برنامه حبل المتین  25  05  1405 (قسمت 287)

عنوان: دین، اسلام و سنت جدید امام زمان عجل‌الله‌فرجه به چه معناست؟! 02

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: آقای علی اسماعیلی

کلیدواژها:

حبل المتین؛ مهدویت؛ امام زمان؛ ظهور؛ دین جدید؛ اسلام جدید؛ بدعت؛ جعل حدیث؛ حرمت نبیذ؛ سفیان ثوری؛ امام صادق؛ خرافات؛ سنت جدید؛ تراویح؛ وضو؛ مسح بر خفین؛ فقهای شیعه؛ دوران ظهور!

فهرست عناوین بحث:

1-     طلیعه برنامه عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)؛

2-     مراد از امر جدید، کتاب جدید و سنت جدید چیست؟

3-     تفاوت اسلام جدید با قرائت‌های فعلی از اسلام!

مجری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ المَعْصُومِین عَلَيْهِمُ السَّلَام

عرض سلام و ارادت و تهیت خدمت یکایک شما بینندگان عزیز شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، عزاداری های دو ماهه شما در ماه محرم و صفر قبول باشد به اذن حضرت مادر لباس مشکی پوشیدیم به اذن حضرت مادر هم لباس مشکی را از تن خارج کردیم دو ماه الحمد لله رب العالمین توفیق عزاداری داشتیم.

ماه ربیع الأول، ربیع المولود هم از راه، فرا رسید ان شاء‌ الله که بر همه تان مُحَنّا و مبارک باشد ربیع المولود ماه پیامبر است ان شاء‌ الله هر چقدر می توانیم از نبی مکرم و معظم حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) برای مردم بگوییم و از ذکر نورانی و با فضیلت فضیلت صلوات هم غافل نشویم. «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم»

با افتخار در خدمت شما هستیم برنامه را تقدیم می‌کنیم، درس هایی از امامت و ولایت و مباحثی که ان شاء‌ الله جزئیاتش را حتماً خدمت شما عرض خواهم کرد، در بخشی از برنامه هم توفیق بشود در خدمت مخاطبین و بیننده های عزیزمان چه شیعه، چه سنی و چه عزیزان مولوی ها و علمای اهل سنت یا فرقی نمی کند آٔقایان وهابی هستیم و پاسخگو خواهیم بود.

 امشب هم توفیق داریم در محضر سرور عزیز و بزرگوارمان استاد گرانقدر حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی باشیم سلام علیکم و رحمة الله خوش آمدید عزاداری های ماه محرم و صفر قبول باشد.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته، جراکم الله خیرا ان شاء الله

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل.

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت بیش از پیش برای همه گرامیان از خدای منان خواهانم.

ü      طلیعه برنامه عرض ارادت به حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها

طبق برنامه همیشگی مان طلیعه عرائض مان را با یاد صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آغاز می کنیم همان طوری که عزیزمان گفتند ربیع المولود ماه شادی اهل بیت است ولی به تعبیر آقا ظاهراً امام صادق (سلام الله علیه)، بنی امیه برای ما عیدی نگذاشتند.

فرمود به قدری ما در مصائب جدمان اشک ریختیم که پلک چشمان مان زخم شد و این روزها هم روزهای غربت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) هست. مصیبت از دست دادن پدر بزرگوار، خانه نشین شدن امیر المؤمنین (سلام الله علیه)، تصرف فدک و ... همه این ها مصائبی بر قلب مقدس صدیقه طاهره (سلام الله علیها) هست.

شعر منسوب به حضرت زهرا که شیعه و سنی نقل کرده اند فرمود:

صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَا * صُبَّتْ عَلَى الْأَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا

مصائبی بر سر من آمد که اگر این مصائب بر روز روشن آمده بود به شب تاریک و ظلمانی مبدل می شد.

ز دست مردم یثرب چه آمد بر سرت مادر * که مرگ خویش را کردی طلب از داورت مادر

از این پهلو به آن پهلو مپیچ ای غمگسار من * مبادا صدمه بیند زخم های پیکرت مادر

تو بین دشمنان کردی حمایت از علی من هم * جدا یک دم مگردم از کنار بسترت مادر

تو کردی پاک از چشم علی اشک غم * من هم بگیرم اشک مظلومی ز چشمان ترت مادر

نه تنها من در و دیوار این غمخانه می گیرد * گهی بر تو گهی بر غصه های رهبرت مادر

خدا را گر به سر عمر شریفت آمده اول * دعا کن تا بمیرد دختر غم پرورت مادر

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

مجری:

خیلی ممنون و سپاسگزار هستم مثل همیشه با نام و یاد حضرت صدیقه طاهره فاطمه شهیده (سلام الله علیها) برنامه مان را شروع کردیم. دوستانی که برنامه ما را دنبال می کنند در درس هایی از امامت و ولایت بحث ما رسید به این جا که شبهات های اهل بیت عصمت و طهارت با کشتی نوح روایتی که از پیامبر هم به ما رسیده تشبیه کردند مثل اهل بیت من مانند کشتی نوح هست هر کسی سوار بشود نجات پیدا می کند هر کسی تخلف بکند غرق می شود.

به عمر طولانی حضرت نوح (علی نبینا و آله و علیه السلام) پرداختیم و شباهت های که عمر طولانی حضرت نوح و وجود نازنین حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و احادیثی که در دوران ظهور، مباحث غیبت و ... هست به این نکات رسیدیم.

در ادامه می خواهم در مورد حدیثی صحبت بکنم. البته در برنامه گذشته اشاره به این شد متنها مفصل تر را از حضرت استاد می خواهم ان شاء ‌الله بیشتر برای ما صحبت بکنند. جناب استاد روایتی که به دست ما رسیده با این مضمون هست

«إِذَا خَرَجَ يَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِيدٍ وَ كِتَابٍ جَدِيدٍ وَ سُنَّةٍ جَدِيدَةٍ وَ قَضَاءٍ جَدِيد»

می خواهیم ببینیم مراد از این امر جدید، کتاب جدید، سنت جدیده و قضاء جدید که در این روایت و حدیث آمده چه است؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

روایتی را در جلسه گذشته اشاره ای کردیم نا تمام ماند مرحوم «نعمانی» از اعلام قرن چهارم در کتاب «الغیبة»، صفحه 255 روایت مفصلی است وسط روایت این عبارت آمده:

«وَ قَالَ(سلام الله علیه) إِذَا خَرَجَ يَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِيدٍ وَ كِتَابٍ جَدِيدٍ وَ سُنَّةٍ جَدِيدَةٍ وَ قَضَاءٍ جَدِيدٍ عَلَى الْعَرَبِ شَدِيدٌ وَ لَيْسَ شَأْنُهُ إِلَّا الْقَتْلَ لَا يَسْتَبْقِي أَحَداً وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏»

الغيبة( للنعماني)؛ ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، محقق- مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: نشر صدوق، ص255

از حضرت امیر (سلام الله علیه) هست «إِذَا خَرَجَ يَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِيدٍ» آقا حضرت مهدی قیام می کند با یک امر جدید و یک کارهای نویی می آید که در گذشته سابقه نداشت «وَ كِتَابٍ جَدِيدٍ» کتاب جدید یا قرآن جدید «وَ سُنَّةٍ جَدِيدَةٍ وَ قَضَاءٍ جَدِيد» و قضاوت کاملاً جدید و بی سابقه!

 بعد می فرماید «عَلَى الْعَرَبِ شَدِيدٌ وَ لَيْسَ شَأْنُهُ إِلَّا الْقَتْل‏»، قضیه ظهور حضرت مهدی (ارواحنا فداه) بر عرب خیلی شدید هست و این ها در برابر قیامت حضرت مقابله می کنند و حضرت هم این ها را از دمِ شمشیر می گذراند و کوچک ترین ترحمی هم بر فتنه گران نمی کند.

ü      مراد از امر جدید، کتاب جدید و سنت جدید چیست؟

در رابطه با مراد از امر جدید، کتاب جدید و سنت جدید چیست؟ این را در جلسه گذشته هم اشاره کردیم. در گذر زمان به قدری بر سنت پیغمبر تغییرات، تبدیلات و بدعت هایی بار شده که آن سنت واقعی فراموش شده است. فرقی نمی کند چه اهل سنت باشد این ها کاملاً واضح و روشن هست

مرحوم «شرف الدین (رضوان الله تعالی علیه)» کتابی دارد «النص و الإجتهاد» کتاب خیلی خوبی است. ایشان هم جزو منادیان وحدت میان شیعه و سنی هست در اینترنت کتاب موجود است قطعاً ترجمه شده است از ترجمه اش اطلاعی ندارم.

 در این کتاب اجتهاداتی که در برابر سنت قرار گرفت سنت پیغمبر چه بود؟ و بعد از پیغمبر در آن سنت چه تغییرات و تحولاتی ایجاد شده است؟ شاید بالای صد و پنجاه، دویست مورد ایشان کارهایی که بر خلاف سنت پیغمبر انجام شده در آن جا آورده است.

در جلسه گذشته روایتی را از «کافی شریف» خواندیم که حضرت امیر (سلام الله علیه) در کتاب «روضه کافی» جلد 8 این کتاب حدیث 21 حضرت بعد از بیست و پنج سال از رحلت نبی مکرم، خلافت را قبول کرد صراحتاً می فرماید:

«قَدْ عَمِلَتِ الْوُلَاةُ قَبْلِي أَعْمَالًا خَالَفُوا فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه واله وسلم) ‏ مُتَعَمِّدِينَ لِخِلَافِهِ نَاقِضِينَ لِعَهْدِهِ مُغَيِّرِينِ لِسُنَّتِه‏ وَ لَوْ حَمَلْتُ النَّاسَ عَلَى تَرْكِهَا وَ حَوَّلْتُهَا إِلَى مَوَاضِعِهَا وَ إِلَى مَا كَانَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) لَتَفَرَّقَ عَنِّي جُنْدِي حَتَّى أَبْقَى وَحْدِي أَوْ قَلِيلٌ مِنْ شِيعَتِي‏ الَّذِينَ عَرَفُوا فَضْلِي وَ فَرْضَ إِمَامَتِي مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم)‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج8، ص58 و 59، ح21

ولات، والیان و حاکمان قبل از من کارهایی انجام دادند که مخالفت صریح با پیغمبر است و این مخالفت ها هم سهوی نبود «مُتَعَمِّدِينَ لِخِلَافِهِ» تعمد داشتند که بر خلاف نبی مکرم در جامعه چیزی را به نام سنت رواج بدهند. «نَاقِضِينَ لِعَهْدِهِ» آن عهد و پیمانی که با پیغمبر بسته بودند شکستند. «مُغَيِّرِينِ لِسُنَّتِه‏» این ها سنت پیغمبر را تغییر دادند.

مطالب زیادی که حضرت می فرماید اگر بخواهم سنت های که در بیست و پنج سال تغییر یافته بدعت هایی که جاری شده این ها را بخواهم اصلاح بکنم «لَتَفَرَّقَ عَنِّي جُنْدِي» اصلاً سپاهیانم از اطرافم پراکنده می شوند. یعنی قضیه سرایت بدعت (تغییر سنت) در حدی است که سپاه امیر المؤمنین هم آلوده این ها هستند. می گوید همه فرار می کنند جز آن هایی که وجوب امامت من را از کتاب خدا و سنت نبی مکرم بدست گرفتند.

در این زمینه روایات از اهل بیت زیاد داریم از حضرت امیر (سلام الله علیه) الی ماشاء الله روایات داریم.

 روایتی را جلسه گذشته نتوانستیم بیان کنیم این روایت، روایت خیلی عجیبی است این روایت را وقتی مطالعه می کنم بدنم می لرزد. این ها حتی از زبان امام صادق، امام باقر، امام سجاد، امیر المؤمنین روایاتی را در تأیید بدعت ها جعل کرده اند. دو، سه نفر از فقهاء می گویند اینی که از امام صادق نقل می کنید اگر امام صادق بگوید من نگفتم قبول می کنید؟ گفت نه قبول نمی کنیم چون آن کسی که از امام صادق به ما گفته مورد وثوق ما هست.

مجری:

پس ما شیعیان باید حواس مان را خیلی جمع کنیم چون بعضی ها تخصص ندارند ممکن است بگویند روایت از امام صادق است از آن طرف معلوم می شود بدعت است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله، این روایت را می خوانم می خواهم دوستان یادگاری از من داشته باشند شاید اولین بار هست تا به حال این روایت را در شبکه های که بودم گفته باشم. روایت خیلی تکان دهنده ای است.

مرحوم «کشی» در «رجال کشی»، صفحه 330 در شرح حال «سفیان ثوری»، حدیث 741:

«وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي مُحَمَّدٍ جَبْرَئِيلَ بْنِ أَحْمَدَ الْفَارَيَابِيِّ بِخَطِّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ الْكُوفِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: أَتَى قَوْمٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَسْأَلُونَهُ الْحَدِيثَ مِنَ الْأَمْصَارِ وَ أَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ لِي أَ تَعْرِفُ أَحَداً مِنَ الْقَوْمِ قُلْتُ لَا فَقَالَ كَيْفَ دَخَلُوا عَلَيَّ قُلْتُ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ يَطْلُبُونَ الْحَدِيثَ مِنْ كُلِّ وَجْهٍ- لَا يُبَالُونَ مِمَّنْ أَخَذُوا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْهُمْ هَلْ سَمِعْتَ مِنْ غَيْرِي مِنَ الْحَدِيثِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَحَدِّثْنِي بِبَعْضِ مَا سَمِعْتَ قَالَ إِنَّمَا جِئْتُ لِأَسْمَعَ مِنْكَ لَمْ أَجِئْ أُحَدِّثُكَ وَ قَالَ لِلْآخَرِ ذَلِكَ مَا يَمْنَعُهُ أَنْ يُحَدِّثَنِي مَا سَمِعَ قَالَ تَتَفَضَّلُ أَنْ تُحَدِّثَنِي بِمَا سَمِعْتَ أَ جَعَلَ الَّذِي حَدَّثَكَ حَدِيثَهُ أَمَانَةً لَا أتحدث [تُحَدِّثُ‏] بِهِ أَبَداً قَالَ لَا قَالَ فَسَمِّعْنَا بَعْضَ مَا اقْتَبَسْتَ مِنَ الْعِلْمِ حَتَّى نَعْتَدَّ بِكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ(سلام الله علیه) قَالَ النَّبِيذُ كُلُّهُ حَلَالٌ إِلَّا الْخَمْرَ ثُمَّ سَكَتَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي‏ سُفْيَانُ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ(سلام الله علیه) أَنَّهُ قَالَ مَنْ لَمْ يَمْسَحْ عَلَى خُفَّيْهِ فَهُوَ صَاحِبُ بِدْعَةٍ وَ مَنْ لَمْ يَشْرَبِ النَّبِيذَ فَهُوَ مُبْتَدِعٌ وَ مَنْ لَمْ يَأْكُلِ الْجِرِّيثَ وَ طَعَامَ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ ذَبَائِحَهُمْ فَهُوَ ضَالٌّ أَمَّا النَّبِيذُ فَقَدْ شَرِبَهُ عُمَرُ نَبِيذُ زَبِيبٍ فَرَشَحَهُ بِالْمَاءِ وَ أَمَّا الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَدْ مَسَحَ عُمَرُ عَلَى الْخُفَّيْنِ ثَلَاثاً فِي السَّفَرِ وَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فِي الْحَضَرِ وَ أَمَّا الذَّبَائِحُ فَقَدْ أَكَلَهَا عَلِيٌّ(سلام الله علیه) وَ قَالَ كُلُوهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُم‏ ثُمَّ سَكَتَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا فَقَالَ فَقَدْ حَدَّثْتُكَ بِمَا سَمِعْتُ فَقَالَ أَ كُلُّ الَّذِي سَمِعْتَ هَذَا قَالَ لَا قَالَ زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ أَشْيَاءُ صَدَّقَ النَّاسُ بِهَا وَ أَخَذُوا بِمَا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ لَهَا أَصْلٌ مِنْهَا عَذَابُ الْقَبْرِ وَ مِنْهَا الْمِيزَانُ وَ مِنْهَا الْحَوْضُ وَ مِنْهَا الشَّفَاعَةُ وَ مِنْهَا النِّيَّةُ يَنْوِي الرَّجُلُ مِنَ الْخَيْرِ وَ الشَّرِّ فَلَا يَعْمَلُهُ فَيُثَابُ عَلَيْهِ وَ لَا يُثَابُ الرَّجُلُ إِلَّا بِمَا عَمِلَ إِنْ خَيْراً فَخَيْراً وَ إِنْ شَرّاً فَشَرّاً قَالَ فَضَحِكْتُ مِنْ حَدِيثِهِ فَغَمَزَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) أَنْ كُفَّ حَتَّى نَسْمَعَ قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ فَقَالَ وَ مَا يُضْحِكُكَ مِنَ الْحَقِّ أَمْ مِنَ الْبَاطِلِ قُلْتُ لَهُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ أَبْكِي وَ إِنَّمَا يُضْحِكُنِي مِنْكَ تَعَجُّبا كَيْفَ حَفِظْتَ هَذِهِ الْأَحَادِيثَ فَسَكَتَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ أَنَّهُ رَأَى عَلِيّاً ع عَلَى مِنْبَرٍ بِالْكُوفَةِ وَ هُوَ يَقُولُ لَئِنْ أُتِيتُ بِرَجُلٍ يُفَضِّلُنِي عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَ عُمَرَ لَأَجْلِدَنَّهُ حَدَّ الْمُفْتَرِي فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا فَقَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرٍ أَنَّهُ قَالَ حُبُّ أَبِي بَكْرٍ وَ عُمَرَ إِيمَانٌ وَ بُغْضُهُمَا كُفْرٌ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ عَلِيّاً(سلام الله علیه) أَبْطَأَ عَلَى بَيْعَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ لَهُ عَتِيقٌ مَا خَلَّفَكَ عَنِ الْبَيْعَةِ وَ اللَّهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَن‏ أَضْرِبَ عُنُقَكَ فَقَالَ عَلِيٌّ(سلام الله علیه) خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ لَا تَثْرِيبَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ أَمَرَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ أَنْ يَضْرِبَ عُنُقَ عَلِيٍّ(سلام الله علیه) إِذَا سَلَّمَ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ سَلَّمَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ يَا خَالِدُ لَا تَفْعَلْ مَا أَمَرْتُكَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ(سلام الله علیه) أَنَّهُ قَالَ وَدَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ(سلام الله علیه) أَنَّهُ بِنُخَيْلَاتِ يَنْبُعَ يَسْتَظِلُّ بِظِلِّهِنَّ وَ يَأْكُلُ مِنْ حَشَفِهِنَّ وَ لَمْ يَشْهَدْ يَوْمَ الْجَمَلِ وَ لَا النَّهْرَوَان‏ وَ حَدَّثَنِي بِهِ سُفْيَانُ، قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا! قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّهُ قَالَ: لَمَّا رَأَى عَلِيُّ بْنُ‏ أَبِي طَالِبٍ يَوْمَ الْجَمَلِ كَثْرَةَ الدِّمَاءِ، قَالَ لِابْنِهِ الْحَسَنِ: يَا بُنَيَّ هَلَكْتُ، قَالَ لَهُ الْحَسَنُ يَا أَبَتِ أَ لَيْسَ قَدْ نَهَيْتُكَ عَنْ هَذَا الْخُرُوجِ! فَقَالَ عَلِيٌّ(سلام الله علیه): يَا بُنَيَّ لَمْ أَدْرِ أَنَّ الْأَمْرَ يَبْلُغُ هَذَا الْمَبْلَغَ، قَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا! قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّ عَلِيّاً (سلام الله علیه) لَمَّا قَتَلَ أَهْلَ صِفِّينَ، بَكَى عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ: جَمَعَ اللَّهُ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فِي الْجَنَّةِ. قَالَ، فَضَاقَ بِيَ الْبَيْتُ وَ عَرِقْتُ وَ كِدْتُ أَنْ أَخْرُجَ مِنْ مَسْكِي «1»، فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُومَ إِلَيْهِ وَ أَتَوَطَّأُهُ، ثُمَّ ذَكَرْتُ غَمْزَةَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) فَكَفَفْتُ. فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) مِنْ أَيِّ الْبِلَادِ أَنْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ، قَالَ فَهَذَا الَّذِي تُحَدِّثُ عَنْهُ وَ تَذْكُرُ اسْمَهُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، تَعْرِفُهُ قَالَ لَا، قَالَ: فَهَلْ سَمِعْتَ مِنْهُ شَيْئاً قَطُّ قَالَ لَا، قَالَ: فَهَذِهِ الْأَحَادِيثُ عِنْدَكَ حَقٌّ قَالَ نَعَمْ، قَالَ: فَمَتَى سَمِعْتَهَا قَالَ لَا أَحْفَظُ، قَالَ، إِلَّا أَنَّهَا أَحَادِيثُ أَهْلِ مِصْرِنَا مُنْذُ دَهْرٍ لَا يَمْتَرُونَ فِيهَا، قَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه): لَوْ رَأَيْتَ هَذَا الرَّجُلَ الَّذِي تُحَدِّثُ عَنْهُ، فَقَالَ لَكَ هَذِهِ الَّتِي تَرْوِيهَا عَنِّي كَذِبٌ لَا أَعْرِفُهَا وَ لَمْ أُحَدِّثْ بِهَا، هَلْ كُنْتَ تُصَدِّقُهُ قَالَ لَا، قَالَ: لِمَ قَالَ لِأَنَّهُ شَهِدَ عَلَى قَوْلِهِ رِجَالٌ لَوْ شَهِدَ أَحَدُهُمْ عَلَى عِتْقِ رَجُلٍ لَجَازَ قَوْلُهُ، قَالَ: اكْتُبْ- بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي، قَالَ مَا اسْمُكَ قَالَ: مَا تَسْأَلُ عَنِ اسْمِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه واله وسلم) قَالَ: خَلَقَ اللَّهُ الْأَرْوَاحَ قَبْلَ الْأَجْسَادِ بِأَلْفَيْ عَامٍ، ثُمَّ أَسْكَنَهَا الْهَوَاءَ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ هَاهُنَا وَ مَا تَنَاكَرَ مِنْهَا ثُمَّ اخْتَلَفَ هَاهُنَا، وَ مَنْ كَذَبَ عَلَيْنَا أَهْلَ الْبَيْتِ حَشَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى يَهُودِيّاً، وَ إِنْ أَدْرَكَ الدَّجَّالَ آمَنَ بِهِ وَ إِنْ لَمْ يُدْرِكْهُ آمَنَ بِهِ فِي قَبْرِهِ، يَا غُلَامُ ضَعْ لِي مَاءً، وَ غَمَزَنِي فَقَالَ لَا تَبْرَحْ، وَ قَامَ الْقَوْمُ فَانْصَرَفُوا وَ قَدْ كَتَبُوا الْحَدِيثَ الَّذِي سَمِعُوا مِنْهُ، ثُمَّ إِنَّهُ خَرَجَ وَ وَجْهُهُ مُنْقَبِضٌ، قَالَ: أَ مَا سَمِعْتَ مَا يُحَدِّثُ بِهِ هَؤُلَاءِ قُلْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ مَا هَؤُلَاءِ وَ مَا حَدِيثُهُمْ قَالَ: أَعْجَبُ «1» حَدِيثِهِمْ، كَانَ عِنْدِي الْكَذِبُ عَلَيَّ وَ الْحِكَايَةُ عَنِّي مَا لَمْ أَقُلْ وَ لَمْ يَسْمَعْهُ عَنِّي أَحَدٌ، وَ قَوْلُهُمْ لَوْ أَنْكَرَ الْأَحَادِيثَ مَا صَدَّقْنَاهُ: مَا لِهَؤُلَاءِ لَا أَمْهَلَ اللَّهُ لَهُمْ وَ لَا أَمْلَي لَهُمْ، ثُمَّ قَالَ لَنَا: إِنَّ عَلِيّاً(سلام الله علیه) لَمَّا أَرَادَ الْخُرُوجَ مِنَ الْبَصْرَةِ قَامَ عَلَى أَطْرَافِهَا، ثُمَّ قَالَ: لَعَنَكِ اللَّهُ يَا أَنْتَنَ الْأَرْضِ تُرَاباً وَ أَسْرَعَهَا خَرَاباً وَ أَشَدَّهَا عَذَاباً فِيكِ الدَّاءُ الدَّوِيُّ! قَالُوا وَ مَا هُوَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ: كَلَامُ الْقَدْرِ الَّذِي فِيهِ الْفِرْيَةُ عَلَى اللَّهِ، وَ بُغْضُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ، وَ فِيهِ سَخَطُ اللَّهِ وَ سَخَطُ نَبِيِّهِ(صلی الله علیه واله وسلم)، وَ كَذِبُهُمْ عَلَيْنَا أَهْلَ الْبَيْتِ، وَ اسْتِحْلَالُهُمُ الْكَذِبَ عَلَيْنَا.»

رجال الكشي إختيار معرفة الرجال؛ كشى، محمد بن عمر ناشر: مؤسسة نشر دانشگاه مشهد محقق/ مصحح: طوسى، محمد بن حسن / مصطفوى، حسن‏، ص393 تا 397 ح741

«میمون ابن عبد الله قداح» که از اصحاب امام صادق هست می‌گوید «أَتَى قَوْمٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَسْأَلُونَهُ الْحَدِيثَ مِنَ الْأَمْصَارِ وَ أَنَا عِنْدَهُ» قومی از شهرهای مختلف خدمت امام صادق آمدند خدمت امام صادق بودم می خواستند از امام صادق حدیث و مطلب علمی سوال کنند

«فَقَالَ لِي أَ تَعْرِفُ أَحَداً مِنَ الْقَوْمِ» امام صادق فرمود آقایانی که آمدند می شناسی؟ «قُلْتُ لَا» نه این ها را نمی شناسم بعد فرمود «كَيْفَ دَخَلُوا عَلَيَّ» پس چطوری وارد خانه ام شدند؟ «قُلْتُ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ يَطْلُبُونَ الْحَدِيثَ مِنْ كُلِّ وَجْهٍ- لَا يُبَالُونَ مِمَّنْ أَخَذُوا» این ها دنبال این هستند که حدیث پیغمبر را بشنوند از چه کسی باشد برای شان مهم نیست.

«فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْهُمْ هَلْ سَمِعْتَ مِنْ غَيْرِي مِنَ الْحَدِيثِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَحَدِّثْنِي بِبَعْضِ مَا سَمِعْتَ» تقاضا دارم بینندگان عزیز خوب دقت کنند حضرت به یکی از این ها گفت آیا از غیر از من هم حدیث شنیدی؟ گفت بله حضرت فرمود بعضی از حدیث هایی که شنیدی برایم بگو گفت «قَالَ إِنَّمَا جِئْتُ لِأَسْمَعَ مِنْكَ لَمْ أَجِئْ أُحَدِّثُكَ» آمدم از شما حدیث بشنوم نمی خواهم برای شما حدیث بگویم.

«وَ قَالَ لِلْآخَرِ ذَلِكَ مَا يَمْنَعُهُ أَنْ يُحَدِّثَنِي مَا سَمِعَ» به رفیقش گفت این دوستت چرا حاضر نیست حدیث هایی که از دیگران شنید برایم بگوید؟ «قَالَ تَتَفَضَّلُ أَنْ تُحَدِّثَنِي بِمَا سَمِعْتَ أَ جَعَلَ الَّذِي حَدَّثَكَ حَدِيثَهُ أَمَانَةً لَا أتحدث [تُحَدِّثُ‏] بِهِ أَبَداً قَالَ لَا» آیا خدای عالم از شما عهد و پیمان گرفته احادیثی که می شنوید برای دیگران نقل نکنید؟ گفت نه!

«قَالَ فَسَمِّعْنَا بَعْضَ مَا اقْتَبَسْتَ مِنَ الْعِلْمِ حَتَّى نَعْتَدَّ بِكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ» گفت چیزهایی شنیدم برایت می گویم استفاده کنی، این عالم سنی گفت «حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ(سلام الله علیه)» خدمت امام صادق آمدند نه از اسم و نه از موقعیت امام صادق خبر دارند. به عنوان این که یک عالمی است آمدند از او حدیث بشنوند.

می گوید سفیان ثوری از جعفر ابن محمد (امام صادق) گفت «قَالَ النَّبِيذُ كُلُّهُ حَلَالٌ إِلَّا الْخَمْرَ ثُمَّ سَكَتَ»، سفیان ثوری از امام صادق همه نبیذ حلال است مگر شراب؛ نبیذ در حقیقیت شرابی است که از خرما می گیرند مست کننده هست بعضاً آب یا چیزی مخلوطش می کنند نجاستش از بین برود می خورند حال آن که روایات متعدد از اهل بیت داریم نبیذ کوچک، بزرگ، کم و زیادش حرام و خوردن آن خلاف شرع است چون مُسکر هست.

یعنی در میان اهل بیت همه ائمه و فقهای ما فتوا به حرمت نبیذ داده اند، داستان مفصلی دارد «ثُمَّ سَكَتَ» این را گفت و ساکت شد «فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا» مقداری حدیث بیشتر بگو «قَالَ حَدَّثَنِي‏ سُفْيَانُ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ (سلام الله علیه) أَنَّهُ قَالَ»، سفیان ثوری از امام باقر روایت کرده «مَنْ لَمْ يَمْسَحْ عَلَى خُفَّيْهِ فَهُوَ صَاحِبُ بِدْعَةٍ وَ مَنْ لَمْ يَشْرَبِ النَّبِيذَ فَهُوَ مُبْتَدِعٌ وَ مَنْ لَمْ يَأْكُلِ الْجِرِّيثَ وَ طَعَامَ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ ذَبَائِحَهُمْ فَهُوَ ضَالٌّ»

امام باقر گفت هر کس بر روی جوراب یا کفشش مسح نکند این بدعتگزار است حال آن که ما مسح بر روی جوراب و کفش را بدعت می دانیم. این ها یک بدعتی گذاشتند بر خلاف آیه قرآن

(فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيدِيكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَينِ)

صورت و دستها را تا آرنج بشوييد! و سر و پاها را تا مفصل [= برآمدگي پشت پا] مسح کنيد!

سوره مائده (5): آیه 6

به جای او گفتند پای تان را بشویید زمستان هست و هوا سرد و ... است گفتند اگر نمی توانید بشویید از روی جوراب و کفش هم مسح بکشید. بدعتی انجام شده برای این که، این بدعت را بپوشانند دو بدعت دیگر هم اضافه شد.

 گفت امام باقر فرمود هر کس بر روی کفشش مسح نکنند بدعتگزار است هر کس نبیذ نخورد بدعتگزار است. هر کس مار ماهی و غذای اهل ذمّه را نخورد گمراه است.

«أَمَّا النَّبِيذُ فَقَدْ شَرِبَهُ عُمَرُ نَبِيذُ زَبِيبٍ»، عمر ابن الخطاب نبیذ خورد «فَرَشَحَهُ بِالْمَاءِ» مقداری آب مخلوطش کرد. «وَ أَمَّا الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَدْ مَسَحَ عُمَرُ عَلَى الْخُفَّيْنِ ثَلَاثاً فِي السَّفَرِ وَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فِي الْحَضَرِ» آٔقای عمر ابن الخطاب در مسافرت ها وضو می گرفت بر روی کفشش هم مسح می کشید. همه این ها را از قول امام باقر دارد نقل می کند خدمت امام صادق نشسته است از قول امام باقر نقل می کند.

«وَ أَمَّا الذَّبَائِحُ فَقَدْ أَكَلَهَا عَلِيٌّ(سلام الله علیه)» این که ذبایح اهل ذمه را می شود خورد علی ابن ابی طالب هم خورده است. به خوبی از قول امام باقر، امام صادق (سلام الله علیه) درست می کنند. امام صادق فرمود «زِدنا» دوباره حدیث دیگر بگو حالا داری می گویی مقداری بیشتر بگو «فَقَالَ فَقَدْ حَدَّثْتُكَ بِمَا سَمِعْتُ» اسمش را نمی داند چه است آنی که شنیده بودم برایت گفتم.

«فَقَالَ أَ كُلُّ الَّذِي سَمِعْتَ هَذَا قَالَ لَا قَالَ زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ» همه شنیده هایت همین بود گفتی؟ گفت نه زیاد شنیدم حضرت فرمود حدیث های دیگرت را هم بگو، خیلی جالب است آقا امام صادق (سلام الله علیه) مخ این ها را به کار گرفت گفت عمرو بن عبید ظاهراً امام مجتبی (سلام الله علیه) هست نقل کرد افرادی در رابطه با مسائلی بدعت هایی را متعبد شدند که در قرآن اصلی نیست من جمله از آن ها عذاب قبر است. عذاب قبر، میزان، حوض و شفاعتی در قرآن نداریم و امثال این.

 راوی «ابن میمون قدّام» می گوید «قَالَ فَضَحِكْتُ مِنْ حَدِيثِهِ» در مورد این که گفت عذاب قبر، میزان، حوض و شفاعتی در قرآن نیست می گوید خنده ام گرفت «فَغَمَزَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) أَنْ كُفَّ حَتَّى نَسْمَعَ» کنار امام صادق بودم رانم نیشگونی گرفت ساکت نخند.

«قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ فَقَالَ وَ مَا يُضْحِكُكَ مِنَ الْحَقِّ أَمْ مِنَ الْبَاطِلِ» این بنده خدا داشت برای امام صادق حدیث نقل می کرد سرش را بلند کرد گفت برای چه می خندی؟ از حق یا از باطل می خندی؟ «قُلْتُ لَهُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ» خدا خیرت بدهد خنده ام به این خاطر هست شما چه حافظه قویی داری این همه حدیث حفظ کردی.

امام صادق فرمود دوباره حدیث دیگر بگو گفت «سفیان ثوری»‌ از «محمد ابن مُنکدر» نقل می کند امیر المؤمنین بر بالای منبر گفت «لَئِنْ أُتِيتُ بِرَجُلٍ يُفَضِّلُنِي عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَ عُمَرَ لَأَجْلِدَنَّهُ حَدَّ الْمُفْتَرِي فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا فَقَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرٍ أَنَّهُ قَالَ» علی بالای منبر می گفت هر کس بخواهد من را بر ابوبکر و عمر برتر و افضل بداند او را شلاق مفتری (افتراء) می زنم.

امام صادق نمی خندد به آرامش نشست فرمود «زِدْنَا» گفت سفیان از امام صادق نقل کرد گفت «حُبُّ أَبِي بَكْرٍ وَ عُمَرَ إِيمَانٌ وَ بُغْضُهُمَا كُفْرٌ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا» امام صادق فرمود محبت ابوبکر و عمر ایمان است دشمنی آن ها کفر است. امام صادق فرمود باز هم بگو «قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ عَلِيّاً(سلام الله علیه) أَبْطَأَ عَلَى بَيْعَةِ أَبِي بَكْرٍ» از حسن ظاهراً شاید «حسن بصری» یا امام مجتبی ع باشد.

این که امیر المؤمنین (سلام الله علیه) برای بیعت ابی بکر نرفت بعضی ها گفتند «فَقَالَ لَهُ عَتِيقٌ مَا خَلَّفَكَ عَنِ الْبَيْعَةِ» ابوبکر گفت چرا از بیعت تخلف کردی نیامدی؟ «وَ اللَّهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَن‏ أَضْرِبَ عُنُقَكَ» تصمیم داشتم گردنت را بزنم. «فَقَالَ عَلِيٌّ(سلام الله علیه) خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ لَا تَثْرِيبَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ أَمَرَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ أَنْ يَضْرِبَ عُنُقَ عَلِيٍّ(سلام الله علیه) إِذَا سَلَّمَ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ سَلَّمَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ» عیب ندارد من را مورد عفو قرار بدهید خیلی زیاد خُرده نگیرید.

امام صادق (علیه السلام) باز هم بگو این شخص دارد حدیث های جعلی و مسخره می گوید امام صادق هم او را دست انداخته است می گوید «سفیان ثوری» از حسن نقل کرد که ابوبکر به «خالد ابن ولید» دستور داد گردن علی را بزند. وقتی که سلام نماز صبح را داد ابوبکر پشیمان شد قبل از این که نماز را بدهد از نماز بیرون بیاید گفت «يَا خَالِدُ لَا تَفْعَلْ مَا أَمَرْتُكَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع أَنَّهُ قَالَ»

امام صادق فرمود باز هم بگو گفت «نعیم ابن عبد الله» از امام صادق نقل کرد «وَدَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ(سلام الله علیه) أَنَّهُ بِنُخَيْلَاتِ يَنْبُعَ يَسْتَظِلُّ بِظِلِّهِنَّ وَ يَأْكُلُ مِنْ حَشَفِهِنَّ وَ لَمْ يَشْهَدْ يَوْمَ الْجَمَلِ وَ لَا النَّهْرَوَان‏» علی ابن ابی طالب می گفت ای کاش در سایه های «ینبع» زندگی می کردم از علف ها می خوردم و در «جمل و نهروان» حاضر نمی شدم؛ یعنی ای کاش در «جمل و نهروان» حضور نداشتم و این همه اتفاق نمی افتاد.

امام صادق فرمود «زِدنا» باز هم بگو گفت «عُباد» از امام صادق نقل کرد فرمود امیر المؤمنین وقتی در «جمل» خونریزی ها را دید به امام حسن فرمود: «يَا بُنَيَّ هَلَكْتُ قَالَ لَهُ الْحَسَنُ يَا أَبَتِ» بیچاره شدم این همه خون ریخته شد امام مجتبی گفت «أَ لَيْسَ قَدْ نَهَيْتُكَ عَنْ هَذَا الْخُرُوجِ فَقَالَ عَلِيٌّ(سلام الله علیه) يَا بُنَيَّ لَمْ أَدْرِ أَنَّ الْأَمْرَ يَبْلُغُ هَذَا الْمَبْلَغَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) زِدْنَا قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ(سلام الله علیه) أَنَّ عَلِيّاً(سلام الله علیه) لَمَّا قَتَلَ أَهْلَ صِفِّينَ بَكَى عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ» آیا نگفتم شما به «بصره» نیا؟ چه دروغ های شاخداری از امیر المؤمنین و امام مجتبی می گویند؟ امیر المؤمنین فرمود پسرم نمی دانستم کار به این همه خونریزی کشیده می شود.

امام صادق فرمود «زِدنا» باز هم بگو گفت سفیان ثوری از امام صادق نقل امیر المؤمنین وقتی کشته ای «صفین» را دید گریه کرد فرمود «جَمَعَ اللَّهُ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فِي الْجَنَّةِ» تمام آن های که در سپاه معاویه کشته شده بودند امیر المؤمنین گفت همه بهشتی هستند. چه بدعت ها و چه بی حیائی هایی؟

از امام صادق جلوی امام صادق نقل می کند «قَالَ فَضَاقَ بِيَ الْبَيْتُ» راوی می گوید واقعاً عرصه برایم تنگ شد «وَ عَرِقْتُ وَ كِدْتُ أَنْ أَخْرُجَ مِنْ مَسْكِي‏» تصمیم گرفتم از اتاق بیرون بروم « فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُومَ إِلَيْهِ فَأَتَوَطَّأَهُ» تصمیم گرفتم بلند شوم این بابا را زیر پا لِه کنم. «ثُمَّ ذَكَرْتُ غَمْزَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) فَكَفَفْتُ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه)» یادم افتاد امام صادق نیشگونی از من گرفت گفت آرام باش.

امام صادق فرمود «مِنْ أَيِّ الْبِلَادِ أَنْتَ» آقای عالم این همه دارید از امام صادق، امام باقر، امام مجتبی و امیر المؤمنین روایت نقل می کنید از کدام شهر هستی؟ گفت «قَالَ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ قَالَ هَذَا الَّذِي تُحَدِّثُ عَنْهُ وَ تَذْكُرُ اسْمَهُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ تَعْرِفُهُ» روایاتی که از امام صادق نقل کردی نبیذ حرام است عذاب قبر در قرآن نیست و ... اصلاً امام صادق را می شناسی؟ «قَالَ لَا» نه امام صادق را نمی شناسم.

 «قَالَ فَهَلْ سَمِعْتَ مِنْهُ شَيْئاً قَطُّ قَالَ لَا قَالَ» تا به حال از امام صادق حدیثی شنیدی؟ گفت نه فرمود «فَهَذِهِ الْأَحَادِيثُ عِنْدَكَ حَقٌّ» حرف های که زدی معتقد هستی همه حق است؟ «قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَتَى سَمِعْتَهَا قَالَ لَا أَحْفَظُ قَالَ إِلَّا أَنَّهَا أَحَادِيثُ أَهْلِ مِصْرِنَا مُنْذُ دَهْرِنَا» بله همه حق است. فرمود کِی شنیدی؟ گفت یادم نیست.

 این که در شهر ما «بصره» این احادیث هست و کسی شک در صحت این روایت ندارد. «لَا يَمْتَرُونَ فِيهَا» اینجایش جالب است «قَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(سلام الله علیه) لَوْ رَأَيْتَ هَذَا الرَّجُلَ الَّذِي تُحَدِّثُ عَنْهُ» از امام صادقی که این همه روایت نقل می کنی اگر ببینی «فَقَالَ لَكَ هَذِهِ الَّتِي تَرْوِيهَا عَنِّي كَذِبٌ وَ قَالَ لَا أَعْرِفُهَا» امام صادق را ببینی خود امام صادق بگوید روایت های که از من، «شعبی» و ... نقل کردی همه دروغ است.

«وَ لَمْ أُحَدِّثْ بِهَا» من همچنین حدیثی نگفتم «هَلْ كُنْتَ تُصَدِّقُهُ» اگر امام صادق بگوید این روایت ها دروغ است همچنین روایت هایی نگفتم آیا تصدیق می کنی؟ «قَالَ لَا» نه هرگز تصدیق نمی کنم.

 حماقت را ببینید وقتی حضرت مهدی می آید این ها را پانصد تا پانصد تا، شانزده هزار، شانزده هزار تا یک جا از دم شمشیر می گذراند روایتش را می بینیم. این های که فتوا به قتل حضرت مهدی و ... می دهند می گویند «ارجع الی متی جئت» از هر کجا آمدی برو احتیاجی به بنی فاطمه نداریم. مشخص است قضیه چه است!

امام صادق فرمود اگر امام صادق به شما بگوید این ها دروغ است از امام صادق قبول نمی کنی؟ گفت نه هرگز قبول نمی کنم حضرت فرمود «قَالَ لِمَ قَالَ لِأَنَّهُ شَهِدَ عَلَى قَوْلِهِ رِجَالٌ» افرادی این روایت ها را از امام صادق برایم نقل کردند «لَوْ شَهِدَ أَحَدُهُمْ عَلَى عِتْقِ رَجُلٍ لَجَاز قَوْلُه‏» اگر یکی از این ها فتوا بدهد گردن فلانی را بزن می روم می زنم. یعنی این قدر به این ها اعتقاد دارم.

«فَقَالَ اكْتُبْ» حالا که آمدی این حدیث ها را گفتی بنویس «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي» پدرم از جدش روایت کرد «قَالَ مَا اسْمُكَ» پرسید اسمت چه است؟ «قَالَ مَا تَسْأَلُ عَنِ اسْمِي» چه کار به اسم من داری؟ «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) قَالَ خَلَقَ اللَّهُ الْأَرْوَاحَ قَبْلَ الْأَجْسَادِ بِأَلْفَيْ عَامٍ» تا آن جایی که می گوید پیغمبر اکرم فرمود «مَنْ كَذَبَ عَلَيْنَا أَهْلَ الْبَيْتِ حَشَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى يَهُودِيّا» هر کس بخواهد به ما اهل بیت دروغ ببندد خدای عالم در قیامت نابینا و بر دین یهود محشورش می کند.

«وَ إِنْ أَدْرَكَ الدَّجَّالَ آمَنَ بِهِ» این جالب است اگر دجال را هم درک کند به او ایمان می آورد «وَ إِنْ لَمْ يُدْرِكْهُ آمَنَ بِهِ فِي قَبْرِهِ» اگر دجال هم درک نکند در قبرش وقتی می شنود دجال آمد در قبرش به دجال ایمان می آورد.

خیلی عجیب است «يَا غُلَامُ ضَعْ لِي مَاءً» آبی برایم بیاور «وَ غَمَزَنِي وَ قَالَ لَا تَبْرَحْ وَ قَامَ الْقَوْمُ فَانْصَرَفُوا وَ قَدْ كَتَبُوا الْحَدِيثَ الَّذِي سَمِعُوا مِنْهُ» این روایت را از امام صادق شنیدند بدون این که بدانند ایشان امام صادق هستند بلند شدند رفتند.

بعد امام صادق فرمود آقای «قداد» دیدی این ها چه حدیثی دروغی از من و پدرم امیر المؤمنین داشتند نقل می کردند، جالبش این است گفتم اگر خود امام صادق بگوید من این حدیث ها را نگفتم قبول می کنید؟ گفتند نه از امام صادق هم قبول نمی کنیم، شاید نستجیر بالله امام صادق به ما دروغ می گوید؛ چون آقایانی که این ها را از امام صادق نقل کردند برای ما در حد معصوم هستند اگر فتوا بدهد برو گردن فلانی را بزن می رویم می زنیم یعنی این قدر آن ها را قبول دارند.

این نمونه کارهایی است بعد از خلفاء بدعت هایی که انجام شد تغییراتی که به تعبیر حضرت امیر در دین ایجاد شد این ها هم همین هستند. ولذا وقتی حضرت می گوید این ها خلاف است نبیذ حرام است نماز تراویح باطل است حضرت بگوید در وضو حتماً باید بر پا مسح بشود دست تان را از آرنج به پایین بشویید می بینند تمام آن چه که در گذشته به نام دین انجام می دادند حضرت همه را کنار زده است. می گویند دین، سنت و قرآن جدیدی آورده است.

ولذا روی این جهات دوستان عزیز این که می گویند «یأتِی بِدینٍ جَدید وَ سُنَّةٍ جَدِيدَةٍ» نه یک سنت جدید بلکه سنتی که می آید سنت های باطل را از بین می برد. مردمی که با سنت های باطل انس گرفتند تصور می کنند یک سنت و اسلام جدیدی است. روایتی را که «نسائی» هم می گوید صحیح است.

مجری:

اگر بخواهیم روشن تر بگوییم همه آن چه که به ما شیعیان رسیده درست، حقیقت و صحیح بوده ماها چیز جدید نمی گوییم. آن هایی که این واقعیت ها به ایشان نرسیده و بدعت ها همین طور در دین، مذهب و اعتقادات شان هست آن ها چیز جدید می گویند

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

قطعاً به این شکل است. البته در میان شیعه ها مرحوم «شیخ انصاری، مقدس اردبیلی» و ... بعضی از بدعت های که در عزاداری ها انجام می شد. در مراسم وفات پدر، مادر و ... انجام می شد مقاومت می کردند این ها بدعت است نباید این ها باشد بعید می دانم امشب برسیم. اگر یادآوری کنید فرق فقهای ما با فقهای آن ها این است.

به این جا رسیدیم اجازه بدهید یکی، دو مورد را بیاورم مرحوم آقای «بروجردی (رضوان الله تعالی علیه)» می گوید بعضی افراد رفتارهای ناپسند و خرافات به نام دین و عزاداری در میان بعضی افراد رواج می دادند. آیت الله «بروجردی» با قاطعیت و شجاعت تمام در برابر این گونه انحرافات ایستادند فرمودند وظیفه عالم زدودن پیرایه ها از چهره مطهر دین است. ما نباید بگذاریم آیین پاک اهل بیت با خرافات و رفتارهایی که جاهلیت جدید آلوده است انجام بشود.

کاملاً واضح و روشن است مرحوم «شیخ انصاری» در کتاب «مردان علم در میدان عمل» به دوستان توصیه کردم این کتاب را حتماً تهیه کنند هر شب دو، سه تا از داستان های «مردان علم در میدان عمل» را مطالعه کنند.

عرض کردم «مقام معظم رهبری» شنیدم نسبت به این کتاب عنایت ویژه داشتند البته در مقدمه کتاب دیدم. در این کتاب جلد 2، صفحه 342 می گفت مرحوم «شیخ انصاری» از فقهای بزرگ شیعه بدعت های ناپسندی را در عصر خودش مواجه شد که از افراد متعصب آن ها را رواج می دادند. در آن زمان مثلاً یکی از مناطق به دلیل تعصبات قومی از دادنِ سهم امام و زکات به طلاب و فضلای غیر بومی یا نژادهای دیگر امتناع می ورزیدند.

می گفتند می خواهیم وجوهات بدهیم اگر «کُرد» هستیم فقط به طلبه های «کُرد» باید بدهیم اگر «ترک» هستیم فقط به طلبه‌های «ترک» بدهیم و ... مرحوم «شیخ انصاری» از این انحرافات آشکار مطلع شد به شدت بر آشفت و در مجلس درس عمومی فرمود اسلام برای محو برتری های قومی و نژادی آمده است تقسیمات وجوهات بر اساس نژاد و قومیّت بدعت در دین و بازگشت به جاهلیت است.

مراجع ما در طول تاریخ کاملاً مراقب بودند این طوری نبود مثلاً کسی بلند شود بدعتی بگذارد مراجع در برابر این ساکت باشند.

 «صاحب جواهر» مرحوم «شیخ محمد حسن نجفی» کتاب «پند تاریخ»، جلد 4، صفحه 82 این کتاب، کتاب خوبی است هفت، هشت جلد است داستان های خیلی شیرینی دارد دسته بندی و موضوع بندی خیلی خوبی دارد.

می گفت مرحوم «صاحب جواهر» یکی از فقهای بزرگ ما است مطلع شد گروهی از افراد نا آگاه سعی داشتند بدعت ها و رفتارهی من در ‌آوردی و موهومی را وارد مراسم عزاداری کنند آنان این رفتار نا درست را با توجیه و تعظیم شعائر پوشش می دادند. هر کس مخالف بود آن ها را کم ارادت به اهل بیت نشان می دادند.

«صاحب جواهر» با این که خود از سوزناک ترین عزاداران سید الشهداء بود در برابر این بدعتگزاری خاموش ننشست این افتخار شیعه است. کوچک ترین تغییراتی در طول تاریخ انجام می شد بلافاصله مراجع ما موضع می گرفتند.

 یا در کتاب «سیمای فرزانگان» جلد اولش چاپ شد ولی جلدهای بعدی نیامد کتاب خیلی خوبی است. خودم از خواندن کتاب «سیمای فرزانگان» خسته نمی شوم داستان های شیرین با قلم حماسی جناب آٔقای «رضا مختاری» نوشته است.

 در صفحه 294 می گوید در زمان حکومت پهلوی جشن های دو هزار و پانصد ساله را در «قم» می خواستند رواج بدهند، «علامه طباطبایی» صاحب «المیزان» با این که ایشان در ابتدا خیلی قدرت آن چنانی نداشت به محض اطلاع از این تصمیم پیام قاطع برای مسئولان شهر فرستاد فرمود «قم» حرم اهل بیت و مرکز فقاهت است ترویج رفتارهای خلاف شرع و بدعت های مغایر با فرهنگ اسلامی در این شهر اهانت به مقدس ترین باورهای مردم است. ما اجازه چنین هتاکی هایی را نخواهیم داد.

بعد دیگر بزرگان هم در این زمینه با ایشان همگان شدند.

 یا مرحوم «میرزای شیرازی» صاحب فتوای تنباکو در عصر ایشان هم از طرف بعضی از نادان ها بدعت های صورت می گرفت این ها کاملاً می ایستادند. فرق بزرگان شیعه با بزرگان آن ها، این است.

آن آقا خدمت امام صادق آمد سی، چهل روایت دروغ و خلاف شرع از امام صادق نقل می کند امام می گوید اگر خود امام صادق بگوید من نگفتم قبول می کنی یا نه؟ گفت اصلاً قبول نمی کنم خیلی عجیب است. این که حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می آید یکی از مشکلات حضرت همین ها هست.

 در «سنن نسائی» تحقیق ‌آقای «البانی» روایت هم می گوید صحیح است.

«عن سَعِيدِ بن جُبَيْرٍ كنت مع بن عَبَّاسٍ بِعَرَفَاتٍ فقال ما لي لَا أَسْمَعُ الناس يُلَبُّونَ قلت يَخَافُونَ من مُعَاوِيَةَ فَخَرَجَ بن عَبَّاسٍ من فُسْطَاطِهِ لَبَّيْكَ اللهم لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ فَإِنَّهُمْ قد تَرَكُوا السُّنَّةَ من بُغْضِ عَلِيٍّ»

سنن النسائي؛ المؤلف: أبي عبدالرحمن أحمد بن شعیب بن علی النسائی (متوفی 215- 203 هـ)، تحقیق: محمد ناصر الدین الآلباني، الناشر: مکتبة المعارف، ص465، ح3006

«سعید ابن جبیر» از اصحاب و مورد تأیید می گوید با «ابن عباس» در «عرفات» بودم «ابن عباس» گفت «ما لي لَا أَسْمَعُ الناس يُلَبُّونَ» چرا مردم لبیک نمی گویند؟ «قلت یخافون من معاویة» از معاویه می ترسند «فخرج ابن عباس من فسطاطه»، «ابن عباس» در «عرفات» از خیمه اش بیرون آمد «فقال لبيك اللهم لبيك فإنهم قد تركوا السنة من بغض علي» سنت پیغمبر را به خاطر عداوت با علی ترک کردند. چون علی دارد لبیک می گوید این ها حاضر نیستند لبیک بگویند.

این مسئله بحث جدایی هست و این قضایا هم جزء بدعت ها است از قول امیر نقل می کنند.

 باز روایت دیگری در «سنن کبری بیهقی»،‌ جلد 5، صفحه 183 است:

«أخبرنا أبو الحسن محمد بن الحسين العلوي أنبأ عبد الله بن محمد بن الحسن بن الشرقي ثنا علي بن سعيد النسوي ثنا خالد بن مخلد ثنا علي بن صالح عن ميسرة بن حبيب النهدي عن المنهال بن عمرو عن سعيد بن جبير قال كنا عند بن عباس بعرفة فقال يا سعيد ما لي لا أسمع الناس يلبون فقلت يخافون معاوية فخرج بن عباس من فسطاطه فقال لبيك اللهم لبيك وإن رغم أنف معاوية اللهم العنهم فقد تركوا السنة من بغض علي رضي الله عنه»

سنن البيهقي الكبرى؛ اسم المؤلف: أحمد بن الحسين بن علي بن موسى أبو بكر البيهقي الوفاة: 458، دار النشر: مكتبة دار الباز - مكة المكرمة - 1414 - 1994، تحقيق: محمد عبد القادر عطا، ج5، ص113، ح9230

در آن جا «ابن عباس» سوال می کند چرا مردم لبیک نمی گویند؟ می گوید از معاویه می ترسند. «ابن عباس»‌ از خیمه اش بیرون آمد گفت «لبيك اللهم لبيك وإن رغم أنف معاوية»، برای این که پوزه معاویه را به خاک بمالم «لبیک اللهم لبیک اللهم العنهم» خدایا این ها را لعن کن «فقد تركوا السنة من بغض علي» این ها سنت پیغمبر را به خاطر بغض علی ابن ابی طالب ترک کردند.

 این ها الان سنت شده حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می آید می خواهد چه کار کند؟ این ها را از بین ببرد می گویند اسلام جدید هست همچنین چیزی نداشتیم. قبلاً یک عمری در «عرفات» لبیک گفتیم و فلان کردیم امثال این ها در حقیقت مردم تصور می کنند دین جدیدی آورده است. دین جدید نیست دین جدید برای کسانی که با بدعت ها انس گرفتند از دین نبی مکرم فاصله گرفتند این ها تصور می کنند دین و سنت جدید است تصور می کنند یک قرآن جدیدی است.

مجری:

حضرت استاد خیلی ممنونم از شما، عزیزان بیننده همچنان با شما هستیم نام و یاد امام زمان (علیه السلام) آرامبخش جان ها و دل های ما هست چقدر خوب است عیار معرفت مان را در این عصر و زمان بالا ببریم این قدر حواس مان باشد که در عصر ظهور خدای نا کرده پایمان نلغزد یک وقتی دل مان نرود به سمت و سویی که باطل هست، گاهی منافعی داریم مثلاً مال، جان، خانواده و اهل عیال مان باعث بشود ما را از مسیر امام زمان (علیه السلام) دور بکند. این ها هشداری به ما شیعیان هست ان شاء‌ الله همچنان با قوت و قدرت در این مسیر تاریخ سازی که مردم ایران هم قدم بر داشتند تا ظهور حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) قدم بر داریم

به ذهنم رسید یک یادی هم بکنم از شیعیان مظلوم «لبنان» که واقعاً مظلوم هستند «ایران» در «جنگ رمضان» نزدیک به سه هزار و پانصد شهید تقدیم کردیم ولی در «لبنان» نزدیک به چهار هزار و چهارصد شهید یعنی به نسبت به جمعیت و محدودیت و همه این ها را حساب بکنید در حالی که آن ها به خاطر ما، ولایت و رهبریِ رهبر شهیدمان وارد جنگ شدند نزدیک به هزار شهید بیشتر از ما تقدیم کردند.

شیعیان «لبنان» خیلی مظلوم هستند همچنان مورد هجمه رژیم «صهیونیستی»‌ جنایتکار هستند گفتم یادی بکنیم از این شیعیانی که شیعیان مخلص و درجه یک و پای کار امام زمان هستند ان شاء‌ الله خود حضرت در حق شان عنایت و توجه ویژه بکنند و ما به زودی زود ظهور حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) را شاهد باشیم.

(میان برنامه)

مجری:

«یابن الحسن روحی فداک متی ترانا و نراک» آقا جان این دلتنگی ها را کجا باید ببریم که این قدر مخصوصاً در این شرایط فعلی دشمنان زیاد هستند ما هم کم هستیم بر ما هجمه وارد کردند هرچند که ما قوی، محکم و استوار هستیم و ایستادیم اما دشمنان همچنان دشمنی می کنند و ما شیعیان در گوشه و کنار این عالم مظلوم هستیم اما مثل مولای مان امیر المؤمنین مظلوم مقتدر!

برای ظهور و فرج آقا جان و مولای مان امام زمان (علیه السلام) دعا کنیم ان شاء الله به زودیِ زود بیایند و نجات همه مستضعفان عالم را از دست این مستکبران عالم، از این جنایتکارانی که داریم می بینیم گوشه و کنار عالم دارند جنایت می کنند. در خصوص وجود نازنین امام زمان (علیه السلام) و احادیثی که در این زمینه مطرح هست عصر ظهور حضرت و دوران بسیار بسیار شیرین ظهور صحبت می کنیم.

حضرت استاد اشاره فرمودید به آن حدیثی که بنده اشاره کردم اما می خواهیم ببینیم تفاوت اسلام جدید که امام زمان (علیه السلام) می آورند با قرائت های فعلی از اسلام چیست؟ حدیثی که شما قبل اشاره فرمودید یک جورهایی کار را برای ما در فهمش روشن کرد که چه کسانی این انحراف، بدبختی و بیچارگی را دارند؟

ü      تفاوت اسلام جدید با قرائت‌های فعلی از اسلام

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با تعبیری که در روایت هست «وَ يَسْتَأْنِفُ الْإِسْلَامَ جَدِيدا» حضرت می آید اسلام را از نو پایه ریزی می کند مثل خانه ای که صد یا صد و پنجاه سال از عمرش می گذرد در برابر زلزله و ... مقاوم نیست این خانه را خراب می کنند از نو بنا را با کیفیت عالی انجام می دهند.

 آقا امام مهدی (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) هم می آیند در حقیقت اسلام را بازسازی می کنند. آن چه که از خرافات در اسلام بوده یا به تعبیر امروزی ها پیرایه زدائی می کنند و اسلام را به قرآن و حدیث رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بازگشت می دهند.

 در خطبه 138 «نهج البلاغه» از قول حضرت امیر خواندیم (عبارت خیلی زیبایی هست) حضرت حق مطلب را هم ادا کرده که اگر روی این خطبه صدها جلسه انسان صحبت کند باز کم است.

حضرت فرمود:

«يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْي‏»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص195

حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می آید نظرات شخصی را تابع قرآن می سازد آنگاه که مردم قرآن را تابع نظر شخصی خودشان کردند. مردمی که آمدند قرآن را با توجه به برداشت شخصی خودشان تفسیر کردند برای مردم برداشت خودشان را از قرآن بیان می کنند.

 حضرت مهدی می آید می گوید این برداشت های شما غلط است برداشت صحیح این هست. ولذا این که یک عده در برابر حضرت مقاومت می کنند چون تصور کرد بر این که، این عین دین و اسلام است ولی حضرت می آید می گوید این اسلام و دین نیست مقاومت می‌کنند.

 حتی در بعضی از روایات دارد این مرد آمد دین مان را خراب کرده یا دین ما را دارد ویران می کند تعبیری قریب به این مضمون هست. ولذا حضرت مهدی (ارواحنا فداه) وقتی می آید برداشت های غلطی که مردم از قرآن کردند عقیده خودشان را به قرآن تحمیل کردند نه قرآن را بر عقیده خودشان!

مثال خیلی زیاد می شود زد حضرت می آید نکته اول را از بین می برد.

 نکته دوم هدم بدعت ها و خرافات مذهبی قبلاً هم گفتم مثلاً آٔقایان «حنفی» ها، «اشعری» ها را بدعتگزار می دانند «اشعری» ها این را باطل می دانند. «اشعری» ها نسبت به «معتزله» می گویند این ها جزء اسلام نیستند اسلام واقعی مال ما هست. یا «حنفی» ها می گویند هر کس تابع «ابو حنیفه» نباشد از اسلام خارج است.

چهار تا مذهب فقهی بود الان پنج مذهب فقهی شده مذهب «شافعی، مالکی، حنفی، حنبلی و إباضی»، «إباضیه» همان خوارج سابق هست که الان در «عمان» رواج پیدا کرده یعنی فقه «عمان» بر مبنای فقهی «إبازیه» هست. البته «إباضیه» با خوارج عصر زمان امیر المؤمنین خیلی فرق دارد.

 یادم هست کتاب «المصنف» که بزرگ ترین کتاب فقهی «إباضیه» 42 یا 43 جلد هست. «مؤسسه آل البیت» این کتاب را از نمایشگاه یا جای دیگر آورده بودند نزدیک به دو ماه صبح تا ظهر آن جا می رفتم این کتاب را مطالعه می کردم بعد از ظهر هم به همین شکل؛ یعنی 43 جلد کتاب را کلاً مطالعه کردم ببینم فقه این ها البته فقه نیست. فقه نیست که عقائد هم در آن هست آیا مثل «خوارج» عصر امیر المؤمنین که بیایند فِرَق دیگر مثل شیعه را تکفیر و ... کنند من پیدا نکردم نمی گویم نیست.

در این کتابی که مفصل ترین کتاب «إباضیه» هست الان دادگستری و قوانین «عمان» بر مبنای فقه خوارج است. پنج مذهب مال اهل سنت هست سه مذهب مال شیعه هست «امامیه، زیدیه و اسماعیلیه» هست. معمولاً هشت تا مذهب را در مجمع فقهی «جده» به رسمیت می شناسند. ولی هر کدام از این ها می آیند مذاهب دیگر را تکفیر می کنند.

نمی خواهم وارد این گود بشوم، در جلسه بعدی نمونه تکفیرهای مذاهب نسبت به همدیگر را بیان می کنم. شیعه را کنار می گذاریم اصلاً شیعه کافر؛ ببینیم این چهار مذهب فقهی همدیگر را قبول دارند یا ندارند؟ سه مذهب عقیدتی «معتزله، اشاعره و ماتریدیه» همدیگر را قبول دارند یا تکفیر می کنند؟

یک عبارت هایی مثل تکفیر، قتل و ... دارند حتی تعدادی از «شافعی» ها زمانی در «گیلان» بودند از حاکم خواستند در مسجد دیواری بین ما و مثلاً «حنفی» ها بکشند چون آن ها ما را کافر می دانند نمی گذارند در مسجد آن ها نماز بخوانیم یعنی در این حد بین خودشان بودند.

 جلسه بعد اگر حاج آقای «اسماعیلی» یادآوری کنند تکفیرهای که این ها نسبت به همدیگر دارند بیان می کنند. هر کدام، این ها را دین خودشان می دانند می گویند این دین است من اگر می گویم «حنفی» ها کافر هستند این عین دین است. «حنفی» می گوید «شافعی» ها کافر هستند این ها عین دین است. حضرت می آید این خرافات و بدعت هایی که در مذاهب ایجاد شده همه را بر می دارد می گوید هم تو و هم تو اشتباه می کنی اسلام اصیل این است. تعداد زیادی شاید بر تابند و قبول کنند و عده ای هم زیر بار نمی روند.

 نکته سوم اجرای بی ملاحظه عدالت و رفع تبعیضات ساختاری است حضرت می آید بعضی از قرائت های که در توجیه گری های توزیع ثروت و ویژه خواری های مذهبی، قومی یا محافظه کاری را بر می چیند. الان می بینید تعدادی از آقایانی که ثروت های باد آورده دارند ساختمان های چند هزار متری و چند هزار میلیاردی دارند این ها را توجیه شرعی می کنند می گویند اشکالی ندارد.

قانون اساسی گفته نباید از کس سوال کنید این پول را از کجا آوردی؟ ولی حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می آید کار ندارد می گوید این خانه را از کجا آوردی؟ این لباس را از کجا آوردی؟ این ماشین را از کجا آوردی؟ چیزهایی که از راه غیر شرعی بود تمام این ها را حضرت مصادره می کند و به بیت المال بر می گرداند.

قطعا یک آقایی که ده تا ساختمان های چند هزار متری با تمام امکانات و امثال ماشین های آخرین سیستم دارد وقتی حضرت بیاید این ها را مصادره کند قطعاً این ها در برابر حضرت موضع می گیرند و آرام نمی نشینند.

 القاء فرقه گرائی و احیای وحدت بر محور حقیقت حضرت می آید می گوید «شافعی» و فلان و ... همه را کنار بگذارید ما یک اسلام داریم و بس، «لا اله الا الله محمد رسول الله علیٌ ولی الله» این را باید شما قبول کنید یک دین و یک مذهب باید در تمام دنیا حاکم باشد اگر منِ شیعه مذهبم انحراف دارد می گوید «قزوینی» این و این موارد را قبول ندارم باید چشم بگویم.

 ولذا عرض کردیم یکی از دعاهایی که آٔقایان می گویند واجب است یکی از بزرگان گمانم «مکیال المکارم» است می گوید تنهایی که کلمه وجوب رویش آمده دعای زمان غیبت است.

«اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق (تاريخ وفات مؤلف: 329 ق‏)‏، محقق/مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ج‏1، ص 337، بَابٌ فِي الْغَيْبَة، ح5

این دعا از دعای ندبه خیلی طولانی تر است در آن جا می گوید: «اللَّهُمَّ رَضِّنِي بِمَا قَسَمْت، وَ الرَّاضِينَ بِفِعْلِه‏‏»، خدایا آن چه که او انجام می دهد توفیق بده راضی باشم «وَ الرَّاضِينَ بِفِعْلِه‏» چون وقتی یک کاری انجام می دهد بر خلاف نظر من باشد طبیعتاً نمی پذیرم ولذا ما از خدا می خواهیم ما را راضی به افعال حضرت مهدی قرار بدهد.

نکته پنجم که آخرین نکته هست دستیابی های انسان به علوم دینی و الهی (روایت داریم) ان شاء الله روایتش را می خوانم. علوم اصلی در بعضی جاها بیست و هفت حرف است از این بیست و هفت حرف فقط دو حرفش کشف شده است این همه مکاشافات و اتم و ... پیشرفت های پزشکی و ... تمام این ها دو بیست و هفتم است. حضرت می آید بیست و پنج علم دیگری را بر علوم می افزاید و در حقیقت یک انقلاب فرهنگی بی نظیری آقا حضرت مهدی (ارواحنا فداه) قرار می دهد.

خیلی از افرادی که مثلاً افتخار می کردند مخترع فلان علم و فلان قضیه بودند می بینند کارهای که این ها کرده بودند در برابر کاری که حضرت مهدی (ارواحنا فداه) کرد اصلاً قابل مقایسه نیست مثل ذره در برابر اقیانوس است. به بعضی ها بر می خورد حاضر نیستند به این سادگی زیر بار بروند می گوید من هم زحمت کشیدم تمام زحماتم هدر رفت.

به جای این که تشکر کند و خوشحال بشوند همچنین کارهایی دارد انجام می گیرد موضع می گیرد.

البته در روایات داریم تعدادی از اندیشمندان، صاحبان اندیشه و علم جزء کسانی هستند بیش از همه و قبل از همه به حضرت مهدی (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) ایمان می آورند. ولی در هر قوم و قبیله ای نخاله هایی هم هست حضرت با نخاله های هیچ قومی ملاحظه ندارد فقط شمشیر است.

ان شاء الله در رابطه با این که وهابی ها می گویند از هزار نفر، نهصد و نود و نُه نفر را می کشد و ... همه دروغ، روایات جعلی و کذب است ولی این که در برابر فتنه گران آقا ولی عصر (ارواحنا فداه) سکوت نمی کند تا نفر آخر از دم شمشیر می گذراند.

نه این که شمشیر بزند این ها را نابود می کند و اثری از آن ها نمی ماند حتی مراکز قدرت این ها را هم ویران می کند هیچ شک و شبهه ای نیست. ولی شاید در مجموع مثلاً ده درصد جمعیت دنیا هستند به عکس آن چه که آن ها می گویند.

مجری:

خیلی ممنونم از شما حضرت استاد الان هم اگر مقداری در دنیا دقت بکنیم آزادگان عالم ممکن است کسی ساکن «امریکا» باشد ولی انسان آزاده هست می پذیرد اگر امروز هم امام زمان (علیه السلام) ظهور بکنند و حقیقت به او برسد او می پذیرد. ممکن است در «عربستان» و کشورهای منطقه سردمداران مستکبرین عالم در «اسرائیل و آمریکا» و برخی از کشورهای بی خاصیت اروپایی وقتی نگاه می کنیم بله منافع و جایگاه شان در خطر است.

این ها همان طور که الان در مقابل حق می ایستند و در مقابل مظلوم حاضر نیستند فریاد بزنند و از مظلوم دفاع بکنند از مردم مظلوم «فلسطین و لبنان» این ها قطعاً در مقابل امام زمان (علیه السلام) می ایستند و امام با این ها مبارزه می کند این ها را سر جای شان می نشاند و نابودشان می کند ان شاء‌ الله

بینندگان عزیز ممنونم که برنامه «حبل المتین» را همراهی فرمودید امیدوارم که برنامه مورد توجه شما قرار گرفته باشد و ان شاء الله مورد لطف و عنایت آقا جانمان حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار گرفته باشد. در پناه حضرت حق باشید و زیر سایه آقا جان مان آقا امیر المؤمنین یا علی خدا حافظ!