوم رسول اکرم از دستم عبا را گرفت و کشید گفت:
«تنحّي عن أهل بيتي»
الفصول المهمة في معرفة الأئمة؛ نويسنده : علي بن محمد أحمد المالكي ( ابن الصباغ ) (وفات : 855)، تحقيق: سامي الغريري، ناشر: دار الحديث للطباعة والنشر، قم: 1422، ص135
از اهل بیت من دور شو می خواهیم به زور عبا را از دست پیغمبر بگیریم بلند کنیم همسران پیغمبر را هُل بدهیم داخل بروند، این چه وضعی است؟ اگر یک کسی عقل درست و حسابی داشته باشد، آیات 29، 30، 31 ، 32، 34 سوره احزاب را مطالعه کند کاملا مشخص است نسبت به زنان پیغمبر لحن قرآن، لحن توبیخ است؛ ولی آیه تطهیر در وسط تکریم است.
نسبت به زنان پیغمبر کلمه کن، ضمیر مؤنث امده این جا ضمیر مذکر امده است. اینها را میخواهیم چه کار کنیم؟ میگوید چون اهل بیت علی و پیغمبر هم در آنجا بوده ضمیر مذکر آمده است! این را از کجا داری میگویی، مگر در آیه دارد پیامبر و علی هم در آنجا بوده اند؟
چیزی که از روایت استفاده میشود این است. مسئله خیلی واضح و روشن است نمیدانیم اینها دنبال چه هستند؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
حضرتعالی هم صحبتهای این که چطوری ما باید آیات قرآن را بفهمیم و شأن نزول چه تأثیری در فهم آیات و روایات دارد فرمایشاتی داشتید عزیزان هم میتوانند در سایت کلمه شأن نزول را سرچ بکنند و بیان حضرت استاد را نسبت به اهمیت این موضوع ان شاءالله پیدا کنند و از آنها استفاده کنند.
اقای نعمتی هم چهار تا سوال پرسیدند ما یک سوال ایشان را مطرح میکنیم ان شاءالله ما بقی سوالات شان برای جلسات آینده باشد که فرصت به بقیه عزیزان هم برسد. سوال اول شان این بود علت انکار صحابه نسبت به فضائل حضرت آقا امیر المؤمنین و مخصوصا حدیث غدیر چه بوده است؟ علت انکارشان چه بوده است؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
آن چه مهم است در خود صحیح بخاری است در آنجا امیر المؤمنین خبر میدهد بر این که ابوبکر منزلش بیاید و عمر را با خودش نیاورد
«كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرَ»
بعد امیر المؤمنین اولین جمله ای که میگوید این است:
«وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالْأَمْرِ»
در امر خلافت در حق اما استبداد کردی!
الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج 4، ص 1549، ح 3998
در کتاب نهج البلاغه، از حضرت امیر سوال میکنند چرا صحابه سراغ دیگری رفتند؟ میگوید:
«أَمَّا الِاسْتِبْدَادُ عَلَيْنَا بِهَذَا الْمَقَامِ»
نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص231، و من كلام له (علیه السلام) لبعض أصحابه و قد سأله: كيف دفعكم قومكم عن هذا المقام و أنتم أحق به
از این بهتر و واضحتر چه بفرماید! این فرمایش خود حضرت امیر است. وقتی در برابر رسول اکرم می ایستند وقتی ایشان میگوید قلم و کاغذی بیاورید تا چیزی بنویسم
«فَقَالُوا هَجَرَ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم»
الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا،ج 3، ص 1111، کتاب الجهاد، باب 172، ح2888
«إن الرجل ليهجر على عادة العرب»
ديوان المتنبي؛ اسم المؤلف: أبو البقاء العكبري الوفاة: 616، دار النشر: دار المعرفة - بيروت، تحقيق: مصطفى السقا/ إبراهيم الأبياري/ عبد الحفيظ شلبي، ج1، ص9
وقتی جلوی چشم پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) «إن الرجل ليهجر» میگویند آیا بعد از پیغمبر توقع داریم سراغ امیر المؤمنین بیایند؟
مجری:
تشبیه و تمثیل به جایی است.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
واقعا جلوی چشم پیامبر است دیگر از این واضحتر و روشن! و دهها مواردی که با دستور پیغمبر مخالفت کردند و پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) فرمودند:
«أُولَئِكَ الْعُصَاةُ أُولَئِكَ الْعُصَاةُ»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج2، ص785، ح1114
ام سلمه گفت:
«فقالت من أغضبك أغضبه الله»
منهاج السنة النبوية؛ اسم المؤلف: أحمد بن عبد الحليم بن تيمية الحراني أبو العباس الوفاة: 728، دار النشر: مؤسسة قرطبة - 1406، الطبعة : الأولى، تحقيق: د. محمد رشاد سالم، ج4، ص315
عایشه میگوید:
«من أَغْضَبَكَ يا رَسُولَ اللَّهِ أَدْخَلَهُ الله النَّارَ»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج2، ص879، ح1211
«أَدْخَلَهُ الله النَّارَ» صحابه ای که پیغمبر را اذیت کردند. آن وقت بعد از پیامبر توقع داریم بیایند با گل و بلبل سراغ امیر المؤمنین بیروند.
مجری:
کسانی که رو به روی حضرت این برخوردها را داشتند و بعضا جنایاتی را مرتکب شدند حقیقتا از آنها چه انتظاری است!
برادر بزرگوار اقای نعمتی! سوالات دیگر تان را برای جلسات آینده میگذاریم، جناب اقای ریحانی راجع به عقد موقت و میساره پرسیدند که این حکم که بوده مخصوص حالت اضطرار و جنگ بوده و عمومیت نخواهد داشت.
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
در رابطه با قضیه متعه، ایشان بزرگواری کردند و سوال کردند ولی آنچه که مسلم است سیره صحابه چه بوده است؟ این متنی را که ملاحظه میفرماید در کتاب «صحیح مسلم» و از جابر ابن عبدالله انصاری است:
«... كنا نَسْتَمْتِعُ بِالْقَبْضَةِ من التَّمْرِ وَالدَّقِيقِ الْأَيَّامَ على عَهْدِ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ حتى نهى عنه عُمَرُ في شَأْنِ عَمْرِو بن حُرَيْثٍ»
صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج2، ص1023، ح1405
جابر ابن عبدالله انصاری میگوید در زمان پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) و زمان ابی بکر زنها را به یک مشت خرما و آرد متعه میکردیم. آیا این در زمان جنگ است؟ این روایت و امثال این را چه کار کنیم؟ «حتى نهى عنه عُمَرُ في شَأْنِ عَمْرِو بن حُرَيْثٍ»
روایت دیگری که خیلی جالب است میگوید در فتح مکه بودیم پیغمبر به ما اجازه داد بیرویم متعه کنیم رفتیم یک زنی را از بنی عامر آوردیم و دو نفر بودیم این خانم گفت شما چه میخواهید مهریه قرار بدهید؟ گفتیم عبایمان را میدهیم آن خانم نگاه کرد عبای من نو بود ولی قیافه من خیلی خوب نبود اما رفیقم عبایش کهنه بود اما قیافه اش خوب بود.
ما را یک ور انداز کرد گفت من صیغه این میشوم گفتم عبای من نو و قشنگ است ولی قبول نکرد! اینها روایاتی است که صحیح مسلم نقل کرده است نه این که از مسند احمد و کتابهای دیگر و یا کتابهای دسته دوم و سوم نقل کرده باشیم.
مجری:
اگر اجازه بفرمایید سوال اقای کرمانی زاده را هم مطرح کنیم، این عزیزمان هم که تماس گرفتند شب عیدی دست خالی بر نگردند پرسیده بودند چرا ائمه همیشه در ظاهر شکست خوردند علی رغم هوش و علمی که داشتند؟
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
ببینید خدای عالم به نبی مکرم میفرماید:
(وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ )
و بر پيامبر چيزي جز رساندن آشکار نيست!
سوره نور (24): ایه 54
وظیفه پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) ابلاغ حکم الهی است. حضرت نوح نهصد و پنجاه سال تبلیغ کرد نتیجه اش چه شد؟
(وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ)
اما جز عده کمي همراه او ايمان نياوردند!
سوره هود (11): آیه 40
خداوند به حضرت ابراهیم میگوید:
(إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا)
من تو را امام و پيشواي مردم قرار دادم!
سوره بقره (2): آیه 124
حضرت ابراهیم حتی یک روز حکومت اسلامی نتوانست تشکیل بدهد! آیا این نقص حضرت ابراهیم است؟ آیا نقص بر حضرت نوح است؟ رسول اکرم سیزده سال در مکه بودند یک سال نتوانستند حکومت تشکیل بدهند.
دوستان عزیز ببینید! ائمه و انبیاء (علیهم السلام) شئوناتی دارند یک شأن شان این است که واسطه فیض هستند و یک شأن شان اجرای عدالت و تشکیل حکومت است در تشکیل حکومت یک شرایطی است همان طوری که خدا حج را واجب کرده است ولی نه برای همه، آن کسانی که مستطیع میشوند حج برای شان واجب است.
برای ائمه (علیهم السلام) تشکیل حکومت لازم است ولی به شرط این که مردم پذیرای حکومت باشند به زور امیر المؤمنین نمیتواند بگوید بیایید من میخواهم برای شما حکومت تشکیل بدهم آن وقت میگویند آزادی ما سلب شد.
لذا مردم بخواهند یا نخواهند ائمه (علیهم السلام) امام و مسئول تشکیل حکومت هستند ولی وقتی مردم آمادگی نداشتند و حاضر نشدند حکومت را بپذیرند دیگر:
(لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ)
در قبول دين، اکراهي نيست.
سوره بقره (2): آيه 256
تشکیل حکومت از خود دین که بالاتر نیست نمیتوانند تحمیل کنند. امیر المؤمنین (سلام الله علیه) بیست و پنج سال خانه نشین بود و مردم نیامدند بعد از قتل عثمان سراغ امیر المؤمنین رفتند و اصرار کردند امیر المؤمنین پذیرفت و آن هم با شرایطی پذیرفت!
مجری:
خیلی ممنون از محضرتان استفاده کردیم
حضرت آیت الله حسینی قزوینی:
البته من نظرم این است سوالات خیلی خوبی که امشب مطرح کردند در یکی از برنامهها سوال نگیریم و این سوالاتی که امشب مطرح شد را پاسخ بدهیم.
اگر میدانستیم سوالات به این شکل و به این خوبی و زیبا میآید یک مقدار بحثمان را کوتاه و خلاصه میکردیم، واقعا سوالات خیلی خوب بود هم جناب اقای ریحانی زاده، جناب اقای اشرفی و مخصوصا جناب اقای نعمتی که سوالات خیلی اساسی و زیبای پرسیدند که برای همه مفید است.
مجری:
احسنتم، طیب الله خیلی از پاسخهای شما استفاده کردیم، ان شاءالله قطعا فرصتی را اختصاص خواهیم داد و سعی میکنیم بیشتر به پاسخ سوالات بپردازیم، از محضرتان تشکر میکنیم.
همچنین تشکر میکنیم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه همراه ما بودید، ان شاءالله همراه برنامه عید الله تا پایان ویژه برنامه باشید که این ویژه برنامه را تقدیم نگاه مهربان شما بینندگان عزیز خواهیم کرد تا دیدار آینده خدا نگهدار!
