سند زیارت جامعه کبیره آیت الله سید محمد حسینی قزوینی

ویژه برنامه مصابیح الدجی با کارشناسی آیت الله سید محمد حسینی قزوینی


 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

برنامه مصابیح الدجی 24 10 1402 (قسمت سوم)

عنوان: سند زیارت جامعه کبیره

کلید واژها: شهادت؛ امام هادی (علیه السلام)؛ سامراء؛ زیارت جامعه کبیره؛ تقریر امام؛ امام شناسی؛ اهل حق؛ خدا شناسی؛ تاریخ اسلام؛ ولایت فقیه؛ ولایت ائمه!

مجری: آقای علی اسماعیلی

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

بالاتری ز مدح و ثنا ایها النقی * ابن الرضای دوم ما ایها النبی

با حب تو عبادت ما عین بندگیست * هادی آل فاطمه یا ایها النبی

دارم ولی شناسی خود را ز نور تو * مولای من ولی خدا ایها النقی

با صد امید همچو گدایان سامراء * پر می کشم سوی شما ایها النقی

گردد جوانیم همه ترویج مکتبت * جانم شود فدای تو یا ایها النقی

«السلام علیکَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ أَيُّهَا الْهَادِي النَّقِيُّ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ يَا حُجَّةَ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ يَا سَيِّدَنَا وَ مَوْلَانَا إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَ اسْتَشْفَعْنَا وَ تَوَسَّلْنَا بِكَ إِلَى اللَّهِ وَ قَدَّمْنَاكَ بَيْنَ يَدَيْ حَاجَاتِنَا يَا وَجِيهاً عِنْدَ اللَّهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّه‏»

عرض سلام و ارادت محضر شما دوستان عزیز، بینندگان گرانقدر شبکه جهانی «حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)» برنامه مصابیح الدجیٰ در شب شهادت غریبانه و مظلومانه دهمین ستاره درخشان آسمان امامت و ولایت آقا امام هادی (علیه السلام) عرض تسلیت و تعزیت محضر نورانی و ملکوتی مولا و آقا جان مان حضرت ولی عصر (ارواحنا و ارواح العالمین له الفداء) خدمت همه شما مشتاقان، شیفتگان و ارادتمندان به حضرت!

خدا را شکر که در این شب شهادت توفیق داریم از شهر مقدس «قم» و از این شبکه نورانی در خدمت شما باشیم و از این امام عزیز و هُمام بگوییم به امید روزی که توفیق زیارت با معرفت این امام عزیز در «سامراء» نصیب همه ما بشود.

 امشب در محضر استاد عزیر حضرت آیت الله دکتر «حسینی قزوینی» هستیم قرار هست ابعادی از شخصیت نورانی و ملکوتی حضرت امام هادی (علیه السلام) را برای شما بازگو کنیم جناب استاد خدمت تان سلام عرض می کنم عرض تسلیت و تعزیت

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته بنده هم تسلیت عرض می کنم

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل. السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاءُ

خدمت همه بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم شهادت مظلومانه امام هادی (سلام الله علیه) جد بزرگوار بقیة الله الاعظم را به پیشگاه مقدسش و به همه علاقمندان به اهل بیت عصمت و طهارت و شما بینندگان گرامی تسلیت و تعزیت عرض می کنم.

خدا را قسم می دهم به ‌آبروی آقا امام هادی، دل شکسته امام عسکری و ولی عصر پاداش ما را فرج موفور السرور مولای مان ولی عصر قرار بدهد ان شاء الله.

طبق برنامه همیشگی عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آغاز می کنیم

ز میخ خون جاری شد و دیوار لرزید * عرش خدا در کوچه ها انگار لرزید

روزی که ناموس خدا نقش زمین شد * در اوج غربت مخزن اسرار لرزید

از ناله پشت دَرْ یک قد خمیده * چشم بشر با حالتی خونبار لرزید

یک بار سیلی خورده زهرا در ازایش * ای شانه های حیدر کرار لرزید!

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

مجری:

خیلی ممنون و متشکر طبق معمول همیشه، برنامه به نامِ نامی حضرت مادر صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) مزین شد.

 دوستان عزیز می دانید که از وجود نازنین امام علی النقی امام هادی (علیه السلام) دو یادگار بسیار ارزشمند برای ما مانده است یکی زیارت جامعه کبیره که دور امام شناسی است و اگر کسی بخواهد واقعاً امام، ولی خدا و امامت را بشناسد در شرح جامعه کبیره اگر غرق بشود و مطالعه کند قاعدتاً به خیلی چیزها می رسد.

دیگر این که زیارت غدیریه امام هادی (علیه السلام) است آن هم در مورد جایگاه، مقام و منزلت مولای متقیان امیر مؤمنان علی (علیه السلام) است اگر فرصت شد در این زمینه صحبت خواهیم کرد.

جناب استاد یکی از نکاتی که خیلی مهم است در مورد یادگار ارزشمندی که از امام هادی (علیه السلام) به ما رسید زیارت جامعه کبیره اولاً بفرمایید سند این زیارت معتبر هست یا نه؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

اولاً در رابطه با متن زیارت جامعه کبیره خود متن، دلالت می کند که من از معصوم صادر شدم غیر معصوم توانایی بیان این حقایق را ندارد.

نکته دوم فرازهای که در جامعه کبیره هست در روایات متعدد آمده از جمله در کتاب «شریف کافی، بصائر الدرجات، کفایة الأثر» و دیگر کتاب ها آمده است.

مرتبه سوم بزرگان و استوانه های علمی و رجالی ما تعابیری در رابطه با زیارت جامعه کبیره دارند اگر این تعابیر را مورد ملاحظه قرار دهیم مسئله واضح و روشن است. این که بعضی ها یا جاهل هستند سواد ندارند یا معاند هستند بعضاً نسبت به زیارت جامعه کبیره یا سندش حرف می زنند روشن می شود.

دوستان ملاحظه کنند این کتاب «بحار الأنوار علامه مجلسی»، جلد 102 چاپ «بیروت» مرحوم «علامه مجلسی (رضوان الله تعالی علیه)» بعد از نقل زیارت جامعه کبیره فرازهای از جامعه کبیره را مفصل شرح داده است می گوید:

«أقول إنما بسطت الكلام في شرح تلك الزيارة قليلا و إن لم أستوف حقها حذرا من الإطالة»

نسبت به بعضی از فَقرات این زیارت مبسوط صحبت کردم گرچه حقِ مطلب را ادا نکردم ترسیدم خیلی طولانی بشود و حق هم دارد اگر کسی بخواهد متن جامعه کبیره را خوب و مفصل بحث کند شاید یکی دو جلد بشود.

 مرحوم «کربلائی (رضوان الله تعالی علیه)» زیارت جامعه کبیره را در سه یا چهار جلد خیلی عالی شرح داده است.

بعد می گوید:

«لأنها أصح الزيارات سندا»

زیارت جامعه کبیره صحیح ترین زیارات از نظر سند است.

«و أعمها موردا»

از نظر این که کل مقام ائمه (علیهم السلام) را شامل می شود یعنی یک دوره امام شناسی به تمام معنا است

«و أفصحها لفظا»

الفاظ زیارت جامعه کبیره فصیح ترینِ زیارات است که این عبارات فصیح از غیر معصوم صادر نمی شود.

«و أبلغها معنى»

از نظر معنا هم آن چه که حق مطلب بود ادا شده است.

«و أعلاها شأنا.»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج99، ص144

از نظر رتبه هم بالاترین رتبه را زیارت جامعه کبیره دارد.

نمی دانم «علامه» چه بگوید؟ «علامه مجلسی» از خریطین علم رجال است کتاب «مرآة العقول» ایشان را کسی ببیند متوجه می شود این مرد در علم رجال چقدر تسلط دارد!

پدر بزرگوارشان «محمد تقی مجلسی» صاحب کتاب «روضة المتقین» در «شرح من لا یحضره الفقیه» جلد 5، صفحه 452 می گوید:

«فالحاصل أنه لا شك لي أن هذه الزيارة من أبي الحسن الهادي سلام الله عليه»

حاصل قضیه برای منِ «محمد تقی مجلسی» شکی نیست این که این زیارت از آقا امام هادی (سلام الله علیه) است

«بتقرير الصاحب عليه السلام»

و با تقریر امام زمان (سلام الله علیه) به «حاج علی بغدادی» فرمودند چرا جامعه نمی خوانید؟ جامعه، جامعه، جامعه

«و أنها أكمل الزيارات و أحسنها»

روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط - القديمة)؛ مجلسى، محمدتقى بن مقصود على، محقق/ مصحح: موسوى كرمانى، حسين و اشتهاردى على پناه‏، ناشر: مؤسسه فرهنگى اسلامى كوشانبور، ج5، 425

اضافه بر این که زیارت جامعه کبیره کامل ترین و بهترین زیارات است.

مرحوم «شیخ حر عاملی» صاحب «وسائل» کتابی دارد «الايقاظ من الهجعة بالبرهان على الرجعة» ایشان در این جا مطالبی را مطرح می کند در ابتدای امر باب نُهم می گوید زیارت جامعه کبیره در کتاب «من لا یحضره الفقیه» به اسانید صحیحه بلیغ ترین زیارات هست که در «من لا یحضر، عیون الاخبار و تهذیب» با سندهای صحیح از آقا امام هادی (سلام الله علیه) نقل شده است.

مرحوم «علامه شبر» خود از قهرمانان فقه، حدیث و تفسیر است کتابی دارد «الأنوار الامعة فی شرح زیارت الجامعة»، صفحه 29 می گوید:

«لا یخفی علی اولی البصائر النقادة وارباب الاذهان الوقادة و ذوي العقول السلیمة»

مخفی نیست کسانی که بصیرت نقّادی دارند و دارای ذهن های قوی، عقل سلیم و صاحب فهم مستقیم هستند مخفی نیست این که زیارت جامعه کبیره

«اعظم الزیارات شأناً»

بالاترین و بزرگ ترین زیارات از نظر رتبه و مقام است

«واعلاها مکانا»

مکانتاً و مکاناً یعنی از نظر رتبه و جایگاه بالاترین مرتبه را زیارت جامعه کبیره دارد. فصاحت الفاظ و فقرات زیارت جامعه کبیره و بلیغ بودن مضامین جامعه کبیره و عباراتی که در جامعه کبیره به کار رفته است با صدای رسا، فریاد می کند من از چشمه سار وحی صادر شدم.

 نشان می دهد که از سنت نوامیس دین و معاقل أنام وارد شدم، کلمات زیارت جامعه کبیره فوق کلام مخلوق و تحت کلام خالق، مَلِک و الله است.

چهار بزرگوار شهادت دادند بر این که زیارت جامعه کبیره سنداً صحیح است هم مضموناً دارای یک جایگاه بالا و رفیعی است و از نظر بلاغت و فصاحت در رتبه بالایی قرار دارد.

 عرض کردم اگر هیچ سندی هم نداشته باشد به صورت مرسل هم کنار دیوار ببینیم نوشته شد نگاه کنیم متن دلالت می کند به تعبیر مرحوم «شُبَر» که این متن از چشمه سار وحی سر چشمه گرفته است.

مجری:

نکته خیلی مهم و دقیقی که مطرح شد شاید برای خیلی مخاطبین ما هم در مورد سند زیارت جامعه کبیره سوال باشد حضرت استاد اشاره فرمودند و این نکته، نکته بسیار دقیق و اساسی بود.

 اما یکی از سوالات دیگری که در مورد بحث زیارت جامعه کبیره مطرح هست زیارت جامعه فرازهای زیادی دارد شما فرمودید باید یک بار تفسیر و چند جلد کتاب بشود.

فرازهای مهمش که مربوط به وجود نازنین مولا و آقای ما امیر المؤمنین (صلوات الله علیه) است بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

قبل از این که به فقرات جامعه کبیره اشاره کنم خدا بیامرزد آیت الله العظمی «مرعشی نجفی» را خدمت ایشان زیاد می رسیدیم مخصوصاً حوالی سال 48 تا 50 بعضی موقع می رفتیم ایشان بزرگواری داشتند اندرون می رفتیم دو نفری ایشان بود و بنده فرمایشاتی را می فرمودند این جمله را زیاد از ایشان شنیدم می فرمود فلانی تا بتوانید هیچ روزی زیارت جامعه را ترک نکنید هر روز بخوانید.

اگر نتوانستید هفته ای یک بار به هیچ وجه ترک نشود بعد می فرمود زیارت جامعه کبیره یک دوره امام شناسی در حد بالا است. چه فقرات زیبایی دارد؟ بعد ایشان می فرمود «فَما احلیٰ اسماءً» اشک از چشم شان جاری می شد چه شیرین است اسامی شما "جواد الأئمه" چه شیرین است.

 ایشان را برای عمل قلب به «بیمارستان نیکویی» برده بودند. چند نفر این قضیه را برایم نقل کردند وقتی عمل تمام شد قبل از این که به هوش بیاید پزشکان متوجه می شوند ایشان الفاظی را در حالت بی هوشی قرائت می کند.

عبارت ها را یادداشت می کنند ایشان به هوش می آید می گویند شما در عالم بی هوشی الفاظی را به زبان می آوردید چه بود؟ می گفت ول کنید به ایشان خیلی اصرار کردیم قسم دادیم گفت در حال بی هوشی بودم دیدم چهارده معصوم به عیادتم آمدند، من خطاب به آن ها زیارت جامعه کبیره را می خواندم.

آقایان گفتند تطبیق کردیم الفاظی که یادداشت کرده بودیم دیدیم از فقرات جامعه کبیره است.

به عزیزان توصیه می کنم خواندن زیارت جامعه کبیره یک ربع بیشتر طول نمی کشد اگر خیلی طی اللسان کسی داشته باشد هفت هشت دقیقه ای می خواند. خواندن این زیارت را ترک نکنید.

مجری:

زیارت جامعه طولانی است!

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

کل جامعه کبیره پانزده دقیقه طول می کشد تقریباً از پانزده سالگی بر خودمان نذر کردیم به همراه فرزندانم هر روز می خوانیم الان هفتاد سال مان هست الان داشتم می آمدم شروع به خواندن کردم تمام نشد مقداریش را در ماشین خواندیم.

 یکی از خواص زیارت جامعه کبیره از آیت الله «مرعشی نجفی» دارم می فرمود کسی مدام زیارت جامعه کبیره بخواند بی دین و بی ایمان از دنیا نمی رود. ائمه (علیهم السلام) موقع جان کندن به دادش می رسند اجازه نمی دهند شیطان، ایمانش را به سرقت ببرد شهادتین را بر او تلقین می کنند.

 لذا دوستان ان شاء الله تلاش کنند هر روز بخوانند یک ربع وقت چیزی نیست به جای این که وقت های مان را تلف کنیم این زیارت را بخوانیم خیلی آهسته بخوانیم یک ربع طول می کشد.

بعضی از فقرات متن زیارت را از «من لا یحضره الفقیه» می خواهم خدمت عزیزان نشان بدهم «من لا یحضره الفقیه» مال «شیخ صدوق» هست دومین کتاب از کتب اربعه شیعه است.

 اولین کتاب «کافی» مال «کلینی – متوفای 329»؛ دومین کتاب «من لا یحضره الفقیه شیخ صدوق – متوفای 381»؛ سومین و چهارمین هم «تهذیب»‌ و «استبصار» از «شیخ طوسی – متوفای 460» هستند.

«من لا یحضره الفقیه»، جلد 2 چاپ مؤسسه اعلمی «بیروت»، صفحه 385 جامعه را شروع می کند چند فقره از این زیارت را عرض می کنم

«السَّلَامُ عَلَى أَئِمَّةِ الْهُدَى»

درود بر امامان هدایت

«وَ مَصَابِيحِ الدُّجَى»

در شب های ظلمانی، در مسیر ظلمت که شیطان برای ما ایجاد می کند این ها ستاره های درخشان و نورانی هستند که ظلمت ها را کنار می برد راه رسیدن به کمالات و الله را برای ما روشن می کند.

 در فقره بعدی دارد:

«السَّلَامُ عَلَى الْأَئِمَّةِ الدُّعَاةِ»

درود بر امامانی که دعوتگران به سوی حق هستند

«وَ الْقَادَةِ الْهُدَاةِ»

پیشوایان هدایت

«وَ السَّادَةِ الْوُلَاةِ وَ الذَّادَةِ الْحُمَاةِ»

کسانی که از دین حمایت و پاسداری کردند

«وَ أَهْل‏ الذِّكْرِ وَ أُولِي الْأَمْر»

باز می گوید:

«وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمَهْدِيُّونَ الْمَعْصُومُونَ الْمُكَرَّمُونَ الْمُقَرَّبُونَ الْمُتَّقُونَ الصَّادِقُونَ الْمُصْطَفَوْنَ الْمُطِيعُونَ لِلَّهِ الْقَوَّامُونَ بِأَمْرِهِ»

شهادت می دهم که شما امامانی هستید مردم را به طرف خدای عالم ارشاد می کنید و معصوم از هرگونه خطاء و ضلل هستید مقرب درگاه الهی هستید انتخاب شده خدا هستید مطیع خدای عالم هستید و امر الهی را در جامعه قِوام می دهید

«الْعَامِلُونَ بِإِرَادَتِهِ»

همه شما عمل کننده به ارادت الله هستید یعنی هم عمل به ارادت الله می کنید و مردم را هم ارشاد عمل به ارادت الله می کنید.

«عَصَمَكُمُ اللَّهُ مِنَ الزَّلَلِ»

خدا شما را از هرگونه لغزش معصوم قرار داده است و ایمن از هرگونه فتنه قرار داده است و از هرگونه آلودگی شما را پاک کرده است و شما را طبق آیه تطهیر منزه و مطهر قرار داده است.

 این در رابطه با مقامات ائمه هست (بخشی را عرض کردیم) در رابطه با برخورد مردم با ائمه (علیهم السلام)

«فَالرَّاغِبُ عَنْكُمْ مَارِقٌ»

کسی از شما بیزاری کند از دین بیرون رفته است «مَرَق مِنَ الدین» کسی از شما اعراض کند و پشت به شما کند پشت به شما کردن یعنی خروج از دین!

«وَ اللَّازِمُ لَكُمْ لَاحِقٌ»

کسانی که ملازم شما هستند این ها ملحق به شما اهل بیت عصمت و طهارت هستند.

«وَ الْمُقَصِّرُ فِي حَقِّكُمْ زَاهِقٌ»

کسانی که در حق شما مقصر هستند این ها قطعاً باطل هستند و هلاک می شوند.

«وَ الْحَقُّ مَعَكُمْ وَ فِيكُمْ وَ مِنْكُمْ وَ إِلَيْكُمْ»

حق با شما، در میان شما و در سینه های شما است «وَ مِنْکُمْ» حق از شما سرچشمه می گیرد «وَ إلَیْکُمْ» به شما بر می گردد

«وَ أَنْتُمْ أَهْلُهُ وَ مَعْدِنُهُ»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص 610 و 612

اصلاً اهل حق و معدن حق شما هستید

«عَلِيٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَلِي‏ يَدُورُ مَعَهُ حَيْثُ مَا دَار»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج 31، ص376

علي مع الحق والحق مع علي ولن يتفرقا حتى يردا علي الحوض يوم القيامة»

تاريخ مدينة دمشق وذكر فضلها وتسمية من حلها من الأماثل؛ اسم المؤلف: أبي القاسم علي بن الحسن إبن هبة الله بن عبد الله الشافعي الوفاة: 571، دار النشر: دار الفكر - بيروت - 1995، تحقيق: محب الدين أبي سعيد عمر بن غرامة العمري، ج42، ص449

«عَلِيٌّ مَعَ الْقُرْآنِ وَ الْقُرْآنُ مَعَ عَلِي‏ لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْض‏»

المستدرك على الصحيحين؛ اسم المؤلف: محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري الوفاة: 405 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1411هـ - 1990م، الطبعة: الأولى، تحقيق: مصطفى عبد القادر عطا، ج3، ص134، 6428

مجری:

قبل از این که ادامه بفرمایید چون این واژه از زبان مبارک امام هادی (علیه السلام) دارد صادر می شود خطاب به ائمه است داستانش چیست؟ خطاب می گوید شما؛ ولی خود ایشان هم هست.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ایشان می گوید می خواهید ما را زیارت کنید این طوری زیارت کنید. زیارت آل یسن چه مختصر و چه مفصل از حضرت ولی عصر است. آن جا هم خطاب به حضرت ولی عصر است می گوید من را می خواهید زیارت کنید این طوری زیارت کنید این ها نهایت بزرگواری شان است هم راه خدا را به ما یاد می دهند هم راه رسیدن به خدا که ائمه می گویند:

«مَنْ أَرَادَ اللَّهَ بَدَأَ بِكُمْ بِكُمْ»‏

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، ناشر: دار الكتب الإسلامية، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ج‏4، ص576

هر کس بخواهد به خدا برسد یک راه دارد آن هم آمدنِ در خانه شما از درِ خانه شما رفتن اگر کسی بخواهد از درِ خانه شما نرود از جایی دیگر بخواهد به خدا برسد امیر المؤمنین می فرماید کسی که از در نمی آید «یسمی سارقا» دزد است. کسی که بخواهد از درِ اهل بیت وارد نشود از دیوار بالا برود به جای امیر المؤمنین از کانال های دیگر بالا برود. از طریق «کعب الأحبار» و «ابو هریره» و امثال این بخواهد برود خدا شناسی کند امیر المؤمنین فرمود «قد یسمیٰ سارقاً» این شخص دزد است. در یکی از فقراتش دارد:

«مَنْ وَالاكُمْ فَقَدْ وَالَى اللَّهَ وَ مَنْ عَادَاكُمْ فَقَدْ عَادَى اللَّهَ وَ مَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّهَ وَ مَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ فَقَدِ اعْتَصَمَ بِاللَّهِ أَنْتُمُ الصِّرَاطُ الْأَقْوَمُ وَ شُهَدَاءُ دَارِ الْفَنَاءِ وَ شُفَعَاءُ دَارِ الْبَقَاء وَ الرَّحْمَةُ الْمَوْصُولَةُ وَ الْآيَةُ الْمَخْزُونَةُ وَ الْأَمَانَةُ الْمَحْفُوظَة»

کسی شما را دوست داشته باشد خدا را دوست دارد. هر کس شما را دشمن بدارد خدا را دشمن داشته است. یعنی دوستی و دشمنی شما مساوی با دوستی و دشمنی خدای عالم است.

«وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ»

درِ امتحان مردم شما هستید

«مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا»

در بعضی از جاها دارد «فَقَد نَجَا» هر کس درِ خانه شما ‌آمد معارف، توحید و احکام را از شما گرفت نجات پیدا کرد.

«وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ»

کسی درِ خانه شما نیامد هلاک شد، چرا؟

«إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ»

شما دارید به سوی خدا، مردم را دعوت می کنید

«وَ عَلَيْهِ تَدُلُّونَ»

دلیل می آورید تنها راه نجات رفتن به طرف خدا است

«وَ بِهِ تُؤْمِنُونَ وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ وَ بِأَمْرِهِ تَعْمَلُونَ وَ إِلَى سَبِيلِهِ تُرْشِدُونَ وَ بِقَوْلِهِ تَحْكُمُونَ »

خودتان همان طوری که مردم را به ایمان خدا دعوت می کنید خودتان هم به خدا ایمان دارید تسلیم امر الهی هستید و به امر خدا عمل می کنید و به راه خدا مردم را ارشاد می کنید و به قول خدای عالم حکم می کنید

«سَعِدَ مَنْ وَالاكُمْ»

سعادتمند شد هر کسی که ولایت شما را پذیرفت

«وَ هَلَكَ مَنْ عَادَاكُمْ»

هلاک و بدبخت شد هر کس از شما مفارقت کرد

«وَ خَابَ مَنْ جَحَدَكُمْ»

کسی که شما را انکار کند کلمه «جَحَدَ» انکار عن عِلمٍ را «جَحَدَ» می گویند. یعنی ثابت بشود ائمه حق است ولی با این که ثابت شد ائمه حق هست از ائمه روی گردان شد.

در رابطه با آل فرعون قرآن می گوید:

(وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانْظُرْ كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ)

و آن را از روی ظلم و سرکشی انکار کردند، در حالی که در دل به آن يقين داشتند! پس بنگر سرانجام تبهکاران (و مفسدان) چگونه بود!

سوره نمل (27): آیه 14

منکر حقانیت حضرت موسی بودند با این که یقین داشتند حضرت موسی، پیغمبر است. و لذا وقتی بلای آسمانی آمد گفتند: (لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ)

(وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ)

هنگامي که بلا بر آنها مسلط مي‌شد، مي‌گفتند: «اي موسي! از خدايت براي ما بخواه به عهدي که با تو کرده، رفتار کند! اگر اين بلا را از ما مرتفع سازي، قطعا به تو ايمان مي‌آوريم، و بني اسرائيل را با تو خواهيم فرستاد!»

سوره اعراف (7): آیه 134

اگر تو این بلا را از ما بر طرف کنی، نگفت از خدا بخواهی، (لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ) بعضی از وهابی‌های بی سواد می‌گویند استغاثه باطل و حرام است باید همه را خدا بگوییم یا رسول الله و یا علی و یا حسین نگوییم.

 بفرمایید قرآن از قول فرعون با این قید (لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ) می‌گویند یا موسی اگر تو آن قدرتی که به تو داده است بلا را بر طرف کنی به تو ایمان می‌اوریم.

در این جا هم همین است می‌گوید: «وَ خَابَ مَنْ جَحَدَكُمْ» کسی یقین کند شما حق هستید ولی با وجود حق شما را انکار کند.

«وَ ضَلَّ مَنْ فَارَقَكُمْ وَ فَازَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكُم‏»

هرکس از شما مفارقت کرد گمراه شد.

«وَ فَازَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكُمْ»

به سعادت رسید آن کسی که به شما تمسک کرد.

 «وَ أَمِنَ مَنْ لَجَأَ إِلَيْكُمْ»

هرکس به شما پناه آورد ایمن شد.

«وَ سَلِمَ مَنْ صَدَّقَكُمْ»

کسی شما را تصدیق کرد از بلاهای دنیا و آخرت سالم ماند. بعد در قسمت پایانی می‌گوید:

«فَثَبَّتَنِي اللَّهُ أَبَداً مَا حَيِيتُ عَلَى مُوَالاتِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُمْ وَ دِينِكُمْ»

ای ائمه بزرگوار از خدا می‌خواهم مادامی که زنده هستم من را به ولایت شما و محبت شما و دین شما ثابت قدم بدارد.

«وَ وَفَّقَنِي لِطَاعَتِكُمْ»

عزیزان دقت کنند سه تا مسئله است. ثابت قدم بدارد خدا بر ولایت، محبت و دین شما، «وَفَّقَنِي لِطَاعَتِكُمْ»؛ خدا من را موفق به اطاعت از شما کند.

«وَ رَزَقَنِي شَفَاعَتَكُمْ»

نتیجه آن دو تا است، اگر ثابت قدم بر ولایت اهل بیت و دین اهل بیت ماندیم و مطیع این‌ها بودیم از شفاعت شان هم بهره مند هستیم.

«وَ جَعَلَنِي مِنْ خِيَارِ مَوَالِيكُمُ»

خدا من را از بهترین موالیان شما قرار بدهد. کدام بهتر؟

«التَّابِعِينَ لِمَا دَعَوْتُمْ إِلَيْهِ»

دعوت‌های شما را می‌پذیرد تابع رهنمود شما است.

«وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ يَقْتَصُّ آثَارَكُمْ»

خدا از کسانی قرار بدهد که آثار هدایت شما را قبول کند.

«وَ يَسْلُكُ سَبِيلَكُمْ»

راه شما را ادامه بدهد

«وَ يَهْتَدِي بِهُدَاكُمْ»

هدایت‌های شما را هم به کار بگیرد

«وَ يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ»

ما را در زمره و صف شما در قیامت محشور کند.

«وَ تَقَرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ»

از خدای عالم می‌خواهم آن آخرین لحظه ای که از دنیا می‌خواهم بیروم چشم من را با زیارت شما روشن کند که موقع جان دادن امیر المؤمنین و ائمه (علیهم السلام) چه مؤمن و چه منافق خواهند دید.

     «يَا حَارِ هَمْدَانَ مَنْ يَمُتْ يَرَنِي**مِنْ مُؤْمِنٍ أَوْ مُنَافِقٍ قُبُلا»

الأمالي (للطوسي)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الثقافة ، مصحح: ندارد، ص627

بعد می‌گوید:

«بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي»

پدرم و مادرم، خودم اهل و عیالم تمام ثروتم فدای شما باد.

«مَنْ أَرَادَ اللَّهَ بَدَأَ بِكُمْ»

هرکس بخواهد به خدا برسد باید از شما شروع کند. امام صادق (سلام الله علیه) فرمود:

«نَحْنُ وَ اللَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى‏‏ الَّتِي لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنَ الْعِبَادِ عَمَلًا إِلَّا بِمَعْرِفَتِنَا»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص144، بَابُ النَّوَادِر، ح4

قسم به خدا اسماء حسنای الهی ما هستیم، غیر از ما راه دیگری نیست. آقا امام حسین (سلام الله علیه) فرمود اگر کسی بخواهد به خدا برسد خدا شناسی باید امام شناسی را داشته باشد، امام شناسی عین خدا شناسی است.

امیر المؤمنین فرمود:

«مَعْرِفَتِي بِالنُّورَانِيَّةِ مَعْرِفَةُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل ‏وَ مَعْرِفَةُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَعْرِفَتِي بِالنُّورَانِيَّة»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج26، ص1

«وَ مَنْ وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنْكُمْ»

هرکس بخواهد موحد باشد شما را باید موحد بودن و توحیدش را قبول کنید.

«وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ»

هرکس قصد هجرت به طرف خدای عالم داشته باشد باید سراغ شما بیاید. بعد تعابیر خیلی بالای دارد:

«بِكُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ* وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ يَكْشِفُ الضُّرَّ وَ عِنْدَكُمْ مَا نَزَلَتْ بِهِ رُسُلُهُ وَ هَبَطَتْ بِهِ مَلَائِكَتُهُ وَ إِلَى جَدِّكُمْ بُعِثَ الرُّوحُ الْأَمِينُ»

آغاز هستی باشما بوده و پایان هستی هم با شما است، بواسطه شما است که باران نازل می‌شود به واسطه شما است که آسمان و زمین بهم نمی‌خورد، بواسطه شما است گرفتاری‌ها بر طرف می‌شود، مشکلات حل می‌شود.

«وَ ذَلَّ كُلُّ شَيْ‏ءٍ لَكُمْ وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِكُم‏»

تمام عالم هستی به اذن الله در برابر شما ذلیل هستند.

بعد در قسمت پایانی دو تا جمله دارد:

«يَا وَلِيَّ اللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذُنُوباً لَا يَأْتِي عَلَيْهَا إِلَّا رِضَاكُمْ»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص616

ای ولی خدا، اگر به یک امام می‌خواهد بخواند بگوید یا ولی الله. زیارت جامعه در حرم حضرت امیر خوانده می‌شود امام حسن، امام حسین تا حضرت ولی عصر در سرداب مقدسه برای حضرت رسول اکرم و حضرت زهرا این مال ائمه (علیهم السلام) است. آن‌ها زیارت‌شان یک مقدار فراتر از این‌ها است.

 اگر یک امام را می‌خواند یا ولی الله بگوید، اگر دسته جمعی می‌خواهد بخواند آیت الله «مرعشی» را خداوند رحمت کند من در مورد زیارت جامعه کبیره خیلی از ایشان خاطره دارم. ایشان می‌فرمود یک مرتبه است شما همه دوازده امام را خطاب می‌کنید «السلام علیکم یا اهل البیت النبوة» می گویید.

یک مرتبه است شما یک روز به نیت امیر المؤمنین، فردا به نیت امام حسن، پس فردا به نیت امام حسین و همین طور ادامه می‌دهید روز چهاردهم به نیت آقا امام عسکری (سلام الله علیه) می‌خوانید.

دوباره از حضرت امیر شروع کنید یعنی این دوازده روز همین‌طوری در زندگی تان بچرخد.

من این مطلب را بارها به دوستان گفتم، کسی که شروع می‌کند و یک مقدار حضور داشته باشد اولین ختمش یعنی از حضرت امیر شروع کند و تا به حضرت ولی عصر ختم کند روز و شب آخر یک بشارت‌هایی به او داده می‌شود.

یا در زندگی بشارت‌های خوب معنوی و مادی به او می‌رسد. یا در خواب می‌رسد. این مطلب را که به دوستان گفتم و خواندند تجربه کردند همه بالاتفاق گفتند ما روز دوازدهم یک عنایت ویژه ای از اهل بیت دیدیم.

مجری:

حضرت استاد این به چه صورت است ثواب را هدیه کنند یا این سلام‌ها را هدیه کنند؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

خطاب است.

مجری:

خطاب‌ها به آن امام

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

داریم اظهار ارادت می‌کنیم و داریم عقیدمان را اظهار می‌کنیم مثل «سید عبدالعظیم حسنی» که خدمت امام هادی رسید، عرض کرد آقاجان من عقیده خودم را می‌خواهم عرضه کنم ملاحظه بفرمایید درست است یانه؟

به وحدانیت خدا شهادت می‌دهم، به رسالت پیامبر، به این که امیر المؤمنین وصیی پیامبر است بعد از آن امام حسن و امام حسین، و... بعد محشر حق است، قیامت حق است، بهشت حق است. حضرت به ایشان فرمود این دین من، و دین اجداد من است.

زیارت جامعه کبیره در حقیقت هم اظهار ارادت به امام است و هم عرضه کردن عقاید به امام است.

بعد می‌گوید ای ولی خدا بین من و خدا گناهانی است این گناهان جز به اذن و رضایت شما بخشیده نخواهد شد.

 عزیزان این را هم دقت کنند، به کوری چشم وهابی‌ها، گناهان بدون رضایت اهل بیت بخشیده نخواهند شد؛ چون رضایت این‌ها، رضایت خدا است و غضب این‌ها غضب خدا است.

بعد وقتی می‌گوید یا امیر المؤمنین یا حضرت ولی عصر، من یقین دارم گناهان من بدون رضایت شما بخشیده نمی‌شود؛ پس شما را قسم می‌دهم به آن خدایی که شما را امین سرش قرار داده است و امر خلقش را در اختیار شما قرار داده است، طاعت خودش را قرین طاعت خودش قرار داده از خدا بخواهید گناهان من را ببخشد و شفیع من قرار بگیرید.

بعد خطاب می‌کند خدایا:

«اللَّهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيَارِ- الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ»

اگر در درگاهت مقرب‌تر و محبوب‌تر از محمد و اهل بیتش داشتم:

«لَجَعَلْتُهُمْ‏ شُفَعَائِي»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص617

آن‌ها را شفیع قرار می‌دادم. اگر کسی سراغ دارد، سراغش برود، ما که سراغ نداریم، اهل بیت هم سراغ ندارند، آقا امام هادی هم در این متن می‌گوید مقرب‌تر، محبوب‌تر، نزدیک‌تر از ائمه (علیهم السلام) در نزد خدای عالم وجود ندارد.

حضرت آدم جد بزرگوار ما از بهشت بیرون آمد، سال‌ها گریه می‌کرد، ضجه می‌زد، تا حضرت جبرییل راهنمایی کرد به محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین متوسل بشود وقتی متوسل شد خدای عالم از سر تقصیرات و ترک اولایش گذشت.

جایی که عقاب پر بریزد * از پشه ای لاغری چه خیزد

مجری:

خیلی ممنون و متشکرم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

البته این را خیلی ساندویچی و کپسولی عرض کردیم.

مجری:

خیلی ممنونم. فرازی که در زیارت جامعه کبیره است البته در زیارت عاشورا هم است ولی در زیارت جامعه کبیره هم به نوعی است یک مقامی را خداوند متعال برای پدر و مادر قرار داده است ما حق نداریم به این راحتی بخواهیم پدر و مادر را فدا کنیم.

این‌جا به ما گفته‌اند و دستور داده اند:

«بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ أُسْرَتِي‏»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص614

هرچه دار و ندارم همه به فدای شما، این خلاصه ترین چیزی است که می‌توانیم امشب که شب شهادت مولا و آقای ما امام هادی (علیه السلام) است به محضر همه ائمه و معصومین (علیهم السلام) عرض کنیم خودم، جانم، پدرم، مادرم، اهلم، زن و بچه دار و ندار هرچه که دارم فدای شما.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

جمله ای را که اشاره کردید، من یک تعبیری را از «میرزا جواد آقای ملکی» که از اساتید بزرگ اخلاق و عرفان بودند و امام (رضوان الله تعالی علیه) هم در درس ایشان بودند.

ایشان در کتاب «المراقبات» همان اوایل صفحه 10 و 12 می‌گوید اگر کسی می‌خواهد اظهار ارادت به امام حسین کند «بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ أُسْرَتِي‏» به دلش نگاه کند ببیند اگر با تمام وجود و صادقانه می‌گوید این طور بگوید حسین جان ای کاش آن تیری که به گلوی فرزندت علی اصغر خورد آن تیر بر گلوی من، چشم و قلب من، بر چشم فرزندان و زن و بچه من می‌خورد.

آقا جان کاش به جای زن و بچه تو، زن و بچه ای من را سالها به اسارت و ذلت می‌بردند ولی بچه‌های تو سالم می‌ماند.

آقا جان ای کاش به جای فرزندت علی اکبر، فرزندان من را قطعه، قطعه می‌کردند، فرزند تو از این بلا مصون می‌ماند. اگر واقعا می‌توانید اظهار ارادت کنید «بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ أُسْرَتِي‏» این طور ارادت کنید.

اگر این جمله را می‌گویید در دل تان یک مقدار شک دارید این را بگویید:«یا لیتنا کنا معکم فافوز فوزا عظیما»

مجری:

خیلی عالی! ممنون و متشکر. استاد دوستانی که کربلا ایام اربعین یا در مناسبت‌های دیگر مشرف می‌شوند یکی از امامزاده‌های که زیارت می‌کنند امامزاده سید محمد است خیلی جایگاه دارد و خیلی هم حاجت می‌دهد. مردم عراق هم ارادت خاص و ویژه به سید محمد دارند.

اما یک نکته ای در مباحث تاریخی و علمی مطرح است آن را می‌خواهم مطرح کنم. استاد یکی از شبهاتی که برخی از جهال ما به آن اعتقاد دارند یا دامن می‌زنند می‌گویند امام هادی (علیه السلام) نمی‌دانستند که امام بعد از خودشان حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) است و امام هادی (علیه السلام) تصور می‌کرد که امام بعد از او سید محمد است.

واقعا چنین چیزی درست این این شبهه از کجا نشأت گرفته است؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

دوستان ملاحظه کنند، کتاب «پرتو رحمانی پیشوایان ربانی» نویسنده اش آقای «احمد عابدینی» ضال و مضل اصفهانی است. ایشان که به امام هادی (علیه السلام) می‌رسد می‌گوید امام هادی (سلام الله علیه) گمان می‌کرد که امام بعد از او سید محمد است.

همچنین دارد که امام صادق (سلام الله علیه) نمی‌دانست که فرزندش موسی ابن جعفر امام است تصور می‌کرد اسماعیل امام است.

این‌ها را من نمی‌توانم بگویم جاهل هستند، این‌ها معاند هستند مشکل با ولایت فقیه دارند این را در مناظره هم به ایشان گفتم. این‌ها می‌خواهند ولایت فقیه را بزنند ولایت پیامبر، ولایت امیر المؤمنین و ولایت ائمه را می‌زنند.

در آخر و عاقبت هم می‌گویند ولایت ائمه شما را وادار نکند بگویید ولایت فقیه هم درست است. من به ایشان گفتم اگر شما شجاعت داری مرد و مردانه بیا ادله ولایت فقیه را نقد کن، افرادی هم هستند که جواب بدهند.

شما می‌خواهی ولایت فقیه را رد کنی، ولایت ائمه را رد می‌کنی این چه روشی است که شما دارید؟

در هر صورت...

اولا روایاتی که در این زمینه آمده تمام روایات بلا استثنا ضعیف است و چه بسا این روایات را حکومت بنی العباس جعل کردند یا توسط زیدیه که آن زمان تلاش‌های زیادی برای زیر سوال بردن عقاید شیعه امامیه داشتند انجام شده است.

من این قسمت‌ها را رد می‌کنم شما ملاحظه بفرمایید از خود امام هادی (سلام الله علیه) در کتاب «کافی - کلینی» است روایت هم صد در صد صحیح است.

«علی ابن عمرو نوفلی» است می‌گوید با امام هادی بودم فرزندش سید محمد از کنار ما رد شد

«عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْكُوفِيِّ عَنْ بَشَّارِ بْنِ أَحْمَدَ الْبَصْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ النَّوْفَلِيِّ قَالَ: كُنْتُ مَعَ أَبِي الْحَسَنِ (علیه السلام) فِي صَحْنِ دَارِهِ فَمَرَّ بِنَا مُحَمَّدٌ ابْنُهُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا صَاحِبُنَا بَعْدَكَ فَقَالَ لَا صَاحِبُكُمْ بَعْدِيَ الْحَسَنُ»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص 235، بَابُ الْإِشَارَةِ وَ النَّصِّ عَلَى أَبِي مُحَمَّدٍ (علیه السلام)‏، ح2

گفتم «جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا صَاحِبُنَا بَعْدَكَ؟» عرض کردم ایشان امام بعد از شما است؟ فرمود: «لَا صَاحِبُكُمْ بَعْدِيَ الْحَسَنُ» صاحب شما بعد از من امام حسن عسکری است.

در کتاب «غیبت - شیخ طوسی رضوان الله تعالی علیه» صفحه 199 دارد:

«عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عِيسَى الْعَلَوِيِّ مِنْ وُلْدِ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْحَسَنِ (علیه السلام) بِصَرْيَا فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا نَحْنُ بِأَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي مُحَمَّدٍ قَدْ دَخَلَا فَقُمْنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ لِنُسَلِّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ (علیه السلام) لَيْسَ هَذَا صَاحِبَكُمْ عَلَيْكُمْ بِصَاحِبِكُمْ وَ أَشَارَ إِلَى أَبِي مُحَمَّد»

الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار المعارف الإسلامية، محقق/ مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص199

می‌گوید در منطقه «صریا» بودیم «صریا»‌ شهری در نزدیکی «مدینه»‌ است. «فَإِذَا نَحْنُ بِأَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي مُحَمَّدٍ قَدْ دَخَلَا» امام عسکری و سید محمد وارد شدند. «فَقُمْنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ لِنُسَلِّمَ عَلَيْهِ» ما خواستیم به سید محمد سلام بدهیم، «فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ (علیه السلام) لَيْسَ هَذَا صَاحِبَكُمْ» امام شما ایشان نیست.

«عَلَيْكُمْ بِصَاحِبِكُمْ وَ أَشَارَ إِلَى أَبِي مُحَمَّد» صاحب شما آن فرد است اشاره به امام حسن عسکری کرد. ما از این روایت‌ها در منابع شیعه الی ما شاءالله زیاد داریم.

مجری:

استاد! خود «سید محمد» هم هیچ وقت چنین ادعایی را مطرح نکردند.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

به هیچ وجه اصلا و ابدا، سید محمد از نظر تقوا فرد خوبی بود. اسماعیل پسر امام صادق یک مقدار وضعش خراب بوده و مطالبی داشت ولی از سید محمد یک مورد هم نداریم و حتی در مخیله اش نبود بر این که بخواهد ادعای امامت کند.

ما روایات متعدد از آقا امام عسکری داریم، از دیگر ائمه داریم. من چند تا نکته را این‌جا عرض کنم.

ملاحظه بفرمایید من در رابطه با امامت امام عسکری (سلام الله علیه)؛ حتی از امام رضا (سلام الله علیه) چند تا روایت می‌آورم؛ یعنی از زمان امام رضا بحث امامت ایشان مطرح بوده است؛ چون زیدی‌ها شبهه می‌انداختند چون می‌دانستند حضرت ولی عصر فرزند امام عسکری است.

همین طور که این آقایان می‌خواهند ولایت فقیه و ولایت ائمه را زیر سوال ببرند، آن‌ها هم می خواستند امامت، امام زمان را در نظرها مخفی کنند و زیر سوال ببرند، امامت امام عسکری را زیر سوال می‌بردند؛ چون بیش از سیصد روایت پیدا کردیم که پیامبر نام ائمه از حضرت امیر تا حضرت مهدی (سلام الله علیهم) برده شده است.

این روایات هم در منابع و کتب شیعه است و هم در منابع اهل سنت است. روایت اقا امام رضا (سلام الله علیه) را ملاحظه بفرمایید.

حضرت فرمود «دعبل» امام بعد از من امام جواد است بعد از او فرزندش امام هادی است و بعد از او فرزندش امام حسن عسکری و بعد از او حجت ابن الحسن است.

در کتاب «کفایة الاثر» باز از امام رضا (سلام الله علیه) به همین شکل است. چند تا روایت است از «علی ابن مهزیار»، از «محمد ابن عیسی» از «دعبل خزاعی» در کل هفت – هشت تا روایت از خود امام رضا (سلام الله علیه) است که می‌فرماید بعد از من، امام جواد، امام هادی، امام عسکری و حضرت مهدی (ارواحنا فداه) است.

در کتاب «اثبات الوصیة – مسعودی» از خود امام هادی است فرمود امام بعد از من امام حسن عسکری است. وقتی از دنیا رفت هفت ساله یا پنج ساله بود.

همچنین باز از «دعبل خزاعی» از امام رضا (سلام الله علیه) است.

از امام جواد (سلام الله علیه) در کتاب «کمال الدین – شیخ صدوق» است حضرت فرمود امام بعد از من، امام حسن عسکری است و بعد از حسن فرزندش امام مهدی (ارواحنا فداه) است.

از خود امام هادی (سلام الله علیه) در کتاب «اثبات الوصیه» است می‌گوید سوال کردم آقا جان مگر می‌شود بچه ای هفت ساله یا پنج ساله امام بشود؟ حضرت فرمود چه اشکال دارد، مگر حضرت عیسی بعد از تولد در کمتر از یک ساعت نگفت: (إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِي الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيا)

(قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِي الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيا؛ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَينَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيا)

 (ناگهان عيسي زبان به سخن گشود و) گفت: «من بنده خدايم؛ او کتاب (آسماني) به من داده؛ و مرا پيامبر قرار داده است! و مرا -هر جا که باشم- وجودي پربرکت قرار داده؛ و تا زماني که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات توصيه کرده است!

سوره مریم (19): آیات 30 و 31

باز از «عیسی ابن محمد ابن منصور» در کتاب «دلائل الامامه طبری» از امام هادی (سلام الله علیه) است بر این که امام بعد از او امام حسن عسکری است و بعد از او امام حضرت مهدی است.

در «غیبت – شیخ طوسی (رضوان الله تعالی علیه)» است حضرت فرمود امام بعد از من امام عسکری بعد از او حضرت مهدی (ارواحنا فداه) است.

همچنین از «محمد ابن عیسی» از امام هادی (سلام الله علیه)

از «یحیی ابن یسار» از امام هادی (سلام الله علیه)

از «عبدالعظیم حسنی» است که خدمت امام هادی (سلام الله علیه) می‌آید عقائدش را ارائه می‌کند با این‌که هنوز امام عسکری به دنیا نیامده و امام عسکری هم هنوز به دنیا نیامده است.

 می‌گوید عرض کردم آقا جان امام حق امام رضا، امام جواد (سلام الله علیهما) و شما هستید، بعد حضرت فرمود بعد از من فرزندم امام حسن است و بعد از او فرزندش حضرت مهدی (ارواحنا فداه) است.

ما نزدیک هفده تا روایت داریم و غالب این روایت‌ها از نظر سند صحیح است از امام رضا، از امام جواد از امام هادی از خود امام عسکری در رابطه با امامت خودش است. مجموع این‌ها نزدیک شصت – هفتاد تا روایت می‌شود.

سیصد تا روایت هم داریم ائمه از حضرت امیر تا حضرت مهدی نام برده شده است. این سیصد تا سیصد و پنجاه روایت کافی نیست که بیاییم دهن لق مان را باز کنیم و بگوییم امام هادی (سلام الله علیه) تصور می‌کرد امام بعد از او سید محمد است؟

یا امام صادق (سلام الله علیه) نمی‌دانست امام بعد از خودش چه کسی است و تصور می‌کرد فرزند بزرگش اسماعیل امام است؟ این حرف‌ها چیست که می‌زنید؟ باید یک مقدار درس بخوانید و مطالعه داشته باشید این عناد و لجاجت را با اهل بیت کنار بگذارید.

ما تجربه کردیم در این دیر مکافات با آل علی هرکه در افتاد ور افتاد!

با این آقا که ما دو سال قبل مناظره داشتیم شکست خورد به تعبیر امام جمعه محترم اصفهان گفت تمام بچه شیعه‌های که اطرافش بودند همه پراکنده شدند.

بعد از آن با کمال وقاحت یک مقاله نوشته از همجنس بازها دفاع کرده است. یک مقاله نزدیک شصت – هفتاد صفحه نوشته و ثابت کرده سگ نجس نیست برای این که کسانی که سگ در منزل شان دارند دل‌شان را به دست بیاورد!

هفته قبل هم در شبکه وهابی کلمه رفت هرچه آبرو و حیثیت داشت دستش گذاشت تحویل «هاشمی عقیل بی عقل» داد و خودش را رسوای جهان کرد. این‌ها خشمی است که اهل بیت (علیهم السلام) دارند و کسی که با این‌ها در افتاد ور افتاد!

«ومن جحدهم كافر»

این‌ها مسئله کوچکی نیست، متن جامعه کبیره در این‌جا کاملا روشن است.

مجری:

حضرت استاد از شما خیلی ممنون هستم، بزرگواری فرمودید استفاده کردیم سایه تان ان شاءالله مستدام باشد.

دوستان عزیز از شما هم ممنون و سپاسگزارم حسن ختام ویژه برنامه امشب ما روایتی از امام هادی (علیه السلام) باشد که هم در «بحار الانوار» جلد 75 صفحه 365 و هم در کتاب «تحف العقول» صفحه 483 آمده فرمودند شکر گزاری نعمت از خود نعمت بهتر است چون نعمت متاع دنیا است و متاع دنیا فانی است ولکن شکر نعمت جاودانه آخرت است.

یکی از نعمت‌های که باید شبانه روز شاکر آن باشیم نعمت ولایت محمد و آل محمد است که ان شاءالله قدرش را بدانیم. تا دیدار آینده خدا نگهدارتان!


سند زیارت جامعه کبیره>

شهادت امام هادی ع سامرا زیارت جامعه کبیره تقریر امام امام شناسی اهل حق خدا شناسی تاریخ اسلام ولایت فقیه ولایت ائمه آیت الله قزوینی