برنامه مع امام منصور– 30 04 1402 (قسمت چهارم)

عنوان برنامه: ویژه برنامه ایام عزاداری حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

کلیدواژه: محرم؛ عزاداری؛ شیعه؛ امام حسین (علیه السلام)؛ پاسخ به شبهات؛ گریه؛ قربانی کردن؛ نذر کردن؛ خانواده؛ زیارت عاشورا؛ لعن کردن؛ ظالمین!

استاد: حجت الاسلام والمسلمین اقای عباسی

مجری: آقای علی اسماعیلی

مجری:

آقا بیا به خاطر باران ظهور کن * ما را از این هوای سراسیمه دور کن

 آقا بیا به حرمت مفهوم انتظار * اشعار ساده ما را مرور کن

 یا این دل شکسته ما را صبور کن * یا لااقل به خاطر زینب ظهور کن

 امشب بیا که روضه بخوانی برای ما * امشب بساط گریه ما را تو جور کن

یا چند صفحه مقتل کرب و بلا بخوان * یا خاطرات عمه خود را مرور کن

 هم از وفای ساقی لب تشنگان بگو * هم یادی از مصیبت سرخ تنور کن

 یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجة، یا رب الحجة بحق الحجة اشف صدر الحجه بظهور الحجة!

سلام، درود و ارادت و تحیت خدمت تک تک شما مردم عزیز بینندگان گرانقدر شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، به برنامه مع امام منصور در ایام محرم، ایام عزاداری و سوگواری سید و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) خوش آمدید. خداوند عزیز را شاکر و سپاسگزاریم که باز هم به ما عمر داد، توفیق داد، نفس داد تا بتوانیم در این شب‌ها سوگوار، عزادار و گریه کن مولا و اربابمان حضرت امام حسین (علیه السلام) باشیم و ان شاءالله این اشک‌های ما این گریه‌های ما مرحمی بر قلب مقدس مولا و آقا جانمان حضرت ولی عصر (ارواحنا و ارواح العالمین له الفداء) باشد.

 امشب در برنامه مع امام منصور توفیق داریم در خدمت برادر عزیز، و گرانقدر جناب حجت الاسلام والمسلمین استاد عباسی عزیز باشیم و ان شاءالله شبهات و سوالاتی که مطرح می‌شود و ویدئوهایی که از این شبکه‌های وهابی پخش می‌شود ان شاءالله پاسخگو خواهند بود.

 جناب استاد خدمتتان سلام عرض می‌کنم، عرض تسلیت و تعزیت خیلی خوش آمدید!

استاد عباسی:

 سلام علیکم و رحمة الله، بنده هم خدمت بینندگان عزیز و گرامی شبکه حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) عرض سلام، ادب و احترام دارم و همینطور عرض تسلیت به مناسبت ایام ماه محرم و ایام سوگواری سیدالشهداء (علیه السلام) امیدوارم که عزاداری عزیزان مورد قبول حضرت حق قرار گرفته باشد و مابقی محرم خدای متعال به ما و بینندگان عزیزمان همه شیعیان امیرالمؤمنین و همه مسلمین توفیق عزاداری و عرض ادب محضر سالار و سرور شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) را عنایت بفرماید.

مجری:

 خیلی ممنون متشکرم ما در برنامه‌های گذشته هم این را عرض کردیم، معمولاً این شبکه‌های وهابی، معاند، ناصبی و دشمن اهل بیت هر مناسبتی که پیش می‌آید سعی می‌کنند متناسب اون مناسبت شبهاتی را مطرح بکنند، یک طوری که مردم را از عشق، ارادت و محبتی که به ساحت امام حسین (علیه السلام) و عزاداری امام حسین دارند دور بکنند.

 بنای مان بر این است کهان شاءالله امشب برخی از ویدئوهایی که از شبکه‌های وهابی دوستان ما آماده کردند پخش بشود و ان شاءالله حضرت عالی پاسخ بدهید اولین ویدیو و کلیپ را ببینیم!

کلیپ شبهه اول از شبکه‌های وهابیت:

تماس بیننده:

 جناب استاد وقت تموم شد، من می‌خواهم خداحافظی کنم شما به عنوان سید اولاد پیغمبر اگر عاشورای سال ۶۱ هجری را درک می‌کردید و حسین را در آن مقتل می‌دیدید به عنوان اولاد پیغمبر چه عکس العمل از خودتان نشان می‌دادید؟

کارشناس وهابی:

گریه کردن اشکال ندارد، من گریه می‌کردم، الان اگر به من بگویند که یکی از نزدیکانت فوت کرده خودبه‌خود انسان گریه‌اش می‌گیرد طبیعی است اما اینکه من به سروصورتم بزنم، لباسم را پاره کنم، داد و فریاد کنم خودم را به زمین بزنم، گل به سر و صورتم بمالم مثل سگ (نعوذ بالله) پارس کنم بعد بگویم که این تقرب هست، به خاطر اهل‌بیت هست گریه کنم، مجالس گریه برپا کنم این از اعمال جاهلیت است. اما گریه کردن اشکال ندارد، رسول الله هم برای ابراهیم فرزندشان گریه کردند، فرمود رحمت هست گریه کردن برای حضرت حسین (رضی الله عنه) طبیعی است. انسان وقتی تاریخ هم می‌خواند خود به خود تو گریه‌ات می‌گیرد، فرق نمی‌کند به همه کسانی که ظلم شده در طول تاریخ به خصوص نوه رسول الله که چگونه بهش خیانت کردند او را مظلومانه به شهادت رساندن، انسان وقتی می‌خواند گریه‌اش می‌گیرد اما نمی‌آیم به سر و صورت بزنم. برای وفات رسول الله (صلی الله علیه وسلم) وقتی من می‌خوانم طبیعی است که گریه‌ام می‌گیرد اما به سر و صورت نمی‌زنم نیاحه راه نمی‌اندازم!

مجری شبکه ولی عصر:

ای کاش این بیننده‌ای که تماس گرفته بود و با این آقا صحبت می‌کرد یک سؤال دیگر هم می‌پرسید که اگر تو در عاشورا، در سال ۶۱ هجری بودی کدام طرف بودی، آیا در لشکر امام حسین بودی یا در لشکر یزید بودی؟ گریه کردن که مهم نیست. چه بسا کسانی بودند که در این لشکر عمر سعد و یزید بودند و گریه هم کردند پاسخ بفرمایید.

استاد عباسی:

بله. بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین انه خیر ناصر و معین، این‌ها در واقع اون باطن خودشان را بارها و بارها در صحبت‌هایشان و در نوع بیانشان، در نوع گفتارشان چون از نظر روانشناسی هر کدام از کلمات یک‌بار معنایی خاصی پیدا می‌کند کسی که مرتبه با یک حقد و کینه‌ای، اگر شما کسانی که عزاداری می‌کنند را مسلمان می‌دانید و قابل هدایت می‌دانید، نسبت به این‌ها باید دلسوزی داشته باشید.

بگویید آقا دیگر نهایتاً این است که ما منحرفیم و باید شما ما را هدایت بکنید؛ ولی این مدل حرف زدن این مدل نفرت پراکنی، توهین کردن از واژه‌ها آن طوری استفاده کردن و می‌خواهم جواب شما را بدهم که این آقا اگر با توجه به مدلی که دارن و نفاقی که دارن اگر این سؤال ازش می‌پرسید احتمال بالای ۹۰ درصد می‌گفت من در لشکر امام حسین خواهم بود.

 منتها باز دو مرتبه این گفتن کفایت نمی‌کند همان‌طور که شما گفتید گریه مثل اون کسی که آمده بود و گوشواره فرزندان اهل‌بیت داشت از گوششان می‌کشید و می‌گفت من نبرم یک کس دیگر می‌برد و گریه می‌کرد و این‌ها در کلام هم باز ممکن است بگویند بله ما در لشکر امام حسین می‌بودیم!

 اما الآن به ایشان می‌گوی خیلی خوب اون دشمن امام حسین بر ضد دین کار کرده بود یا نه مورد غضب خدا هست یا نه مورد لعن خدا هست یا نه؟ می‌گوید نه ما نمی‌توانیم کسی را لعنت بکنیم. اون آدم خوبی‌هایی هم داشته هر کسی یک خوبی‌هایی دارد و یک سری بدی‌های دارد، شروع می‌کنند توجیه کردن؛ یعنی باز گفتن اینکه ما در لشکر امام حسین بودیم خیلی آسان است.

مجری:

 ولی محبتان طرف هم در دلشان است!

استاد عباسی:

بله. ولی اگر قرار بود در لشکر امام حسین بودی آیا شمشیر می‌زدی و حاضر بودی عبیدالله ابن زیاد را بکشی اگر کار به خود یزید می‌رسید، حاضر بودی یزید را بکشی؟ نه دیگر اون دیگر از فرزندان صحابه است ما اجازه نداریم بر علیه اش کاری بکنیم تعدی بکنیم. بعد بگوییم.

بعد اگر همه این بساط را یک کسی به نام معاویه راه انداخت که همه گفتن نه همه گفتن اشتباه است تعهد هم در حکمیت صفین داده بود که خلافت موروثی نشود، فلان برنامه را راه انداخت حاضر هستی با او معارضه بکنی؟ می‌گوید نه دیگر ما همان مثلاً نهایتاً، نهایتاً مقابل امام حسین اگر یک شمری آمد یک خولی آمد نهایتاً از شمر بگذریم؛ ولی دیگر حالا مثلاً شما توقع دارید مثلاً ما با عمر سعد هم دشمنی کنیم، با عبیدالله هم دشمنی کنیم، با خود یزید هم دشمنی کنیم و غیره اینطور نخواهد بود!

 اما نسبت به نکته‌ای که ایشان گفت و از ایشان سؤال کردن، اگر درک می‌کردی چه کار می‌کردیی؟ گفت من گریه می‌کردم. اگر گریه واقعاً اشکالی ندارد که خودشان می‌گوید آقا گریه اشکالی ندارد ما می‌گوییم آقا همین گریه را انجام بدهید، همین گریه را داشته باشید، ایام ماه محرم در شبکه‌هایتان شادی پخش نکنید، برنامه‌های شاد پخش نکنید، گریه نشان از حزن است شما حزن را از کجا باید بیاروید؟ حزن باید از برنامه‌تان و غیره باید مشخص باشد و بیننده شما متوجه بشود.

 خود ایشان گفت من می‌شینم تاریخ را می‌خوانم به قصه شهادت امام حسین می‌رسم گریه‌ام می‌گیرد. مگر شما در همه موضوعات نمی‌آیید می‌گویید ما می‌خواهیم تاریخ را برای مردم بخوانیم تاریخ را بازخوانی کنیم، حقایق تاریخ را بگوییم، اصلاً شما مگر نمی‌گویید ما شبکه درست کردیم که دین به مردم بگوییم.

 یکی از بخش‌های دین هم همان تاریخی است که مربوط به شهادت امام حسین است، شما خودت از کتاب‌های تاریخی مانند تاریخ طبری، تاریخ یعقوبی، تاریخ مدینه دمشق و این همه کتاب‌ها، می‌خوانی و گریه می‌کنی، خیلی خوب برای مردم هم بخوان تا همان گریه را انجام بدهند، به مردم هم توصیه و تاکید کن، مواظب باشید یک موقع سینه‌زنی و زنجیر زنی نکنید فقط گریه کنید.

 مردم که خودشان دسترسی به اون کتاب‌ها ندارند می‌گویند آقا عربی است، اون‌ها به شما اعتماد کردند، یک کسانی به ما اعتماد کردند و یک کسانی هم به شما اعتماد کردند، شما تاریخ را برایشان بخوانید، چرا همان تاریخ نمی‌خوانی مردم گریه کنند بفرما بسم الله شما تاریخ را بخوان مردم گریه کنند. این هم به اصطلاح یک مدل.

 بعد نکته دیگر اینکه می‌گویند گریه کردن اشکالی ندارد؛ ولی مجلس گریه اشکال دارد الان فرق بین گریه کردن و مجلس گریه در چه است؟ چون در مجلس گریه همان تاریخی که شما می‌خوانی یک نفر می‌آید همان تاریخ را می‌خواند به آن مقتل می‌گوییم. مقتل را می‌خواند مردم هم عزاداری می‌کنند.

 شما بگویید فرق این دوتا در چه است که شما خودت بخوانی گریه‌ات بگیرد، اگر همه بیایند در روضه سید الشهدا، هر کدام یک کتاب مقتل دست بگیرند و از روی اون بخوانند و گریه‌شان بگیرد این دیگر اشکالی نداره!

 مثلاً ظهر عاشورا باشد، زیارت ناحیه مقدسه یک مقتل است می‌گوید آقا این اتفاق افتاد، زنان ابی عبدالله، همسران و فرزندان بیرون آمدند، ذوالجناح را دیدند دارد این‌ها را می‌گوید. اگر این‌ها را می‌گوید پس این را اگر همه بیایند با همدیگر بخوانند یا یک نفر بلندتر بخواند و بقیه گوش بدهند یا بخوانند کتاب دست شان باشد این می‌شود خوندن تاریخ کربلا گریه بکنند اشکالی ندارد؛ ولی اگر مثلاً مجلسی باشد مجلس عزاداری باشد مثلاً این اشکال دارد این سؤال ما است، کاش ایشان به این سؤالات هم پاسخ بدهد یا همفکران ایشان یعنی ما نسبت به یک شخص که کاری نداریم ولی این فکر و این تفکر منظورمان است.

نکته دیگر این که می‌گویند خب گریه اشکال ندارد ولی عزاداری نمی‌دانم نوحه خواندن به سینه زدن به سر زدن، نمی‌دانم خاک مالیدن بر سر گل مالیدن و فلان اشکال دارد ما می‌گوییم یک سؤال جدی از شما داریم اگر این کار را ما به عنوان شیعه انجام بدهیم اشکال دارد، ولی اگر همسران پیامبر انجام بدهند یا عایشه بیاید انجام بدهد این اشکالی ندارد، یا اون هم اشکال دارد؟

مجری:

مهم هم نیست که برای چه کسی!

استاد عباسی:

بله برای چه کسی بودنش مهم نیست ما عزاداری می گوییم حالا یک نفر برای هر فردی بخواهد عزاداری کند.

مجری:

کسی که از دنیا رفته و در سوگ او نشستن دارند عزاداری می‌کنند.

استاد عباسی:

بله، ما معتقد هستیم که خوب عزاداری برای یک فرد یک قصه است ولی عزاداری برای یک فردی که به عنوان دین هست به عنوان نماد دین هست، اتفاقاً در اون روایتی که این آقایان به اصطلاح در منابع خودشان آوردند و سندش هم سند معتبر هست می‌بینیم که این مسئله کاملاً پذیرفته شده هست، همسر پیامبر عایشه از جا بلند می‌شود و با دیگر همسران پیامبر شروع می‌کند عزاداری کردند، نه گریه کردن آقای حسینی نه فقط صرفاً اشک باشد، بلکه بلند می‌شود سینه زنی کردن همراه بقیه بر سر و صورت و سینه زدن کاری است که انجام دادند.

در کتاب إرواء الغليل في تخريج أحاديث منار السبيل ناصرالدین البانی چاپ المکتب الاسلامی در جلد هفتم این کتاب صفحه ۸۶ از عایشه نقل کرده است:

«حدثنى يحيى بن عباد بن عبد الله بن الزبير عن أبيه عباد قال: سمعت عائشة تقول: " مات رسول الله صلى الله عليه وسلم بين سحرى ونحرى , وفى دولتى لم أظلم فيه أحدا , فمن سفهى وحداثة سنى أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قبض وهو فى حجرى , ثم وضعت رأسه على وسادة , وقمت أندب مع النساء , وأضرب وجهى ". قلت: وإسناده حسن.»

إرواء الغليل؛ نويسنده: محمد ناصر الألباني (وفات: معاصر)، تحقيق: إشراف: زهير الشاويش، ناشر : المكتب الإسلامي - بيروت – لبنان: 1405 – 1985م، ج6، ص

یحی ابن عباد ابن عبدالله ابن زبیر از پدرش می‌گوید از عایشه شنیدم که «مات رسول الله صلى الله عليه وسلم بين سحرى ونحرى , وفى دولتى لم أظلم فيه أحدا» می‌گوید حضرت روی پای من از دنیا رفتند در زمان و نوبت خودم هم بود من نوبت از کسی از امثال پیامبر نگرفتم نوبت من شبی که حضرت باید در حجره من باشد.

 بعد دارد:«فمن سفهى وحداثة سنى أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قبض وهو فى حجرى , ثم وضعت رأسه على وسادة , وقمت أندب مع النساء , وأضرب وجهى» می‌گوید این از سفاهت و کم سن و سالی من این که آقا رسول الله از دنیا رفتند در حالی که سرش روی پای من بود «ثم وضعت رأسه على وسادة» نتیجه اینکه چرا سفهی وحداثتی که پیامبر از دنیا رفتند سرشان روی پای من بود؛ ولی من سر را برداشتم روی بالشت گذاشتم.

در حالی که احترام بر این بود که من پا را از زیر سر پیامبر جدا نکنم و بگذارم که سر پیامبر را پای من باشد. این سفاهت و حداثت سن که خودش می‌گوید، می‌گوید‌ از روی نابلدی و سفیهی بودن و نادان بودن یا خلاصه جوان بودن کم سن و سال من بود اینکه سر حضرت را بلند کردم گذاشتم روی بالشت گذاشتم!

 ولی و بعد حالا «وقمت أندب مع النساء , وأضرب وجهى» بلند شدم با بقیه زنان عزاداری کردم ندبه خواندم وأضرب وجهى و بر صورتم می‌زدم شیوه عزایی که در بین زنان عرب مرسوم هست بر صورت زدن را لطم می‌گویند و بر سینه زدن که بیشتر زنان عرب بر صورت می‌زنند.

 حالا آقایون وهابی یک وقتی آمدند گفتند این که عایشه سفهی وحداثتی گفته منظورش این است که عزاداری کردن و سینه زدن از کم عقلی من بود در حالی که خودش چیز دیگر می‌گوید. می‌گوییم اولاً این که دارید می‌گویید شما دارید به همسر پیامبر توهین می‌کنید، اگر زمانی که پیامبر از دنیا رفت عایشه سفیه و کم سن و سال بود؛ پس هیچ‌کدام از روایت‌هایش نباید پذیرفته بشود؛ چون همه روایت‌ها تحمل و شنیدنش از پیامبر مال قبل از این هست!

اما معنای درستش این است که می‌گوید با بقیه زن‌ها بلند شدم عزاداری کردم و به صورتم زدم. «قلت و اسناده حسن» و سند روایت از جانب اقای ناصر الدین البانی نیکو هست. این به اصطلاح یک سند که این عزاداری را از جانب عایشه آورده خیلی‌هایی دیگر هم نقل کردند احمد بن حنبل در کتاب مسند خودش، مسند احمد جلد 6 صفحه 274 دارد:

«حدثني يحيى بن عَبَّادِ بن عبد اللَّهِ بن الزُّبَيْرِ عن أبيه عَبَّادٍ قال سمعت عَائِشَةَ تَقُولُ مَاتَ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بين سحري وَنَحْرِى وفي دولتي لم أَظْلِمْ فيه أحد فَمِنْ سفهي وَحَدَاثَةِ سني ان رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُبِضَ وهو في حجري ثُمَّ وَضَعْتُ رَأْسَهُ على وِسَادَةٍ وَقُمْتُ أَلْتَدِمُ مع النِّسَاءِ واضرب وجهي»

مسند الإمام أحمد بن حنبل؛ اسم المؤلف: أحمد بن حنبل أبو عبدالله الشيباني الوفاة: 241، دار النشر: مؤسسة قرطبة – مصر، ج6، ص274

«وَقُمْتُ أَلْتَدِمُ مع النِّسَاءِ واضرب وجهي»؛ اینجا واژه التدم دارد، لتم می‌زدم و بر صورتم می‌زدم. بعضی جاها صورت و سینه دارد، اضافه شده که بر سینه هم زده است و مواردی که به این شکل آورده و آقای احمد زین هم در پاورقی وقتی سند را بررسی کرده گفته «اسناده صحیح» سند روایت صحیح و معتبر است. این هم عزاداری!

 اگر شما می‌گویید آقا این برای این مدل عزاداری یعنی غیر از گریه ما دلیلی نداریم برای گریه دلیل داریم برای این دلیل نداریم این هم دلیل، خیلی از ادله دیگر مثل انصار که جلوی پیغمبر برای حضرت حمزه عزاداری کردند و اونجا عزاداری دارد ندبه خواندن دارد نوحه‌ سرایی دارد و پیامبر هم قبول کردند.

 بنابراین این بهانه است که می‌گوید اگر من اون روز بودم گریه می‌کردم اولاً اون روز بودن باید شما باید در یک طرف می‌بودی، اون روز، روز گریه نبود اون روز شمشیر زدن بود، الان که می‌گویی می‌خوانم گریه ام می‌گیرد بسم الله گریه ات می‌گیرد این ها را برای مردم هم بخوان مردم هم گریه‌شان بگیره مردم هم گریه کنند؛ پس اگر گریه ثابت شد که مشروعیت دارد بقیه عزاداری‌ها نوع من العزا یک نوعی از عزا هست دیگر مشروعیت اون‌ها هم قطعاً موجود است.

مجری:

 خیلی ممنون و متشکرم و توهینی که این آقا کرد حالا دیدید در ویدئو و کلیپی که تقدیم حضور شما شد و چه واژه‌ها و کلماتی را به کار برد، این‌ها قاعدتاً شایسته خود این افراد هست که چنین واژه‌هایی را به کار می‌برند اون هم روی آنتن برنامه‌شان و تلویزیون‌ شان و یک مخاطبی که تماس گرفت و در مورد این موضوع صحبت می‌کند می‌آید توهین می‌کند به افرادی که به نوعی دارند عزاداری می‌کنند که در دین شریعت اسلام مباح و جزء سیره همسران پیامبر و اصحاب پیامبر بوده و هست

دوستان عزیز بیننده همچنان با شما هستیم بریم ویدئوی بعدی را ببینیم و ان شاءالله جناب استاد عباسی پاسخ بدهند.

کلیپ شبهه ای دوم از شبکه وهابی کلمه:

کارشناس وهابی:

آقا سعید از ایران پرسیدن خواندن زیارت عاشورا چطوری است؟

پاسخ: این‌ها همه ساخته و پرداخته آخوندها است، در اسلام توجهی به آن نمی‌شود؛ یعنی مسلمان‌ها به ان توجهی نمی‌کنند، حالا آخوندها که حسابشان با اسلام جداست. در زیارت عاشورا لعن و سب به خلفای راشدین است. ساخته و پرداخته آخوندها است و هیچ ربطی به الله، به دین و پیامبر ندارد این دعای را که شما گفتید، دعایی را بخوانید که از رسول الله (صلی الله علیه و سلم) با سند صحیح ثابت شده، دعای قرآنی بخوانید، چقدر دعای قرآنی ما داریم!

مجری:

 جناب استاد عباسی ایشان هم بحث زیارت عاشورا و اینکه توصیه می‌کرد که زیارت عاشورا را نخوانید یک جورایی این زیارت را رد می‌کرد و اشاره به دعا خواندن می‌کرد، در خدمت تان هستیم.

استاد عباسی:

ایشان دو تا دعا و زیارت را گفتن نخوانید این‌ها همه من درآوردی روحانیت است و نیاز به خواندن نیست یکی دعای توسل و دیگری زیارت عاشورا، اتفاقاً اینطور که می‌شود بزرگان ما می‌گویند نگاه کن ببین دشمن چه را هدف قرار گرفته ما این همه دعا و این همه زیارت و غیره داریم دقیقاً دعای توسل و زیارت عاشورا که دارای هم مضامین بلند، هم بسیار بسیار مؤثر حتی در منظومه اعتقادی خود ما است این را مورد هدف قرار داده است.

 حالا زیارت عاشورا را اگر بگوید من حمله می‌کنم می‌گوید به خاطری که یک جاهایش لعن دارد، شما دارید لعن می‌گویید می‌خواهم اون لعن را نگویید که آن را هم توضیح خواهم داد.

 اما دعای توسل که توسل دیگر توسل به اولیا الهی، توسل به اولیای الهی هست، بر اساس انچه که قرآن هم گفته:

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)

اي کساني که ايمان آورده‌ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‌اي براي تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد کنيد، باشد که رستگار شويد!)

سوره مائده (5) آیه 35

در روایات پیامبر هم هست صحابه پیامبر هم انجام دادند با اون چه مشکلی دارید؟ می‌گوید این نه دعاهای قرآنی، قرآن سفارش به این کرده برادران حضرت یوسف آمدند پیش پدرشان عرض کردند:

(قَالُوا يا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ)

گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، که ما خطاکار بوديم!»

سوره يوسف (12): آیه97

شما برای ما دعا کن، ما هم پیش پدرمان آقا رسول الله آقا امیرالمؤمنین، امام حسن امام حسین (علیهم السلام) و دیگر معصومین می‌رویم می‌گویم (يا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ) ما داریم از شما درخواست می‌کنیم دقیقاً مثل همان، این کار قرآنی هست و خلاف قرآن نیست!

 اما نسبت به زیارت عاشورا، زیارت عاشورا یک بخشش که سلام به اهل بیت، سلام به سیدالشهدا، سلام به پیامبر و غیره هست، اینکه سلام است. ان قسمت‌های لعن یک بخشش لعن به قتله عاشوراست، شما چرا ناراحت می‌شوید لعن به کسی است که:

«لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِك‏»

اون‌ها مثل این ایامی مهیا، شروع کردند نعل تازه به سم اسبان زدند، شروع کردن شمشیرها را تیز کردن که به جنگ سیدالشهداء بیروند، این‌ها این‌هایی که به جنگ پسر پیغمبر رفتند این‌ها را لعن نکنیم چه کسی را باید لعن کنیم؟ شما بفرمایید که با این‌ها چه برخوردی داشته باشیم؟ این‌ها آدم‌های بد هستند دو نمره از انضباط شان کم می‌کنید، مثلاً در رابطه با این‌ها چه می‌گویید!

 این‌ها کسانی هستند که به جنگ پسر پیغمبر رفتند، با ظلم با بغی و با جنایت رفتند، بدترین جنایت‌ها را در تاریخ این‌ها ثبت کردند؛ یعنی جنایتی که شاید اگر یک مسیحی به جنگ مسلمان آمده بود شاید اینطور رفتار نمی‌کرد، در جنگ این‌ها را شهادت رساندند تمام شد و رفت دیگر نعل تازه چه معنی می‌دهد، اسارت خانواده و به غارت بردن وسایل و اینها چه معنایی می‌دهد!

می‌گوید در زیارت عاشورا خلفا را لعن می‌کنند، آقای عزیز شما بگو کجای این زیارت عاشورا لعن خلفا است اگر شما اولا ثم الثانیه والثالث والرابع را می‌گویید، الرابع در جمع خلفا، خلیفه چهارم از نظر شما امیرالمومنین علی ابن ابی طالب است. (العیاذ بالله) کسی دارد امیرالمؤمنین را لعن می‌کند؟ پس شما این را باید ثابت کنی همین طور حرفی را روی هوا نزنید!

 بله چون اینجا را گفته اول، گفته ثانی، گفته ثالث، آقا بعدش هم رابع گفته این را چه جواب می‌دهید؟ این‌طور نیست که به راحتی بگویی چه کسی را دارند لعن می‌کنند، بله اگر دیگرانی مانند یزید و امثال او از بنی امیه‌ کسانی هستند که ظلم کردن این طبیعی است.

بعد ایشان گفت سراغ قرآن برویم، از قرآن لعن بکنیم، آقا چقدر در قرآن به اصطلاح لعن و موارد لعن امده است. آیه ۴۴ سوره اعراف:

(فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَينَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ)

در اين هنگام، ندادهنده‌اي در ميان آنها ندا مي‌دهد که: «لعنت خدا بر ستمگران باد!

سوره اعراف (7): آیه 44

این دعای قرآنی است (لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ)؛ بعد در آیات دیگر:

(أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَمَنْ يلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا)

آنها کساني هستند که خداوند، ايشان را از رحمت خود، دور ساخته است؛ و هر کس را خدا از رحمتش دور سازد، ياوري براي او نخواهي يافت.

سوره نساء (4): آیه 52

آیا این‌هایی که ظلم به پسر پیغمبر کردند، این‌ها مورد لعن قرار می‌گیرند یا مورد لعن قرار نمی‌گیرند؟

(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ)

کساني که کافر شدند، و در حال کفر از دنيا رفتند، لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنها خواهد بود!

سوره بقره (2): آیه 161

سراغ قرآن هم برویم لعن دارد، هم درود و صلوات در قرآن دارد که در زیارت عاشورا دارد، هم قرآن لعن دارد، که اینجا در زیارت عاشورا هم آمده، لعن فرهنگ قرآنی است، شما نمی‌توانید لعن را از دین جدا کنید، منتها ما می‌دانیم چه کسی را داریم لعن می‌کنیم مشخص هستند، شما نمی خواهید بگویید یا می‌گویید لعن معین نمی‌کنیم، لعن بر ظالم می‌گوییم باشد!

ما در این ایام روز صد بار:

«اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ [آلِ مُحَمَّدٍ حُقُوقَهُمْ‏] وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِك‏»

می‌گوییم که لعن معین نیست اسم ندارد «اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ [آلِ مُحَمَّدٍ حُقُوقَهُمْ‏] وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِك‏» و کسانی که تبعیت کردند.

«اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِي حَارَبَتِ [جَاهَدَتِ‏] الْحُسَيْنَ وَ شَايَعَتْ وَ بَايَعَتْ [تَابَعَتْ‏] أَعْدَاءَهُ عَلَى قَتْلِهِ وَ قَتْلِ أَنْصَارِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعا»

«اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعا»؛ جمیع کسانی که مقدمه سازی کردند به جنگ رفتن و سید الشهداء را شهادت رساندند، شما هم همین لعن را انجام بدهید لعن معین نمی‌کنیم شما که لعن غیر معین انجام می‌دهید این هم لعن غیر معین! اصلاً شما یک جور دیگر بگویید، خدا لعنت کند هر کسی که در حق اهل بیت ظلم کردند، در حق اهل بیت پیغمبر هر کسی ظلم کرده خدا لعنتش کند، در حق پیغمبر هرکسی ظلم کرده خدا لعنتش کند. این ایام و همه ایام بگویید زیرا فرهنگ قرآن است.

این‌که:

(أُولَئِكَ يلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ)

خدا آنها را لعنت مي‌کند؛ و همه لعن‌کنندگان نيز، آنها را لعن مي‌کنند!

سوره بقره (2): آیه 159

 اینکه لعن لاعنون را دارد، لعن خدای متعال را دارد، لعن مؤمنین را دارد.

(وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا هِي حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ)

خداوند به مردان و زنان منافق و کفار، وعده آتش دوزخ داده؛ جاودانه در آن خواهند ماند -همان براي آنها کافي است!- و خدا آنها را از رحمت خود دور ساخته؛ و عذاب هميشگي براي آنهاست!

سوره توبه (9): آیه 68

 آیه قرآن است ما این آیات را چه کار کنیم؟ پس اگر می‌گوید به قرآن و ان مدلی که پیامبر فرمودند، در کلام پیامبر هم که مراجعه می‌کنیم یک عده را لعن کردند. بعضی از طوایف را لعن کردند، بعضی از افراد را لعن کردند؛ پس مطالب ما باز برگرفته از قرآن است شما مدلش را نمی‌پسندی این کلمه را نمی‌پسندی یک لعن دیگر شما اختیار کنید، لعن قرآنی می‌گویید، دعای قرآنی می‌گویید دعای قرآنی یعنی لعن، لعن یعنی طرد از رحمت خدا و دوری از رحمت خدا. این هم یک مدل هست و لذا با این مسئله که آقا صرفاً دو تا کلمه بیایید بگویید این‌ها ساختگی است، درست نیست.

 در حالی که زیارت عاشورا سند دارد، سندش معتبر هست، سند دعای توسل هست علمای بزرگ ما گفتند که اصلاً دیگر نیاز به ورود به این بحث نیست. فقط ان نکاتش را من گفتم که ایشان دارد بهره‌برداری می‌خواهد از آن کند روشن باشد. ایشان دارد کجا می‌رود؛ آقا شما می‌گویید قرآنی بسیار خوب قرآنی، صلوات‌های قرآن مشخص است چه کسانی است.

 لعنت‌های قرآن هم مشخص است، به چه کسانی است، ملعونین قرآن منافقین هستند، کفار هستند ظالمین هستند، ظالمین به پیغمبر، ظالمین به خدای متعال ظالمین به اهل بیت و ظالمین به انفس خودشان، این لعن‌ها روشن است، درود هایش هم مشخص است، شما این کلماتی که اینجا هست مطابق با ان این‌ها را قبول ندارید بگویید شما از بزرگان‌تان اگر لعنی سراغ دارید و درودی سراغ دارید و دعایی سراغ دارید ان دعا را بیاورید نقل کنید ما افتخار می‌کنیم، امیرالمؤمنین ما نهج البلاغه دارد با این همه خطبه با این همه نامه با این همه کلمات قصار و حکمت آمیز شما اگر مثل این دارید یا مثل مفاتیح الجنان ما دارید که این همه دعای عالی دارد یا مثل صحیفه سجادیه دارید بسم الله بیاورید! اگر ندارید لا اقل به ما اشکال نکنید.

مجری:

خیلی متشکرم و قاعدتاً و قطعاً ندارند؛ یعنی دست‌شان خالی است و الحمدلله رب العالمین که ما نعمت‌های بزرگی داریم نعمت اهل بیت عصمت و طهارت و کتابی مثل کتاب شریف نهج البلاغه که توسط مرحوم سید رضی جمع آوری شده. کتاب شریف مفاتیح مرحوم شیخ عباس قمی رحمت الله علیه، صحیفه سجادیه که تمام فرمایشات امام سجاد و دعاهای امام سجاد (علیه السلام) هست، این‌ها از اون نعمت‌هایی است که ان شاءالله باید قدردانش باشیم.

 عرض تسلیت و تعزیت حقیر را بپذیرید از برنامه مع امام منصور که این شب‌ها از شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در خدمت شما هستیم.

(میان برنامه)

مجری:

زیر علمت امن‌ترین جای جهان است حسین جان مولایمان من!

زیر علمت امن‌ترین جای جهان است * چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است!

 قبول باشد ان شاءالله عزاداری‌های شما مردم عزیز سوگواران و عزاداران حسینی در این شب‌های سراسر غم و اندوه، ما خوشحال می‌شویم که شما هم پیام‌ها، دلنوشته‌ها و دلگویه‌های خودتان را به ما برسانید. اگر مطلبی دارید، شعری دارید دلنوشته‌ای دارید یا شماره تماسی که برای شما زیرنویس می‌شود هر آنچه که دلتان می‌خواهد با مولا و اربابمان حسین (علیه السلام) بفرمایید و اینکه ما هم توفیق پیدا کردیم در این شب‌های ماه محرم، دهه اول خیمه و حسینیه‌ای عزایی به نام مع امام منصورکه برپا کردیم، که با امام زمانمان با صاحب عزای این شب‌ها و این روزها عزادار و سوگوار هستیم.

 همچنان در خدمت جناب استاد عباسی عزیز هستیم و ان شاءالله برویم یکی دیگر از ویدیوها و کلیپ‌هایی که دوستان آماده کردند و شبهاتی که در خصوص بحث عزاداری و امام حسین (علیه السلام) مطرح شده را ببینیم و بشنویم و بعد ان شاءالله جناب استاد عباسی پاسخگو خواهند بود.

کلیپ شبهه ای سوم از شبکه های وهابیت

کارشناس وهابی شبکه کلمه:

 اما آخوندها شیعه مظلوم را فریفتند، آنچه که در میان برخی از همسایگان شیعه خودمان به چشم سر دیدیم و ان اینکه در روز عید قربان، برای الله قربانی نمی‌کنند؛ اما در تاسوعا و عاشورا برای غیرالله قربانی می‌کنند. عبادت توحیدی قربانی کردن برای الله متعال در روز عید قربان را از بسیاری از شیعیان گرفته اند عبادت شرک آمیز و خرافه‌ای قربانی کردن برای غیرالله را برای شیعیان قرار داده‌اند پناه بر خدا!

مجری شبکه ولی عصر:

جناب استاد عباسی حرف‌های پوچ و بی اساسی این آقا کاملاً روشن بود ادعا می‌کند و خلاصه این را به علمای ما و به قول ایشان آخوندها منتسب می‌کند، در واقع قربانی را در روز عید قربان از مردم گرفته اند، برای الله قربانی نمی‌کنند و در تاسوعا و عاشورا برای غیر الله قربانی می‌کنند!

استاد عباسی:

بله همانطور که شما فرمودید حرف پوچ و بی اساس است به قول معروف می‌گویند دروغ وقتی که کنتر نداشت، چیزی که کنتر نداشته گفتنش راحت است، دروغ هم از این موارد است که افراد بدون هیچ حساب و کتابی به اصطلاح حرفی را می‌زنند و بیان می‌کنند.

اولاً اینکه می‌گوید این‌ها روز عید قربان برای خدا قربانی نمی‌کنند، این دروغ است صدها و هزاران قربانی در همین عید قربانی که گذشت برای روز عید قربان انجام شد و گوشت اون هم بین فقرا بین محرومین تقسیم شد. در مسجد مقدس جمکران به عنوان پایلوت صدها و بیش از هزار نذر قربانی انجام شد.

مجری:

 جزء آداب مردم است که قربانی می‌کنند.

استاد عباسی:

بله. بسیاری از مردم همانطور که حالا شما حتماً در سطح شهر دیدید قم هست، شهرهای دیگر هم هست که بعضی از جاها ایستگاههای را اصلاً قرار می‌دهند که افراد بیایند قربانی تهیه کنند یا همانجا ذبح کنند یا ببرند، اصلاً این‌که حرف باطلی است حالا بگوییم قربانی انجام نمی‌شود و مردم می‌گویند انجام ندهید، نه اتفاقاً مؤکد هست و اتفاقاً هم عید قربان، هم همه ابتدای ماه‌های شرعی مؤمنین قربانی انجام می‌دهند این نکته اول.

 نکته دوم چون می‌گوید که آقا نذر را به ایشان توصیه می‌کنند برای غیر خدا انجام بدهید؛ و مثلاً در ماه محرم برای غیر خدا که حالا منظورش امام حسین (علیه السلام) حضرت عباس و غیره هست. اولاً ببینید اون چیزی که در فقه ما هست و دقیقاً همان دارد الان انجام می‌گیرد اینکه صاحب جواهر می‌فرمایند:

«بمعنى أنه يجب في صيغته التي هي سبب الالتزام»

واجب است گفتن این مسئله در صیغه التزام که یعنی اون صیغه شرعی نذر که التزام آور باشد اگر نظم می‌کند این‌که شخص بگوید:

«أن يقول: "لله علي"»

برای خداست به نفع خداست بر گردن من؛ یعنی انجام دهنده من هستم اون که برایش انجام می‌دهم خدای متعال هست که فلان نذر را انجام بدهم، فلان نذر را انجام بدهم در ماه محرم انجام می‌دهیم یا موقع دیگر به نیت اهل بیت انجام می‌دهیم این می‌شود که برای خداست «لله عليّ» که اگر فرزند من خوب شد یک گوسفند هدیه کنم به عزاداری یا نذر کنم ذبح بشود و گوشتش به عزاداری سیدالشهدا هدیه بشود.

 ولی «لله عليّ» این کار را به خاطر خدا انجام می‌دهم یعنی اون مقصد خدا است.

«بمعني عدم انعقاد النذر لو جعل الالتزام لغير الله من نبي مرسل أو ملك مقرب»

جواهر الكلام في شرح شرائع الاسلام؛ المؤلف: النجفي، الشيخ محمد حسن (المتوفى1266هـ)، تحقيق وتعليق وتصحيح: محمود القوچاني، ناشر: دار الكتب الاسلامية تهران، الطبعة: السادسة، 1363ش. ج25، ص372

پس وقتی می‌گوید برای فلان نذر کردند در واقع کلام خودش را خلاصه کرده اون اصل مطلب را که برای خدا نذر کردم که کاری انجام دهم تا ثواب آن برای فلانی باشد؛ چون این گوسنفد را به سیدالشهدا (علیه السلام) که نمی‌دهد گوسفند را دارد به مستحق و فقیر می‌دهد، به مردم عادی می‌دهد به مؤمنین می‌دهد ثواب این اطعام ثواب این هدیه کردن گوشت و هدیه دادن گوشت از این نذری ثواب این برای سیدالشهدا (علیه السلام) باشد.

مجری:

اگر تبدیل به غذا بشود باز نیتش این است که برای امام حسین است.

استاد عباسی:

بله ثوابش برای امام حسین (علیه السلام) هست. حالا اگر ما مراجعه کنیم به منابع اهل سنت آیا چیزی به عنوان جواز صدقه دادن از طرف مرده‌ها در نظر اهل سنت وجود دارد؛ یعنی کاری که ما داریم انجام می‌دهیم نذر برای خدا ثوابش برای امام حسین (علیه السلام) بله. آقای سلامه قضاعی عالم شافعی در کتاب فرقان القرآن می‌گوید:

«و من خبر حال من فعل ذلک من المسلمین وجدهم لایقصدون بذبائحهم و نذورهم للمیتین من الانبیاء و الاولیاء الا صدقة عنهم و جعل ثوابها الیهم، و قد علموا ان اجماع اهل السنة منعقد علی ان صدقة الاحیاء نافعة للاموات، واصلة الیهم، و الاحادیث فی ذلک صحیحة مشهورة»

می‌گوید هر کسی که حال این مسلمان‌هایی که دارن نذر می‌کنند برای کسی برای امام حسین (علیه السلام) حضرت عباس دیگران نذر می‌کنند این را متوجه بشود مورد مطالعه قرار بدهد، متوجه می‌شود که: «لایقصدون بذبائحهم و نذورهم للمیتین من الانبیاء و الاولیاء الا صدقة عنهم و جعل ثوابها الیهم» یعنی فقط نیتشان این هست ما این نذر را داریم انجام می‌دهیم، ثوابش باشد از طرف فلان شخص، فلان کسی که از دنیا رفته امام حسین (علیه السلام) یا هر کس دیگری و ثواب را برای اون قرار می‌دهیم.

 «و قد علموا ان اجماع اهل السنة منعقد علی ان صدقة الاحیاء نافعة للاموات، واصلة الیهم» این نزد اهل سنت اجماعی است که آقا کسی برای کسی نذر بکند درست و صحیح هست و فراوان و بعد ایشان یک مثالی می‌زند می‌گوید کسی پیش آقا رسول الله آمد.

«وفي المسند والسنن عن سعد بن عبادة (رضي الله عنه) أنه قال: (يا رسول الله إن أم سعد ماتت فأي الصدقة أفضل ؟ قال (الماء) فحفر بئرا وقال: هذا لأم سعد؛ فسقي الماء من الصدقات التي ينتفع بها الميت من ولده»

عرض کرد چه صدقه ای نافع‌تر است؟ «قال الماء» چاه بکنید آب به مردم برسد رفت یک چاهی کند «وقال: هذا لأم سعد» مثلاً همسرش یا مادرش را نام برد گفت مادر من از دنیا رفته نام برد، گفت این برای ام سعد. این که گفت برای ام سعد نه اینکه من این را برای ام سعد انجام دادم ایشان خودش توضیح می‌دهد یعنی اینکه:

 «اللام فی هذه لاُم سعد هی اللام الداخلة علی الجهة التی وجّهتْ الیه الصدقة لا علی المعبود، المتقرّب الیه، وهی کذلک فی کلام المسلمین، فهم سعدیون لا وثنیون، وهی کاللام فی قوله تعالی: «انّما الصدقات للفقراء»

فرقان القران بین صفات الخالق و صفات الاکون؛ قضاعی مزامی شافعی، سلامه، بیروت: دار احیاء التراث، بی­ تا، ص 133

«اللام فی هذه لاُم سعد هی اللام الداخلة علی الجهة التی وجّهتْ الیه الصدقة لا علی المعبود، المتقرّب الیه» می‌گوید من تقرب به خدا پیدا می‌کنم با انجام این کار ثواب این را برای ام سعد انجام دادم برای مادرم انجام دادم «وهی کذلک فی کلام المسلمین، فهم سعدیون لا وثنیون»می‌گوید همه مسلمان‌ها این‌طوری هستند. بابا این‌ها مسلمان هستند، کلام مسلمان را تو باید حمل به صحت بکنی، نه این که کلام مسلمان را تو حمل به منفی بکنی بگویی آقا این حتماً می‌خواهد امام حسین را بپرستد که ثوابش را برای امام حسین می‌گوید، یا این ذبح برای غیر خدا هستش که دارد این مدلی انجام می‌دهد.

بعد می‌رویم سراغ علمای اهل سنت که برویم بزرگ‌ترین علمای اهل سنت مثل که سبکی شافعی همین مطلب را در فتاوی السبکی جلد1 صفحه ۲۸۴ با همین مضمون نذر می‌گوید و توضیح می‌دهد آقا این نذرها با اون چیزی که شما فکر می‌کنید کاملاً متفاوت است.

 آقای رافعی از بزرگترین علمای اهل سنت باز در کلامش به اصطلاح نزدیک به همین مطلب را دارد و تأیید می‌کند. شیخ داوود ابن سید سلیمان نقش بندی خالدی بغدادی متوفای ۱۲۹۹ است و خیلی از افراد که آمدند مطرح کردند.

 اما نکته آخر یا یکی از نکات آخر اینکه آیا نذر کردن برای قربانی در جای خاصی در شهر نهی شده که مثلاً جلوی هیئت بکشیم، جلوی حسینیه بکشیم، جلوی مسجد بکشیم؟ این نذری که ما می‌خواهیم انجام دهیم البته اصل نذر برای خدا، عرض کردیم حالا می‌گوییم آقا این نذر را نیت می‌کنم جلوی هیئت بکشم جلوی مسجد جلوی حسینیه بکشم آیا این نهی شده و این ممنوع هست؟

 آنچه که در روایات اهل سنت موجود هست مطلقاً این مسئله نهی نشده مثلاً روایتی در سنن ابی داوود از ستة اهل سنت داریم از ثابت بن ضحاک از آقا رسول الله:

«حدثني ثَابِتُ بن الضَّحَّاكِ قال نَذَرَ رَجُلٌ على عَهْدِ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَنْحَرَ إِبِلًا بِبُوَانَةَ فَأَتَى النبي صلى الله عليه وسلم فقال إني نَذَرْتُ أَنْ أَنْحَرَ إِبِلًا بِبُوَانَةَ فقال النبي صلى الله عليه وسلم هل كان فيها وَثَنٌ من أَوْثَانِ الْجَاهِلِيَّةِ يُعْبَدُ قالوا لَا قال هل كان فيها عِيدٌ من أَعْيَادِهِمْ قالوا لَا قال رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْفِ بِنَذْرِكَ فإنه لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ في مَعْصِيَةِ اللَّهِ ولافيما لَا يَمْلِكُ بن آدَمَ»

سنن أبي داود؛ اسم المؤلف: سليمان بن الأشعث أبو داود السجستاني الأزدي الوفاة: 275، دار النشر: دار الفكر، تحقيق: محمد محيي الدين عبد الحميد، ج3، ص238

نذر کرده بود که در بوانه ذبیح را انجام بدهد.

مجری:

مثلا یک مکانی!

استاد عباسی:

بله آمد پیش پیغمبر آمد گفت «إني نَذَرْتُ أَنْ أَنْحَرَ إِبِلًا بِبُوَانَةَ فقال النبي صلى الله عليه وسلم هل كان فيها وَثَنٌ من أَوْثَانِ الْجَاهِلِيَّةِ يُعْبَدُ قالوا لَا، قال هل كان فيها عِيدٌ من أَعْيَادِهِمْ» می‌پرسد ربطی به جاهلیت پیدا می‌کند، ربطی به بت‌ها پیدا می‌کند بتی اون نزدیکی نیست، بتکده‌ای نیست چیزی نیست گفت نه، حضرت فرمود به نذرت وفا کن!

جای بدی را نگفتی می‌خواهم نذرم را ادا کنم نگفتی که ببرم جلوی در بتکده فلان جا ذبح کنم، یا جلوی دَرْ مثلاً کلیسای فلان ذبح کنم. مسجد اگر است مال مسلمان‌ها است، حسینیه ا‌ست مال مسلمان‌ها است اشکال ندارد برو ذبح کن. یا جلوی حرم مثلاً امام معصوم است اشکال ندارد برو نذرت را انجام بده.

این روایت در کتاب سنن ابی داوود جلد 3 صفحه 238 و آقای نووی در ذیل روایت در المجموع خودش جلد ۸ صفحه 3۵۸ می‌گوید:

«رواه ابو داود باسناد صحیح علی شرط البخاری ومسلم»

شروط روایت بخاری و مسلم را هم دارد. روایت دیگر باز با همین مضمون است سؤال می‌کند و حضرت می‌فرماید اگر گوسفند ذبح می‌کنی انجا بت و این‌چیزها نیست انجام بده. همچنین در معجم کبیر طبرانی جلد ۱۹ و در معجم البلدان جلد 1 صفحه ۵۵ آمده است.

یک نکته دیگر که گاهی این‌ها می‌گویند این است که می‌گویند این‌ها شکل کفار مثلاً قربانی جلوی بت انجام می‌دهند، صرف شباهت با کفار بودن شخص کافر نمی‌شود و الا اگر این‌جور باشد خیلی شباهت‌ها است کفار گوشی موبایل دست می‌گیرند، شما هم گوشی موبایل دست می‌گیری؛ پس کافری!

 اون که می‌گویند شباهت به کفار نداشته باشید جای است که دلیل دارد و موارد روشن و مشخص است، این طوری نیست که شما هر چیز را بگویید شباهت به کفار انجام شد، چون کفار قربانی می‌کنند پس شما هم در مِنیٰ قربانی نکن در حج قربانی نکن چون اون‌ها برای بت‌هاشان ممکن است قربانی کنند.

ممکن است یکی بگوید آقا این‌ها در نزدیکی مثلاً بت‌ها و شیطان‌های که در مسیح اعمال حج انجام می‌شود در نزدیکی جمرات هستند؛ پس پس ممکن است دارن برای جمرات انجام می‌دهند، این حرفا چه است.

 اولین روایت صحیح بخاری در اهل سنت که می‌گویند آقا این اولویت دارد اولین روایت می‌گوید:

«إنما الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ ما نَوَى»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج1، ص3

اعمال به نیات است، مسلمان است شما کار مسلمان را حمل به صحت بکن و بگو آقا ملاک در این کار صحت و درست بودن است و هیچ موردی هم ندارد.

مجری:

این را علمای ما هم تاکید کرده اند، این نکته‌ای که شما فرمودید یعنی نحوه نذر شرعی که بیان شده به این شکل نباشد؛ یعنی کسی به این شکل بر زبان جاری نکرده باشد آزاد است هر طوری که می‌خواهد در واقع عمل کند.

استاد عباسی:

بله قربانی را هم که ما داریم انجام می‌دهیم اون نسبت به اصل نذرش حالا قربانی هم که دارد انجام می‌شود از شروط صحت ذبح بسم الله الرحمن الرحیم گفتن است بسم الله هم گفته است، هیچکس موقع ذبح بسم الحسین نمی‌گوید، بسم الله عباس نمی‌گوید بلکه بسم الله می‌گوید، تمام شروط ذبح از نظر اسلامی در آن رعایت می‌شود از هرکس هم بپرسی می‌گوید من این را دارم هدیه می‌کنم، یعنی ثوابش را هدیه می‌کنم آقا امام حسین (علیه السلام) که در قید حیات نیستند که از این استفاده کنند.

ما برای امام زمان که زنده است هم گوسفند نذر می‌کنیم، می‌گوییم به نیت سلامتی حضرت به نیت صحت و عافیت برای ظهور حضرت، این در واقع این‌ها همه دعا است همه دعاهایی است که آقا بنده مؤمن یک عملی برای تقرب انجام می‌دهد حالا وقتی که این عمل برای تقرب انجام داد به او می‌گویند چه میخواهی می‌گوید من این حاجت هم دارم این حاجت دارم، این عمل برای تقرب هست مورد مصرفش این‌جا می‌شود کما اینکه یک نفر می‌گوید من می‌خواهم گوسفند ذبح بکنید فقط به همسایه های من بدهید گوسفند ذبح بشود فقط به فقرا بدهند، این هم می‌گوید گوسفند ذبح شود فقط به عزادارهای سیدالشهداء داده بشود. فقط داده بشود به اون‌های که روز عاشورا مثلاً در دسته عزا شرکت کردند، این شرط برای در واقع نحوه مصرف این هست ربطی به اصل قربانی و ذبح ندارد.

مجری:

 بسیار عالی! وقت مان محدود است تقریباً شش دقیقه بیشتر فرصت نداریم یک ویدئو و کلیپ دیگر هم آماده است دوستان اتاق فرمان پخش می‌کنند ان شاءالله استاد عباسی پاسخ می‌دهند.

کلیپ شبهه ای چهارم از شبکه‌های وهابیت

بیننده ای پیام دادند سلام استاد چند روز پیش سر میدان شهر دیدم چای می‌دهند پرسیدم نذری است آقایی گفت بله نذر امام حسین است. پرسیدم نذر الله باید باشد قبول نکرد، گفت هرچه داریم از امامان است مگر قرآن نگفته است کشت و زرع و گوشت حیوانات را نذر الله کنید به مردم بگویید از این چای‌‌ها و غذاها نخورند و از میوه و ساندیس و هر چیز دیگری که نذر غیرالله هست نخورند که پیغمبر گفته اگر بخورید شیطان درونتان حلول می‌کند و باید از این غذا به فقرا هم ندهند، نذر باید برای اطاعت از الله متعال باشد اگر گوشت قربانی باشد یعنی؛ ذبیحه‌ای باشد که برای غیرالله ذبح شده به تصریح قرآن کریم (وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّه‏) استفاده از اون حرام هست و جایز نیست.

 در بحث خود عمل نذر، نذر برای الله باید باشد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند که کسی که نذر کرد که از الله اطاعت بکند، باید یعنی بر او واجب هست که به نزد خودش عمل بکند و اگر کسی نذر کرد، یعنی نذری کرد که در آن نافرمانی الله متعال بود نباید به این نذر عمل بکند. لذا این نکته را باید مد نظر قرار داد.

مجری شبکه ولی عصر:

این هم موضوع دیگری که تقریباً حالا شبیه به ویدیو و موضوع قبلی بود تقریباً شما در بخش قبل پاسخ فرمودید، حالا دیگر کامل‌تر این را هم بفرمایید.

استاد عباسی:

 بله. ببینید، در کلیپ قبل فقط نذر و بحث قربانی بود، قربانی که گوشت هست. حالا این آقا آمد موارد دیگر را گفت، گفت من رد شدم چایی بوده بعد مثلاً چایی گفته آقا برای امام حسین است، ایشان از یک فرد عادی سؤال کرده اون هم گفته برای امام حسین است این که گفته برای امام حسین است نظرش این است که ثوابش برای امام حسین است.

 ضمن اینکه عرض کردیم انواع و اقسام خیرات و مبرات به میت می‌رسد این اجماعی بین شیعه و اهل سنت است، این هم یکی از این‌ موارد است، ضمن اینکه این که قربانی نیست که بگوی این اشکال پیدا می‌کند، من دارم از مال خودم به شما اباحه می‌کنم به علت محبت سیدالشهدا (علیه السلام) که مصداق این نذر مصطلح و در واقع این قربانی قطعا قربانی نیست نذر هم بگوییم خیلی از مواردش نذر مصطلح نیست یعنی نذر نکرده، به معنای این هست که من از روی محبت به سیدالشهدا (علیه السلام) به شما این را می‌دهم، به شما می‌دهم شما چه کسی هستی؟ شما محب اهل بیت هستی، شما مؤمن و مسلمان هستی.

 مانند اطعامی که مؤمنی به برادر مؤمنش می‌دهد، من به برادر مؤمنم اطعام می‌دهم چرا؟ آیا چون کاری برای من انجام داده است؟ نه به خاطر اینکه او مسلمان است، مثلا ماه رمضان است اطعام انجام می‌دهم این هم اطعام هست؛ اما جالب است که این مسئله رایج در بین خود اهل سنت هست.

مجری:

 عجب!

استاد عباسی:

اتفاق این چنینی است. در کتاب نیل الابتهاج، جلد ۲ صفحه ۶۲ در رابطه با احمد بن جعفر خزرجی ابوالعباس بُستی که در مراکش ساکن شده اونجا سال ۶۰۱ از دنیا رفته است می‌گوید محل قبر او مورد زیارت و بسیار شلوغ است و نیز محل استجابت دعا است، چندین بار زیارت کرده ام و برکت او را نیز امتحان نمودم.

 ابن خطیب سلمانی می‌گوید پولی که برای این مزار در هر روز از طرف مردم داده می‌شود ۸۰۰ مثقال طلای خالص است که گاهی به هزار دینار می‌رسد و تمام آن خرج نیازمندانی می‌شود که اهالی منطقه در کنار این حرم گرد آمده اند.

این پول را به فقرای این منطقه می‌دهند، شما رفتی پرسیدی به نیت خدا می‌دهند یا به نیت این صاحب قبر می‌دهند؟ شما کار مؤمن و مسلمان را باید حمل بر صحت کنی، به نیت خدای متعال می‌دهند، برای خدای متعال می‌دهند بعد ثواب به این مسئله هدیه می‌شود.

 باز در جای دیگر در رابطه با شیخ احمد بن علوی بدوی متوف ۶۷۵ هجری می‌گوید در سال ۶۷۵ از دنیا رفت در تندتا یا تن تا از دنیا رفته که ظاهراً درسته اون تنبزه هست که در نزدیکی شهری در مصر یا در آفریقا قرار دارد می‌گوید قبر او محل عبادت است و کرامت‌های او مشهور شده و نذر برای او فراوان اتفاق می‌افتد. یعنی مسلمانان نذر می‌کنند.

 این عمل را زیاد مردم انجام می دهند و این عمل، عمل متعارفی هست. شما ببینید در اربعین سیدالشهدا (علیه السلام) این هجم زائری که می‌رود، افراد به چه عنوان می‌روند از این غذا استفاده می‌کنند ایا بابت این غذا پول می‌دهند؟ نه، کسی که نذر کرده منت می‌کشد که زائر سیدشهداء از غذایی که آماده کرده است استفاده کند.

در این عزاداری شیعه دارد شرکت می‌کند سنی هم دارد شرکت می‌کند، غیر مسلمان هم می‌آیید این‌ها همه نیت الهی در آن اتفاق می‌افتد و هیچکس از مسلمان‌ها اصلاً و ابداً این مسئله برایش مورد سؤال قرار نمی‌گیرد؛ چون واضح است شخصی که اونجا مثلاً در عراق دارد این را تهیه می‌کند عاشق چشم و ابروی من و شما که از ایران و افغانستان و پاکستان سراسر دنیا آمدیم نیست، موقع دیگر که برویم از ما بابت خدمات غذا پول می‌گیرند.

در ایام اربعین چرا دارد این کار را انجام می‌دهد؟ به خاطر خدا، چون الان می‌داند که تو زائرالحسینی، تو داری این مسیر را پیاده برای زیارت سیدالشهداء می‌روی، اینجا برای مثلاً تجارت و برای تفریح نیامدی، حتی اگر آمده باشی بین اون جمعیت انقدر کرمشان زیاد است که اطعام می‌کند می‌گوید مسلمان است؛ ولی مقصودم این است که اون اصل هدف چه است، چرا مثلاً نمی‌آید برود در جاده ای که منتهی به حرم سیدالشهداء نمی شود موکب بزند؟ می‌گوید ان‌جا چه کار دارم من به کسانی که به زیارت سیدالشهدا می‌آیند می‌خواهم خدمت کنم.

می‌داند این شخص برای زیارت آمده است این‌ها خیلی عادی است و هرگز و هرگزم مورد ابهام از این حیث بین مسلمان‌ها نبوده است. البته عرض بکنم جناب آقای اسماعیلی کلام آخر بنده باشد که همه این حرف‌ها که این‌ها بارها و بارها به مردم گفتند، بارها و بارها به اهل سنت گفتند، برای آین است که می‌ترسند این‌ها بیایند و به اهل بیت نزدیک بشوند. می‌ترسند این‌ها از اطعام سیدالشهدا (علیه السلام) بهره‌مند بشند؛ چون ما معتقدیم که این اطعام تأثیرات تو وجود ما دارد تو تربیت ما دارد تو معنویت ما دارد؛ لذا فرا وان نهی می‌کنند.

خدا را شکر می‌خواهم خدمت تان عرض بکنم، دو سال قبل اربعین در بلوچستان البته چند بار، دو سه سال است که این برنامه را داریم، عزیزان اهل سنت می‌آیند در اربعین شرکت می‌کنند در مراسم اربعین هم شرکت می‌کنند، اطعام هم می‌شوند و خیلی از مناطق مانند زاهدان جاهایی دیگر است، تنها بعد از اینکه آقایون وهابی آمدند و هَیْ امدند نسبت به نذر اشکال کردند بعضی‌ها را منحرف کردند و اتفاقاً با این کارشان موجب تفرقه بین مسلمان‌ها شدند.

 یعنی توی محله شیعه و سنی این‌ها همسایه بودند، همسایه همه سال در خانه همسایه غذا می‌برد و می‌گیرد محرم که می‌شود حتی تو بعضی از کلیپ‌ها من دیگر نشد بیاورم تصریح می‌کند می‌گوید اگر غذا در این ایام آوردند اگر گوشت داخلش بود که اصلاً نخور، اگر گوشت هم نبود باز هم سعی کن نخور و این موجب ناراحتی شده من و شما مثلا سی سال همسایه هستیم با هم زندگی کردیم اصلاً بچه‌هامان با هم بزرگ شدند بعد یک مرتبه من غذا در خانه شما می‌اورم شما می‌گویی (العیاذ بالله العیاذ بالله) خاک بر دهانم این غذا نجس است این غذا نمی‌دانم حرام و فلان است.

طرف بر می‌گردد ببینید چه احساسی من پیدا می‌کنم چه در دل من می‌گذره و این‌ها دقیقاً اون مسیر تفرقه افکنی بین شیعه و اهل سنت. است که نگذارند این‌ها کنار هم زندگی مسالمت آمیز داشته باشند.

 اون بنده خدا پدرش از دنیا می‌رود غذا در خانه همسایه می‌برد او می‌گیرد این هم دارد برای سیدالشهدا برای مولای خودش برای امام خودش غذا درست کرده در خانه او می‌برد اون هم تا حالا می‌گرفته، یک دفعه می‌گوید که آقا مثلاً به ما گفتند نباید بگیرید.

البته این را هم بگویم درصدی که دارند به این حرف‌ها گوش می‌دهند خیلی کم هستند و همه الحمدالله در مسیر محبت اهل هستند.

مجری:

 بسیار عالی، خیلی ممنونم از شما حاج آقای عباسی و برای شما آرزوی سلامتی داریم در این شب‌ها ان شاءالله به صورت ویژه برای بیننده‌های عزیز بزرگوار ما در مجالس محافل دعا بفرمایید، ممنون و متشکرم سلامت باشید خدا نگهدارتان باشد.

دوستان عزیز از شما هم ممنون و سپاسگزار هستم و خداوند عزیز را هزاران بار شاکر هستیم که زیر پرچم سیدالشهدا هستیم و در این شب‌ها و روزها عزادار مولامان اربابمان امام حسین (علیه السلام) ان شاءالله از همه مان بپذیرند هر کسی که قطره اشکی برای امام حسین بریزه و لحظه‌ای و ذره‌ای کار برای امام حسین انجام بدهد چه شیعه و چه اهل سنت باشد به درگاه امام حسین (علیه السلام) ثبت می‌شود و اون روزی که هیچ کسی به فکر کسی نیست و همه از هم فرار می‌کنند اونجاست که آقا دستش را ان شاءالله خواهد گرفت یا علی مدد خدانگهدار!