برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی 19 06 1405 (قسمت 156)

عنوان برنامه: ویژگی های دنیای ممدوح

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

کلیدواژها:

اخلاق علوی؛ سیره مهدوی؛ امام حسن (سلام الله علیه)؛ یاد مرگ؛ قیامت؛ حب دنیا؛ اعمال صالح؛ زهد؛ کنترل نفس؛ دنیا؛ نیت؛ قناعت؛ میدان داری!

فهرست عناوین بحث:

1. طلیعه برنامه عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)؛
2. خلاصه ای از مباحث گذشته؛
3. مرز بین دنیای ممدوح و دنیای مذموم؛
4. فرمایشات اهل بیت (سلام الله علیهم اجمعین) در مورد دنیای ممدوح؛
5. تماس بینندگان برنامه؛
6. مراد از صالح المؤمنین امیر المؤمنین (سلام الله علیه) است؛
7. پاسخ به سوال بیننده پیرامون فضیلت لیلة المبیت؛
8. پاسخ به سوال بیننده پیرامون ثواب شرکت کردن در تجمعات شبانه؛
9. پاسخ به سوال بیننده پیرامون (حق ما) در روایت امام صادق(سلام الله علیه)!

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمين‏ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

الحمد لله این توفیق را داریم در سید اللیالی، شب جمعه دیگر با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی خدمت شما بینندگان عزیز و ارجمند هستیم برنامه ای که این توفیق را داریم در محضر حضرت، استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم ان شاء الله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

همان طور که مطلع هستید، در ابتدای برنامه هایی که محضر استاد هستیم روشنی بخش دل، جان و مجلس ما ذکر حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) هست. قرار است ان شاء الله اخلاق مان، اخلاق علوی بشود سیره مان، سیره مهدوی بشود. باید دل هایمان ابتدا زنگارهای که بر نشسته، این غبارهایی که ممکن است بر جان ما نشسته باشد این ها کنار برود و چه چیزی بهتر از ذکر حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) که بتواند ان شاء الله برای ما کارساز باشد و ما را برای رسیدن به اخلاق و سیره مهدوی آماده بکند.

حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل، السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه گرامیان از خدای منان خواهانم!

ü               طلیعه برنامه، عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

همان طوری که عزیزمان اشاره داشتند افتخار می کنیم توفیق الهی و عنایت حضرت ولی عصر که طلیعه عرائض مان با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) زینت بخش است، باشد که آن بی بی دو سراسر سیدة نساء العالمین گوشه چشمی به ما، بینندگان عزیز ما، ملت ما و رزمندگان ما داشته باشد.

دل بی سوز و گداز از غم زهرا دل نیست * دل اگر نشکند از ماتم او جز گِل نیست

عمر کوتاه تو ای فاطمه فهرست غم است * قبر پنهان تو روشنگر اوج ستم است

رفتی اما ز تو منظومه غم بر جا ماند * با دل خسته و بشکسته علی تنها ماند

اثر دست ستم از رخ نیلی نرود * هرگز از یاد علی ضربت سیلی نرود

با علی راز نگفتی تو ز بازوی کبود * با پدر گو که بعد از تو چه بود و چه نبود

شهر اگر شهر تو پس حمله به آن خانه چرا * مرگ جانسوز چرا دفن غریبانه چرا

داغ ما آتش میخ در سینه ست هنوز * مدفن گمشده در شهر مدینه ست هنوز

یابن الحسن آقا جان:

تا به کِی فاطمه گوید پسرم * تا کِی اسلام بگوید پدرم

خون رخسار رسول دو سرا * فرق بشکافته شیر خدا

ناله های شب تار زهرا * پرچم سرخ شه کرببلا

همه گویند بیا مهدی جان * بشنو و ناله ما مهدی جان

یابن الحسن عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

مجری:

خیلی ممنون و متشکر الحمد لله رب العالمین توفیقی است شما بینندگان عزیز و ارجمندی که در برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی همراه ما بودید مشاهده فرمودید موضوعاتی که در این برنامه مطرح می شد و مطرح می شود الحمد لله این توفیق را داریم آن مناجات های جانسوز، آن فقراتی از دعاهایی که عاشقانه حقیقتاً بین معبود حقیقی و بین عبد حقیقی، بین آن ائمه معصومی که برای ما آن یادگارهای گرانبهاء را به جا گذاشتند آن فقرات ناب را مطالعه می کردیم و از محضر استاد استفاده می کردیم.

تحلیل های عارفانه،‌ تحلیل های عاشقانه و سراسر عمیق این فرازها را از استاد می شنیدیم و الحمد لله فیض می بردیم. حضرت استاد نسبت به مناجات جانسوزی از حضرت آقا امام مجتبی (علیه السلام) در رابطه با ذکر مرگ و قیامت مطرح شده بود اگر امکانش هست به اختصار آن را هم توضیح بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

ü      مروری بر مباحث گذشته

در جلسات گذشته مناجاتی از آقا امام مجتبی (سلام الله علیه) از کتاب «بحار»، جلد 70، صفحه 399 عرض شد.

«وَ رَوَى الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ عَنِ الصَّادِقِ (سلام الله علیه) قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ (سلام الله علیه) أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ (سلام الله علیه) كَانَ أَعْبَدَ النَّاسِ فِي زَمَانِهِ وَ أَزْهَدَهُمْ وَ أَفْضَلَهُمْ وَ كَانَ إِذَا حَجَّ حَجَّ مَاشِياً وَ رَمَى مَاشِياً وَ رُبَّمَا مَشَى حَافِياً وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْمَمَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْضَ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا وَ كَانَ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيمِ وَ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج70، ص399

خدایا تو را قسمت می دهیم به آبروی امام سجاد (سلام الله علیه) به گریه های جانسوز حضرت به آن سی و پنج سال شبانه روز گریه های حضرت در مصائب پدر بزرگوار و برادرانش به ما هم یک شمه ای از این حال عنایت کن، ما هم این چنین باشیم.

«إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى» حضرت امام مجتبی (سلام الله علیه) وقتی به یاد مرگ می افتاد گریه می کرد.

دوستان عزیز! بدون تعارف بگوییم آخرین مسیر و آخرین پلی که ما از این دنیای کوتاه می خواهیم به آخرت منتقل بشویم مرگ است بخواهیم، نخواهیم این مرگ سراغ ما خواهد آمد. بخواهیم، نخواهیم عزرائیل یک روزی درِ خانه ما را خواهد زد و صدای الرحیل برای ما هم خواهد آمد.

بخواهیم، نخواهیم در قبر به تنهایی فقط با اعمال خودمان گرفتار خواهیم شد. بخواهیم، نخواهیم برزخی در پیش داریم. بخواهیم،‌ نخواهیم قیامتی در پیش داریم قیامتی که تکلیف زندگی دائمی ما را روشن می کند سرنوشتِ بهشتی بودن ما برای همیشه یا خدای نا خواسته جهنمی بودن ما برای همیشه در قیامت رقم می خورد.

از خدا بخواهیم توفیق بدهد خیلی ها دوست دارند همه ما دوست داریم به یاد مرگ، قیامت، بهشت و جهنم باشیم. از این سیره امام مجتبی (سلام الله علیه) یک درسی بگیریم وقتی به یاد مرگ می افتاد گریه می کرد «وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى» به یاد زنده شدن و خشم در قیامت می افتاد گریه می کرد.

«وَ إِذَا ذَكَرَ الْمَمَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْضَ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ» وقت عبور از پل صراط که از مو باریک تر و از شمشیر برنده تر است یاد می کرد گریه می کرد.

وقتی به آن لحظه ای که در محضر خدا باید ایستاد تمام اعمال ما از اولین لحظه زندگی تا آخرین لحظه عمرمان باید آن جا به سوالات خداوند، ملائکه و حضرت مهدی (ارواحنا فداه) باید پاسخ بدهیم به یاد می افتاد «شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا» حضرت از وحشت آن حساب و کتاب غش می کرد.

 وقتی در نماز می ایستاد تمام اندامش به لرزه می افتاد. به یاد بهشت و جهنم می افتاد همانند مار گزیده به خود می پیچید از خدای عالم بهشت می طلبید و از آتش جهنم به خدا پناه می برد.

 دوستان وقتی ماها این عبارت ها را می خوانیم احساس می کنیم برای مان دارند داستان می گویند؛ ولی وقتی خودمان گرفتار شدیم تازه متوجه می شویم یک روزی این حرف ها به گوش مان خورد ولی از خواب بیدار نشدیم.

دنبال این قضایا رفتیم سراغ «نهج البلاغه» حکمت 131 امیر المؤمنین (سلام الله علیه) که در آن جا تعبیر حضرت این بود این دنیا:

«إِنَّ الدُّنْيَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا وَ دَارُ عَافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّه‏ وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏ اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّة»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ‏ص 493

باید در این جا هم به فکر قبر، قیامت، صراط، بهشت و جهنم مان باشیم. این دنیا خانه صداقت است برای کسی که با صداقت با دنیا برخورد کند. دار عافیت هست برای کسی که دنیا را شناخته باشد و خانه ثروت است برای کسانی که از این ثروت دنیا برای آخرتش توشه ای ببرد. خانه موعظه هست «وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا»

بعد حضرت فرمود «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ» این دنیا مسجد دوستان خداست و محل نماز ملائکة الله و مهبط وحی الهی است «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏» روی این تکه ما تأمل کردیم. دنیا محل تجارت اولیاء خداست.

 «اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّة» این که امام سجاد (سلام الله علیه) به یاد مرگ و قیامت این چنین ناله و گریه می کند در حقیقت این یکی از بهترین تجارتی است که ما می توانیم در دنیا انجام بدهیم و نتیجه این تجارت، رِبح این تجارت، رود این تجارت و بهره این تجارت را در اولین لحظه ملاحظه ملک الموت و ائمه اطهار بچینیم.

شب اول قبر این بهره ها را بچینیم نتیجه این گریه ها و ناله های مان در عالم برزخ به هنگام حشر و نشر در محضر الهی، به هنگام عبور از پل صراط و دیگر مواقف قیامت آن جا بهره ها را بچینیم.

 رسیدیم به عبارتی که از حضرت امیر (سلام الله علیه) بود با این که ما روایاتی در مذمت دنیا در قرآن زیاد داریم در کنارش هم تعریف دنیا را داریم

در روایات اهل بیت هم این چنین هست و این عبارت امام امیر المؤمنین (سلام الله علیه) برای ما یک گوشزد و تذکری است. دنیا با یک نگاه بد می شود بدترین وسیله ای که همه آخرت مان را بسوزاند. با یک نگاه دیگر چراغ آخرت مان می شود مایه کمال و عاقبت بخیری مان می شود در خدمت حضرتعالی هستم.

مجری:

تشکر، این احادیث و این نوع روایات را انسان می بیند بین آن چیزی که بیشتر به گوش ما و بینندگان عزیز هم رسیده وقتی که اسم مرگ و دنیا می آید روایت «حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَة»؛ بیشتر به ذهن انسان خطور می کند چه بسا کسی سراغ آن دنیای ممدوح به آن خیلی نرفته بین نسبت این دو تا می شود تفصیلی بفرمایید از محضرتان استفاده بکنیم.

ü      مرز بین دنیای ممدوح و دنیای مذموم

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با بحثی که هست از یک طرف قرآن می فرماید:

(يا أَيهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَلَا يغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ)

اي مردم! وعده خداوند حق است؛ مبادا زندگي دنيا شما را بفريبد، و مبادا شيطان شما را فريب دهد و به (کرم) خدا مغرور سازد!

سوره فاطر (35): آیه 5

ای مردم وعده خدا حق است؛ مبادا دنیا شما را فریب بدهد (وَلَا يغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ) مبادا در برابر خدای عالم، شیطان شما را فریب بدهد غرور داشته باشید چون فقط از رحمت خدا حرف زدن فریب است فقط از عذاب خدا هم حرف زدن باز فریب است. مؤمن باید همواره بین خوف و رجاء باشد یعنی هم از عاقبت بخیری بترسد و از تسلط شیطان وحشت داشته باشد.

و این که خدای عالم بخاطر یک گناه کوچک او را چه بسا در روایت داریم که خدا به خاطر یک گناه

«یعذب العبد مأة عام»

صد سال در جهنم به خاطر یک گناه، یک انسانی را عذاب می کند.

«وهو ینظر الی اهله و عیاله یطنعمون فی الجنة»

نگاه می کند زن، بچه، برادر، خواهر و مادر در بهشت دارند از نعمت های بهشتی متنعم می شوند ولی این به خاطر یک گناه در عذاب گرفتار شده است به خدای عالم پناه می بریم.

یا از آن طرف:

(وَمَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ)

و زندگي دنيا، چيزي جز سرمايه فريب نيست!

سوره آل عمران (3): آیه 185

(اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَينَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ)

بدانيد زندگي دنيا تنها بازي و سرگرمي و تجمل پرستي و فخر فروشي در ميان شما و افزون طلبي در اموال و فرزندان است، همانند باراني که محصولش کشاورزان را در شگفتي فرو مي ‌برد، سپس خشک مي ‌شود به گونه ‌اي که آن را زرد رنگ مي‌ بيني؛ سپس تبديل به کاه مي‌ شود! و در آخرت، عذاب شديد است يا مغفرت و رضاي الهي؛ و (به هر حال) زندگي دنيا چيزي جز متاع فريب نيست!

سوره حدید (57): آیه 20

این آیه خیلی عجیب است بدانید زندگی دنیا در حقیقت بازیچه، سر گرم کننده و مایه آرامش است یعنی هر کسی خانه مجللی دارد به او می بالد، لباس بهتری دارد ماشین بهتری دارد امکانات بهتری دارد ثروت بهتری دارد.

 (وَتَفَاخُرٌ بَينَكُمْ) این ها را به همدیگر فخر فروشی کند (وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ) این که ثروت اندوزی کند اولاد زیاد به دنیا بیاورد همه مایه سرگرمی است.

 ولی از طرف دیگر:

(الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَالْبَاقِياتُ الصَّالِحَاتُ خَيرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيرٌ أَمَلًا)

مال و فرزند، زينت زندگي دنياست؛ و باقيات صالحات [= ارزش هاي پايدار و شايسته‌] ثوابش نزد پروردگارت بهتر و اميد بخش‌تر است!

سوره کهف (18): آیه 46

(الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا) مال و اولاد زینت زندگی دنیاست (وَالْبَاقِياتُ الصَّالِحَاتُ خَيرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيرٌ أَمَلًا) آن چه که می تواند انسان را عاقبت بخیر بکند عبارت از اعمال صالح است.

 ولذا باید دقت کنیم در «نهج البلاغه»، خطبه 439 حضرت امیر (سلام الله علیه) می فرماید:

«الزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ- لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُم‏ وَ مَنْ لَمْ يَأْسَ عَلَى الْمَاضِي وَ لَمْ يَفْرَحْ بِالْآتِي فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَيْه‏»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ‏ص 553

«الزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ» تمام زهد در دو کلمه در قرآن جمع شده «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُم‏» آن چه که از دست می دهید تأسف نخورید و آن چه که به دست می آورید دلبسته و مغرور نشوید.

 بعضاً بنده خدایی یک دفعه ورشکست می شود یا اتفاقی برایش می افتد شبانه روز عزادار است و غصه می خورد خدا داد خدا هم گرفته است.

فرزند، زن، شوهر خدا داد یک روزی صلاح دید داد یک روزی هم صلاح می بیند از دست ما می گیرد. «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ» این امر خدای عالم است هرگز چیزی که از دست می دهید تأسف نخورید.

حضرت داود به آن بلا، آن گرفتاری، آن مصیبت تمام فرزندانش را از دست داد ولی جز شکر از زبانش چیزی در نیامد. خدای عالم نعمت سلامی، نعمت اولاد دو برابر اولادی که از دست داده بود به او کرَم کرد. ولذا همواره تلاش کنیم:

«لا حول و لا قوة الا بالله»

«مَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ وَ مَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُن‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق، ج‏2، ص572، بَابُ الْحِرْزِ وَ الْعُوذَة، ح10

دل بخواه ما نیست. در روایت دارد تو به وظیفه بندگیت عمل کن به خدا، خدائی را یاد نده خدا خودش می داند چه کند!

 یکی از عللی که ما معمولاً به خاطر از دست دادن نعمت ها تأسف می خوریم چون همه چیز را دنیا می بینیم، تصور می کنیم همه زندگی، دنیاست اگر این جا چیزی از دست دادیم دیگر بدبخت شدیم چیزی در این جا به دست آوردیم دیگر سعادتمند شدیم.

ولی اهل بیت (علیهم السلام) و قرآن به ما تذکر دادند این دنیا محل زود گذر است مثل یک ممر و پُلی است که می خواهیم به طرف آخرت عبور کنیم. زندگی واقعی، سعادت واقعی، ثروت واقعی و امکانات واقعی آنجاست نه یکی، دو روز نه هزار سال اصلاً ‌عددی ندارد.

(خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يرِيدُ)

جاودانه در آن خواهند ماند، تا آسمانها و زمين برپاست؛ مگر آنچه پروردگارت بخواهد! پروردگارت هر چه را بخواهد انجام مي‌ دهد!

سوره هود (11): آیه 107

مادامی که خدا، خدایی می کند بهشتیان در بهشت به خدا پناه می بریم جهنمیان، جهنمی هستند. روایت خیلی عجیبی از رسول اکرم هست می فرماید

«وَ قَدْ قَالَ النَّبِيُّ (صلی الله علیه واله وسلم) حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ مِفْتَاحُ كُلِّ سَيِّئَةٍ وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ كُلِّ حَسَنَة»

إرشاد القلوب إلى الصواب( للديلمي)؛ نويسنده: ديلمى، حسن بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: 841 ق‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: الشريف الرضي‏ مكان چاپ: قم‏: 1412 ق‏، ج1، ص21

عزیزان خیلی دقت کنند حدیث خیلی تکان دهنده ای هست رسول اکرم می فرماید دنیا طلبی، عشق افراطی به دنیا ریشه و سرآغاز تمام خطاهاست «وَ مِفْتَاحُ كُلِّ سَيِّئَةٍ» علاقه به دنیا کلید تمام گناهان و بدی هاست «وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ كُلِّ حَسَنَة» و باعث می شود تمام حسنات ما بسوزد و از بین برود.

ولذا می بینیم بر این که در کلام امام سجاد (سلام الله علیه) هم مطابق آن چه که جد بزرگوارش رسول اکرم فرمود این روایت خیلی عجیب است شاید یکی از روایات تکان دهنده ای که در عمرم دیدم این روایت امام سجاد است که در ذیل این روایت پیغمبر فرمود محبت دنیا ریشه و سرآغاز تمام خطاها، کلید تمام سیئات و سبب احباط کل خطیئه هست.

«محمد ابن مسلم ابن شهاب» از علمای بزرگ اهل سنت می گوید از امام سجاد سوال شد «أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟»

«سُئِلَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليهما السلام: أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟ فَقَالَ: «مَا مِنْ عَمَلٍ بَعْدَ مَعْرِفَةِ اللَّهِ- جَلَّ وَ عَزَّ- وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه و آله أَفْضَلَ مِنْ بُغْضِ الدُّنْيَا، وَ إِنَّ لِذلِكَ لَشُعَباً كَثِيرَةً، وَ لِلْمَعَاصِي شُعَباً، فَأَوَّلُ مَا عُصِيَ اللَّهُ بِهِ الْكِبْرُ، وَ هِيَ مَعْصِيَةُ إِبْلِيسَ حِينَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ. وَ الْحِرْصُ، وَ هِيَ مَعْصِيَةُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ حِينَ قَالَ اللَّهُ- عَزَّ وَ جَلَّ- لَهُمَا: «فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ» فَأَخَذَا مَا لَاحَاجَةَ بِهِمَا إِلَيْهِ، فَدَخَلَ ذلِكَ عَلى‏ ذُرِّيَّتِهِمَا إِلى‏ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ ذلِكَ أَنَّ أَكْثَرَ مَا يَطْلُبُ ابْنُ آدَمَ مَا لَا حَاجَةَ بِهِ إِلَيْهِ. ثُمَّ الْحَسَدُ، وَ هِيَ مَعْصِيَةُ ابْنِ آدَمَ حَيْثُ حَسَدَ أَخَاهُ، فَقَتَلَهُ، فَتَشَعَّبَ مِنْ ذلِكَ حُبُّ النِّسَاءِ، وَ حُبُّ الدُّنْيَا، وَ حُبُّ الرِّئَاسَةِ، وَ حُبُّ الرَّاحَةِ، وَ حُبُّ الْكَلَامِ، وَ حُبُّ الْعُلُوِّ وَ الثَّرْوَةِ، فَصِرْنَ سَبْعَ خِصَالٍ، فَاجْتَمَعْنَ كُلُّهُنَّ فِي حُبِّ الدُّنْيَا، فَقَالَ الْأَنْبِيَاءُ وَ الْعُلَمَاءُ بَعْدَ مَعْرِفَةِ ذلِكَ: حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ؛ وَ الدُّنْيَا دُنْيَاءَانِ: دُنْيَا بَلَاغٍ، وَ دُنْيَا مَلْعُونَةٍ».

الكافي (ط - الإسلامية)، نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص130، ح1

«أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟» کدام عمل نزد خدای عالم با فضیلت ترین اعمال است؟ حضرت فرمود «مَا مِنْ عَمَلٍ بَعْدَ مَعْرِفَةِ اللَّهِ- جَلَّ وَ عَزَّ- وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه و آله» عملی بعد از خدا شناسی و پیغمبر شناسی افضل از بغض و کینه دنیا نیست.

بعد حضرت فرمود «وَ إِنَّ لِذلِكَ لَشُعَباً كَثِيرَةً» بغض دنیا خودش شعبه ها و تقسیم بندی های زیادی دارد. برای معاصی هم باز شاخه ها و شعبه هایی هست

بعد دارد: «فَأَوَّلُ مَا عُصِيَ اللَّهُ بِهِ الْكِبْرُ» اول چیزی که در عالم معصیت شد تکبر بود «وَ هِيَ مَعْصِيَةُ إِبْلِيسَ حِينَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ.»

به تعبیر امیر المؤمنین در «نهج البلاغه» شش هزار سال عبادت نه شش روز، نه شش سال، نه شصت سال، نه ششصد سال، شش هزار سال عبادت ولی با یک تکبر خانه اش ویران شد!

 «وَ الْحِرْصُ» یکی از گناهان دیگری که انسان را بدبخت می کند عبارت از حرص، علاقمندی و وابستگی زیاد به آن چه که دل می خواهد، نه آن چه که خدا می خواهد. «وَ هِيَ مَعْصِيَةُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ حِينَ قَالَ اللَّهُ- عَزَّ وَ جَلَّ- لَهُمَا:» حرص و علاقمندی زیاد به آن چه که دلش می خواهد نه آن چه که خدا می خواهد حضرت ذیل روایت توضیح می داد این بود که حضرت آدم و حوا فریب خوردند.

خدا فرمود «فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما» از هر چه بخواهید در بهشت بخورید «وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ» به درختی که می گویم نزدیک نشوید «فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ» اگر به این درخت نزدیک شدید از ظالمین خواهید بود.

 «فَأَخَذَا مَا لَاحَاجَةَ بِهِمَا إِلَيْهِ فَدَخَلَ ذلِكَ عَلى‏ ذُرِّيَّتِهِمَا إِلى‏ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ ذلِكَ» به طرف آن درخت رفتند احتیاجی به آن درخت نداشتند یعنی خدا تمام نعمت ها را در بهشت برای شان فراهم کرده بود چیزی کمبود نداشتند.

رفتند سراغ چیزی که اصلاً احتیاجی به او نداشتند به خاطر همین از بهشت برین بیرون شدند و این باعث شدند که فرزندان آدم هم تا قیامت گرفتار شوند.

 بعد فرمود «أَنَّ أَكْثَرَ مَا يَطْلُبُ ابْنُ آدَمَ مَا لَا حَاجَةَ بِهِ إِلَيْهِ.» غالباً انسان ها توسط چیزهایی که زیاد نیاز به او ندارند به اندازه کافی خانه، ماشین، زن و بچه و درآمد خوبی دارد.

مثلاً در «تهران» منزل دارم چرا در «شمال» منزل نداشته باشم؟ گاهاً «مشهد» می روم آن جا چرا خانه نداشته باشم؟ چرا در فلان جا امکانات نداشته باشم؟ یک چیزهایی که انسان نیاز ندارد، شهوت افزون طلبی باعث می شود هر چه بیشتر می شود تشنگی انسان به دنیا بیشتر می شود.

 بعد حضرت فرمود «فَتَشَعَّبَ مِنْ ذلِكَ» حضرت هفت مسئله را مطرح کرد خیلی عجیب بود. عزیزان دقت کنند «حُبُّ النِّسَاءِ» وابستگی افراطی و شهوانی به جاذبه های جنسی و زنانه فراتر از چارچوب الهی.

 «وَ حُبُّ الدُّنْيَا» دلبستگی مطلق به زینت ها، اموال و اعتبارات زود گذر دنیوی. «وَ حُبُّ الرِّئَاسَةِ» قدرت طلبی، جاه طلبی، عشق به فرماندهی و تسلط بر دیگران. «وَ حُبُّ الرَّاحَةِ» تن پروری، تنبلی،‌ فرار از مسئولیت و فرار از مجاهدت های سازنده برای آخرت!

«وَ حُبُّ الْكَلَامِ» پر حرفی یکی از چیزهایی که انسان را بدبخت می کند پر حرفی است هر کلمه ای که از زبان مان جاری می شود ملائکه می نویسند فردای قیامت هم باید جواب بدهیم. سخنان بیهوده، لفاظی ها، شوخی های زننده موجب ایذاء دیگران، افتراء به دیگران.

 در اوائل کتاب «سیر و سلوک علامه بحر العلوم» قضایی را در ذهنم هست آن جا دیدم. می گوید انبیاء جمع شده بودند هر کدام از انبیاء بنا شد یک کلمه قصاری بگوید مثلاً حضرت داود فرمود هر کس به فلان مسئله عمل کند به همه «زبور» عمل کرده است.

 حضرت عیسی گفت هر کس فلان کار را انجام بدهد گویا به تمام «انجیل» عمل کرده. حضرت موسی گفت هر کس به فلان کار عمل کند به تمام «تورات» عمل کرده. نوبت به نبی مکرم رسید فرمود هر کس زبانش را اصلاح کند به تمام قرآن عمل کرده است.

فردای قیامت اعضای دیگر ما از زبان شکایت می کنند، می گویند تمام بدبختی های ما از این زبان بود بیمار و گرفتار می شویم به خاطر غیبت هایی که زبان می کند. ناراحتی می بینیم به خاطر دروغ هایی که زبان انجام می دهد.

 لذا دارد در گذشته بعضی از افراد سنگ ریزه بزرگی زیر زبان شان می گذاشتند نتوانند حرف بزنند. وقتی می خواستند حرف بزنند اول فکر می کردند این حرف برای رضای خدا هست یا برای رضای شیطان؟

آیا این حرف فردای قیامت مسئولیت دارد یا ندارد؟ اگر یقین می کرد این حرف برای رضای خدا هست و مشکل آفرین نیست ریگ را از زیر زبانش در می آورد و حرف می زد دوباره آن ریگ را زیر زبانش می گذاشت.

ولذا امام سجاد (سلام الله علیه) می فرماید پنجمین چیزی که انسان را بدبخت و بیچاره می کند «وَ حُبُّ الْكَلَامِ» پر حرفی و حرف های بیهوده است.

 ششم «وَ حُبُّ الْعُلُوِّ وَ الثَّرْوَةِ» تکبر، فخر فروشی، تلاش برای بلند مرتبه سازی های کاذب اجتماعی، ثروت اندوزی، پول پرستی، علاقه به ثروت روی ثروت گذاشتن!

این هفت نکته را امام سجاد (سلام الله علیه) به عنوان «حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَة» بیان می کند، یعنی در حقیقت «حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَة» را امام سجاد دارد مو شکافی و کالبد شکافی می کند. می گوید تمام «حُبُّ الدُّنْیَا» در این هفت محور دور می زند.

اگر کسی این هفت محور را اصلاح کند سعادت دنیا و آخرت را دارد و اگر نتواند اصلاح کند بدبخت و بیچاره خواهد شد. (در این جا حرف زیاد هست)

 حضرت در آخر فرمود «وَ الدُّنْيَا دُنْيَاءَانِ» دنیا، دو نوع دنیا هست «دُنْيَا بَلَاغٍ، وَ دُنْيَا مَلْعُونَةٍ». دنیای بلاغ یعنی دنیایی که انسان را به آخرت می رساند. دنیایی که انسان را به رضایت خدا می رساند. «یَبلغ الإنسان إلی رضیَ الله»؛ زندگی در حد قناعت و گذر از این دنیا.

 دنیای ملعون، دنیای زیاده طلبی و دلبستگی هست. باعث می شود که انسان مشغول دنیا بشود از نماز، زکات، حج و زیارت کربلایش بماند. می‌گوید چرا باید به «مکه» بروم؟ چقدر باید پول خرج کنم این را بانک می گذارم فلان قدر سودش است.

چرا بیست، سی میلیون خرج کنم «کربلاء» بروم؟ این را بانک می گذارم فلان قدر هم اضافه می آید. بدبختی این است ثروت اندوزی که انسان را از آخرت غافل می کند.

 ولذا فرمود هیچ عملی بعداز خدا شناسی و پیغمبر شناسی افضل از بغض دنیا نیست. مراد از بغض دنیا این نیست که برویم بیرون شهر برویم چادری بزنیم و معبدی درست کنیم آن جا زاهد و عابد باشیم، نه شارع مقدس و دین مقدس اسلام هم می گوید دنیا را داشته باشد (در روایات بعدی هم می خوانیم) دنیایی که بلاغٌ شما را به رضایت خدا برساند.

این دنیا، دنیای ممدوح است اگر به دنیا وابستگی بیش از حد پیدا کردی دنیای ملعونه می شود.

«إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلَّا مَا ابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُ اللَّه‏ عَزَّ وَ جَل‏»

الأمالي (للطوسي)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الثقافة ، مصحح: ندارد، ص531

دنیا ملعون است و تمام آن چه که در دنیاست ملعون است مگر آن جاهایی که انسان را به رضایت خدا برساند. فقط یک معیار برای دنیای ممدوح هست آن این که ما رضایت خدا را در این جا کسب کنیم که امیر المؤمنین فرمود «مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏» دنیا محل تجارت اولیاء خداست. اولیاء خدا، ائمه و انبیاء نیست چه بسا عام باشد.

یعنی کسانی که واقعاً به دنیا وابستگی ندارند علاقه شدیدی که باعث می‌شود حقوق خدا، حقوق زن و بچه، حقوق مظلومان، حقوق ایتام را ندهند این دنیا، دنیای ممدوح است. اگر خلاف این شد دنیای مذموم می شود.

 ولذا ‌آیات قرآن هم معمولاً روی این محورها دور می زند. در خدمت حضرتعالی هستیم.

مجری:

خیلی ممنون و متشکر بسیار استفاده کردیم شما بینندگان عزیز و ارجمند که شاهد برنامه خودتان، برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی هستید می‌توانید با شماره‌های که زیر نویس شده تماس بگیرید اگر دغدغه ای دارید و احساس می‌کنید که پاسخش را در این برنامه مستقیما از حضرت استاد می‌توانید بپرسید حتما تماس بگیرید و همین الان انجام بدهید و موکول به دقایق انتهایی برنامه نکنید که ممکن است به علت ضیق وقت شرمنده شما بینندگان عزیز و ارجمند بشویم.

یک فاصله ای می‌گیریم بر می‌گردیم و در خدمت تان هستیم.

(میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) الحمدلله این توفیق را داریم با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی همچنان در خدمت شما هستیم.

شما بینندگان عزیزی که شاهد برنامه هستید و در جریان روال برنامه قرار گرفتید سِیر برنامه را پیش بردیم جالب بود از همان ابتدا در چندین جلسه گذشته شاید یک سال گذشته از آن نکاتی که از محضر حضرت استاد استفاده می‌کردیم نسبت گناهان قلبی و همه این ها خیلی واضح و روشن می بینیم از یک طرف گناهان قلبی را از محضر ائمه در همین جلسه استفاده کردیم.

دیدیم باز هم بزرگ ترین گناهان باز همان گناه قلبی شناخته شدند بهترین و بالاترین ثواب ها هم «بُغض الدنیا» شناخته شدند. برای ما حداقل تک تک این ها درس است تا بتوانیم همواره در زندگی مان فکر نکنیم که دنیا صرفاً همینی است که بخواهیم با عمل خودمان یک کار زشتی به صورت جسمانی اگر انجام دادیم ناراحت و پشیمان بشویم. بالاترین بدی ها و بالاترین گناهان، گناهان قلبی هست که این جلسه هم دیدیم.

حضرت استاد در این دنیا داریم زندگی می کنیم ذم دنیا را هم شنیدیم از آن طرف در همین جلسه و جلسات گذشته هم بسیار نسبت به آن صحبت شد. اما نقطه مقابلش بخواهیم جایگزین بکنیم اگر بخواهیم مدام از دنیا دور بشویم قطعاً زندگی دنیایی ما ممکن است مختل بشود.

نسبت به ویژگی های دنیای ممدوح اگر بخواهیم دنیا را برای خودمان آن دنیایی بکنیم که اهل بیت می پسندند اگر توضیح بفرمایید تشکر می کنم.

ü      فرمایشات اهل بیت (سلام الله علیهم اجمعین) در مورد دنیای ممدوح

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با دنیای ممدوح فرمایش حضرت امیر (سلام الله علیه) در «نهج البلاغه» حکمت 131 که فرمود «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّه‏» درست است از طرفی می بینیم حضرت امیر (سلام الله علیه) دارد:

«أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَ حُبَّ الدُّنْيَا فَإِنَّهَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ بَابُ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ قِرَانُ كُلِّ فِتْنَةٍ وَ دَاعِي كُلِّ رَزِيَّةٍ.»

تحف العقول عن آل الرسول (صلى الله عليه و آله)؛ ابن شعبه حرانى، حسن بن على، محقق/ مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: جامعه مدرسين، ص215

«أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَ حُبَّ الدُّنْيَا» از محبت دنیا بپرهیزید «فَإِنَّهَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ» سرچشمه تمام خطاهاست «وَ بَابُ كُلِّ بَلِيَّةٍ» دریچه ورود تمام گرفتاری ها، دنیاست «وَ قِرَانُ كُلِّ فِتْنَةٍ» پیوند تمام فتنه هاست یعنی دنیا در حقیقت با همه فتنه ها پیوند خورده «وَ دَاعِي كُلِّ رَزِيَّةٍ.» این روایت خیلی عجیب است بدن آدم می لرزد دعوت کننده به هر مصیبت و اندوه است.

پس «رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ» سرچشمه همه گناهان «بَابُ كُلِّ بَلِيَّةٍ» دریچه تمام بلاها «وَ قِرَانُ كُلِّ فِتْنَةٍ» پیوند خورده همه فتنه ها «وَ دَاعِي كُلِّ رَزِيَّةٍ.» تمام مصیبت ها را برای انسان همراه دارد. این از یک طرف.

 از طرفی دیگر فرمود «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّه‏» دنیا در حقیقت مسجد دوستان خداست. «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏» محل تجارت اولیاء خداست.

در روایتی از «عبد الله ابن ابی یعفور» شاید در میان اصحاب بگوییم از اصحاب پیغمبر گرفته تا اصحاب حضرت مهدی (ارواحنا فداه)، «ابن ابی یعفور» گوی سبقت را از همه ربوده است. امام صادق فرمود سلام من را به «ابن ابی یعفور» برسان من راضی هستم خدا هم به رضای من راضی است فردای قیامت جایگاهی بین منزل رسول الله و منزل علی ابن ابی طالب دارد!

قبلاً مفصل صحبت کردیم کسی خدمت امام صادق رسید، جمله زیبایی است دوستان به خوبی دقت کنند این روایت را حیفم می آید بینندگان عزیز ما نبینند. کسی خدمت امام صادق رسید گفت: «وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَطْلُبُ الدُّنْيَا وَ نُحِبُّ أَنْ نُؤْتَاهَا»

«عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (سلام الله علیه) وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَطْلُبُ الدُّنْيَا وَ نُحِبُّ أَنْ نُؤْتَاهَا فَقَالَ تُحِبُّ أَنْ تَصْنَعَ بِهَا مَا ذَا قَالَ أَعُودُ بِهَا عَلَى نَفْسِي وَ عِيَالِي وَ أَصِلُ بِهَا وَ أَتَصَدَّقُ بِهَا وَ أَحُجُّ وَ أَعْتَمِرُ فَقَالَ (سلام الله علیه) لَيْسَ هَذَا طَلَبَ الدُّنْيَا هَذَا طَلَبُ الْآخِرَةِ.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص72، ح10

«وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَطْلُبُ الدُّنْيَا وَ نُحِبُّ أَنْ نُؤْتَاهَا» یابن رسول الله ما دنیا دوست داریم از خدا می خواهیم خدا دنیا را به ما بدهد «فَقَالَ تُحِبُّ أَنْ تَصْنَعَ بِهَا مَا ذَا» دنیا را می خواهی داشته باشی، می خواهی با این دنیا و ثروت چه کار کنی؟ «قَالَ أَعُودُ بِهَا عَلَى نَفْسِي وَ عِيَالِي» می خواهم اوضاع خودم و زن بچه ام را توسعه بدهم غذای خوب و لباس خوب برای زن و بچه ام بخرم به زیارت ببرم.

«وَ أَصِلُ بِهَا» بستگانم را هم صله کنم پسر عموها، دختر عموها و ... «وَ أَتَصَدَّقُ بِهَا» می خواهم با این دنیا صدقه بدهم و به فقراء هم برسم «وَ أَحُجُّ» حج هم بروم ماشاء الله خیلی کم طمع بود «وَ أَعْتَمِرُ» عمره هم می خواهم بروم دنیا را به این خاطر دوست دارم.

 حضرت فرمود «فَقَالَ (سلام الله علیه) لَيْسَ هَذَا طَلَبَ الدُّنْيَا هَذَا طَلَبُ الْآخِرَةِ.» اینی که شما داری می گویی و دنیا را برای این ها می خواهی، این دنیا طلبی نیست آخرت طلبی است این ثروت اندوزی نیست آخرت سازی است.

چقدر زیبا امام صادق مرزها را معین می کند یک دفعه می خواهد ثروت بگیرد «تفاخرٌ و زینةٌ» این که به خاطر مال دنیا فخر فروشی کند مثلاً ماشین مدل بالا می خرد می رود همه نگاه کنند یا همه بگویند چقدر خانه وسیعی دارد و ... یک دفعه برای فخر فروشی است یک دفعه به خاطر ثروت اندوزی حقوق فقراء، کارگر و دیگران را غصب می کند.

یک دفعه می خواهد صله رحم کند می خواهد به زیارت خانه خدا برود ولذا در این جا می بینینم امام صادق (سلام الله علیه) نیت انسان را اکسیر دگرگونی اعمال معرفی می کند:

«إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّات‏»

تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الكتب الإسلاميه، محقق/ مصحح: خرسان، حسن الموسوى‏، ج4، ص186، ح519- 2

این جا امام صادق می فرماید نیتت چه است؟ وقتی یک فعل کاملاً مادی یا پول در آوردن نشد آخرت سازی شد تأمین نیاز خانواده، ارتباط با خویشاوندان، صله رحم، کمک به نیازمندان، صدقه همگی از واجبات یا از مستحبات مؤکد است.

 ثروتی که ابزار تحقق این اهداف باشد همه مقدس و این اهداف همه اهداف الهی است. بر خلاف آن جایی که نیت برای کسب ثروت، دنیا طلبی و امثال این باشد.

 لذا باید دقت کنیم نگاه مان به دنیا چه نگاه ابزاری است؟ ابزار اخروی یا ابزار مادی هست؟

 روایت دیگر از «سکونی» از امام صادق (سلام الله علیه) است «نوفلی» و «سَکونی» مشهور است که این ها از اهل سنت بودند ولی برای خود من هنوز ثابت نیست. از امام صادق (سلام الله علیه) فرمود پیغمبر اکرم فرمود «نِعْمَ الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى.»

«عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (سلام الله علیه) عَنْ آبَائِهِ (سلام الله علیهم) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) نِعْمَ الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص71، ح1

چقدر روایت زیبایی است آدم وقتی این روایت را می خواند می خواهد به پرواز در بیاید ائمه (علیهم السلام) چقدر زیبا بیان می کنند؟ «نِعْمَ الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى.» ثروت و بی نیازی چه یاور خوبی برای تقوا و پرهیزگاری است.

وقتی انسان تمکن مالی داشت به ظالم محتاج نشد و برای ضروریت زندگی از عزت خودش سرمایه گذاری و تکدی نکرد به دیگران رو نیانداخت بلکه از ثروت برای خوشحالی خویشاوندانش استفاده کرد، برای خوشحالی فقراء استفاده کرد این تقوا می شود. این ثروتی که تقوا آور و تقوا زا هست.

 روایت بعدی از امام صادق (سلام الله علیه) هست

«نِعْمَ الْعَوْنُ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص72، ح8

چقدر روایت زیبایی است؟ این ها را کم می شنویم دنیا چه یاور و همراه خوبی برای آخرت است «نِعم العون الدنيا على الاخرة» در حقیقت نگاه واقع بینانه و مثبت به دنیا در اندیشه اسلامی همین است.

 اگر ما به دنیا برای آخرت نگاه کنیم این دنیا، دنیای ممدوح است. به دنیا برای ثروت اندوزی و فخر فروشی نگاه کنیم این دنیا، ‌دنیای مذموم است!

ولذا می بینیم وقتی می گوید «نعم العون الدنيا على الاخرة» پیوند مستقیم دنیا برای آخرت نشان می دهد ائمه (علیهم السلام) مثل بعضی از ادیان تحریف شده مثل «مسیحیت» عمدتاً به زهد، ترک دنیا و امثال این ها دعوت می کنند. مثل «یهود» فقط همّ شان ثروت اندوزی است.

 امام رضا (سلام الله علیه) فرمود:

«لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَرَكَ دُنْيَاهُ لِآخِرَتِهِ وَ لَا آخِرَتَهُ لِدُنْيَاهُ.»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج3، ص156

شیعه ما نیست آن کسی که دنیا را به خاطر آخرتش رها کند. زن و بچه اش گرسنه بمانند زن و بچه اش سختی بکشند بستگانش نیاز دارند کسی ندارند نیازش را بر طرف کند این آقا گوشه ای رفت و مشغول عبادت است.

 از آن طرف ثروت اندوزی کند حتی دلش نمی آید برای زن و بچه اش خرج کند این ثروت به چه دردی می خورد و این ثروت چه فایده ای دارد؟ ولذا فرمود «لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَرَكَ دُنْيَاهُ لِآخِرَتِهِ وَ لَا آخِرَتَهُ لِدُنْيَاهُ.»

 روایت دیگری از امام صادق (سلام الله علیه) هست

«عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام، قَالَ: سَلُوا اللَّهَ الْغِنى‏ فِي الدُّنْيَا وَ الْعَافِيَةَ، وَ فِي الْآخِرَةِ الْمَغْفِرَةَ وَ الْجَنَّةَ»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص71، ح4

از خدای عالم در دنیا بی نیازی، عافیت و سلامتی طلب کنید «وَ فِي الْآخِرَةِ الْمَغْفِرَةَ وَ الْجَنَّةَ» در آخرت هم از خدا مغرفت و بهشت طلب کنید چقدر زیباست جامع همه چیز است. داشتن ثروت که انسان را به ظالم محتاج نکند ثروتی که برای رفاه زن و بچه باشد. ثروتی که حقوق الهی داده شود امام عصر (سلام الله علیه) فرمود:

«لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَة وَ جَمِيعُ الْجِن‏ وَالانْس عَلیٰ مَنْ أکَلَ مَالِنَا دِرهَماً واحداً»

لعنت خدا و ملائکه، جمیع جن و انس به آن کسی که از سهم ما (وجوهات شرعیه) یک درهم خورده باشد. خیلی سخت است محبت دنیا انسان را بدبخت می کند ولذا می گوید «سَلُوا اللَّهَ الْغِنى‏ فِي الدُّنْيَا»‌ در دنیا ثروتی بخواهید که بتواند مظهر تقوا باشد این ثروت را در مسیری که خدا معین کرده مصرف بشود.

«وَ فِي الْآخِرَةِ الْمَغْفِرَةَ وَ الْجَنَّةَ» این روایت هم برای ما کاملاً نشان می دهد نگاه ما به دنیا باید به چه نحوی باشد.

 یک روایتی بخوانم بعد سراغ بینندگان عزیزمان برویم آدرس این روایت ها را یادم رفت بگویم دوستان در سایت می گذارند می آورند روایت آخر «کافی»، جلد 5، صفحه 71 روایتی که قبلاً عرض کردم «نِعم العون الدنيا على الاخرة»؛ «کافی»، جلد 5، صفحه 72

روایت آخری که می خواهیم بخوانیم از همه عزیزان التماس دعا داریم «عمرو ابن جُمیع» از امام صادق می فرماید: «لَا خَيْرَ فِي مَنْ لَا يُحِبُّ جَمْعَ الْمَالِ...»

«عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ بَهْرَامَ عَنْ عَمْرِو بْنِ جُمَيْعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ لَا خَيْرَ فِي مَنْ لَا يُحِبُّ جَمْعَ الْمَالِ مِنْ حَلَالٍ يَكُفُّ بِهِ وَجْهَهُ وَ يَقْضِي بِهِ دَيْنَهُ وَ يَصِلُ بِهِ رَحِمَهُ.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص72، ح5

از امام صادق شنیدم که فرمود دوست ندارد کسی از مال حلال «لَا خَيْرَ فِي مَنْ لَا يُحِبُّ جَمْعَ الْمَالِ مِنْ حَلَالٍ» بنده بی خیر، بی خاصیت و بی فایده هست. آن بنده ای که دوست ندارد مال از حلال بدست بیاورد و با آن مال آبروی خودش، زن، بچه و خویشاوندش را بخرد. اگر بدهی دارد یا دیگران بدهی دارند پرداخت کند و صله رحم کند.

می گوید اگر کسی دوست ندارد مالی داشته باشد این کارها را نکند این بنده،‌ بنده بی خاصیت است از دیدگاه امام صادق (سلام الله علیه) هیچ ارزش و فایده ای ندارد. این روایت در «کافی»، جلد 5، صفحه 72 آمده است.

 یک روایت دیگری هم ماند این را بخوانم خیلی جالب است البته توضیح این روایت را برای بعد می گذارم. در جایی دیدم رسول اکرم این عبارت را خیلی می فرمود «اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي الْخُبْزِ...»

«عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ رَفَعَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي الْخُبْزِ وَ لَا تُفَرِّقْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ فَلَوْ لَا الْخُبْزُ مَا صُمْنَا وَ لَا صَلَّيْنَا وَ لَا أَدَّيْنَا فَرَائِضَ رَبِّنَا عَزَّ وَ جَلَّ.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص73، ح13

خدایا نان را برای ما پر برکت گردان البته این جا نان، نانی که از نانوایی می خریم نیست. یعنی روزی و معیشت را.

 معمولاً آذری ها به نان، برکت می گویند شخصی آذری زبان به مهمانی رفته بودند غذاهای مختلفی آورده بودند خورد گفت این سفره شما برکت نداشت به صاحبخانه مقداری بر خورد بعد متوجه شد مراد از برکت، نان بوده است.

مراد حضرت می گوید «بَارِكْ لَنَا فِي الْخُبْزِ» خدایا به ما در نان، برکت بده یعنی در روزی و معیشت برکت بده «وَ لَا تُفَرِّقْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ» خدایا بین ما و بین نان جدایی مینداز «فَلَوْ لَا الْخُبْزُ مَا صُمْنَا وَ لَا صَلَّيْنَا وَ لَا أَدَّيْنَا فَرَائِضَ رَبِّنَا عَزَّ وَ جَلَّ.» اگر نان نبود نه می توانستیم نماز بخوانیم، نه روزه بگیریم و نه فرائض الهی را انجام بدهیم.

این هم در «کافی»، جلد 5، صفحه 73 ولی این روایت توضیحی دارد ان شاء‌ الله در جلسه بعد توضیح این روایت را مفصل عرض می کنم.

مجری:

ان شاء الله این وعده برای ما باشد و شما بینندگان عزیز حتماً همراه باشید روایات، روایاتِ بسیار دلچسبی است کسانی که می خواهند از دنیا و آخرت شان لذت ببرند فعلاً این ها را بشنویم ان شاء‌ الله بعد از آن هم رزق و روزی فراوان نصیب همه بشود.

اولین تماس آقای «احمدی» از «یاسوج» پشت خط ارتباطی هستند سلام بفرمایید

ü      تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای احمدی از یاسوج – شیعه)

خدمت جناب آقای «مرعشی» و حضرت آیت الله حسینی استاد بزرگوار و همه دست اندرکاران و کارکنان محترم شبکه حضرت ولی عصر (سلام الله علیه) عرض سلام و ادب و احترام دارم. دو سوال قرآنی خدمت تان دارم یک: مراد از صالح المؤمنین که در سوره تحریم آیه 4 بیان شده آیا مولا امیر المؤمنین امام علی (علیه السلام) هست.

دو: یکی از شبهاتی که شبکه های شیطانی و ناصبی وهابی در شبکه های خود مطرح می کنند این است می گویند در جریانی شبی که حضرت علی جای پیامبر خدا خوابید رسول خدا به ایشان گفته بود که به شما آسیبی نمی رسد بعد حضرت علی از این بابت مطمئن بوده و برای آن حضرت فضیلتی قائل نیستند.

اما برای آن کسی که همراه پیامبر در غار بوده در حالی که کنار پیامبر بود بنا بر دلیل محکم آیه غار ایشان دچار ترس و خوف شده بود و هر چه پیامبر می گفت خدا با ماست اما توجهی به سخن رسول خدا نمی کرد و برای ایشان فضیلت قائل هستند خواستم در این باره توضیح دهید. اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان خداوند متعال یار و نگهدار شما.

مجری:

خدا نگهدار شما تشکر از تماس تان، تماس بعد آقای «کریمی» از «مشهد» سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقای کریمی از مشهد – شیعه)

سلام عرض می کنم، الان خدمت تان زنگ زدم بگویم آقایی که از «یاسوج» به شما زنگ زد به «شبکه کلمه» زنگ زده بود به خلفاء‌ فحش داد حقیقت خیلی خجالت کشیدم از این که یک شیعه چرا باید به خلفاء اهانت کند؟ نسبت به خلفاء هیچ محبتی ندارم ولی این باعث ایجاد تفرقه می شود، عاشق مذهب تشیع شدم به خاطر پاکی که امیر المؤمنین یاران امیر المؤمنین در «جنگ صفین» به همدیگر اهانت می کردند حضرت فرمود تو شیعه علی هستی شیعه علی نباید فحش بدهد. این یک مطلب خواستم یک تذکری بدهید.

 سوالی که از آیت الله قزوینی داشتم آیا شب ها مردم تجمع می کنند ثواب دارد اگر ثواب دارد چقدر ثواب دارد؟ سوال بعدی در اسلام چیزی به نام روزه سکوت داریم؟ از برنامه خوب تان تشکر می کنم

مجری:

خدا نگهدار شما، تشکر از تماس شما تماس بعدی ‌آقای «امین» از «تهران» سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقا امین از تهران – شیعه)

سلام عرض می کنم، الان حاج آقا گفتند امام صادق فرمودند حق ما منظور همان خمس دادن هست؟ یا این که حق شان زکات هم هست و در چه چیزهایی مانند طلا حق شان هست؟ ممنونم

مجری:

سلامت باشید خدا نگهدار شما، بعضی از سوالات، سوالات شرعی هست استفتائی دارند یا مطالب شرعی دارند این ها را از برنامه «روشنای احکام» می توانند از استاد «وحید پور» سه شنبه ها پخش می شود بپرسند و پاسخ شان را آن جا دریافت بکنند. تماس بعدی سرکار خانم «فاتحی» از «اصفهان» سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (خانم فاتحی از اصفهان – شیعه)

سلام علیکم خدمت شما مجری محترم و حضرت آیت الله قزوینی، حضرت آیت الله من واقعاً می خواستم از برنامه های خوب تان تشکر کنم برنامه های شبکه خیلی زیاد نسبت به قبل منسجم تر شده خصوصاً برنامه تریبون آزاد یا برنامه در مصاف شیطان، دست انداز و همه برنامه ها از جمله برنامه حبل المتین خودتان خیلی عالی هستند. من معلم آموزش و پرورش هستم وقتی که برنامه های شما را می بینم فکر می کنم اصلاً احتیاج به مطالعه نیست و علمم خیلی زیاد می شود.

در مقابل همکارانم یا دانش آموزانم سوال می پرسند خودم هم دانشجو هستم با دانشجوها بحث می کنم از مطالب شما خیلی استفاده می کنم. مطالب شما با سند و مدرک هست هر چه به همکارانم می گویم همه اش با سند و مدرک هست برنامه در مصاف شیطان استاد «یزدانی» واقعاً عالی هست. برنامه راهی دیگر خیلی از مشکلات خانواده ها را حل کرده است.

از برنامه های خوب تان تشکر می کنم کلاً «شبکه حضرت ولی عصر» یک دانشگاه شده است، علم آدم ها را خیلی زیاد می کند تشکر می کنم از تمام زحماتی که دارید می کشید!

مجری:

بزرگوار هستید، تشکر از تماس شما سرکار خانم «فاتحی» که از «اصفهان» همراه ما بودید.

 حضرت استاد آقای «احمدی» از «یاسوج» سوال اول شان نسبت به صالح المؤمنین در سوره تحریم بود آیا منظور امیر المؤمنین است؟

ü      مراد از صالح المؤمنین امیر المؤمنین (سلام الله علیه) است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

مرحوم «سید مرتضی (رضوان الله تعالی علیه)» در کتاب «الشافی فی الإمامة» در حقیقت جواب و ردی است نسبت به «المغنی فی الإمامة» مال «قاضی عبد الجبار معتزلی» که از علمای خیلی بزرگ اهل سنت است در جلد 1، صفحه 135 می فرماید مراد از صالح المؤمنین، علی ابن ابی طالب (سلام الله علیه) هست.

بعد شبهاتی که سر سلسله وهابی ها «قاضی عبد الجبار معتزلی» مطرح کرد ایشان در آن جا مفصل جواب داده و روایات متعدد دیگری هم ما داریم که مراد از صالح المؤمنین، آقا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) است.

مجری:

سوال دوم ایشان در لیلة المبیت امیر المؤمنین می دانست که آسیبی به ایشان وارد نمی شود لذا برای شان فضیلتی نیست!

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون فضیلت لیلة المبیت

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

پیغمبر اکرم به ما بگوید فرض بفرمایید داخل لشکر «آمریکا» یا «صهیونیزم» بروید، شب تا صبح آن جا بخوابید به شما آسیبی نمی‌رسد، آیا جرأت می کنیم همچنین کاری انجام بدهیم؟ به سخن رسول اکرم این قدر عقیده داریم یا نه؟ همین اندازه که امیر المؤمنین فرمایش پیغمبر را تصدیق کرد عرضه داشت یا رسول الله اگر آن جا بروم بخوابم شما سالم می مانی یا نه؟ گفت بله، امیر المؤمنین رفت آن جا خوابید

و فرمایش رسول اکرم است:

«مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَيْءٍ مِثْلِ اَلْبَدَاءِ»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص146، ح1

پیغمبر در جاهای دیگر هم فرمود بداء حاصل می شود به امیر المؤمنین تا صبح به قدری سنگ زدند کفار می گفتند حضرت از شدت سنگی که می زدیم به خود می پیچید آیا دیگران هم همچنین جرأتی داشتند؟ فرض به فلانی صحابی می گفت برو جای من بخواب آیا می رفت یا نمی رفت؟

روایتی که خودشان در کتاب هایشان آوردند خدای عالم به جبرئیل و میکائل گفت اگر عمر یکی از شما را بیشتر و دیگری را کمتر کنم حاضر هستید عمر اضافه تان را ببخشید؟ گفتند نه؛ گفت بروید ببینید که علی ابن ابی طالب با علم به این که خوابیدن در رختخواب پیغمبر، پیغمبر آسیب نمی بیند با یک جمله پیغمبر حضرت رفت جای پیغمبر خوابید.

ولی در رابطه با خلیفه اول، اولاً بر این که رسول اکرم از «مکه» تنها بیرون رفت سوره توبه آیه 40

(إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِي اثْنَينِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيهِ وَأَيدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِي الْعُلْيا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ)

اگر او را ياري نکنيد، خداوند او را ياري کرد؛ (و در مشکلترين ساعات، او را تنها نگذاشت؛) آن هنگام که کافران او را (از مکه) بيرون کردند، در حالي که دومين نفر بود (و يک نفر بيشتر همراه نداشت)؛ در آن هنگام که آن دو در غار بودند، و او به همراه خود مي‌گفت: «غم مخور، خدا با ماست!» در اين موقع، خداوند سکينه (و آرامش) خود را بر او فرستاد؛ و با لشکرهايي که مشاهده نمي‌ کرديد، او را تقويت نمود؛ و گفتار (و هدف) کافران را پايين قرار داد، (و آنها را با شکست مواجه ساخت؛) و سخن خدا (و آيين او)، بالا (و پيروز)است؛ و خداوند عزيز و حکيم است!

سوره توبه (9): آیه 40

(إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا) نمی گوید «أخرَجَهُما» پیغمبر را به تنهایی کفار از «مکه» بیرون کردند (إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ) به رفتند دو نفر شدند روایات متعدد از اهل سنت داریم که ابوبکر پیش امیر المؤمنین آمد گفت رسول الله کجاست؟ علی هم دروغ نمی تواند بگوید گفت به طرف غار رفت. ابوبکر دنبال پیغمبر راه افتاد.

 (إِذْ يقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ) گفت محزون نباش هیچ مشکلی نیست ولی بدن ابوبکر می لرزید. (فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيهِ) خدای عالم آرامشش را بر پیغمبر نازل کرد «علیهِما» نمی گوید (إِذْ هُمَا، ثَانِي اثْنَينِ، يقُولُ لِصَاحِبِهِ) همه تثنیه هست ولی این جا چرا مفرد شد؟ اگر بگویید پیغمبر نزال به سکینه ندارد خلاف قرآن است در سوره توبه آیه 26، سوره فتح یه 25

(ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَذَلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ)

سپس خداوند «سکينه» خود را بر پيامبرش و بر مؤمنان نازل کرد؛ و لشکرهايي فرستاد که شما نمي ‌ديديد؛ و کافران را مجازات کرد؛ و اين است جزاي کافران!

سوره توبه (9): آیه 26

(وَأَيدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا) خدا سکینه و آرامش را بر پیغمبر نازل کرد و او را با یک سپاهیانی که نمی بینید مؤید کرد. این آیه اصلا قابل مقایسه با لیلة المبیت امیر المؤمنین نیست. آن جا به حضرت امیر گفت برو بخواب گفت چشم! این جا به ایشان (ابوبکر) می‌گوید هیچ مشکلی نداریم ولی روایت دارد چهار تا پنج مورد پیامبر فرمود لا تحزن، ولی ایشان نمی‌توانست آرام بنشیند سخن پیامبر برای او آرامش آور نبود.

عرض کردم ما در مقام توهین نیستیم، آیه داریم می‌خوانیم و خود آقایان هم اتفاق نظر دارند جز تعداد اندکی همه دارند ضمیر سکینته به رسول اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) بر می‌گردد.

مجری:

تشکر، عزیز دیگری که تماس گرفته بود اقای کریمی از مشهد بود، یک سوال شان این بود آیا برای شرکت ما در تجمعات شبانه، ثواب شرعی هم برایش می‌نویسند؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون ثواب شرکت کردن در تجمعات شبانه

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

نه تنها ثواب شرعی دارد بهترین ثواب شرعی است؛ در حقیقت حضور در خیابان‌ها و شرکت در تجمعات به نظر بنده جزء واجبات کفایی است اگر واجب عینی نگوییم. یعنی رزمندگان در جبهه دلخوشی به این حضور شبانه مردم در خیابان‌ها دارند که اگر این حضور مردمی نبود معلوم نبود «آمریکا، اسرائیل و منافقین» همان بلایی که در دی ماه به سر مردم آوردند شاید چندین برابرش را می‌آوردند.

در هجده و نوزده دی ماه آن جنایت بزرگ و کودتا به تعبیر رهبر شهید که این همه انسان‌ها را مخصوصا عزیزان نیروی انتظامی را زنده زنده سوزاندن، در این جنگ اگر حضور شبانه مردم نبود چندین بار آن قضایا تکرار می‌شد. این حضور شبانه است که مشت محکمی هم به دهن یاوه سرایان داخلی وطن فروش و هم به دهن آمریکا و صهیونیزم زد.

و اضافه بر این که مایه قوت قلب رزمندگان ما هست. شاید اگر از اقایان مراجع کسی سوال کند مثلا کسی در خیابان برود و در تجمعات شرکت کند شعار بدهد و یا بنشیند در خانه اش نماز مستحبی بخواند کدام ثواب بیشتر دارد؟ قطعا می‌گویند شعار در خیابان از نماز مستحبی ثوابش بالاتر است در آن هیچ شکی نیست.

نماز واجب لا یقاس به شیء آن اگر در وسط جنگ هم باشد نماز ساقط نمی‌شود ولذا امروز مسئله حضور در خیابان‌ها حکم جهاد دارد و نماد مقاومت حضور مردم در خیابان‌ها مشت محکمی بر دهان آمریکا، اسرائیل و عوامل آن‌ها است.

مجری:

بسیار عالی تشکر از محضرتان، سوال دیگری هم که اقای کریمی داشتند آیا روزه ای تحت عنوان روزه سکوت داریم؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

نه، روزه سکوت نداریم. بزرگان ما دارند که ما روزه سکوت نداریم بله کم حرفی داریم، من به کم حرفی اشاره هم کردم یکی از مقدمات سیر سلوک کم حرف زدن است جز موارد ضروری حرف نزنیم ولی روزه سکوت در اسلام نداریم.

مجری:

آقا امین از تهران سوال‌شان در مورد روایت امام صادق(سلام الله علیه) بود که منظور از حق ما (حق مالی) چه است؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون (حق ما) در روایت امام صادق(سلام الله علیه)

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ببینید حقوق مالی ابتدا شامل وجوهات شرعیه یعنی خمس و سهم امام است یعنی ما درآمد که داریم برای آن سرسال قرار می‌دهیم خود ما اول محرم را سر سال قرار دادیم حساب می‌کنیم اگر چنانچه پول اضافی داریم، غذای اضافی، خوراک اضافی آن‌ها را حساب می‌کنیم وجوهاتش را می‌دهیم و پرداخت می‌کنیم.

ظاهرا آن‌چه که از احادیث در رابطه با سیستم وکلا در می‌آید که ائمه وکلایی را تعیین کردند مخصوصا از زمان امام کاظم (سلام الله علیه) این کار یعنی سیستم وکالت در میان شیعیان رسم شد حضرت افرادی را به عنوان وکیل معین می‌کردند تا مردم بروند وجوهات شرعی شان را بدهند.

در آن جا دارد هم خمس سهم امام، زکات و دیگر حقوقی که مربوط به مردم است امام باید برای رفاه مردم داشته باشد و جهت رفع مشکلات مردم آن را مصرف کند.

ظاهر قضیه این است این که حق ما گفته است منظور خمس سهم امام، زکات و همچنین رد مظالم است. کسی پول کسی را خورده است صاحب پول را نمی‌شناسد مثلا طرف در جوانی این کار را انجام داده است به باغ کسی رفته شاخه ای شکسته، میوه ای خورده الان صاحب باغ را نمی‌شناسد رد مظالم بدهد.

رد مظالم هم از حقوق مالیه است که باید به دست امام برسد. در زمان غیبت هم باید به دست نائب امام فقیه و یا ولی فقیه برسد.

ان شاء الله این مطالب را دوستان اگر در برنامه احکام تماس بگیرند سوال کنند، حقوق مالی که ائمه(سلام الله علیهم) دریافت می‌کردند و به صحابه می‌گفتند بدهند در آن برنامه مفصل صحبت می‌کنند.

مجری:

تشکر از محضرتان استفاده کردیم و بهره بردیم. همچنین تشکر می‌کنم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی همراه ما بودید ان شاء الله بتوانیم خودمان را در راستای دین قرار بدهیم با این آموزه‌های که در این چنین برنامه‌های کسب می‌کنیم

ان شاء الله بتوانیم اخلاق مان را علوی گونه و سیره مان را مهدوی گونه قرار بدهیم. موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!