ابِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی 02 07 1405 (قسمت 158)

عنوان برنامه: نکاتی اساسی در خصوص دنیا و خسران در سوره عصر

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

کلیدواژها:

اخلاق علوی؛ سیره مهدوی؛ آیت الله العظمی شبیری؛ رجال؛ مرجعیت شیعه؛ پزشکیان؛ سخنرانی سازمان ملل؛ سیاسی؛ دنیا؛ تجارت اولیاءالله؛ سوره عصر؛ خسران؛ زیان؛ پایین ترین درجه ایمان؛ توحید؛ عمل صالح؛ ملاک ایمان؛ حکومت امام علی!

فهرست عناوین بحث:

1. طلیعه برنامه عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)؛
2. آیت الله العظمی زنجانی اهل بهشت است؛
3. در طول مدت آشنایی سی و شش ساله عمل مکروه از این بزرگوار (مرحوم زنجانی) ندیدم!
4. تشکر و قدر دانی از سخنان رئیس جمهور در سازمان ملل؛
5. دنیای ممدوح و مذموم در کلام معصومین (سلام الله عليهم اجمعین)؛
6. ادنی المعرفه (پایین‌ترین ایمان و پایین‌ترین شناخت)؛
7. تماس بینندگان برنامه؛
8. پاسخ به سوال بیننده پیرامون ظهور قومی از مشرق در زمان متصل به ظهور؛
9. پاسخ به سوال بیننده پیرامون اعتبار زیارت آل یاسین و زیارت ناحیه مقدسه؛
10. پاسخ به سوال بیننده پیرامون قتل سائل از حضرت علی توسط مالک اشتر؛
11. پاسخ به سوال بیننده پیرامون هدیه دادن بره توسط معاویه به بچه‌ها...؛
12. پاسخ به سوال بیننده پیرامون اخلاس، دزدی و فساد در حکومت حضرت علی(سلام الله عليه)؛
13. پاسخ به سوال بیننده پیرامون گرفتن مالیات در حکومت حضرت علی (سلام الله عليه)؛
14. پاسخ به سوال بیننده پیرامون مماشات حکومت با منافقین زمان!

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمين‏ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

الحمد لله این توفیق را داریم در سید اللیالی، شب جمعه دیگر با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی مهمان شما بینندگان عزیز و ارجمند باشیم، برنامه ای که این توفیق را داریم در محضر حضرت استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم، ان شاء الله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

 همان طور که مطلع هستید و منتظر هستیم در حسن مطلع این برنامه‌های که در محضر استاد هستیم دل‌های خودمان را زنگار زدایی می‌کنیم آن غباری که در این دلها و این قلب‌ها نشسته این‌ها را باید زدود و چه ذکری بالاتر و بهتر از ذکر حضرت زهرای مرضیه (سلام الله عليها) می‌تواند این کار را برای ما انجام بدهد.

 ان شاء الله دل های خود را با توسل به حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) منور می‌کنیم و از محضر حضرت استاد استفاده می‌کنیم

سلام عرض می کنم حضرت استاد در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل، السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه گرامیان از خدای منان خواهانم!

ü               طلیعه برنامه، عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

همان طور که عزیزمان اشاره داشتند خدا را شاکر هستیم توفیق مان داده طلیعه عرایض مان با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله عليها) آغاز می‌شود، باشد که یک لحظه ای از این لحظات ما مرضی آن بزرگوار قرار بگیرد و ما را مورد عنایت ویژه ای خودشان قرار بدهد.

تنها نگشت خانه ى من قتلگاه من * جان داد پشت در پسر بیگناه من

بین من و مغیره خدایا تو حکم کن * در روز دادخواهی من دادخواه من

جرمم چه بود بر بدنم تازیانه زد؟ * در پیش دیده پسرم ای اله من...

مردم به من پیش علی شکوه می‌برند* تا نشنوند ناله، افغان و آه من!

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

مجری:

طیب الله انفساکم خیلی ممنون و متشکر، در ابتدای برنامه قبل از این که وارد اصل برنامه بخواهیم بشویم. برنامه را بینندگان عزیز از شهر مقدس قم مشاهده می‌کنند و سه روز هم به مناسبت رحلت حضرت آیت الله العظمی «شبیری زنجانی» عزای عمومی اعلام شده است.

رحلت ایشان مصیبت بزرگ و ثلمه ای در حوزه‌های علمیه و بلکه بین مسلمین جهان اتفاق افتاده بود، حضرت استاد اگر لطف بفرمایید مطلبی است در همین ابتدا نکاتی را بفرمایید تا ان شاء الله وارد بحث بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

ü      آیت الله العظمی زنجانی اهل بهشت است.

حضرت آیت الله العظمی «شبیری زنجانی» و پدر بزرگوارشان «سید احمد زنجانی» بنده با این دو بزرگوار مأنوس بودم با حضرت آیت الله «شبیری زنجانی» شاید نزدیک سی تا سی و پنج سال با ایشان مأنوس بودم و این بزرگوار کوچک‌ترین وابستگی به دنیا نداشت. یعنی واقعا زهد به تمام معنا، تقوا به تمام معنی داشت.

من چند بار هم به خود ایشان عرض کردم من یقین دارم شما اهل بهشت هستید، ما را هم شفاعت کنید، از ایشان قول شفاعت گرفتیم.

ü      در طول مدت آشنایی سی و شش ساله عمل مکروه از این بزرگوار (مرحوم زنجانی) ندیدم!

 من در طول این سی و پنج، سی و شش سال عمل مکروهی از این سید بزرگوار ندیدم.

مدتی زیادی قبل از اذان صبح طرف «آبشار» به منزل ایشان می‌رفتم ماشین را آن جا می‌گذاشتم همراه ایشان با هم به حرم مطهر حضرت معصومه (سلام الله عليها) می‌رفتیم و در وسط راه بحث‌های رجالی از محضر ایشان داشتیم و استفاده می‌کردیم.

من توفیق داشتم در حوزه بیست سال رجال تدریس کردم و در رجال هرچه داشتم از این مرد بزرگ بود.

 آیت الله العظمی «سبحانی» همیشه می‌فرمود مرد بی نظیر رجال در تاریخ شیعه ایشان است و واقعا هم همین طور بود؛ یعنی شیعه مردی در مسئله رجال مثل ایشان را ندیده است؛ نمی‌دانیم در آینده خواهد دید یا نه ولی در گذشته ما خبر نداریم.

همین طور نماز صبح که تمام می‌شد باز در محضر ایشان بودیم و بحث‌های رجالی داشتیم تا نزدیک منزل ایشان می‌رفتیم یعنی بیست دقیقه تا نیم ساعت رفت بود و نیم ساعت برگشت یک ساعت هر روز محضر ایشان بودیم.

بعضی وقت بحث مان ناتمام می‌ماند می‌فرمود فلانی به کتابخانه منزل شان که در زیر زمین بود برویم و آنجا صحبت کنیم، باهم آن‌جا می‌رفتیم صحبت می‌کردیم و یک نتیجه ای می‌گرفتیم و از محضرشان خدا حافظی می‌کردیم.

یک روزی یادم نمی‌رود یک بحث رجالی در مورد حاشیه ایشان که بر «تهذیب شیخ طوسی» نوشته بودند خدمت ایشان عرض کردم نظر شما نظر مصاب و صحیح نیست، ایشان اصرار می‌کرد، من چندین دلیل آوردم و ایشان قبول نکرد.

بنده منزل رفتم نزدیک طلوع آفتاب بود دیدم تلفن زنگ خورد این بزرگوار تماس گرفت گفت اقای قزوینی من یک مقدار فکر کردم سخنان شما هم معلوم است یک اعتباری دارد بعد ایشان فرمود حرف شما درست است و حرف من هم درست است. گفتم حاج آقا یک مقدار دقت بیشتری کنید یقین می‌کنید فرمایش شما درست نیست!

یک مقدار خدمت ایشان جسور هم بودیم، بعضی‌ وقت‌ها بعد از اذان صبح در محضر ایشان به کوهنوردی می‌رفتیم تا بالای کوه می‌رفتیم، جای بینندگان عزیز خالی آن‌جا یک صبحانه ای در محضر ایشان صرف می‌کردیم و دوباره بر می‌گشتیم و ایشان را به منزل‌شان می‌بردم و خودم به منزل بر می‌گشتم.

الحق والانصاف یک مرد متدین، متتقی، زاهد بود و حتی آن سالی که ایشان را به عنوان مرجع تقلید معرفی کردند در ذیل سه چهار نفری که جامعه مدرسین اعلام کرد بعد از نماز مغرب و عشا در محضر ایشان بودم و باهم به مجلس ختمی در «حسینیه صفائیه» می‌رفتیم.

ایشان در خیابان «ارم» قریب به این مضمون فرمود فلانی خدا می‌داند آقایانی که من را به عنوان مرجع معرفی کردند من قدمم را الان بر می‌دارم زمین می‌گذارم نمی‌دانم روی خیابان ارم قدم می‌گذارم یا داخل جهنم قدم می‌گذارم! چرا این‌ها همچون مسئولیتی را متوجه من کردند؟

از آن طرف یک عده هستند شاید برای مرجعیت مقدماتی می‌چینند و تبلیغ می‌کنند قبلا رساله چاپ می‌کنند. جمله ایشان عجیب بود و من به هیچ وجه فراموش نمی‌کنم.

(الحق والانصاف عاش سعیدا و مات سعیدا) دیروز در تشییع جنازه ایشان که بودم و این توفیق را داشتم هنگام دفن بالای سر ایشان بودم کفن را باز کردتذ و صورت مبارکش را مشاهده کردم و حتی یک قرآن کوچک جیبی در نزد من بود با این که من خیلی به این قرآن علاقه داشتم این قرآن را در آوردم و به اقا زاده شان آقا جواد که داشت تلقین می‌داد گفتم اقا جواد این قرآن را بالای سر اقا بگذارید!

ایشان هم آن قرآن کوچک را بالای سر ایشان گذاشتند و آخرین لحظه ای که کفن را روی صورت مبارک شان کشیدند بودم و خیلی برایم درد بود. شاید بگویم صد برابر و هزار برابر آن چه که من در وفات پدرم متأثر شدم در رحلت ایشان بیشتر متأثر شدم.

(عاش سعیدا و مات سعیدا ان شاء الله یبعث سعید) باشد که این بزرگواران فردای قیامت از ما هم شفاعت کنند که من یقین دارم جزء شفعاء روز قیامت هستند. آقا زاده شان می‌گفت آن آخرین لحظه روی تخت بیمارستان وقت نماز که می‌رسید قلبش بال بال می‌زد می‌گفت وقت نماز است برویم منزل نماز بخوانم.

به ایشان می‌گفتند لوله اکسیژن در دهن تان است نمی‌شود، می‌گفت پسر این را در بیاور تا من نماز بخوانم. تا نماز نمی‌خواند ایشان آرام نمی‌شد. می‌گفت ان لحظات آخر چشم شان پر از اشک شد و گفت من دارم می‌روم ولی دست خالی می‌روم!

دیگر جایی که عقاب پر بریزد * از پشه لاغری چه خیزد!!

این مرد بزرگواری که یک عمر همانند پدر بزرگوارشان اقای حاج «سید احمد زنجانی» ایشان هم به همین شکل مرد زاهد، متدین و پاک مورد نظر ویژه ای مراجع بویژه حضرت امام (قدس الله نفسه الزکیه) بودند.

امیدوارم ان شاء الله خداوند درجات این‌ها عالی است عالی‌تر بگرداند و ما را هم به شفاعت این بزرگواران که اهل شفاعت هستند نائل بگرداند.

ü      تشکر و قدر دانی از سخنان رئیس جمهور در سازمان ملل

یک نکته ای هم در رابطه با سخنرانی رئیس جمهور محترم در سازمان ملل عرض کنم الحق ایشان گل کاشتند، شجاعانه سخن گفتند و پوزه ترامپ را به خاک مالیدند، مخصوصا آن لحظه ای که عکس رهبر شهید را به دست گرفتند و عکس شهدای خردسال مدرسه میناب را به دست گرفتند و عنایتی داشتن و گفتن رژیم صهیونیستی مجهز به بمب اتم است ولی عمدتا بازرسی‌ها از ایران صورت می‌گیرد!

آن‌ها دارند این همه کشتار می‌کنند ولی ما متهم به تروریست هستیم، الحق والانصاف مخصوصا آن جمله تاریخی ایشان که گفت اگر چنانچه نا امنی است همه باید تحمل کنید و اگر امنیت است همه باهم سهیم باشیم؛ یعنی الحق والانصاف سخنان زیبایی بود که بر خلاف انتظار همه بود و این‌ها عنایت خداوند عالم بود که به زبان ایشان این مطالب را آوردند و تمام دنیا از صحبت‌های ایشان تعجب کردند و مبهوت ماندند.

امیدوارم ان شاء الله این روحیه را عزیزمان تا آخر دولت شان حفظ کنند و ادامه بدهند و یکی از شاهکارهای که عزیزمان در صحبت‌شان داشتن سخن ایشان در رابطه با حضور مردم در خیابان و بودن در عرصه بود و این واقعا ستودنی است.

امیدوارم خدای عالم ایشان را موفق بدارد و این روحیه ای شجاعانه، مقتدر و علی گونه را تا آخر در ایشان ان شاء الله حفظ کند.

مجری:

ان شاء الله همین طور باشد و ان شاء الله سر افزاری و سر بلندی اسلام و مسلمین و خواری و زبونی دشمنان را به زودی زود با چشم خودمان ببینیم و حلاوت آن را بچشیم.

استاد عزیز! تشکر از محضرتان بحثی که داشتیم آن فرازهای زیبایی از ائمه (سلام الله عليهم اجمعین) بود که نکات نهفته زیادی داشت و خیلی از آن‌ها را مرور می‌کردیم و از فرمایشات حضرتعالی استفاده می‌کردیم.

یکی از نکاتی که در بحث یاد مرگ و از آن طرف زندگی دنیا با آن مواجه شدیم این بود که آیا دنیا در نظر ائمه و معصومین (سلام الله عليهم اجمعین) به عنوان چیز خوب تلقی می‌شود به عنوان چیزی است که ما می‌توانیم از آن استفاده کنیم و یا از آن طرف سراسر از اول تا آخر بلا استثناء همه اش ذم آن است نه مدح آن؟

حضرتعالی اشاره فرمودید که در کنار فرمایش حضرت آقا امیر المؤمنین (سلام الله عليه) تعبیرهای متفاوتی بود، «الدنیا متجر اولیاء الله» را در این فراز شنیدیم و یک آیه ای هم اجمالا در جلسه قبل فرمودید

(إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ)

که انسانها همه در زيانند

سوره عصر (103): آیه 2

كه در سوره عصر آمده بین این دو تا یک مقایسه ای بنا بود انجام بدهید، ان شاء الله از محضرتان استفاده کنیم و رابطه بین متجر اولیاء الله که دنیا است و از آن طرف انسان‌های که دچار زیان و ضرر می‌شوند در سوره عصر آمده رابطه ای این دو تا را بیشتر متوجه بشویم.

ü      دنیای ممدوح و مذموم در کلام معصومین (سلام الله عليهم اجمعین)

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

امیر المؤمنین (سلام الله عليه) در نهج البلاغه در حکمت شماره 131 دارد بر این که:

«وَ قَالَ (علیه السلام) وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلًا يَذُمُّ الدُّنْيَا أَيُّهَا الذَّامُّ لِلدُّنْيَا الْمُغْتَرُّ بِغُرُورِهَا- [الْمُنْخَدِعُ‏] الْمَخْدُوعُ بِأَبَاطِيلِهَا أَ [تَفْتَتِنُ‏] تَغْتَرُّ [بِهَا] بِالدُّنْيَا ثُمَّ تَذُمُّهَا أَنْتَ الْمُتَجَرِّمُ عَلَيْهَا أَمْ هِيَ الْمُتَجَرِّمَةُ عَلَيْكَ مَتَى اسْتَهْوَتْكَ أَمْ مَتَى غَرَّتْكَ أَ بِمَصَارِعِ آبَائِكَ مِنَ الْبِلَى أَمْ بِمَضَاجِعِ أُمَّهَاتِكَ تَحْتَ الثَّرَى كَمْ عَلَّلْتَ بِكَفَّيْكَ وَ كَمْ مَرَّضْتَ بِيَدَيْكَ تَبْتَغِي لَهُمُ الشِّفَاءَ وَ تَسْتَوْصِفُ لَهُمُ‏ الْأَطِبَّاءَ غَدَاةَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ دَوَاؤُكَ وَ لَا يُجْدِي عَلَيْهِمْ بُكَاؤُكَ لَمْ يَنْفَعْ أَحَدَهُمْ إِشْفَاقُكَ وَ لَمْ تُسْعَفْ فِيهِ بِطَلِبَتِكَ وَ لَمْ تَدْفَعْ عَنْهُ بِقُوَّتِكَ وَ قَدْ مَثَّلَتْ لَكَ بِهِ الدُّنْيَا نَفْسَكَ وَ بِمَصْرَعِهِ مَصْرَعَكَ إِنَّ الدُّنْيَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا وَ دَارُ عَافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّةَ فَمَنْ ذَا يَذُمُّهَا وَ قَدْ آذَنَتْ بِبَيْنِهَا وَ نَادَتْ بِفِرَاقِهَا وَ نَعَتْ نَفْسَهَا وَ أَهْلَهَا فَمَثَّلَتْ لَهُمْ بِبَلَائِهَا الْبَلَاءَ وَ شَوَّقَتْهُمْ بِسُرُورِهَا إِلَى السُّرُورِ رَاحَتْ بِعَافِيَةٍ وَ ابْتَكَرَتْ بِفَجِيعَةٍ تَرْغِيباً وَ تَرْهِيباً وَ تَخْوِيفاً وَ تَحْذِيراً- فَذَمَّهَا رِجَالٌ غَدَاةَ النَّدَامَةِ وَ حَمِدَهَا آخَرُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ذَكَّرَتْهُمُ الدُّنْيَا [فَذَكَّرُوا] فَتَذَكَّرُوا وَ حَدَّثَتْهُمْ فَصَدَّقُوا وَ وَعَظَتْهُمْ فَاتَّعَظُوا»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ‏ص 493

«وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلًا يَذُمُّ الدُّنْيَا» دیدی یک آدمی همین طور دارد دنیا را مذمت می‌کند، دنیا بد است و دنیا خراب است دنیا چنین و چنان است. حضرت فرمود تو داری دنیا را مذمت می‌کنی ولی به دنیا مغرور شدی، اباطیل دنیا را بهم ریختی!

«تَغْتَرُّ [بِهَا] بِالدُّنْيَا ثُمَّ تَذُمُّهَا» مغرور دنیا و غرق دنیا شدی، تمام زندگی ات دنیا است و از آخرت خبری نیست ولی با این همه داری دنیا را مذمت می‌کنی. بعد حضرت در ادامه فرمود: «إِنَّ الدُّنْيَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا» خانه ای صداقت است برای کسی که اهل صداقت باشد «وَ دَارُ عَافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا» و خانه عافیت است برای هرکس که عافیت فهم و عافیت طلب باشد.

«وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا» و خانه ثروت است برای کسی که بخواهد از این دنیا ثروتی برای آخرتش انتخاب کند «وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا» و خانه موعظه است برای کسانی که بخواهند از گذشت دنیا و از سرنوشت گذشتگان و سرنوشت پاکان و اولیاء الله و سرنوشت ستمکاران بتواند موعظه بگیرد.

«مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ» محل سجده دوستان خدا است «وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ» محل نماز ملائکه خدا است «وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ» و محل نزول وحی خدا «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ» دنیا محل تجارت اولیاء خدا است.

«اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ» در دنیا رحمت به دست می‌اورند «وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّةَ» در این معامله و تجارتی که می‌کنند بهشت را سود می‌برند. «فَمَنْ ذَا يَذُمُّهَا» چرا دارید دنیا را این چنین مذمت می‌کنید؟

با توجه به این فرمایش، همان طوری که عزیزمان هم اشاره کردند می‌بینیم در سوره عصر این جا خیلی ساده و با زبان عموم فهم می‌فرماید:

(وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ)

به عصر سوگند که انسانها همه در زيانند، مگر کساني که ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و يکديگر را به حق سفارش کرده و يکديگر را به شکيبايي و استقامت توصيه نموده‌اند!

سوره عصر (103): آیه 1، 2 و 3

(وَالْعَصْرِ) قسم به عصر، حالا مراد از عصر چه است اختلاف زیاد است که ایا مراد نماز عصر است که نماز عصر افضل نمازها است؛ یعنی از نماز صبح و ظهر و نماز مغرب و عشا افضل صلات و نماز، نماز عصر است.

یا مراد از عصر، عصر حضرت مهدی (ارواحنا فداه) است. روایات زیاد در این مورد است قسم به عصر (إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ) بی گمان همه انسان‌ها در زیان و خسارت هستند.

خیلی عجیب است با کلمه قسم واو قسم إن تأکید ثقیله و لام تأکید در بالای فاء یقینا و حتما بی شک انسان‌ها همه در زیان و خسارت هستند. الا این دسته (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا) آن‌های که ایمان آورده اند. حالا توضیح می‌دهم مراد از ایمان چه است. (وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ)بعد از ایمن عمل صالح انجام می‌دهد. شما ملاحظه بفرمایید در قرآن هرکجا ایمان آمده و عمل صالح هم کنارش آمده است (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ)

در قرآن یک جا پیدا نمی‌کنید ایمان بیاید جامعه و افراد را با واژه ایمان خدای عالم تمجید کند ولی عمل صالح در کنارش نباشد. مگر کسانی که ایمان آوردند این یک. دوم عمل صالح انجام می‌دهند.

عمل صالح هم کافی نیست (وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ) دیگران را هم به حق و عمل صالح توصیه می‌کند (وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ) و وصیت و تبلیغ به صبر و استقامت می‌کند. در این جا چند تا نکته است.

 یک: در این جا واژه خسران آمده است. البته خسران به معنای سود نبردن نیست بلکه به معنای از دست دادن کل سرمایه است. می‌گویند فلانی ورشکست شد، ورشکست شد نه این که سود نبرد بلکه کل سرمایه اش از دست رفت.

در این جا قرآن به صراحت می‌گوید انسان‌های که این چهار تا ویژگی را نداشته باشند در این دنیا ورشکست هستند. از این سرمایه و از این عمر و از این نعمت الهی نه تنها سودی نبرده اند بلکه این‌ها ورشکست شدند.

اولین لحظه ای آمدن مرگ اظهار ندامت می‌کنند تازه متوجه می‌شوند که ورشکست شدند و از خدای عالم می‌خواهند ) رَبِّ ارْجِعُونِ(

)حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يوْمِ يبْعَثُونَ)

(آنها همچنان به راه غلط خود ادامه مي‌دهند) تا زماني که مرگ يکي از آنان فرارسد، مي‌گويد: «پروردگار من! مرا بازگردانيد! شايد در آنچه ترک کردم (و کوتاهي نمودم) عمل صالحي انجام دهم!» (ولي به او مي‌گويند:) چنين نيست! اين سخني است که او به زبان مي‌گويد (و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است)! و پشت سر آنان برزخي است تا روزي که برانگيخته شوند!

سوره مؤمنون (23): آیه 99 و 100

خدایا ما را به دنیا بر گردان، متوجه نشدیم (لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا) باز ببینید آن‌جا داشت (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ) این‌جا می‌گوید (لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا)، تا عمل صالح انجام بدهم.

در قرآن آن‌چه به ذهنم می‌رسد شاید نزدیک هفده هجده آیه دارد بلکه نزدیک بیست آیه است که افراد پشیمان هستند و از خدای عالم می‌خواهند که به دنیا بر گردند. ان شاء الله اگر نظر عزیزمان باشد و یاد آوری کنند اگر امشب برسم عرض می‌کنم و اگر نشد در جلسات بعدی آیات را مطرح می کنم.

دوستان عزیز! آیات خیلی تکان دهنده هستند وقتی این آیات را انسان می‌خواند وحشت می‌کند به هنگام مشاهده عزرائیل (رَبِّ ارْجِعُونِ). وارد قبر می‌شوند خدایا ما را بر گردان. وارد قیامت می‌شوند باز می‌گویند خدایا ما را بر گردان. نتیجه اعمال را می‌بینند می‌گویند خدایا ما را بر گردان.

آتش را جلوی چشم شان می‌بینند می‌گویند خدایا ما را برگردان. حتی وارد آتش می‌شوند می‌گویند خدایا ما را بر گردان. این ما را بر گردان (لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا)، یا (فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ)

)أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ)

يا هنگامي که عذاب را مي‌بيند بگويد: «اي کاش بار ديگر (به دنيا) بازمي‌گشتم و از نيکوکاران بودم!»

سوره زمر (29): آیه 58

اگر این ها را کنار فرمایش حضرت امام سجاد (سلام الله عليه) بگذاریم وقتی مرگ را به یاد می آورد گریه می کرد، قبر را به یاد می‌آورد گریه می‌کرد، قیامت را به یاد می‌آورد گریه می‌کرد. پل صراط را به یاد می‌آورد گریه می‌کرد. خیلی عجیب است این‌ها آیات قرآن است و برای ما آمده برای فرشته‌ها نیامده است.

امیدوارم توفیق داشته باشیم آیات را مقداری دقت کنیم و رویش کار بشود باشد که شاید یک نفر از عزیزان قلب شان و روح شان مورد تأثر قرار بگیرد و ما را هم دعا کند.

در این جا در حقیقت چهار تا رکن است.

رکن اول: (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا) مگر کسانی که ایمان آورده اند. در این جا حرف خیلی زیاد است. من روی (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا) می‌توانیم به حول و قوه الهی حتی بیست شب صحبت کنم.

ایمان چیست؟ آیا همین که داریم می‌گوییم لا اله الا الله، همین کفایت کرد و ایمان شد؟ گفتیم محمد رسول الله، آیا این ایمان شد؟ به ائمه ایمان آوردیم فقط این ایمان شد؟ یا ایمان یک مراحل بالایی دارد. مخصوصا در رابطه با توحید بارها عرض کردم بعضی از مسائلی است که در رسانه نمی‌شود مطرح کرد در کلاس‌های درسی آن هم نه برای همه برای کسانی که قلب پاک دارند چون مسائل توحید و مسائل معرفتی جزء اسرار الهی است.

این اسرار را در اختیار هرکس نمی‌شود گذاشت عبارت‌های که حضرت امیر (سلام الله عليه) در خطبه اول نهج البلاغه دارد، صدیقه طاهره (سلام الله عليها) در رابطه با توحید دارد آقا امام صادق (سلام الله عليه) در توحید دارد آدم وقتی نگاه می‌کند عقلش می‌پرد. ما کجا و توحید کجا؟

ü      ادنی المعرفه (پایین‌ترین ایمان و پایین‌ترین شناخت)

من دو تا روایت از کافی در رابطه با ادنی المعرفه، خدمت عزیزان عرض کنم ادنی المعرفه یعنی پایین‌ترین ایمان، پایین ترین شناخت، پایین‌ترین مرتبه شناخت خدا چه است؟ به قول یکی می‌گفت اگر پایین‌ترینش این است بالاترینش چه است؟

کتاب «کافی شریف» جلد اول چاپ بیروت صفحه 51 و چاپ ایران صفحه 86 دو تا روایت است یکی «فتح ابن زید» است از امام کاظم (سلام الله عليه) سوال می‌کند

«مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ الْعَلَوِيِّ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُخْتَارِ الْهَمْدَانِيِّ جَمِيعاً عَنِ الْفَتْحِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ (سلام الله عليه) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى الْمَعْرِفَةِ فَقَالَ الْإِقْرَارُ بِأَنَّهُ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ وَ لَا شِبْهَ لَهُ وَ لَا نَظِيرَ وَ أَنَّهُ قَدِيمٌ مُثْبَتٌ مَوْجُودٌ غَيْرُ فَقِيدٍ وَ أَنَّهُ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص86، ح1

«سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى الْمَعْرِفَةِ» می‌گوید از اقا امام کاظم (سلام الله عليه) در مورد ادنی المعرفه پرسیدم، پایین‌ترین مرتبه شناخت خدا، پایین‌ترین مرتبه ایمان، پایین‌ترین مرتبه معرفت چیست؟ «فَقَالَ الْإِقْرَارُ بِأَنَّهُ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ» فرمود اقرار کند که خدایی غیر از خدا نیست. لا اله غیره؛ خیلی مطلب در آن خوابیده است.

«الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْكِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَيْرَ اللَّهِ.»

قلب حرم خدا است در این قلب غیر خدا را جا نده!

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج67، ص25

در قلب من که محبت زن، فرزند، ثروت، ماشین، خانه و غیره قرار گرفته است و همه زندگی ام همین‌ها شده است؛ پس معلوم می‌شود اله من همین هوای من شده است. (مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ)

)أَرَأَيتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيهِ وَكِيلًا)

آيا ديدي کسي را که هواي نفسش را معبود خود برگزيده است؟! آيا تو مي‌تواني او را هدايت کني (يا به دفاع از او برخيزي)؟!

سوره فرقان (25): آیه 43

(أَفَرَأَيتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ)

آيا ديدي کسي را که معبود خود را هواي نفس خويش قرار داده و خداوند او را با آگاهي (بر اينکه شايسته هدايت نيست) گمراه ساخته و بر گوش و قلبش مهر زده و بر چشمش پرده‌اي افکنده است؟! با اين حال چه کسي مي‌تواند غير از خدا او را هدايت کند؟! آيا متذکر نمي‌شويد؟!

سوره جاثیه (45): آیه 23

یعنی کسی که شبانه روز به فکر مال، ثروت، و ثروت اندوزی، مقام و موقعیت و امثال این‌ها است این شخص خدا را نشناخته و خدا را قبول ندارد (مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ) کسی که هوای نفس را خدای خودش قرار داده است.

لا اله غیره یکی از معانی اش این است امام (رضوان الله تعالی علیه) خیلی در آثارشان این تعبیر را دارد.

«لا مؤثر فی الوجود الا الله»

در عالم وجود مؤثری غیر خدا نیست.

در این زمینه من یک مقدار حرف دارم آیات و روایاتی که در این زمینه است مؤثر در عالم فقط خدا است.

بنده به بعضی از دوستانی که می‌گویند برای رسیدن به توحید چه کار کنیم؟ می‌گویم خیلی راحت است، «لا حول ولا قوة الا بالله» ببینید که واقعا راست می‌گوییم لا حول ولا قوة الا بالله، یانه؟ در نماز می‌گوییم بحول الله وقوته اقوم و اقعد و ارکع و اسجد، تکمیلش این است.

به حول قوه الهی بر می‌خیرم و می‌شینم؛ آیا واقعا این را راست می‌گوییم؟ الان که دارم صحبت می‌کنم بین و بین ربی می‌توانم به الله، تالله و بالله قسم بخورم تمام حرکات من با حول و قوه الهی است. یا نه هنوز در شرک گیر کرم هنوز احساس می‌کنم این من هستم دارم حرف می‌زنم، من هستم که دستم را حرکت می‌دهم، من هستم که دارم نگاه می‌کنم، من هستم دارم حدیث می‌خوانم، من هستم دارم آیه می‌خوانم. همه این‌ها شرک است.

در روایت خواندیم رسول اکرم فرمود شرک در میان امت من باریک‌تر و مخفی‌تر از مورچه سیاه در شب تاریک بر روی سنگ سیاه راه رفتن است! صدایش چقدر معلوم است؟ شرک در میان امت من این چنین است.

ما اگر در همین لا حول ولا قوة الا بالله دقت کردیم اول صبح که بلند می‌شویم بگوییم بحول الله وقوته اقوم و اقعد؛ خدایا به حول و قوه تو دارم بر می‌خیزم، حرکت می‌کنم همه را از حول و قوه خدا می‌دانم نه از خودم.

یک تعبیری آیت الله العظمی خویی (رضوان الله تعالی علیه) دارد خیلی مثال قشنگی است دیگران هم دارد امام هم مثال دارد بزرگواران دیگر هم مثال دارند ولی مثال آقای خویی برای من خیلی دلنشین است.

در این که احساس کنیم همه چیز دست خدا است، حتی اختیاری هم که به من داده گناه کنم و یا عبادت کنم دست خدا است.

ایشان می‌فرماید یک انسانی را تصور کنید تمام اعضای بدنش از حرکت افتاده است به او یک دستگاه برق وصل می‌کنند توسط این دستگاه می‌تواند راه برود، می تواند حرف بزند، می‌تواند با دستش کارهای انجام بدهد.

یا مثل انسان‌های که اخیرا درست کرده اند، ربات‌ها و غیره می‌گوید این فردی که با کمک دستگاه برق دارد راه می‌رود، این وقتی راه می‌رود تصور می‌کند این دارد راه می‌رود دستش را تکان می‌دهد تصور می‌کند خودش دارد دستش را تکان می‌دهد، حرف می‌زند فکر می‌کند این خودش است که با زبانش حرف می‌زند.

او وقتی دست روی سر یتیم می‌کشد، تصور می‌کند کار خودش است و یا سیلی به صورت یتیم می‌زند تصور می‌کند خودش زده است. کار خودش نیست بلکه همه چیز بستگی به آن نیروی برق دارد. یک آن اگر آن نیروی برق قطع بشود این لا یتحرک زمین افتاده است. (اگر آنی کند نازی فرو ریزند قالب‌ها)

خداوند ایت الله شاه آبادی را رحمت کند، ما هشت سال خدمت ایشان بودیم، کمتر جلسه ای بود این عبارت را نخواند (اگر آنی کند نازی فرو ریزند قالب‌ها)؛ اگر یک آن اراده حق از عالم هستی برداشته شود نه تنها عالم از بین می‌رود بلکه اصلا عالمی وجود ندارد.

لذا در رابطه با این عبارت بعدها صحبت زیاد خواهم کرد.

یک «الاقرار بانه لا اله غیره» اقرار کند جز خدا، خدایی نیست. جز او تأثیر گذار نیست. «وَ لَا شِبْهَ لَهُ وَ لَا نَظِيرَ» نه خدای عالم شبیهی دارد و نه همتایی دارد «وَ أَنَّهُ قَدِيمٌ» خدای عالم از ازل بوده تا ابد هم است برای خدای عالم اولیت و آخریت معنا ندارد. اولویت و آخریت مال عالم هستی است او خالق اولیت و او خالق آخریت است.

در دعای جوشن کبیر می‌خوانیم:

«يَا أَوَّلَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ يَا آخِرَ بَعْدَ كُلِّ شَيْ‏ء»

الكافي (ط - الإسلامية)، نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص594

«مُثْبَتٌ» کلمه مثبت یعنی خدایی که هم می‌شود با عدل به او رسید، هم با آیات و روایات به او رسید و هم می‌شود با سیر و سلوک و تزکیه نفس به او رسید. آن جا دیگر بحث روئیت خدا است بحث تزکیه است بحث رسیدن به الله از کانال پاک کردن قلب است که آن مال اولیاء خدا است و آن‌های که در مسیر اولیاء خدا قدم بر می‌دارند.

در مناجات شعبانیه که تنها مناجات همه ائمه بوده است مثلا دعای کمیل برای حضرت امیر (سلام الله عليه) است، دعای ابو حمزه ثمالی برای امام سجاد (سلام الله عليه) است. دعای عرفه برای اقا امام حسین (سلام الله عليه) است. ولی زیارت شعبانیه یا مناجات شعبان مال همه ائمه بوده است.

به دوستان توصیه می‌کنم بعضی وقت‌ها که بی کار هستید، الان که مفاتیح هم در گوشی‌ها همه جا است، مفاتیح را باز کنید این مناجات شعبانیه را بخوانید، بعضی از فرازهای مناجات شعبانیه خیلی عجیب است.

«یا من بیده دنیای و آخرتی»

ای خدایی که دنیای من دست او است آخرت من دست او است

«زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضُرِّي‏»

افزونی و نفع در دست او است خیر و ضرر همه دست او است بعد آن‌جا می‌گوید:

«إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ حَتَّى تَخِرَقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِك‏»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج2، ص687

«إِلٰهِى هَبْ لى كَمالَ الانْقِطاعِ إِلَيْكَ» خدایا من را برسان به جایی که دیگر از همه چیز ببرم حتی از خودم هم ببرم به تو برسم. «وَأَنِرْ أَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إِلَيْكَ»، خدایا چشمان قلب ما را با نگاه کردن به خودت منور بگردان، این‌ها گفتنش خیلی راحت است ما که نمی‌فهمیم یعنی چه؟ ما مثل یک بچه کلاس دوم و سومی که یک مقاله خیلی علمی می‌دهند می‌گویند برو فلان جا بخوان ایشان مقاله را حفظ می‌کند طوطی وار می‌رود می‌خواند.

«وَأَنِرْ أَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إِلَيْكَ»؛ خدایا چشم و قلب ما را منور کن به تو نگاه کنم، «حَتَّىٰ تَخْرِقَ أَبْصارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ»، تا چشمان قلب ما پرده‌های نور را بدرد. ما الان در پرده‌های حجاب، نفس اماره، حب دنیا، حب زن و حب بچه گرفتاریم در حجاب‌های ظلمانی گرفتاریم، حجاب‌های نورانی که پیشکش ما، شاید یکی از معانی حجاب‌های نورانی این است که اگر ما توجه به ذات حق می‌کنیم و می‌گوییم یا غفار یا کریم و یا ارحم الراحمین «یا من بیده ملکوت کل شئ» در حقیقت در این‌جا یک نوع حجاب است اگر برسیم به آن‌جایی که الله مستجمع جمیع صفات است دیگر در آن‌جا رحمانیت و رحمیت نیست همه چیز هست، همه کمالات بلکه فوق کمالات است.

«وَأَنِرْ أَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إِلَيْكَ حَتَّىٰ تَخْرِقَ أَبْصارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِك‏»، تا جایی که روح ما آویزان به عزت قدس تو باشد. دیگر منیتی در این‌جا نباشد.

دوستان بهترین مصداق برای این حدیث نوافل است. این روایت هم در کتاب «کافی شریف» با سند صحیح و معتبر آمده و هم در کتاب «صحیح بخاری» و هم در کتاب «صحیح مسلم» آمده است.

«مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى وَ أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ جَمِيعاً عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم)‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ أَرْصَدَ لِمُحَارَبَتِي وَ مَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدٌ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ‏ سَمْعَهُ‏ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا إِنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ وَ إِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ وَ مَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْ‏ءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي عَنْ مَوْتِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَه»‏

كافي( ط- دارالحديث)؛ نويسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏ (تاريخ وفات مؤلف: 329 ق‏)، محقق / مصحح: دارالحديث‏، ناشر: دار الحديث‏، قم‏، ق 1429، ج2، ص352، بَابُ مَنْ آذَى الْمُسْلِمِينَ وَ احْتَقَرَهُم‏، ح8

«عن أبي هُرَيْرَةَ قال قال رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ قال من عَادَى لي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ وما تَقَرَّبَ إلي عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إلي مِمَّا افْتَرَضْتُ عليه وما يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إلي بِالنَّوَافِلِ حتى أُحِبَّهُ فإذا أَحْبَبْتُهُ كنت سَمْعَهُ الذي يَسْمَعُ بِهِ وَبَصَرَهُ الذي يُبْصِرُ بِهِ وَيَدَهُ التي يَبْطِشُ بها وَرِجْلَهُ التي يَمْشِي بها وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ وما تَرَدَّدْتُ عن شَيْءٍ أنا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عن نَفْسِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وأنا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج 5، ص 2384، ح 6137

بنده من با مستحبات به من نزدیک می‌شود «حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ‏ سَمْعَهُ‏ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ» من چشم او می‌شوم، با من می‌بینید، خیلی عجیب است. من گوش او می‌شوم با من می‌شنود.

من دست او می‌شوم با من کارها را انجام می‌دهد من پای او می‌شوم با من راه می‌رود و حرکت می‌کند؛ یعنی چشم، گوش و زبان و همه خدایی می‌شود.

این که چه چه است ما فقط یک معانی از این‌ها را می‌فهمیم و به تعبیر شهید مطهری این‌ها گفتنی و شنیدنی نیست رفتنی و دیدنی است خوشا به حال آن‌های که با ترک و تزکیه نفس و عمل به نوافل به آن‌جای می‌رسند که قلب شان قلب الهی می‌شود.

من یک توصیه ای هم می‌کنم یکی از مرتبه کوچک، کوچک (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيهِمْ) عرض کردم کوچک، کوچک در آن‌جا یک توقفی کنیم خدایا من را به صراط مستقیم هدایت کن، صراطی که به آن‌ها نعمت دادی در دل مان بگوییم صراط الذین کنت سمعهم و بصرهم یدهم ورجلهم خدایا ما را به آن صراط کسانی قرار بده که چشم، گوش و زبان آن‌ها چشم و زبان و گوش الهی شده است.

عرض کردم این مرتبه خیلی پایین و برای بچه‌ها است وگرنه آن بالا بالاها خیلی خبرها است.

لذا در کلمه «مَوْجُودٌ غَيْرُ فَقِيدٍ وَ أَنَّهُ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ.» مثلی برای او نیست. خیلی جالب است خدای عالم در دو ساله جا در قرآن دارد: (لَيسَ كَمِثْلِهِ شَيءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ)

(فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيسَ كَمِثْلِهِ شَيءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ)

او آفريننده آسمانها و زمين است و از جنس شما همسراني براي شما قرار داد و جفتهايي از چهارپايان آفريد؛ و شما را به اين وسيله [= بوسيله همسران‌]زياد مي کند؛ هيچ چيز همانند او نيست و او شنوا و بيناست!

سوره شوری (42): آیه 11

قبلا هم گفتم مثل و مانندی برای او نیست. شاید این (لَيسَ كَمِثْلِهِ شَيءٌ) افراد را به تعطیلی بگذارد مثل او نیست چه کار کنیم؟ چطور بشناسیم؟ مثلی در کمال برای او نیست، مثلی در عظمت برای او نیست. (وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ) بلا فاصله خدای عالم بعد از (لَيسَ كَمِثْلِهِ شَيءٌ)، ((وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ) می‌فرماید.

خدای عالم تمام صداهای شما را می‌شنود و از تمام اعمال شما هم با خبر است که این دو تا اسم مقدس از اسماء بزرگ خدا است می‌گوید آن خدایی که هیچ مثلی ندارد، این که می‌گوید مثل ندارد در این که هیچ شبیهی مثل او تا به حال به دنیا نیامده است نه بلکه مثلی در عظمت، در علم، در قدرت و در هیچی مثل ندارد هرچه شما در قدرت تصور کنید قدرت خدای عالم غیر از آن و فوق آن است.

به طوری که می‌گوید الله اکبر یعنی خدای عالم اکبر من ان یوصف؛ سبحان الله، سبحان الله عما یصفه الواصفون.

 این دو تا روایت در این‌جا مخصوصا روایت دوم را یک اشاره ای داشته باشم.

«عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ طَاهِرِ بْنِ حَاتِمٍ فِي حَالِ اسْتِقَامَتِهِ أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى الرَّجُلِ مَا الَّذِي لَا يُجْتَزَأُ فِي مَعْرِفَةِ الْخَالِقِ بِدُونِهِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ لَمْ يَزَلْ عَالِماً وَ سَامِعاً وَ بَصِيراً وَ هُوَ الْفَعَّالُ لِمَا يُرِيدُ وَ سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ(سلام الله عليه) عَنِ الَّذِي لَا يُجْتَزَأُ بِدُونِ ذَلِكَ مِنْ مَعْرِفَةِ الْخَالِقِ فَقَالَ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ لَا يُشْبِهُهُ شَيْ‏ءٌ لَمْ يَزَلْ عَالِماً سَمِيعاً بَصِيراً.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص86، ح2

در روایت دوم باز همین قسمت است «طَاهِرِ بْنِ حَاتِمٍ فِي حَالِ اسْتِقَامَتِهِ» خیلی عجیب است، کلینی می‌گوید طاهر ابن حاتم از اصحاب امام صادق و امام کاظم بوده است یک زمانی بوده و بعدا منحرف شد سمت غلو و غیره رفت دیگر از جرگه اصحاب امام صادق و امام کاظم بیرون رفت.

«فِي حَالِ اسْتِقَامَتِهِ» یعنی آن زمانی که هنوز منحرف نشده بود. «أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى الرَّجُلِ» کلمه الرجل که می‌آید غالبا مراد اقا موسی ابن جعفر است. چون حضرت در تقیه شدید بود روات جرأت نمی‌کردند اسمش را بگویند واژه رجل به کار می‌بردند. کلمه الرجل هرکجا می‌آید غالبا البته باز بستگی دارد به آن راویی که نقل می‌کند.

این مطلب نسبت به امام عسکری و امام هادی هم است ولی عمدتا کلمه الرجل یعنی امام کاظم.

نامه نوشته بود عرض کرد اقا جان در توحید کمترین چیزی که دیگر به کمتر از او توحید و خدا شناسی نمی‌گویند حضرت جواب نوشت «لَمْ يَزَلْ عَالِماً وَ سَامِعاً وَ بَصِيراً» همین قدر بدانید خدای عالم عالم به همه چیز است تمام اعمال و صداهای ما را می‌شنود. بصیر است یعنی از همه جریان‌ها اطلاع کافی دارد.

«وَ هُوَ الْفَعَّالُ لِمَا يُرِيدُ» هرچه را که اراده کند او را انجام می‌دهد. باز از امام باقر (سلام الله عليه) «وَ سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ(سلام الله عليه) عَنِ الَّذِي لَا يُجْتَزَأُ بِدُونِ ذَلِكَ مِنْ مَعْرِفَةِ الْخَالِقِ»، «وَ سُئِلَ» به صورت مجهول «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ لَا يُشْبِهُهُ شَيْ‏ءٌ لَمْ يَزَلْ عَالِماً سَمِيعاً بَصِيراً.» لیس کمثله شئ مثل و شبیهی در کمالات ندارد. و حال آن‌که عالم به همه چیز است سامع به همه صداها است و بصیر است بصیرت و اطلاع از همه ظاهر‌ها و باطن‌ها دارد.

ان شاء الله در رابطه با بحث بعدی در خدمت حضرتعالی و بینندگان عزیز هستیم اگر طول کشید از بینندگان عزیز عذر می‌خواهم. ولی بحث، بحث خیلی حساس است من می‌ترسم اگر توضیحات بیشتری ندهیم شاید برای بعضی از بینندگان خدای ناکرده شبهه درست کند.

مجری:

بسیار عالی، کامل، جامع و لذت بخش بود تبینی که انجام می‌دهید الحمدلله استفاده می‌کنیم و بهره مند می‌شویم.

شما بینندگان عزیز و ارجمندی که همچنان با برنامه «اخلاق علوی و سیره مهدوی» همراه هستید این امکان را دارید اگر سوال، مطلب و دغدغه ای داشتید با شماره‌های که زیر نویس شده و در اختیار تان قرار گرفته تماس بگیرید ان شاء الله نظرات و سوالات شما را خواهیم شنید.

(میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)؛ الحمد لله همچنان این توفیق را داریم با برنامه «اخلاق علوی و سیره مهدوی» در خدمت شما بینندگان عزیز هستیم.

در فرصت باقی مانده از برنامه در خدمت شما بینندگان عزیز هستیم و تماس‌های که گرفتید و پیام‌های که برای برنامه خودتان فرستادید طبیعتا اگر فرصت باشد به پیام‌ها خواهیم رسید و اولویت با تماس‌های شما بینندگان عزیز است.

اولین تماس جناب اقای «بهادری از کرج» پشت خط هستند سلام علیکم در خدمت تان هستیم بفرمایید.

ü      تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای بهادری از کرج – شیعه)

بسم الله الرحمن الرحیم عرض سلام و وقت بخیر دارم خدمت حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی و جناب اقای مرعشی دو سید بزرگوار!

حضرت آقا، رسول مکرم اسلام برای هدایت مردم بیست و سه سال زحمت کشیدند، چقدر جنگ به ایشان تحمیل شد در بعضی از جنگ‌ها دندان مبارکش شکست و چقدر زخم در احد برداشت که به مردم و اصحاب محترم آن زمانش بگوید اقایان اسلام بر پایه:

«إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمُ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَمْ تَضِلُّوا»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج2، ص226

«إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمُ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي» تمام سخن پیامبر بر این پایه استوار است. چطور شد که اساس اندیشه اهل سقیفه به سخنان رسول مکرم اسلام گوش فرا نداده اند و اسلام را به بیراهه بردند. قانونی تصویب کردند بعد از این که خلافت اقا امیر المؤمنین که خلافتش نص آسمانی بود کنار زدند و اعتقاد به آن پیدا نکردند در غدیر خم با علی (سلام الله عليه) بیعت کردند ولی حب دنیا نگذاشت که سر بیعت شان بمانند.

کاری کردند که آقا امیر المؤمنین را بیست و پنج سال خانه نشین کردند خودشان وقتی به خلافت رسیدند یک قانون تصویب کردند بیعت با هر حاکمی جایز است. کدام حاکم؟ حاکمی که پیامبر تعیین کرده، خدا تعیین کرده، حاکمی که درستکار باشد. اطاعت بی چون و چرا از حاکم، حاکم ظالم باشد، گناهکار باشد، زناکار و لواط کار باشد. مهم این است که تو از این حاکم اطاعت کنی.

مسئله بعدی این که همیشه به بیعت با خلیفه وفا دار باشید ما کاری به خلافت سه خلیفه نداریم. علی ابن ابی طالب که امام اول و خلیفه اول ما است و خلیفه چهارم اقایان اهل سنت است چرا به بیعت از علی ابن ابی طالب که بیعت اسمانی داشت بیعت مردمی داشت چرا اقایان اصحاب وفادار نبودند؟ اصحابی که شما می‌گویید همه عدول هستند.

مسئله دیگر زمانی که برای تان می‌گوید اگر بیعت گرفته شد نفر دوم را بکشید مگر معاویه بر امام زمان و خلیفه زمانش خروج و قیام نکرد چرا معاویه را نکشتید؟ حالا چرا به او (رضی الله عنه) می گویید؟

بحث دیگر می‌گویند عقیده به جبر یعنی اگر معاویه به خلافت رسید نظر خدا بوده به این می‌گویند عقیده به جبر.

مسئله بعدی خروج بر حاکم مساوی با مرگ جاهلیت و کفر است. این‌جا ما سوال داریم اقایانی که آمدند جنگ صفیین و جنگ جمل را راه انداختند سرکار خانم عایشه و جناب اقای طلحه و زبیر این‌ها صحابه‌های اصلی بودند. آقا خروج بر امام زمان شان کردند خروج بر خلیفه برحق شان کردند حکم این‌ها چیست؟

آقایان وهابی به ما جواب بدهید این‌ها مگر علیه خلیفه زمان شان قیام نکردند؟ حکم این‌ها را می‌خواهید به ما چه بگویید که ما شیعیان راضی بشویم که لا اقل شما انصاف به کار بردید!

مجری:

طیب الله!

اقای بهادری:

امام حسین (سلام الله عليه) فرمود من اشرا و بطرا قیام نکردم من قیام می‌کنم تا دین جدم و سنت او را زنده کنم. چون امام حسین فهمیده بود که هیچ چیز از اسلام دیگر باقی نمانده است. اگر آقایان محبت کنند جواب ما شیعیان را بدهند ممنون و سپاسگزار می‌شویم و می‌دانم جواب داده نخواهد شد. همان طور که تا الان پاسخ ندادند. ببخشید مصدع اوقات شدم یا علی التماس دعا

مجری:

یا علی خدا حافظ شما، تشکر می‌کنم از جناب اقای بهادری از کرج که سوالات خودشان را متوجه انسان‌های بیدار کردند و این سوالات بی پاسخی که بارها پرسیده شده اما جوابی برای آن‌ها نیافتیم.

تماس بعدی جناب اقای رضایی از کرمانشاه پشت خط ارتباطی هستن سلام علیکم بفرمایید.

بیننده: (آقای رضایی از کرمانشاه – شیعه)

سلام و عرض ادب خدمت حضرت آیت الله قزوینی و حاج آقا مرعشی. من دو تا سوال از خدمت استاد داشتم. سوال اول این که در کتاب غیبت نعمانی باب چهارده روایتی از امام محمد باقر (سلام الله عليه) است می‌فرماید: روزی می‌بینیم که قومی در مشرق خروج کردند و خواستار حق هستند. بحث خروج عده ای شیعیان از مشرق زمین دوست دارم در مورد این رویت استاد توضیح بفرمایند که سند و دلالت این روایت چطوری است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

آدرس را بفرمایید غیبت نعمانی؟

اقای رضایی:

باب چهارده حدیث شماره 50 از امام باقر (سلام الله عليه)

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

متن عربیش را ندارید؟

اقای راضایی:

«كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ يَطْلُبُونَ الْحَقَّ»

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله روایت مشهور است.

مجری:

سوال دوم تان را بفرمایید.

آقای رضایی:

سوال دوم بنده در مورد زیارت آل یاسین و زیارت ناحیه مقدسه است. مثلا من دیدم دو تا از علما در شهر خودمان گفتند این زیارات سند درست و حسابی ندارند. خدا حافظ شما یا علی مدد خدا نگهدار!

مجری:

سلامت باشید تشکر از تماس تان، ان شاء الله همراه باشید با پاسخ سوالات تان در خدمت شما خواهیم بود.

تماس بعدی اقای «امیر از گلستان» پشت خط هستند سلام علیکم بفرمایید در خدمت تان هستیم.

بیننده: (آقای امیر از گلستان – شیعه)

سلام بر استاد گرانمایه و مجری محترم خدا قوت و ممنون از برنامه‌های خیلی خوب تان. چند تا سوال از استاد محترم داشتم سوال اول این داستان درست است که در حین سخنرانی امام علی مردی به امام علی اعتراض می‌کند و مالک اشتر او را زیر دست و پای خودش قرار می‌دهد ضربه می‌زند و می‌کشد.

سوال دوم این جریان درست است که خبر جعلی درست کردند که معاویه به کودکان شام روزها بره هدیه می‌کرد و شب‌ها توسط سربازان معاویه دزدیده می‌شد و به کودکان القا می‌کردند که امام علی (سلام الله عليه) دیشب منزل شما آمده و بره را با خودش برده.

سوال سوم آیا در زمان امام علی (سلام الله عليه) اختلاس، دزدی و رانت خواری بین مسئولین وجود داشت امام چه برخوردی با آن‌ها داشتند؟

آخرین سوال آیا امام علی در زمان خودش مالیات می‌گرفت یا خیر؟ چون من از کسی شنیدم می‌گفت امام علی (سلام الله عليه) در زمان خودش مالیات می گرفتند. ممنونم از شما خدا به شما قوت بدهد و از عوامل پشت برنامه هم تشکر می‌کنم خدا حافظ شما.

مجری:

سلامت باشید خدا نگهدار شما، اقا امیر که خیلی سریع چهار تا سوال که مختصر بود ولی پاسخ شان حتما مفصل خواهد بود را پرسیدید.

بیننده بعدی جناب اقای «احمدی از یاسوج» هستن سلام علیکم در خدمت تان هستیم بفرمایید

بیننده: (آقای احمدی از یاسوج – شیعه)

خدمت جنابعالی جناب اقای مرعشی و استاد بزرگوار حضرت آیت الله حسینی و عوامل محترم شبکه حضرت ولی عصر عرض سلام دارم. از جناب استاد یک سوال دارم شاید مرتبط با برنامه هم نباشد سوال این است در زمان رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منافقانی به سر دستگی عبدالله ابن ابی با بهانه‌های مختلف موجب دلسردی در بین لشکر اسلام می‌شدند و مردم را نسبت به جهاد در راه خدا دلسرد می‌کردند.

همچنین مسجدی که به نام مسجد ضرار معروف است بنا کردند اما درواقع یک پایگاهی برای فتنه‌گری و توطئه کردن و ضربه زدن به دین مبین اسلام بود. آقا رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) توسط وحی از نقشه شوم این منافقان دستور به تخریب آن مسجد داد. الان هم مثل این است که تاریخ تکرار شده است افرادی به نام مولوی و یا نفوذی که در بین مقلدین خود دارند به جای این که با قاطبه ملت بزرگی که بیش از هفت ماه است که هر شب در میدان و خیابان حضور دارند همراه شوند بلکه بر عکس کردار و رفتارشان مثل منافقین صدر اسلام است طوری حرف می‌زنند که باب میل دولت جنایتکار آمریکا و رژیم خونخوار و سفاک صهیونیستی است و خبر تیتر اول شبکه‌های معاند است عرض من این است که به چه علت دولت جمهوری اسلامی این همه مماشات و خویشتن داری به خود نشان می‌دهد و برخورد قاطع با چنین افرادی نمی‌کند که باعث اغتشاش و ناامنی مخصوصا در جنوب شرق می‌شوند. و صلی الله علی سیدنا محمد و آل محمد خداوند یار و نگهدار شما باشد.

مجری:

اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم، تشکر از جناب اقای احمدی از یاسوج که همراه ما بودند. حضرت استاد اقای رضایی از کرمانشاه ابتدا به روایتی از کتاب غیبت نعمانی و نسبت به ظهور قومی از مشرق در زمان متصل به ظهور سوال داشتن.

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون ظهور قومی از مشرق در زمان متصل به ظهور

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ابتدا روایت را داشته باشیم

«حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ أَخِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُمَرَ الْحَلَبِيِّ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ يَحْيَى بْنِ سَامٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ الْكَابُلِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (سلام الله عليه) أَنَّهُ قَالَ: كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ يَطْلُبُونَ الْحَقَّ فَلَا يُعْطَوْنَهُ ثُمَّ يَطْلُبُونَهُ فَلَا يُعْطَوْنَهُ فَإِذَا رَأَوْا ذَلِكَ وَضَعُوا سُيُوفَهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ فَيُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوهُ فَلَا يَقْبَلُونَهُ حَتَّى يَقُومُوا وَ لَا يَدْفَعُونَهَا إِلَّا إِلَى صَاحِبِكُمْ قَتْلَاهُمْ شُهَدَاءُ أَمَا إِنِّي لَوْ أَدْرَكْتُ ذَلِكَ لَاسْتَبْقَيْتُ نَفْسِي لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ»

الغيبة( للنعماني)؛ ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، محقق- مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: نشر صدوق، ص273، باب 14 حدیث 50

این روایت در حقیقت از روایات خیلی مبهم است. در کتاب «العدد القویه» برای مرحوم «علامه حلی» این‌ها به برادر علامه حلی تطبیق کردند که مراد از قوم من المشرق کذا و کذا به قولی حکومت را می‌خواهند نمی دهند دوباره و مرتبه دوم اقدام می‌کنند. این قضیه مربوط به قرن ششم و هفتم است علامه حلی متوفای 726 یا 728 است.

«علامه مجلسی» در کتاب «بحار الانوار» جلد 52 صفحه 243 حدیث 116 می‌گوید:

«لا يبعد أن يكون إشارة إلى الدولة الصفوية شيدها الله تعالى و وصلها بدولة القائم (سلام الله عليه)»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج52، ص243، حدیث 116

خیلی جالب است در قرن دوازدهم یعنی 1011 از دنیا رفته است. افراد زیاد از جمله علقه مضغه‌های که به خودشان تطبیق کردند با آن‌ها کار نداریم.

در زمان انقلاب هم حاج آقای «ری شهری» به حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه) تطبیق کردند. این که در آینده به چه کسی تطبیق بکنند نمی‌دانیم!

اين ها ىر حقيقت كلياتي است كه بيان شىه و از نظر سندی هم افرادی هستند که نمی‌شود به سند روایت خیلی استناد کرد. البته الان دقیق حضور ذهن ندارم در سندش احمد ابن محمد ابن سعید عقده از رجالیون زیدی است آقای خویی و این‌ها زیاد قبولش ندارند.

علی ابن حسن ابن فضال در سندش است ایشان جزء فطحی‌ها است این‌ها سیزده امامی هستند باز از پدرش حسن ابن علی ابن فضال ایشان هم جزء فطحی‌ها است. بعد احمد ابن عمر حلبی یا حلال است توثیق شده است.

حسین ابن موسی از روات مشترک است خیلی مشخص نیست. و معمر ابن یحیی و همچنین ابو خالد کابلی است اما سند خیلی دلنشین نیست مخصوصا که افراد فاسد المذهب مثل دودمان بنی فضال در سند روایت هستند یک مقدار قبول کردنش سخت است.

زیاد به قولی نمی‌شود روی این‌ها حساب باز کرد و اگر سند هم صد در صد صحیح باشد این‌ها را نمی‌شود تطبیق کرد. من بارها گفتم روایاتی که مربوط به علائم ظهور است به دوستان روحانی هم همیشه توصیه می‌کنم این‌ها را تطبیق نکنید. وقتی تطبیق می‌کنید درست در نمی‌آید عقائد جوان‌ها متزلزل می‌شود.

وقتی «ملک عبدالله» از دنیا رفت خیلی از اقایان از مشاهر گفتند دیگر فرج نزدیک است؛ چون روایت داریم وفات ملک عبدالله را به من بشارت بدهید من آمدن حضرت مهدی را بشارت بدهم الان دقیق نمی‌دانم شاید ده، پانزده سال است ملک عبدالله از دنیا رفته و از فرج هم هیچ خبری نیست.

لذا این‌ها را تطبیق کردن کار خیلی سخت است و حتی به نظر من خلاف شرع بین است می‌گوییم احتمال است باشد و احتمال هم است نباشد. وقتی واژه احتمال را آوردید اگر خلافش ثابت شد عقیده جوان‌ها بهم نمی‌ریزد.

مجری:

سوال دوم شان این بود زیارت آل یاسین و زیارت ناحیه مقدسه از توقیعات هستند چطور می‌توانند ارتباط شان را بسنجند؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون اعتبار زیارت آل یاسین و زیارت ناحیه مقدسه

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

توقیقات سندش صحیح است؛ چون واسطه خیلی زیاد نیست. غالب توقیقات زیارت آل یاسین چه مختصرش باشد که در «مفاتیح» آمده و چه مفصلش باشد در کتاب «بحار الانوار» جلد 102 و صفحه 92 آمده که چهار پنج صفحه است ظاهرا از نظر سند حدیث مشکلی ندارد.

آن چه که در ذهنم است سندا هیچ مشکلی ندارد مشکل هم داشته باشد دعا را رجائا می‌خوانیم البته من خودم زیارت آل یاسین را ورودا می‌خوانم زیرا در سند این‌ها یک نفر دو نفر بیشتر نیست اکثرا هم از ناحیه نواب اربعه صادر شده است و هیچ مشکل سندی آن چه که در ذهنم است ندارد.

مجری:

آقای امیر از گلستان چهار تا سوال پرسیدند یک این که در زمان حضرت اقا امیر المؤمنین (سلام الله عليه) آیا چنین جریانی صحیح است که فردی سوال پرسید و مالک اشتر او را توبیخ کرد و آن فرد را کشت!

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون قتل سائل از حضرت علی توسط مالک اشتر

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

من همچنین چیزی را ندیدم! مالک اشتر خیلی مؤدب‌تر از این است کسی بیاید از حضرت امیر سوال بپرسد مالک اشتر به خاطر سوال او را بکشد. بله اگر کسی به حضرت امیر جسارت کند برای امثال مالک (سلام الله عليه) قابل تأمل نیست.

باید دید از کجا نقل شده و سندش چه است و واقعا سندش درست است و یا درست نیست واقعیت دارد یا واقعیت ندارد.

مجری:

سوال بعدی شان مربوط به یک جریان تاریخی است ایا در شام داستانی که معروف شده بود معاویه بره به بچه‌ها هدیه می داد و بعد از آن‌ها می‌گرفت و می‌گفت علی آن‌ها را برده است این صحت دارد؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون هدیه دادن بره توسط معاویه به بچه‌ها...

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

این‌ از حرف‌های است که به قولی کنار کرسی می‌شینند درست می‌کنند یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچ کس نبود. بنده در هیچ کتاب معتبر ندیدم، بله از بزرگان و از منبری‌ها زیاد شنیدیم و در کتاب‌های که سند ندارد هم موجود است ولی یک روایتی که واقعا معتبر باشد مثلا در تاریخ اهل سنت و یا در تاریخ شیعه آمده باشد بنده ندیدم!

مجری:

دو سوال آخرشان هم مربوط به مدیریت اقتصادی حکومت حضرت آقا امیر المؤمنین (سلام الله عليه) است آیا مالیات می‌گرفتند و یا دزدی، اختلاس و فساد در حکومت ایشان بود؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون اخلاس، دزدی و فساد در حکومت حضرت علی(سلام الله عليه)

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

الی ما شاء الله در حکومت حضرت اختلاس بود حضرت افرادی را عزل می‌کردند و حتی افرادی را می‌گوید من تو را به اعتبار برادرت گذاشته بودم و به تو اعتماد کرده بودم، چرا چنین و چنان کردی؟

همچنین افرادی را توبیخ می‌کردند اموال شان را مصادره می‌کردند از امثال این‌ها زیاد داریم جمعیت و افراد همان افراد زمان خلفای ثلاثه بودند مخصوصا در زمان عثمان بگیر و ببند و بخور الی ما شاء الله بوده است که حضرت امیر می‌فرماید:

«فَإِنَّ هَذَا الدِّينَ قَدْ كَانَ أَسِيراً فِي أَيْدِي الْأَشْرَارِ يُعْمَلُ فِيهِ بِالْهَوَى وَ تُطْلَبُ بِهِ الدُّنْيَا»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ شريف الرضى، محمد بن حسين، هجرت - قم، چاپ: اول، 1414 ق، ص435، نامه 53

اين دین در دست اشرار اسیر بوده است که عمدتا مربوط به زمان عثمان است و این که حضرت این‌ها را عزل کرده و اموال را گرفته زیاد داریم و حتی یک جا دیدم فردی را دارد عزل می‌کند و خیلی آدم به ظاهر محترم است.

من عبارت را یک جا دیدم و بعد هرجا گشتم دیگر نتوانستم پیدا کنم شاید دوباره جستجو کنم بشود پیدا کرد حضرت فرمود اگر نبود که واجب است تو را توبیخ کنم، توبیخت نمی کردم این تعبیرا را حضرت دارد. می‌دانم توبیخ کردن تو از واجبات است اگر این نبود دست به توبیخ تو نمی‌زدم!

یعنی حضرت نسبت به کسانی که از طرف ایشان منصوب بودند این چنین سخت‌گیری می‌کردند.

یا آن خانم به نام «سوده» که از همدان آمد از والی آن قسمت شکایت داشت حضرت مشغول نماز بود حضرت نمازش را کوتاه تر کرد همان جا نامه نوشت و در آن نامه نوشت توسط این نامه تو را عزل کردم و فلانی را نصب کردم و نامه را هم به دست خود «سوده» که شاکی بود داد. یعنی حضرت در این حد نسبت به عزل و نصب حساس بود.

حضرت اگر یقین پیدا می‌کرد طرف راست می‌گوید در جا طرف را عزل می‌کرد حضرت نسبت به حقوق مردم و امور مالی حساس بود.

مجری:

سوال دیگر شان این بود آیا حضرت مالیات می گرفتند؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون گرفتن مالیات در حکومت حضرت علی (سلام الله عليه)

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

مالیات می‌گرفتند، البته نه مالیاتی که الان است هرکس سود کرد باید بدهد. مالیات عمومی مثل وجوهات شرعیه می‌گرفتن و زکات می گرفتن و مال حلال مخلوط به حرام را می گرفتند. اگر کسی گنج پیدا می‌کرد یک پنجمش را حضرت تصرف می‌کرد.

یا در دریا غواصی می‌کردند مروارید و این‌ها پیدا می‌کردند حضرت یک پنجمش را تصرف می‌کرد. در این مورد روایات صریح هم داریم.

مجری:

آقای احمدی از یاسوج یک تطبیقی بین زمان حضرت آقا رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) و برخوردشان با منافقانی که آمدند مثل مسجد ضراری را ساختند حضرت با آن‌ها برخورد کردند و الان پایگاههای که به نام مذاهب دیگر چه بسا ساخته می‌شود اما مسجد ضرار برای حکومت اسلامی می‌شود چرا دولت و حکومت با این‌ها مماشات می‌کند و این کسانی که باعث اغتشارات و ناامنی می‌شوند؟

ü      پاسخ به سوال بیننده پیرامون مماشات حکومت با منافقین زمان

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

دقیق متوجه نشدم منظورشان چه است! اما هر دولتی که می‌آید از یک جبهه و جناحی می‌آید، تلاش می‌کنند هوای جناح شان را داشته باشند. الان کسانی که در رأس حکومت بودند کاری کردند که بعد از حکومت جزء منفورترین انسان‌های جامعه شدند.

الان این‌ها در راهپیمایی‌های مثل روز قدس که جمعیت میلیونی می‌آید و راهپیمایی بیست و دوم بهمن جرأت نمی‌کنند در وسط مردم بیایند. این نشان می‌دهد که خودشان در دوران حکومت شان یک کارهای کردند و بعد از حکومت شان یک کارهای کردند که جزء منفورترین انسان‌ها در جامعه شدند.

ما در یک جلسه ای گفتیم جناب اقای پزشکیان عزیز دقت کنند ما الان نه تا رئیس جمهور داشتیم دو نفرشان که شهید شد شهید رجایی و شهید رئیسی، ما از ایشان خواستیم جناب اقای پزشکیان عزیز ان شاء الله کاری کنید که بعد از دوران ریاست جمهوری محبوب‌ترین انسان‌ها باشید.

همان طور که الان دارید در میان مردم حاضر می‌شوید صحبت می‌کنید مردم به شما عشق می‌ورزند به شما علاقه دارند و دعایتان می‌کنند امیدواریم که ان شاء الله بعد از دوران ریاست جمهوری این محبوبیت همچنان داشته باشید.

حداقل دومین رئیس جمهوری باشید که بعد از دوران ریاست جمهوری محبوب دل مردم باشید و در راهپیمایی‌ها و در مجامع عمومی حضور پیدا کنید. ما دعای تان می‌کنیم.

مجری:

ان شاء الله به همین صورت باشد و عاقبت بخیری برای همه و سر افرازی اسلام و مسلمین.

حضرت استاد تشکر می‌کنم از محضرتان استفاده کردیم و همچنین تشکر می‌کنم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی ما را همراهی کردید ان شاء الله موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!