برنامه ام ا لائمه – 08 09 1402 (قسمت هفتم)

عنوان برنامه: ویژه برنامه (ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها) کلیدواژه: فاطمیه؛ حضرت زهرا (سلام الله علیها)؛ هجوم؛ گریه پیامبر (صلی الله علیه واله وسلم)؛ منع ارث؛ غصب حق؛ کتاب کامل الزیاره؛ حق اهل بیت (علیهم السلام)؛ کتک زدن حضرت؛ بیعت؛ سقیفه؛ آتش زدن خانه!

استاد: اقای دکتر سید محمد حسینی

مجری: آقای علی اسماعیلی

مجری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

یا فاطمه ای منشأ خیر و برکات * حب تو بود قبولی صوم و صلاة

فرمود نبی خدا گناهش بخشد * هر کس که برای تو فرستد صلوات

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَة وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ سِرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم! السَّلَامُ عَلَى الْمَهْدِيِّ الَّذِي وَعَدَ اللَّهُ بِهِ الْأُم السَّلَامُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْأَيَّام،‏ یا بقیة الله آجرک الله!

سلام عرض می‌کنم خدمت شما دوستان عزیز، همراهان گرانقدر شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)، برنامه زنده ام الائمه تقدیم حضور شما می‌شود اخرین برنامه ای است که در این شب‌ها توفیق داریم خدمت شما باشیم، عرض تسلیت و تعزیت به مناسبت ایام فاطمیه و شهادت غریبانه و مظلومانه حضرت صدیقه طاهره فاطمه شهیده (سلام الله علیها) خداوند عزیز را شاکریم که امسال هم زنده هستیم لباس مشکی می پوشیم عزادار حضرت مادر هستیم ان شاء الله در این ساعات و روزها که نفس می کشیم مورد دعای حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) قرار بگیریم!

مورد دعای حسنین و زینبین، مورد دعای نبی مکرم و معظم و وجود نازنین امیر المؤمنین و آقا جان مان حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

 هر شب در برنامه ام الأئمه توفیق داریم در خدمت یکی از دوستان و اساتید و کارشناسان مورز شبکه باشیم مباحثی که تقدیم حضور شما می شود امیدوارم که مورد عنایت و مورد توجه شما قرار بگیرد.

امشب هم به صورت خاص و ویژه در خدمت برادر عزیز و بزرگوارمان دکتر حسینی هستیم سلام علیکم و رحمة الله عرض تسلیت و تعزیت خیلی خوش آمدید.

استاد حسینی:

و علیکم السلام و رحمة الله بنده هم خدمت شما و بینندگان عزیز و ارجمند عرض سلام و تسلیت دارم بابت فرا رسیدن این ایام؛ ان شاء الله خداوند روزی عزاداری های ما برای حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) را تعجیل در ظهور فرزند ایشان قرار بدهد ان شاء الله

مجری:

دوستان عزیز بیننده شب های گذشته خدمت تان عرض کردم امشب هم عرض می کنم بویژه عزیزان اهل سنت ما، مخاطبینی که به دنبال حقیقت هستند آیا حضرت زهرای مرضیه شهید شدند؟ آیا به خانه ایشان هجوم صورت گرفت؟ آیا مضروب شدند؟ آیا شهید شدند؟ این ها برخی از سوالات و شبهاتی است که ممکن است در ذهن بعضی افراد ایجاد بشود.

ما به عنوان شیعه، به عنوان محب، به عنوان ارادتمند حضرت زهرای مرضیه هیچ وقت برای مان شک و شبهه ای هم ایجاد نشده است. این یک سری چیزهای قطعی است که سال های سال به آن اعتقاد داریم نه این که از روی احساسات بلکه بر اساس تاریخ مسلم، بر اساس آن چه که اتفاق افتاد بر اساس نقل دقیق، صحیح و موثقی که از ائمه و از سایر بزرگان به دست ما رسید برای مان یقین است.

منتها دوستان عزیزی که شاید ممکن است اهل سنت باشند یا مذاهب دیگر باشند و برای شان سوال باشد ان شاء الله برنامه امشب را با دقت ببینید گوش بدهید حتماً دست تان پر خواهد شد از مطالبی که ارائه خواهد شد.

آقای دکتر حسینی! یکی از مباحثی که مطرح است بحث هجوم به خانه حضرت زهرا (سلام الله علیها)، بحث مضروب شدن حضرت، بحث شهادت حضرت برای شروع آیا در این زمینه ها، به صورت تخصصی بحث کتاب، بحث مقاله یا بحث کارهای فرهنگی باشد کار شد یا خیر؟

استاد حسینی:

در خصوص این مسئله به خاطر این که هم ابعاد تاریخی و هم ابعاد اعتقادی کلامی مهمی دارد یعنی منحصر در بازخوانی یک واقعه ای که رخ داده است نیست. بحث عدالت برخی و یا عدم عدالت شان این جا مطرح می شود و مباحث دیگر یعنی ریشه بسیاری از اعتقادات باید قرار بگیرد.

مسئله، مسئله کوچکی نیست بحث به شهادت رساندن تنها فرزند پیامبر اسلام است آن هم در همان منطقه ای که پیامبر مبعوث شده است اگر کسی اعتقاد به وقوع این واقعه داشته باشد و حتی جز از وقوعش یعنی حتی در تهدید خیلی از اتفاقات باید متفاوت نسبت به آن نگاه بشود. در این زمینه، کتاب های متعددی نوشته شده است.

اما یکی از بهترین کتاب ها و آثاری که به صورت خاص نسبت به این مسائل و اتفاقاتی که در قضیه هجوم اتفاق افتاد پرداخت کتاب مأساة الزهراء (سلام الله علیها) نوشته علامه جعفر سید مرتضی عاملی در نرم افزار مکتبه اهل بیت هم هست عزیزانی که این نرم افزار را دارند می توانند مراجعه بفرمایند متن را ببینند.

در این کتاب چند تا خلفیات مأساة الزهرا دارد و کتاب های مختلفی هم از جانب ایشان به عنوان پشتوانه و مبین عباراتش نوشته شد نسبت به مسئله خیلی خوب پرداخته شده است. جایگاه علامه سید جعفر مرتضی عاملی سر جای خودش به شخصه ارادت ویژه ای نیست به ایشان داشتم و دارم.

این پژوهش و تحقیق هنوز جای کار دارد درست است که ایشان معاصر ما است. درست است خوب جمع آوری و خوب باب بندی شد خوب تحلیل شده اتفاقات از لحاظ بحث ادبیات، رجال خوب پرداخته شده است با این وجود انگار برخی از مصیبت های که برای اهل بیت (علیهم السلام) در طول تاریخ اتفاق افتاد مثل فضائل شان؛ خداوند اراده کرده است این ها به دست ما برسد.

یعنی با این همه فیلترهای تاریخی که وجود داشت با این همه حب و بغض های متعددی که برای نقل این ها جریان سازی می کرد و مانع نقل شان می شد. همان طور که فضائل امیر المؤمنین علی (علیه السلام) از لا به لای این همه موانع مختلف به دست ما رسیده است این مصیبت ها هم با حجم قابل توجهی به نسبت این موانع به دست ما رسیده است.

علامه سید جعفر مرتضی عاملی در جلد 2 این کتاب روایات اهل بیت (علیهم السلام) را در این خصوص جمع آوری کرده است. چون مهم است اگر ببینیم روایاتی از وجود مقدس معصوم (علیهم السلام) داریم دیدگاه ویژه ای باید نسبت به آن داشته باشیم متفاوت با یک گزارش تاریخی است. ایشان یک سری روایات را از نبی مکرم اسلام، از امیر المؤمنین، از امام حسن مجتبی، از امام سجاد (علیه السلام) از امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) از امام موسی کاظم از امام رضا، امام جواد، امام حسن عسکری (علیهم السلام) در این جا نقل کردند.

آن جا که لازم بود تحلیل کردند نیاز به بحث سندی بود انجام دادند اما بحث خیلی مفصل تر از این بخش و باب چند ده صفحه است. سعی کردم مدتی است وقت بگذارم این ها را تکمیل کنم آن چه که در یک سری منابع آورده نشده به آن اضافه کنیم و این ها را در کنار بقیه مطالبی که ایشان آورد مطرح بکنیم.

ان شاء الله بتوانیم در این برنامه آن چه که جمع آوری و در موردش بحث کردیم به بینندگان عزیز ارائه بدهیم.

مجری:

ان شاء الله بحث خیلی خوبی است در واقع می خواهیم امشب به پیش بینی یا به علم غیب نبی مکرم و معظم بپردازیم که ایشان قبل از این که، این حادثه رخ بدهد و اتفاق بیافتد به این مباحث اشاره کردند. یعنی در زمان حیات شریف شان از زبان خودشان این مباحث مطرح شده است. هم بحث هجوم به خانه حضرت زهرا، هم مضروب شدن و هم بحث شهادت ایشان؛ آقای حسینی عزیز در خدمت هستیم.

استاد حسینی:

در فاطمیه گذشته در همین استودیو موضوع برنامه ای که داشتم شهادت، مسئله مظلومیت، هجوم به منزل وحی و شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) بر اساس روایات و کلام امیر المؤمنین علی (علیه السلام) بود به عنوان یک کسی که امام، معصوم و شاهد است خودش درگیر ماجرا است از امیر المؤمنین روایات متعددی به ما رسیده است.

اشاره ای می کنم و بعد بحث خودم را ادامه می دهم به دو تا از سندهای که آن موقع برای بینندگان عزیز و ارجمند قرائت کردم. ابتدای برنامه روایات معتبری را بیاورم بعد بقیه روایات ما به عنوان شواهد دیگری نسبت به این روایات است. در کتاب امالی شیخ صدوق (اعلی الله مقامه الشریف) این کتاب املای آقای شیخ صدوق است و شاگردان در زمان حیات ایشان نوشتند.

روایاتی بر اساس این چاپ صفحه 134 آوردند از حسن ابن ولید تا این که امیر المؤمنین علی (علیه السلام)، حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) و حسنین (علیهما السلام) نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستند. پیامبر خدا به معصومین (علیهم السلام) نگاه می کنند و گریه می کنند سوال شد (مَا يُبْكِيكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ...)

«حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ جَمِيعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى بْنِ عِمْرَانَ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: بَيْنَا أَنَا وَ فَاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) إِذِ الْتَفَتَ إِلَيْنَا فَبَكَى فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَبْكِي مِمَّا يُصْنَعُ بِكُمْ بَعْدِي فَقُلْتُ وَ مَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبْكِي مِنْ ضَرْبَتِكَ عَلَى الْقَرْنِ وَ لَطْمِ فَاطِمَةَ خَدَّهَا»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص 134

یا رسول الله این گریه شما علتی دارد؟ شما هر کاری می توانید متناسب با وحی است

(وَمَا ينْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْي يوحَى)

و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی ‌گويد! آنچه می ‌گويد چيزی جز وحی که بر او نازل شده نيست!

سوره نجم (53): آیات 3 و 4

پیامبر اسلام فرمودند یاد اتفاقاتی افتادم که بعد از من برای شما رخ می دهد و نمونه های این اتفاقات چیست؟ «وَ مَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبْكِي مِنْ ضَرْبَتِكَ عَلَى الْقَرْنِ» این اتفاقات به صورت جز تکرار و گفته می شود گریه می کنم بر آن ضربتی که بر سر مطهر امیر المؤمنین علی (علیه السلام) می خورد «وَ لَطْمِ فَاطِمَةَ خَدَّهَا» و سیلیی که به صورت حضرت زهرا (سلام الله علیها) می خورد.

این روایت را شیخ صدوق آوردند سند روایت، کتاب تاریخ چهارده معصوم کتاب جلاء العیون از علامه مجلسی (اعلی الله المقامه الشریف)، ایشان در کتاب مرآة العقول نشان دادند حد سخت گیری شان در مورد یک روایت به چه شکل و به چه حد است؟ ایشان در این کتاب این گونه نوشتند همچنین به سند معتبر از امیر المؤمنین روایت کرده است که آن حضرت فرمود روزی من و فاطمه، حسن و حسین (علیهم السلام) در خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نشسته بودیم.

حضرت نگاه کردند و گریه کردند با همان کیفیت ایشان همان ادامه را دارد چه اتفاقاتی می افتد تپانچه سیلی که بر روی فاطمه خواهند زد. علامه مجلسی فرمود به سند معتبر این چاپ بر اساس تاریخ زندگی چهارده معصوم است این چاپ هم همان چاپ قدیمی است به سند معتبر از حضرت امیر المؤمنین (صلوات الله علیه) روایت کرده است که آن حضرت فرمود و ادامه روایت با همان کیفیت و تپانچه ای که بر روی فاطمه خواهند زد.

یعنی پیامبر اسلام با استفاده از علم غیبی که خداوند در اختیار ایشان قرار داده بود فرمودند چه اتفاقاتی رخ خواهد داد، عزاداری و گریه هم بر این اتفاقات کرده بودند یکیش بحث حضرت زهرا (سلام الله علیها) و این با سند معتبر نقل شده است.

مجری:

واژه تپانچه یعنی چه؟

استاد حسینی:

به معنای سیلی است

مجری:

در عرف الان تپانچه معمولاً به کلت، اسلحه و ... به کار می رود چطور در این واژه آمده است؟

استاد حسینی:

واژه عربیش به معنای لطم آمده است این جا به خاطر آن ضربه ای زده چون برنامه است نخواستم ورود پیدا بکنم. شدت زیادی دارد!

مجری:

یعنی اگر ضربه با شدت زیاد باشد این واژه به کار می رود؟

استاد حسینی:

معمولاً تپانچه جایی استفاده می شود که شدت، جراحت هم به جای می گذارد. علامه سید جعفر مرتضی عاملی در کتاب مأساة الزهرا ایشان همین تعبیر را از علامه مجلسی نقل می کنند

«ووصف المجلسي إسناد هذه الروایة بأنه (معتبر) فراجع»

آدرس را هم دادند در جلاء العیون عبارت را آوردند و سند معتبر است بحثی در آن نیست علامه مجلسی تصحیح کردند علامه سید جعفر مرتضی عاملی نقل تصحیح را انجام دادند. شیخ صدوق هم به عنوان نیکی از اصحاب ما که جایگاهش مشخص و واضح است این روایت را نقل کردند. روایت دیگری هم هست قبلاً چون خواندم نمی خواهم به آن بپردازم.

روایت دیگری است که امیر المؤمنین نوشته اند آن چه که پیامبر فرموده اند و یکی از آن ها بحث جراحت برداشتن حضرت زهرا (سلام الله علیها) بر اساس قضیه هجوم و در ادامه هم به کربلاء اشاره شده است که امیر المؤمنین علی (علیه السلام) می خواندند و ابن عباس هم گریه می کرد با هم گریه می کردند که پیامبر این گونه فرموده است این اتفاقات می افتد و به کربلاء ختم می شود.

همچنین روایتی با سند معتبر نقل شده است بحث بعدی آیا محدود به همچنین روایتی است فقط همین روایت در کتب شیعه وجود دارد؟ نخیر، وقتی شروع کردم این روایات را جمع آوری کردم جدای از آن چه که جمع آوری شده بود دیدم دریایی از عبارات در این خصوص وجود دارد. همین قسمت برنامه خدمت شما هستم دارم مطالب را عرض می کنم بنایم بر این بود امیر المؤمنین را در این قسمت گفتم همه معصومین را در این قسمت بگویم.

دیدم اسناد خیلی زیاد است اصلاً امکان این وجود ندارد بخواهم تیتر وار این ها را بخوانم، اشاره بکنم و در موردش توضیح بدهم که به چه شکل است آن چه که در کتب ما آمده است.

 روایت دیگری از نبی مکرم اسلام در کتاب امالی شیخ صدوق در باب اخبار رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بر اساس آن چه که بر اهل بیت (علیهم السلام) اتفاق خواهد افتاد.

نقلی است که از پیامبر نقل شده است چون برخی از این روایات، روایاتی است که پیامبر مستقیم فرمودند برخی از این ها خبری است که جبرئیل به خاطر تعبیر روایت برای پیامبر آمده است. این بخش در مورد حضرت زهرا (سلام الله علیها) است

«وَ أَنِّي لَمَّا رَأَيْتُهَا ذَكَرْتُ مَا يُصْنَعُ بِهَا بَعْدِي كَأَنِّي بِهَا وَ قَدْ دَخَلَ الذُّلُّ بَيْتَهَا وَ انْتُهِكَتْ حُرْمَتُهَا وَ غُصِبَتْ حَقَّهَا وَ مُنِعَت إِرْثَهَا وَ كُسِرَ جَنْبُهَا [وَ كُسِرَتْ جَنْبَتُهَا] وَ أَسْقَطَتْ جَنِينَهَا وَ هِيَ تُنَادِي يَا مُحَمَّدَاهْ فَلَا تُجَابُ وَ تَسْتَغِيثُ فَلَا تُغَاثُ فَلَا تَزَالُ بَعْدِي مَحْزُونَةً مَكْرُوبَةً بَاكِيَةً تَتَذَكَّرُ انْقِطَاعَ الْوَحْيِ عَنْ بَيْتِهَا مَرَّةً وَ تَتَذَكَّرُ فِرَاقِي أُخْرَى وَ تَسْتَوْحِش إِذَا جَنَّهَا اللَّيْلُ لِفَقْدِ صَوْتِيَ الَّذِي كَانَتْ تَسْتَمِعُ إِلَيْهِ إِذَا تَهَجَّدْتُ بِالْقُرْآنِ ثُمَّ تَرَى نَفْسَهَا ذَلِيلَةً بَعْدَ أَنْ كَانَتْ فِي أَيَّامِ أَبِيهَا عَزِيزَةً فَعِنْدَ ذَلِكَ يُؤْنِسُهَا اللَّهُ تَعَالَى‏‏»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص 113

وقتی که حضرت زهرا (سلام الله علیها) را می بینم یاد آن اتفاق می افتم که بعد از منِ پیامبر بر حضرت رخ می دهد. «كَأَنِّي بِهَا وَ قَدْ دَخَلَ الذُّلُّ بَيْتَهَا»، «ذُل» را نمی دانم چه ترجمه کنم که در شأن حضرت باشد و درست منتقل بشود یعنی دست کم گرفتن، خاری وارد منزل حضرت می شوند. «وَ انْتُهِكَتْ حُرْمَتُهَا» حضرت زهرا (سلام الله علیها) هتک حرمت می شود با آن ورودی که نسبت به منزل شان می شود.

«وَ غُصِبَتْ حَقَّهَا وَ مُنِعَت‏ إِرْثَهَا» و ارث ایشان منع می شود «وَ كُسِرَ جَنْبُهَا [وَ كُسِرَتْ جَنْبَتُهَا]» پهلوی حضرت می شکند پیامبر فرمود یک نکته این جا عرض بکنم در بحث شکستن معمولاً در روضه ها و عبارات این است که پهلوی حضرت شکست در حالی که بر اساس یکی از نسخه ها در امالی شیخ صدوق در پاورقی شماره 2 در برخی از نسخه ها و نسخه دیگر آمده است «جَنْبَتُهَا یا جَبینُها»

احتمالاً به این معنا می توانیم برداشت بکنیم یعنی دو پهلوی حضرت می شکند در شرایط و اتفاقات ظاهراً ضربت از یک سمت نبود بدن گرفتار می شود هر دو پهلو می شکند. آن نسخه هم وجود دارد «وَ أَسْقَطَتْ جَنِينَهَا» حضرت سقط جنین می کنند در حالی که «وَ هِيَ تُنَادِي» حضرت زهرا (سلام الله علیها) من را صدا می زند «يَا مُحَمَّدَاهْ فَلَا تُجَابُ وَ تَسْتَغِيثُ فَلَا تُغَاثُ» اما هیچ کس به حضرت در آن عالم ظاهر کمک نمی کند و استغاثه می کند اما کسی از مردم کمکش نمی کند اما بعد از این اتفاق «فَلَا تَزَالُ بَعْدِي مَحْزُونَةً مَكْرُوبَةً بَاكِيَةً» علت گریه حضرت زهرا (سلام الله علیها) بعد از قضیه هجوم همین مسئله است مکروب بودن و محزون بودن ایشان است.

خیلی جالب است تعابیری که این جا آمد جای دیگری در مورد ابی عبد الله (علیه السلام) داریم موقعی که حضرت قمر بنی هاشم را در روز عاشوراء از دست داد شکست «باکیاً» حضرت محزون شد.

بحث قضیه وحی پیش می آید موضوعش مفصل است. اما «فَعِنْدَ ذَلِكَ يُؤْنِسُهَا اللَّهُ تَعَالَى» حضرت زهرا (سلام الله علیها) هیچ کس را ندارد خدا تنهایش نمی گذارد. خود خداوند انیس حضرت زهرا (سلام الله علیها) می شود و آن رفت آمد ملائکه و اخباری که به حضرت می رسد این هم یک روایت از زبان پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) در مورد اتفاقاتی که برای حضرت زهرا (سلام الله علیها) می افتد.

اما در کتاب کامل الزیارات این قدر اعتماد نسبت به راویان وجود دارد و در مقدمه، نویسنده تأکید بر این مسئله می کند بسیاری از رجالیون یک منبع برای توثیقش می دانند. یعنی اگر طرف را مجهول بدانند حداقلش کثرت این که از یک راوی به تعداد متعددی روایت نقل شد همین را دلالت بر موثق بودن آن می دانند.

یک دوره ای که صرف نقل بود یعنی از یک راوی، یک بار یک روایت از او در کامل الزیارات نقل شده بود او را دلالت بر توثیق می دانستند. برایم عجیب است چرا این روایت ها معروف نیست و مشهور نشده است؟

مجری:

معمولاً وقتی بحث کامل الزیارات مطرح می شود ذهن ها به سمت زیارت امام حسین می رود فکر می کنیم تنها روایات زیارت امام حسین و رفتن برای زیارت و این جوری چیزها است. در حالی که مباحث دیگری در این کتاب است.

استاد حسینی:

بله از بقیه اهل بیت (علیهم السلام) هم روایاتی دارد از جمله این روایت؛ مسائلی است که این جا نقل می شود و مصائبی که رخ خواهد داد و صبری که امیر المؤمنین و پیامبر می کنند در مقابل اتفاقاتی که قرار است به وقوع بپیوندد و خبر غیبی که به پیامبر می رسد.

«وَ أَمَّا ابْنَتُك‏ فَتُظْلَمُ وَ تُحْرَمُ وَ يُؤْخَذُ حَقُّهَا غَصْباً الَّذِي تَجْعَلُهُ لَهَا وَ تُضْرَبُ وَ هِيَ حَامِلٌ وَ يُدْخَلُ عَلَيْهَا وَ عَلَى حَرِيمِهَا وَ مَنْزِلِهَا بِغَيْرِ إِذْنٍ ثُمَّ يَمَسُّهَا هَوَانٌ وَ ذُلٌّ ثُمَّ لَا تَجِدُ مَانِعاً وَ تَطْرَحُ مَا فِي بَطْنِهَا مِنَ الضَّرْبِ وَ تَمُوتُ مِنْ ذَلِكَ الضَّرْبِ قُلْتُ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ- قَبِلْتُ يَا رَبِّ»

كامل الزيارات؛ نویسنده: ابن قولويه، جعفر بن محمد، ناشر: دار المرتضوية، محقق/ مصحح: امینی، عبدالحسین، ص333

اما دختر تو مورد ظلم قرار می گیرد یکی یکی از پیامبر اسلام و امیر المؤمنین تأیید بر صبر گرفتند. یعنی آن روز الستی که همه آن جا آمدند «قالوا بلیٰ» گفتند انگار برای پیامبر و امیر المؤمنین به صورت ویژه در مورد ماجرای هجوم، ماجرای شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) و ماجرای کربلاء در همین دنیا تکرار می شود و حق حضرت زهرا (سلام الله علیها) غصب می شود همان حقی که توی پیامبر برای او قرار دادی.

در حالی که حضرت زهرا (سلام الله علیها) باردار هستند مورد ضرب و شتم قرار می گیرند «وَ يُدْخَلُ عَلَيْهَا وَ عَلَى حَرِيمِهَا وَ مَنْزِلِهَا بِغَيْرِ إِذْنٍ» سرشان را پایین می اندازند بدون اذن و اجازه این گونه هتک حرمت می کنند وارد منزل حضرت زهرا (سلام الله علیها) می شوند. و این ذلت به این شکل وارد منزل می شود و مانعی هم برایش وجود ندارد مردم هم کمک نمی کنند و سقط می شود آن چه که حضرت زهرا (سلام الله علیها) در شکم دارد.

«مِنَ الضَّرْبِ وَ تَمُوتُ مِنْ ذَلِكَ الضَّرْبِ» علت شهادت و فوت حضرت زهرا (سلام الله علیها) همین ضربه ای است که بدن مطهر حضرت زهرا (سلام الله علیها) وارد می شود «قُلْتُ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ- قَبِلْتُ يَا رَبِّ» به خداوند عرض کردند پذیرفتم و صبر بر این مصیبت ها می کنم.

از امیر المؤمنین هم بر اساس این صبر داریم. صبر برای اهل بیت (علیهم السلام) که مقامی بالاتر از انبیاء‌ الهی داشتند باید خیلی بالاتر از صبر حضرت ایوب باشد. این روایت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در کامل الزیارات است ولی معروف نیست.

 نمونه دیگر البته در چند جا آمده است یکی از جاها تفسیر فرات کوفی، صفحه 172 است توصیفات فرات کوفی چه وضعیتی دارد بماند اما قدمت مشخص است. فرات کوفی – وفات 352 یا 353 اواسط قرن چهارم ایشان هم عبارتی را می آورد در تفسیر خودشان نقل می کند در تاریخ داریم هم روایت داریم هم در تفسیر داریم چه کار خواهد کرد خداوند به کسی که به شهادت می رساند فرزندان تو و تو را حضرت زهرا (سلام الله علیها) این هم یک عبارت دیگر.

در کتاب تفسیر فرات کوفی در جاهای دیگری هم این مسئله آمده است ایشان در ذیل تفسیرشان این را بیان می کنند.

آیا باز روایتی داریم یا نداریم؟ تعابیر بعضی از این عبارت این قدر سخت آدم نمی داند چطوری بخواند؟ مسئله در مورد یک خانم اتفاق افتاده است جدای از عصمت ایشان، جدای این که ناموس رسول خدا است حقیقتاً قبل از برنامه یک جاهایی مانده بودم چطوری برخی از این ها را بخواهم در برنامه ترجمه بکنم؟

روایتی است برای ادامه رضایت گرفتن و جبرئیل آمده اند و مکالمه ای رخ داده است و خبری است که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می رسد.

«وَ اعْلَمْ يَا عَلِيُّ أَنِّي رَاضٍ عَمَّنْ رَضِيَت‏ عَنْهُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ وَ كَذَلِكَ رَبِّي وَ مَلَائِكَتُهُ يَا عَلِيُّ وَيْلٌ لِمَنْ ظَلَمَهَا وَ وَيْلٌ لِمَنِ ابْتَزَّهَا حَقَّهَا وَ وَيْلٌ لِمَنْ هَتَكَ حُرْمَتَهَا وَ وَيْلٌ لِمَنْ أَحْرَقَ بَابَهَا»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج22، ص485

من رضایت دارم از آن چه که تو راضی می شوی «رَضِيَت‏ عَنْهُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ» از آن چه که حضرت زهرا (سلام الله علیها) راضی می شود روایتی که در کتب شیعه و اهل سنت است که خداوند و پیامبر راضی می شوند به رضایت حضرت زهرا (سلام الله علیها) و غضبناک می شوند بر غضب ایشان!

 «وَ كَذَلِكَ رَبِّي وَ مَلَائِكَتُهُ» ملائکه و خداوند هم بر همین روال هستند رضایت شان با رضایت حضرت یکی است. «يَا عَلِيُّ وَيْلٌ لِمَنْ ظَلَمَهَا» وای به حال کسی که در حق حضرت زهرا (سلام الله علیها) ظلم بکند «وَ وَيْلٌ لِمَنِ ابْتَزَّهَا حَقَّهَا» وای به کسی که از حضرت زهرا (سلام الله علیها) حق خوری بکند. «وَ وَيْلٌ لِمَنْ هَتَكَ حُرْمَتَهَا» وای به حال کسی که بخواهد حضرت زهرا (سلام الله علیها) را هتک حرمت بکند. این جا جزئی تر می شود «وَ وَيْلٌ لِمَنْ أَحْرَقَ بَابَهَا» وای به حال کسی که درب منزل حضرت زهرا (سلام الله علیها) را به آتش بکشد.

چرا باید این قدر به صورت خاص و ویژه در این روایت اشاره به آتش زدن درب بشود؟ این چه کُدی است مشخص است همین الان هم داریم از نمادها استفاده می کنیم از درب سوخته استفاده می کنیم. آتش بر درب نمادی از مظلومیت، شهادت، غصب فدک، سقط جنین، جراحات حضرت و غضب حضرت است.

در آسمان ها این ها نماد بود «وَ وَيْلٌ لِمَنْ أَحْرَقَ بَابَهَا» مسئله ای است که به وقوع می پیوندد اگر کسی بخواهد بگوید وای به حال کسی که به فلانی ظلم بکند. به صورت ویژه اشاره کردن به درب منزل ندارد مگر درب منزل چند نفر در تاریخ آتش گرفت بخواهیم همچنین مثالی استفاده بکنیم؟ مشخص است این جا دیگر مثال نیست به صورت واضح مصداق است.

مجری:

یک سوال بپرسم ممکن است برای مخاطب هم این سوال باشد این روایات از پیامبر است پیامبر (صلوات الله علیه و آله) در خانه نرفتند تنها برای امیر المؤمنین بگویند والا قاعدتاً به ما نمی رسید یک سری راویانی این ها را شنیدند. سوالم این هست آیا به مردم آن دوره این نقل ها و مطالب پیامبر رسید یا نه؟ یعنی عامه مردم آیا این مطالب را می دانستند یا نه؟ این نقل ها را از زبان پیامبر شنیدند یا نه؟

استاد حسینی:

روایات کلی در خصوص ممانعت از ظلم بر حضرت زهرا (سلام الله علیها) داریم طبیعتاً عمومی است سیاق خیلی از روایات هم نشان دهنده این است که در عموم نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند. برخی از این روایت ها، روایت های خاص اهل بیتی است یعنی در فضای منزل، امام مشخص کرد چه کسانی آن جا بودند؟

حسنین (علیهم السلام)، حضرت زهرا (سلام الله علیها)، امیر المؤمنین و پیامبر بودند این را فرمودند چون به صورت خاص نیازی به مردم بگوییم مثلاً درب منزل حضرت زهرا (سلام الله علیها) را بعد از من به آتش نکشید چه کاری است به صورت کلی قاعده گذاشته می شود. ظلم نکنید، حقش را غصب نکنید این روایات چگونه از داخل منزل آمدند، نقل شدند به دست ما رسیدند؟

بسیاری از این ها از طریق اهل بیت (علیهم السلام) است که بعد از امیر المؤمنین زندگی کردند مثلاً امام صادق (علیه السلام) از پدران شان از امیر المؤمنین نقل می کنند که این سخن گفته شد و به گوش این ها رسیده است.

نکته بعدی مسلئه ای است که برخی از مردم و اصحاب در آن جا حاضر بودند. این سوال را شما فرمودید برای نمونه بخواهم از این ها یاد کنم تیتروار بگویم حضرت سلمان فارسی در برخی از این نکات بودند و خودشان ناقل هستند. عبد الله ابن عباس بوده است. عباس عموی پیامبر در برخی از این ها بوده است. برخی از این ها را امام حسین (علیه السلام) در آن جلسات بودند نقل کردند.

مثلاً خطبه امیر المؤمنین علی (علیه السلام) در خصوص آن چه که بر حضرت زهرا (سلام الله علیها) گذشت را امام حسین (علیه السلام) نقل کردند. و این بعدا نقل شده است و نیازی نیست که حتما در آن دوره هجوم اتفاق افتاده باشد، امام حسین (علیه السلام) تا سال 61 هجری در قید حیات ظاهری هستند دیگر که ان شاء الله در فرصت بعدی نقل می کنم، یعنی هم افرادی که در آن دایره خاص بودند نقل کردند و هم ائمه ای که بعدا آمدند و آن ها آمدند برخی از این ها را گفتند اما آنچه که به صورت کلی گفته شده، این کلی ها در مرئای عموم بوده است، در منظر عموم بوده است.

مجری:

مثل همان روایت که می فرماید «فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي‏» فاطمه پاره تن من است هر کسی او را غضبناک کند من را غضبناک کرده است، به صور کلی گفته است و راه و مسیر را برای آن هایی که به دنبال حق و حقانیت هستند روشن کرده است.

استاد حسینی:

بله واضح و روشن است، اصلا همین حرف کفایت می کرده است، بلکه یک دهم همین ها هم کفایت می کرده است، امام برخی از این مسائل به صورت ویژه است مثلا یکی از این روایات تعهدی است که از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گرفته می شود که یا علی باید بر اساس این صبر کنی در این اتفاقی که می افتد، این جا شاید نیازی نبوده است که این مسئله در عموم بازگو بشود و در بین مردم گفته بشود چون ممکن بود در همان دوره یک سری شبهاتی ایجاد کند، همه که علم غیب نداشتند، شما که می دانستید این اتفاق می افتد چرا این کار را انجام دادید، یعنی می خواستند مقصر را خود اهل بیت (علیهم السلام) جلوه بدهند.

مجری:

بله این را روشن کنیم چرا که ممکن است برای برخی از مخاطبین شبهه ای ایجاد بشود، و از این وجه هم موضوع روشن بشود. واقعیتش داشتم فکر می‌کردم وقتی که سید داشتند این روایت را می خواندند فکر می کردم این ها روضه است، درست است که دارند نقل روایت و نقل تاریخ را می گویند ولی هر کدام برای خودش یک مجلس روضه است، شندیدنش باور کنید که کار ساده ای نیست، حس می کنم که وقتی آقای حسینی تک تک این واژه ها و کلمات را بر زبان جاری می کنند برای شان کار دشوار و سختی است مگر شوخی است حضرت زهرا است، پاره تن رسول خدا است، بهترین زن عالم است سیده نساء اهل الجنة است، مگر شوخی است که درب خانه اش را آتش بزنید، پهلویش را بشکنید، فرزندش را سقط کنید، محسنش را شهید کنید، خودش را به شهادت برسانید، حرمت خانه اش را بشکنید، این ها هر کدام برای خود یک روضه است که روضه خوان این روز ها و شب ها مولای امام زمان است، یا بقیة الله آجرک الله.

میان برنامه

مجری:

دوستان عزیزم! ان شاء الله قبول باشد، این عشق و ارادت و محبتی که دل های تان سرشار از آن است، این عزاداری هایی که در این شب ها و روز ها داشتید که ایام فاطمیه اول تقریبا می شود این روز ها رو به پایان است و در برخی از نقاط ایران عزیز ما مثل شهر مقدس قم از این فاطمیه تا فاطمیه بعدی همین طور مجالس و محافل عزاداری است، توقعی هم نیست که بگوییم همه عموم و همه جای ایران و همه جای دنیا بخواهد به این شکل باشد.

 منتهی این چند روزی که قطعا شما عزاداری کردید و لباس مشکی پوشیدید و سعی کردید فضای خانه تان را معطر کنید به نام حضرت زهرا ان شاء الله قبول باشد، و مطمئن باشید که مورد عنایت حضرت بی بی قرار خواهید گرفت، فاطمیه دوم مهم تر است چون نقل 95 روز نقل معتبر تری است، چنانچه که علما و بزرگان ما می گویند ان شاء الله در آن دهه و آن ایام فاطمیه هم بتوانید استفاده کنید، برنامه ام الائمه ویژه برنامه ای است که تقدیم حضور شما می شود و آقای دکتر حسینی هم مهمان امشب برنامه ما است.

آقای حسینی داشتید روایت را می خواندید یک واژه و کلماتی را که آن فریاد حضرت زهرا بود، یا ابتا یا محمدا، این یک جور شکایت است، یک جور شکوه است، این واژه ها چیست، حکمت این کلمات و واژه ها چیست؟

استاد حسینی:

در خصوص این که چرا این تأکید شده است که در روایت ما است حضرت زهرا (سلام الله علیها) اینگونه فرمودند، مصیبت ها برای اهل بیت زیاد است ولی ما زیاد نمی بینیم که پیامبر را استغاثه کرده باشند، روایتی داریم از آقا امام رضا (علیه السلام) که ایشان فرمودند شما به ما اهل بیت توسل کنید ما وقتی کار خیلی سخت به پیامبر توسل می کنیم، ما چند جا در تاریخ داریم که به وجود مقدس پیامبر اعظم (صلوات الله علیه وعلی آله وسلم) توسل شد، یکی در مورد قضیه هجوم است که اصلا پیامبر همین که از جبرئیل می شنود یا خودشان دسترسی به علم الهی دارند، همین که حضرت زهرا (سلام الله علیها) این گونه استغاثه می کنند یعنی شرایط خیلی سخت است وگرنه به پیامبر استغاثه نمی کردند چون خودشان فرموده بودند شرایط که خیلی سخت شد، جای دیگری که این اتفاق افتاد حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) است که موقعی که داشتند ایشان را به اسارت می بردند رو کرد به قبر مطهر پیامبر و ایشان وا محمداه گفتند، یعنی کار خیلی سخت بود.

مجری:

«هذا حسينك‏ مرمّل‏ بالدماء، مقطّع الأعضاء»

استاد حسینی:

این کلید واژه جایی است که باید بدانیم هر کجا که از اهل بیت شنیدیم یعنی کار خیلی سخت شده است، پیامبر با استغاثه خودش گریه می کند، یعنی با خبر استغاثه نسبت به خودشان گریه می کنند، ما دریایی از روایات در این زمینه داریم، در کتاب امالی شیخ طوسی با همین تعبیر آمده است.

در ادامه همان سوالی که شما داشتید، در امالی شیخ طوسی، صفحه 188، یک شاهد بیرونی دارد، از عبد الله ابن عباس.

«عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ، قَالَ: لَمَّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) الْوَفَاةُ بَكَى حَتَّى بَلَّتْ دُمُوعُهُ لِحْيَتَهُ، فَقِيلَ لَهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا يُبْكِيكَ فَقَالَ: أَبْكِي لِذُرِّيَّتِي، وَ مَا تَصْنَعُ بِهِمْ شِرَارُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي، كَأَنِّي بِفَاطِمَةَ ابْنَتِي وَ قَدْ ظُلِمَتْ بَعْدِي وَ هِيَ تُنَادِي" يَا أَبَتَاهْ، يَا أَبَتَاهْ" فَلَا يُعِينُهَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي. فَسَمِعَتْ ذَلِكَ فَاطِمَةُ (عَلَيْهَا السَّلَامُ) فَبَكَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ): لَا تَبْكِينَ. يَا بُنَيَّةِ. فَقَالَتْ: لَسْتُ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِي مِنْ بَعْدِكَ وَ لَكِنْ أَبْكِي لِفِرَاقِكَ، يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ لَهَا: أَبْشِرِي يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ بِسُرْعَةِ اللَّحَاقِ بِي، فَإِنَّكَ أَوَّلُ مَنْ يَلْحَقُ بِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي.»

الأمالي (للطوسي)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الثقافة ، مصحح: ندارد، ص188

لَمَّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) الْوَفَاةُ بَكَى حَتَّى بَلَّتْ دُمُوعُهُ لِحْيَتَهُ»؛ پیامبر که در اواخر عمر شریف شان که داشت منجر به شهادت می شد گریه کردند، این قدر پیامبر گریه کردند که محاسن شان خیس شد، برای من سوال شد

 «فَقِيلَ لَهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا يُبْكِيكَ»، دلیل این نوع گریه کردن چیست؟ «فَقَالَ: أَبْكِي لِذُرِّيَّتِي، وَ مَا تَصْنَعُ بِهِمْ شِرَارُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي» گریه می کنم برای ذریه ام و آن اتفاقاتی که بد ترین افرادی که در امت من هستند برای شان رقم می زنند، «كَأَنِّي» بین این همه ابی عبد الله (علیه السلام) در این است، امام حسن مجتبی (علیه السلام) در این جا هست، تا شهادت امام حسن عسکری در این ذریه است، « کَأَنِّي بِفَاطِمَةَ ابْنَتِي وَ قَدْ ظُلِمَتْ بَعْدِي» من نگاه می کنم به حضرت زهرا (سلام الله علیها) یعنی از وقوع دارم خبر می دهم در حالی که بعد از من در حق او ظلم می شود «وَ هِيَ تُنَادِي" يَا أَبَتَاهْ، يَا أَبَتَاهْ"» و او ندا می دهد یا ابتاه یا ابتاه همین واژه باعث گریه پیامبر می شود به گونه ای که محاسن حضرت خیس می شود، این جا شاهد دیگری هم دارد، «فَلَا يُعِينُهَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي» و هیچ کس هم به فریاد حضرت نمی رسد، «فَسَمِعَتْ ذَلِكَ فَاطِمَةُ (عَلَيْهَا السَّلَامُ) فَبَكَتْ» حضرت زهرا (سلام الله علیها) این را شنید و گریه کرد، چرا گریه کرد؟ به خاطر ظلمی که در حقش می شود، حتما ظلم خیلی بالا است و عجیب و عمیق است که پیامبر دارد این طوری گریه می کند.

 «فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ): لَا تَبْكِينَ، يَا بُنَيَّةِ» گریه نکن دخترم، حضرت زهرا (سلام الله علیها) عرض کردند «لَسْتُ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِي مِنْ بَعْدِكَ» دلیل گریه من بر آنچه که به من بعد از شما رخ می دهد نیست، اصلا در این مرتبه برای من مهم نیست

 «وَ لَكِنْ أَبْكِي لِفِرَاقِكَ، يَا رَسُولَ اللَّهِ»، من دارم تو را از دست می دهم، گریه ام به خاطر از دست دادن تو است، دنیا همین است، این اتفاقات برای ما رقم می خورد.

مجری:

یعنی این فراق برای حضرت زهرا سخت تر از آن است.

استاد حسینی:

پیامبرش را دارد از دست می دهد،‌ پیامبر اسلام هم پیامبر حضرت زهرا (سلام الله علیها) است و هم پدش است، و می داند چه می شود و چه مظلومیتی برای امیرالمؤمنین رقم می خورد. این که می فرمایند برای آن گریه نمی کنم برای آنچه رخ می دهد، امام از فراق گریه می کنم، چه اتفاقی است؟ یعنی فراق متفاوت با آن قضیه است، حضرت زهرا (سلام الله علیها) فرمودند من به خاطر آن اتفاقاتی که برای من می افتد گریه نمی کنم؛ بچه ام سقط می شود، منزلم هتک می شود، با آ‌ن وضعیت مواجه می شوم، پیامبر من دارم تو را از دست می دهم، برای حضرت زهرا از این زاویه نگاه کنیم که هیچی برای حضرت زهرا نیست؛ ولی دوری شان از پیامبر چرا،

«فَقَالَ لَهَا: أَبْشِرِي يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ بِسُرْعَةِ اللَّحَاقِ بِي، فَإِنَّكَ أَوَّلُ مَنْ يَلْحَقُ بِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي.» بعد رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند به تو بشارت می دهم که زود به من ملحق خواهی شد. عجیب است این اتفاقات و مکالمات در زمان حیات رسول خدا رخ داده است، یک اتفاقی می خواهد به وقوع بپیوندند، یک کودتایی به وقوع بپیوندد، یک جنایاتی قرار است بعد از رسول خدا رقم بخورد، در خصوصش صحبت کردن خیلی سخت است در این منزل، من یک مثال می خواهم بزنم، نمی خواهم مقایسه کنم، اصلا من در این چیز ها را در مقام مقایسه نمی برم، همین الان ما که این جا نشستیم و خواستیم برنامه را شروع کنیم شما فرمودید فردا دوباره قرار است درگیری ها در غزه شروع بشود، بهم ریختیم، با خبر هستیم از این که فردا در غزه درگیری ها شروع می شود.

حالا حضرت زهرا کجا این مسئله کجا، این ها را مقایسه نمی کنیم، اما این که آدم از قبل بداند آدم چقدر از دلش می گیرد، چقدر نگران است،‌ در حالی که خبر غیب به ما نرسیده است، ممکن است آتش بسی که در غزه است تمدید بشود، ولی هجم نگرانی و هجم غمش طوری است که آدم را رها نمی کند.

 حالا ببینید حضرت زهرا (سلام الله علیها) چه کشیدند حتی قبل از هجوم، انتظار این که این اتفاق بالاخره رقم می خورد و خبر غیبی است که از جانب نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) گفته شده است، می خواهم یک نکته ای را خدمت تان عرض کنم، تا این جایی که ما عرض کردیم از کتب شیعه است، کلیات این ماجرا به صورت خیلی سر بسته از اتفاقات آخر عمر پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) در کتب اهل سنت هم منتنقل و بازگو شده است.

 منتهی یک اتفاق عجیبی بعدش رخ داده است، با خودم گفتم حتما بیایم این را در برنامه برای نمونه نشان بدهم ولو این که آثاری از اهل بیت (علیهم السلام) باقی مانده است، کتب شیعه است و محل استناد مان این منابع است، اما با هم ببینیم که چه اتفاقی رخ داده است.

 روایتی است در کتاب معجم کبیر جناب آقای طبرانی که در توصیف مسئله اواخر پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) این جا این عبارت آمده است که حضرت به دختر شان فرمودند:

«يا بنيَّةُ إنه ليس من نِسَاءِ الْمُسْلِمِينَ امْرَأَةٌ أَعْظَمُ رُزِّيَّةً مِنْكِ فَلا تَكُونِي أَدْنَى مِنِ امْرَأَةٍ صَبْرًا وَنَاجَانِي في الْمَرَّةِ الآخِرَةِ فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِهِ لُحُوقًا بِهِ وقال إِنَّكِ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِلا ما كان مِنَ الْبَتُولِ مَرْيَمَ بنتِ عِمْرَانَ فَضَحِكَتُ بِذَلِكَ»

المعجم الكبير؛ اسم المؤلف: سليمان بن أحمد بن أيوب أبو القاسم الطبراني الوفاة: 360، دار النشر: مكتبة الزهراء - الموصل - 1404 - 1983، الطبعة: الثانية، تحقيق: حمدي بن عبدالمجيد السلفي، ج22، ص417

در بین زنان مسلمان هیچ کسی به اندازه تو اذیت نخواهد شد، ما حضرت آسیه را هم داشتیم، حضرت سمیه را هم داشتیم که ایشان با آن اذیت شکنجه به شهادت می رسند، زن های دیگری بودند، و حتی حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) را داریم ایشان هم در این بین است، پیامبر معصوم است، سخنی هم که می فرماید صحیح است.

مصیبتی که بر سر حضرت زهرا (سلام الله علیها) بر سر هیچ کسی نمی آید، این در کتب اهل سنت است در کتاب معجم کبیر آقای طبرانی است، کتابی است که روایات معجم را نقل می کند و آن جا دیدگاه و نظر خودش را در باره اعتبار روایت می گوید، جناب آقای هیثمی در مجمع الزوائد، این عبارت را که جناب آقای هیثمی می آورد در مورد سند روایت چه می گوید!

 این نویسندگان می دانند که احتمالا این روایت به کجا می خورد، چه چیزی را اثبات می کند، چه دلالتی دارد، فلذا جناب آقای هیثمی وقتی روایت را نقل می کند، آقای هیثمی چه کار کرده است وقتی روایت را از معجم کبیر طبرانی آورده است؟ ایشان نظری که در مورد رجال آورده است این است؛ می گوید بله این روایت آمده است اما در خصوص سند روایت دارد: «رواه الطبراني بإسناد ضعيف وروى البزار بعضه ايضا وفي رجاله ضعف»

«يا بنية إنه ليس من نساء المسلمين امرأة أعظم رزية منك فلا تكوني أدنى من امرأة صبرا قلت فذكر الحديث رواه الطبراني بإسناد ضعيف وروى البزار بعضه ايضا وفي رجاله ضعف»

مجمع الزوائد ومنبع الفوائد؛ اسم المؤلف: علي بن أبي بكر الهيثمي الوفاة: 807، دار النشر: دار الريان للتراث/‏دار الكتاب العربي - القاهرة , بيروت – 1407، ج9، ص23

خلاصه این که روایت را گفته است از نظر رجالی ضعیف است، این جا که نگفته است، آقای هیثمی در بعضی جا ها می گوید که به خاطر ضعف فلان راوی این روایت ضعیف است، مثل به خاطر این ایرادی که فلان راوی دارد، من می خواهم این روایت را ببرم در نرم افزاری که خود مخالفین شیعه ساختند.

 این نرم افزار جوامع الکلم است، من همین روایت را «إنه ليس من نساء المسلمين امرأة أعظم رزية منك» خطاب به حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) است، یا بنی دارد که خیلی واضح و روشن است. این جا خودشان آمدند یک سری رجال را بررسی کردند، من این را باز می کنم ببینید نرم افزار چه گفته است‌؟

«حدثنا يحيى بن أَيُّوبَ الْعَلافُ الْمِصْرِيُّ ثنا سَعِيدُ بن أبي مَرْيَمَ ثنا نَافِعُ بن يَزِيدَ حدثني عُمَارَةُ بن غَزِيَّةَ عن مُحَمَّدِ بن عبد اللَّهِ بن عَمْرِو بن عُثْمَانَ أَنَّ أُمَّهُ فَاطِمَةُ بنتُ حُسَيْنٍ حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ»

 از یحیی ابن ایوب رتبه ثقة است، این که مشکلی نداشت. نفر بعدی سعید ابن حکم ثقة ثبت، این هم که مشکلی ندارد، نافع ابن یزید ثقة، این هم که مشکلی ندارد، عمارة ابن فلان ثقة، نفر بعدی، محمد ابن عبد الله صدوق ولی خطا داشته است، این جا هم توثیق عجیب و غریب از او داریم، وقتی که نگاه می کنیم توثیقاتی که ایشان دارند توثیقات خیلی بالایی است، احمد ابن عبد الله عجلی می گوید ثقة، و افراد دیگر ایشان را توثیق کردند، خودش هم در جمع بندیش می گوید صدوق، حالا ایرادی که گرفتند چیست؟ می‌گوید مسلم ابن حجاج نیشابوری گفته است منکر الحدیث است، از این دست روایات نقل کرده است. یعنی ضعف به شخص وارد نیست.

 نفر بعدی چه کسی است؟ فاطمة بنت حسین ابن علی ابن ابی طالب را آورده است در این جا با این عنوان که گفته است ثقة، نفر بعدی عایشه بنت عبد الله ابن عثمان صحابی است ام المؤمنین.

 نفر بعدی هم فاطمه بنت محمد ابن عبد الله (صلوات الله علیهما) صحابیه است که اینن ها صحابی را اصلا بررسی نمی کنند، این ها ایرادش کجا است؟ پس کلیات این ها در کتب اهل سنت هم منعکس شده است، ولی برخورد های این مدلی با آن دارند که این از نرم افزار معجم الکلم بود، خودشان این نرم افزار ها را درست کردند.

 این جا پیامبر اسلام فرمودند مصیبتی که بر حضرت زهرا (سلام الله علیها) می آید بر هیچ کدام از زنان مسلمان نمی آید، نمی شود هم بگوییم این جا منظور از این روایتی که اهل سنت دارند شهادت پیامبر (صلوات الله علیه) است، چرا؟ چون اگر این جوری باشد اهل سنت باید قائل به این باشند که به اندازه ای مصیبت به حضرت زهرا (سلام الله علیها) می رسد که مثلا به عایشه می رسد، باید برابر باشند، دو تا خانم هستند و یکی هم دختر پیامبر است، مصیبت چرا به حضرت زهرا (سلام الله علیها) بیشتر می رسد؟ این نکته واقعا یک مسئله اساسی است.

 در اشعار خود حضرت زهرا (سلام الله علیها) یک مطلبی منتقل شده است و به ما رسیده است، یعنی انتقال از درون حضرت، به کلام مبارک حضرت به دست ما رسیده است، اهل سنت هم نقل کردند، اشعاری است که خیلی معروف است، که در یکی از جا هایی که نقل شده است و معروف و مشهور است در کتاب مفاتیح آمده است در کتاب الغدیر علامه امینی، تفسیر آلوسی اهل سنت این ها روایت را نقل کردند، این بخش از روایت را من از کتاب تفسیر آلوسی آوردم، حضرت زهرا (سلام الله علیها)‌ فرمودند:

صُبَّــــــتْ عَلَیَّ مَصَائِــبُ لَوْ أَنَّهَا ** صُبَّـتْ عَلَـى الْأَیَّـامِ صِـرْنَ لَیَالِیَا

روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني؛ اسم المؤلف: العلامة أبي الفضل شهاب الدين السيد محمود الألوسي البغدادي الوفاة: 1270هـ، دار النشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت، ج19، ص149

مصائب و مصیبت هایی به من رسید، این مصیبت ها بر روز می آمد شب تاریک می شد!

 اولا این که ایشان این جا فرمودند مصائبٔ نه مصیبت که بعضی ها بگویند منظور شهادت پیامبر بوده است، شهادت پیامبر یک مصیبت است، خیلی عظیم و اعظم است، اما یک مصیبت است، مصیبت هایی بر سر من آمد که یکی از آن ها شهادت پیامبر می شود.

 این شعر یک ادامه ای هم دارد که یک افرادی مثل ابن شهرآشوب در کتاب مناقب آوردند که حضرت در ادامه نکته ای را فرمودند. بیت دیگری در این اشعار حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آمده است که این دیگر خیلی کار را سخت می کند و خیلی عجیب می کند، سیاق اشعار این است که، ای پیامبر تا زمانی که تو بودی کسی بود که مراقب من باشد، اما الان که تو رفتی چه اتفاقی برای من می افتد؟ دو نوع نقل داریم از این شعر، یکی این است که حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) فرمودند کارم به جایی رسیده است که باید بترسم از اتفاقاتی که می خواهد بر من رقم بخورد.

قاضی نعمان مغربی:

فاليوم أخشع للذليل و أتّقي‏ * منه و أدفع ظالمي بالراح

بترسم از این که بخواهم ذلیل واقع بشوم، و در مقابل این اتفاق که برای من نیفتد باید چه کار کنم؟ «و أدفع ظالمي برالراح» مجبورم با دست خودم جلوی این مهاجمین را بگیرم، در کتب دیگر کلمات دیگری آمده است کتاب مناقب که اشاره کردم

 فَالْيَوْمَ أَخْشَعُ لِلذَّلِيلِ وَ أَتَّقِي * ضَيْمِي وَ أَدْفَعُ ظَالِمِي بِرِدَائِيَا

مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)؛ نویسنده: ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، محقق / مصحح: ندارد ناشر: علامه، ج‏1، ص242

یعنی کار من به جایی رسیده است، پیامبر که نیست از بین ما رفته است و به شهادت رسیده است «وَ أَدْفَعُ ظَالِمِي بِرِدَائِيَا» من فاطمه زهرا دختر پیامبر باید با چادرم جلوی این ها باییستم! این که معنایش چیست؟ شاید بشود این جا دو سه تا معنایی برش حمل کنیم که این قضیه یعنی چه!

یک سری از این ها به درد هیئت و شب شهادت می خورد، امیرالمؤمنینن یک جنگاور است، اگر بخواهند با امیرالمؤمنین هجمه کنند با چه چیزی می جنگد به صورت طبیعی که مأمور به صبر نباشد؟ شمشیر ذوالفقار؛ اما حضرت زهرا (سلام الله علیها) یک زن است، حضرت دیگر نمی تواند شمشیر بردارد، با چادرش می جنگد.

 حضرت زهرا (سلام الله علیها) چادر بر سر کرد جلوی این ها ایستاد، حضرت زهرا (سلام الله علیها) چادر بر سر کرد رفت مسجد خطبه فدکیه خواند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) چادر بر سر کرد و رفت حقش را از این ها بگیرد، حضرت زهرا (سلام الله علیها) چادر بر سر کرد، چادر حضرت زهرا ذوالفقارش بود، اینقدر تنها شده است که مجبور است از چادر استفاده کند برای جنگ با چه کسانی؟

عبارتی وجود دارد معروف این است که در قضیه هجوم چهل نفر حمله کردند، حالا ریشه این مسئله که این مهاجمین چهل نفر بودند را خودم تا الان ندیدیم، اگر بینندگان عزیز سندی دارند به ما هم بگویند، حدس و گمان من این است که چون امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرمود اگر من چهل نفر داشتم که من را یاری کنند حقم را پس می گرفتم و این مأموریت هم از من برداشته می شد، احتمالا شاید این تصور از این جا برداشت شده است که چون چهل نفر مهاجم بوده است حضرت گفتند چهل نفر، شاید هم سندی داشته باشد و من حضور ذهن ندارم.

 اما نقلی داریم که تعداد مهاجمین به منزل حضرت زهرا (سلام الله علیها) سیصد نفر بود، سیصد نفر هجوم آوردند من این را از روی متنش قرائت کنم، یک این چنین تهاجمی،‌ از ملتقی البحرین ان فلانا

«هجم مأة ثلاث رجل علی بیتها»

 سیصد نفر مرد جنگی را آوردند برای هجوم یعنی همه کوچه از آدم پر شده بود، یک عبارت در این جا است که نخواندم واقعا دل آدم خون می شود، من سیدم آدم مگر می تواند خیلی راحت راجع به مصیبت های مادرش بیاید صحبت کند. عبارت داریم حضرت زهرا (سلام الله علیها) وقتی این هجمه زیاد را دید نه این که صرفا برای حفظ خودش که دیدیم مصیبت های ایشان در برابر از دست دادن پیامبر چیزی نبود برای حضرت، برای حفظ حسنین (علیهما السلام) برای حفظ امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) حفظ افرادی که در آن خانه بودندند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) وقتی که به درب رسید قسم شان داد، شما را به خدا این کار را نکنید، شما را به پیامبر این کار را نکنید!

 عبارات را بخوانم، این سوال را هم شما پرسیدید، خدا کند آن دنیا ما را عذاب نکنند به خاطر این که این عبارت ها را داریم مطرح می کنیم. خود حضرت زهرا (سلام الله علیها) توصیف کردند هجوم به چه شکل بوده است، الان دیگر خیلی به بحث سندیش وارد نمی شوم فقط یک توضیحی بدهم که علامه مجلسی از کتاب ارشاد القلوب دیلمی نقل کرده است این را نسخه های مختلفی دارد مترجم هم در ابتدایش این را گفته است، و علامه مجلسی در آن نسخه ای که داشته است این عبارت و این روایت قطعا بوده است که نقل کرده است.

 حضرت زهرا (سلام الله علیها) موقع وصیت شفاهی، حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) چند وصیت شفاهی دارند و یک وصیت کتبی، در یکی از آن وصیت های شفاهی به امیرالمؤمنین عرض کردند یک سری افراد نباید بیایند بر من نماز بخوانند.

 «لِأَنَّهَا عَلَيْهَا السَّلَامُ أَوْصَتْ بِذَلِكَ»

وصیت کرده بود که یک سری از افراد نباید در تشییع جنازه من باشند.

 «وَ قال [قَالَتْ‏]: لَا تُصَلِّ عَلَيَّ أُمَّةٌ نَقَضَتْ عَهْدَ اللَّهِ وَ عَهْدَ أَبِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ»

آن هایی که نقض پیمان کردند با خدا با رسول خدا در خصوص امیرالمؤمنین نمی خواهم بیایند بر من نماز بخوانند

 «وَ ظَلَمُونِي حَقِّي، وَ أَخَذُوا إِرْثِي، وَ خَرَقُوا صَحِيفَتِيَ الَّتِي كَتَبَهَا لِي أَبِي بِمِلْكِ فَدَكٍ»

این ها در حق من ظلم کردند، میراث من را هم دزدیدند، نامه سند ملک فدک را آن ها آمدند پاره کردند. که در روایت داریم وقتی که نامه را از حضرت گرفتند آب دهان رویش انداختند و بعد پاره کردند.

 «وَ كَذَّبُوا شُهُودِي وَ هُمْ- وَ اللَّهِ- جَبْرَئِيلُ وَ مِيكَائِيلُ وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ أُمُّ أَيْمَنَ، وَ طُفْتُ عَلَيْهِمْ فِي بُيُوتِهِمْ وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَحْمِلُنِي وَ مَعِيَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ لَيْلًا وَ نَهَاراً إِلَى مَنَازِلِهِمْ أُذَكِّرُهُمْ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ»

 آمدند به من گفتند شاهد بیاور من شاهد آوردم، شاهدانم را تکذیب کردند در حالی که شهود من والله جبرئیل و میکائیل بوده است و امیرالمؤمنینن بوده است و ام ایمن بوده است، من شبانه با امیرالمؤمنین به منزل این مردم می رفتم می گفتم بیایید به من کمک کنید، بیایید به من کمک کنید!

 خود اهل سنت هم دارند، ابن قطیبه در الامامة والسیاسة دارد، ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه اش دارد که حضرت می رفتند آن جا اتمام حجت می کردند.

 «أَلَّا تَظْلِمُونَا وَ لَا تَغْصِبُونَا حَقَّنَا الَّذِي جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا، فَيُجِيبُونَّا لَيْلًا وَ يَقْعُدُونَ عَنْ نُصْرَتِنَا نَهَاراً»

به ما ظلم نکنید، حق ما را غصب نکنید این حق را خدا برای ما قرار داده است، شب که می شد به ما جواب می دادند روز که می شد ما را تنها می گذاشتند، این که روز ما را تنها می گذاشتند، یک نقلی است از امیرالمؤمنین، البته من در متون متأخر دیدم که اگر این را بخواهم نقل به مضمون کنم در فضای هیئتیش که معمولا کلمات را سعی نمی کنند کتابی نقل کنند، امیرالمؤمنین فرمود از شما نمی گذرم در روز فاطمه را کتک زدید، جلوی چشم مردم فاطمه را کتک زدید.

 و بعد حضرت فرمود:

«ثُمَّ يُنْفِذُونَ إِلَى دَارِنَا قُنْفُذاً وَ مَعَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ لِيُخْرِجُوا ابْنَ عَمِّي عَلِيّاً»

شما آمدید نزد خانه ما فلانی آمد، فلانی آمد، خلیفه آمد، خالد ابن ولید آمد، قنفذ آمد، آمدید که امیرالمؤمنین را برای بیعت ببرید.

«إِلَى سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ لِبَيْعَتِهِمُ الْخَاسِرَة فَلَا يَخْرُجُ إِلَيْهِمْ مُتَشَاغِلًا بِمَا أَوْصَاهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ بِأَزْوَاجِهِ وَ بِتَأْلِيفِ الْقُرْآنِ وَ قَضَاءِ ثَمَانِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَصَّاهُ بِقَضَائِهَا عَنْهُ عِدَات‏ وَ دَيْناً»

به خاطر آن بیعت کذایی گرفتن تان، این ها بیرون نیامدند، به خاطر این که هم توصیه بود و هم بهانه ای وجود داشت که قرآن جمع آوری بشود، پیامبر وصیت کرده بود که به کار هایی بعد از من رسیدگی کنید.

 «فَجَمَعُوا الْحَطَبَ الْجَزْلَ عَلَى بَابِنَا‏»

یکی از تعابیری که آمده است حطب الجزل، چه نوع چوبی است،‌ به این معنا است که شاید کنده آوردید، کنده ‌آوردید جلوی درب خانه ما

«وَ أَتَوْا بِالنَّارِ لِيُحْرِقُوهُ وَ يُحْرِقُونَا»

آتش ‌آوردید ما را در این خانه آتش بزنید

 «فَوَقَفْتُ بِعَضَادَةِ الْبَابِ وَ نَاشَدْتُهُمْ بِاللَّهِ وَ بِأَبِي أَنْ يَكُفُّوا عَنَّا وَ يَنْصُرُونَا»

من آمدم در چهارچوب درب ایستادم، شما را قسم دادم به خدا و قسم دادم به پدرم که این کار را نکنید به این خانه حمله نکنید این خانه حرمت دارد، این خانه خانه وحی است، امیرالمؤمنین و حسنین (علیهما السلام) و زینب کبری (سلام الله علیها) در این خانه است، بیایید به ما کمک کنید، آن آدم

 «فَأَخَذَ عُمَرُ السَّوْطَ مِنْ يَدِ قُنْفُذٍ- مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ- فَضَرَبَ بِهِ عَضُدِي فَالْتَوَى السَّوْطُ عَلَى عَضُدِي حَتَّى صَارَ كَالدُّمْلُجِ، وَ رَكَلَ الْبَابَ بِرِجْلِهِ فَرَدَّهُ عَلَيَّ وَ أَنَا حَامِلٌ»

شلاق را از دستش کشید از همان شخصی که غلام خلیفه اول بود، چنان بر دست من زد که پوست از دست بلند شد، جایش روی دست من باقی ماند، و با لگد به درب زد در حالی که من حامل جنین بودم

«فَسَقَطْتُ»

یا جنین سقط شد یا بر اساس یکی از نسخه ها

«فَسَقَطْتُ لِوَجْهِي وَ النَّارُ تُسْعَرُ وَ تَسْفَعُ وَجْهِي»

من با صورت روی زمین افتادم،‌ آتش داشت صورت من را می سوزاند در آن وضعیت

«فَضَرَبَنِي بِيَدِهِ حَتَّى انْتَثَرَ قُرْطِي مِنْ أُذُنِي»

طوری در گوش من زدید که گوشواره از گوش من شکسته شد افتاد!

 «وَ جَاءَنِي الْمَخَاضُ فَأَسْقَطْتُ مُحَسِّناً قَتِيلًا بِغَيْرِ جُرْمٍ»

و من سقط جنین کردم، چه کسی را؟ آن مُحَسِّن یا محسن را «بِغَيْرِ جُرْمٍ» جرم این بچه من چه بود؟

«فَهَذِهِ أُمَّةٌ تُصَلِّي عَلَيَّ؟!»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج30، ص348 و 349

این ها بیایند بر من نماز میت بخوانند، من اجازه نمی دهم این ها بیایند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) یک شخص است که مورد ظلم واقع شده است و دو بعد دارد، ظلمی که در ابعاد شخصی به یک انسان شده است و سقط جنین رخ داده است و مجروح شده است و به شهادت رسیده است، یکی حضرت زهرا دختر پیامبر است، حجت خدا است، غضبش غضب خدا است، رضایتش رضایت خدا است!

 آقای اسماعیلی! ما چقدر روایت بیاوریم در تاریخ که به این مطالب اشاره کرده اند، چند تا بیاوریم؟ اگر قرار کسی ایراد بنی اسرائیلی بگیرد، به پیامبر بنی اسرائیل هم ایراد می گرفتند، دریا هم که شکافته شد به حضرت موسی ایراد می گرفتند که این یک راه نباشد دوازده تا باشد، این جا برای ما راه باز کن، برای ما بت بیاور، اگر به ایرادات بنی اسرائیلی باشد که کسی از پس این ها بر نمی آید، ولی اگر بنا است واقعا حق را ببینند این همه روایت چه کار می می خواهید انجام بدهید؟

مجری:

خیلی ممنونم از شما آقای حسینی عزیز، خدا ان شاء الله به شما خیر بدهد، عاقبت بخیری و طول عمر با عزت بدهد، استفاده کردیم و بهره بردیم، ان شاء الله اجر تان با حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) و تشکر از لطف و عنایت و مرحمت تک تک شما مخاطبین و بیننده ای که این شب ها همراه برنامه ام الائمه بودید، لطفا نظر تان را در باره این برنامه بفرمایید از شب جمعه که آغاز کردیم و امشب هم آخرین برنامه مان بود، اساتید مختلف و کارشناسان مختلف آمدند از ابعاد مختلف جایگاه و مقام و منزلت و شبهاتی که در قضیه شهادت حضرت زهرا هست همه را مطرح کردیم ان شاء الله این تحفه ناچیز مورد قبول حضرت مادر قرار بگیرد، ممنونم از نگاه تان التماس دعای خیر خدانگهدار!