عنوان برنامه: اخلاق علوی و سیره مهدوی03 08 1403(قسمت92)

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمين‏ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

الحمد لله این توفیق را داریم امشب هم در شب جمعه ای دیگر در سید اللیالی برنامه اخلاق علوی و مهدوی سیره مهدوی را تقدیم نگاه مهربان شما عزیزان بکنیم. برنامه ای که این توفیق را داریم در محضر حضرت استاد آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم ان شاءالله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از فرمایشات شان ببریم.

همان طور که مطلع هستید الحمد لله این توفیق را داریم در این شب های جمعه و در هر زمانی که محضر استاد هستیم در ابتدای جلسه دل های خودمان را زنگار زدایی می کنیم با نامِ نامی حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها)، ان شاءالله این انسی که در این روزها و شب ها می گیریم انسی باشد برای حشر و قیامت ما نوری تابان باشد در آن ظلماتی که بر همه ما فرا خواهد رسید.

 حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل، السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه گرامیان از خدای منان خواهانم. همان طوری که عزیزم اشاره کردند طلیعه عرایض مان را با یادی از مظلومیت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) مزین می کنیم

شرمنده ام ز شوهر مظلوم خود علی * دست شکسته حامی مولا نمی شود

در باب خانه ام بنویسید رهبری * مثل امام فاطمه تنها نمی شود

من پشت در ز پای فتادم یکی نگفت * زهرا چرا ز روی زمین پا نمی شود

جز طفل من که یار علی گشت پشت در * شش ماهه ای فدایی بابا نمی شود

سقط جنین و سیلی و ضرب و غلاف تیغ * این احترام ام ابیها نمی شود

بر روی قبر من بنویسید دوستان * سیلی زدن مودت زهرا نمی شود

یابن الحسن عجل علی ظهورک، آقا جان: خودت برای ظهورت دعا کن ای مولا؛ دعای من به خودم هم نمی کند اثری!

مجری:

طیب الله انفاسکم الحمد لله توفیقی است دل ها را روانه ساحت مقدس حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها) می کنیم در نهایت آن هم متوسل می شویم به وجود نازنین حضرت آقا امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

حضرت استاد جلسات پیش حدیثی را از پدر بزرگوار حضرت آقا ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) آغاز فرمودید این حدیث از آقا امام حسن عسکری (علیه السلام) بود در تفسیر ایشان نقل شده بود.

 نسبت به معنای شیعه این که شیعه چه کسی است؟ ما در چه صورتی می توانیم خودمان را شیعه بنامیم؟ این مطلب نا تمام ماند اگر امکانش هست ادامه بفرمایید استفاده می کنیم

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

بحث ما در رابطه با اخلاق علوی و سیره مهدوی بود همگی دوست داریم خودمان را مزین به اخلاق علوی کنیم و سیره مهدوی را در زندگی مان پیاده کنیم. روزی که آن حضرت تشریف می آورند از یاران با وفا و خالص آن بزرگوار باشیم.

 یکی از مسائلی که مطرح است روایت خیلی مفصلی بود نزدیک به سی صفحه در تفسیر امام عسکری در تفاسیر دیگر مثل البرهان، بحار الأنوار و ... آقا امام عسکری از جد بزرگوارش نبی مکرم، امیر المؤمنین، صدیقه طاهره، امام سجاد، امام باقر، امام کاظم ویژگی های شیعه را بیان کردند که اگر واقعاً ما نتوانیم در خودمان آن ویژگی ها را پیاده کنیم قطعاً در زمره یاران حضرت نمی توانیم باشیم.

خیلی مسئله خیلی مهمی است. افرادی می آیند می گویند ما از شیعیان شما هستیم حضرت می گوید شیعیان ما کسانی هستند مو به مو به دستورات ما را عمل کنند و از منهیّات ما اجتناب کنند. ما که این چنین به گناه و معصیت آلوده هستیم خلاف سیره مهدی باید تلاش کنیم قبل از آن که حضرت تشریف بیاورند خودمان را اصلاح کنیم.

ولذا روایات متعددی خواندیم بر این که بعد از ظهور حضرت توبه بر داشته خواهد شد زمان اصلاح سپری خواهد شد، نمی توانیم بعد از آمدن به فکر شیعه بودن مان، به فکر اصلاح خودمان و به فکر رسیدن به کمالات مان باشیم. تعبیری که در فضای مجازی در خیلی از گروه ها و کانال ها این عبارت به چشم می خورد او خواهد آمد خورشید طلوع خواهد کرد ولی بعد از طلوع خورشید نماز قضا شد.

در صورتی شما می توانید نماز ادا بخوانید که خورشید طلوع نکرده باشد

 «لَا يُقْبَلُ مِنْ نَفْسٍ إِيمَانُهَا»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج44، ص206

وقتی که حضرت می آید دیگر اصلاح، ایمان و ... همه چیز تمام شد رفت. ولذا ما باید تلاش کنیم دوستان عزیز به فکر اصلاح خودمان باشیم. مهم ترین اصلاح، آن چه که اوامر اهل بیت (علیهم السلام) است که اوامر الهی و دستور قرآنی است مو به مو در حد توان خودمان نمی گوییم معصوم باشیم برسیم به یک مرحله ای که مثل حضرت خضر باشیم یا مثل «سلمان و ابوذر» باشیم. همان طوری که حضرت امیر فرمود

«أَلَا وَ إِنَّ لِكُلِّ مَأْمُومٍ إِمَاماً يَقْتَدِي بِهِ»

هر مأمومی شهروند، امام و پیشوایی دارد باید به او اقتدا کند

«وَ يَسْتَضِي‏ءُ بِنُورِ عِلْمِهِ»

از نور علم او بهرمند شود

«وَ إِنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ عَلَى ذَلِكَ»

شما نمی توانید پا جای پای ما بگذارید

«وَ لَكِنْ أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص417

این قدر خودتان را آلوده نکنید این قدر زبان تان، دست تان، چشم تان، شکم تان از گناه و حرام پر نکنید. «أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ» ولذا تعابیری که در عبارت آقا امام عسکری (سلام الله علیه) است مقداری باید دقت کنیم که این تعابیر در خودمان ایجاد بشود.

 عبارت امام عسکری را مفصل خواندیم تفسیر امام عسکری، صفحه 280 تحت عنوان:

 «بَيَانُ مَعْنَى الشِّيعَة»

 از امیر المؤمنین (سلام الله علیه)، صدیقه طاهره تا رسیدیم به عبارتی که امام عسکری (سلام الله علیه) از امام جواد (سلام الله علیه) نقل می کند. حدیث 168، صفحه 286

«دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا علیه السلام وَ هُوَ مَسْرُورٌ»

کسی وارد محضر امام جواد (سلام الله علیه) شد خیلی خوشحال و مسرور بود.

«فَقَالَ: مَا لِي أَرَاكَ مَسْرُوراً»

حضرت فرمود: خیلی شادمان و خوشحال هستی عرض کرد

«قَالَ: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، سَمِعْتُ أَبَاكَ يَقُولُ: أَحَقُّ يَوْمٍ بِأَنْ يُسَرَّ الْعَبْدُ فِيهِ- يَوْمٌ يَرْزُقُهُ اللَّهُ صَدَقَاتٍ وَ مَبَرَّاتٍ»

عزیزان خوب دقت کنند چقدر ظریف است که ماها بی خبر و بی اطلاع هستیم می گوید از پدر بزرگوارتان شنیدم اگر چنان چه خدای عالم به یک مؤمنی توفیق بدهد صدقاتی و مبرّاتی انجام بدهد احسانی به دیگران کند مشکل برادران دیگر خودش را بر طرف کند

«وَ سَدَّ خَلَّاتٍ مِنْ إِخْوَانٍ لَهُ مُؤْمِنِينَ»

برادر ایمانی مشکلی دارد بیمار است به دکتر می برد نیاز به دارو دارد دارویش را تهیه می کند اجاره خانه اش عقب افتاد تأمین می کند و ...

«وَ إِنَّهُ قَصَدَنِي الْيَوْمَ عَشَرَةٌ مِنْ إِخْوَانِيَ [الْمُؤْمِنِينَ‏] الْفُقَرَاءِ»

به امام جواد عرض کرد آقا جان امروز ده نفر از برادران دینی که مستند و فقیر بودند.

 «لَهُمْ عِيَالاتٌ»

عیالوار هم بودند

«قَصَدُونِي مِنْ بَلَدِ كَذَا وَ كَذَا»

از فلان شهر و فلان روستا اسم من را شنیده بودند مقداری دست و بالم باز است پیش من آمدند

«فَأَعْطَيْتُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ کَذَا وَ کَذَا»

به هر کدام مبلغی دادم احسانی کردم اموالی در اختیارشان قرار دادم

 «فَلِهَذَا سُرُورِ.»

این باعث شد خیلی خوشحال هستم این که امروز به ده نفر از برادران دینی فقیرم احسان کردم

«فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ علیه السلام: لَعَمْرِي إِنَّكَ حَقِيقٌ بِأَنْ تُسَرَّ- إِنْ لَمْ تَكُنْ أَحْبَطْتَهُ أَوْ لَمْ تُحْبِطْهُ فِيمَا بَعْدُ»

این خوشحالی تو در صورتی است که این عملت را حبط و نابود نکنی یا در آینده کاری که موجب حبط، نابودی و آتش گرفتن عملت می شود انجام ندهی!

 کار نیک کردن آسان است کار نیک را نگه داشتن سخت است احسان به بندگان بعضی حتی لذت می برند کاری به این که آیا برای رضای خدا است نیست، فردای قیامت نتیجه دارد یا ندارد؟ بعضی افراد هستند ذاتاً از این که مشکل دیگری را حل می کنند لذت می برند یک عده ای هستند خوشا به حال شان.

 می گوید این کار خوبی که می کنید این کار خوب در صورتی مایه خوشحالی است که این کار خوب را آتش نزنی، باطل نکنی و حبط نکنی. بعد این مرد یک ادعایی کرد امام جواد فرمود این ادعای تو باعث شد تمام احسانت حبط شد رفت چه گفت؟

«فَقَالَ الرَّجُلُ: وَ كَيْفَ أَحْبَطْتُهُ- وَ أَنَا مِنْ شِيعَتِكُمُ الْخُلَّصِ»

چطور این عملم را حبط کنم من از شیعیان خالص شما هستم!

 این ادعا، ادعای خیلی بزرگی است

«قَالَ: هَاهْ قَدْ أَبْطَلْتَ بِرَّكَ بِإِخْوَانِكَ وَ صَدَقَاتِكَ.»

همین حرفت باعث شد تمام احسانی که به برادران دینیت کرده بودی حبط شد.

«قَالَ: وَ كَيْفَ ذَاكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ»

گفت: من مگر چه کار کردم؟

 امام فرمود خدای عالم در قرآن می گوید:

«قَالَ لَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ علیه السلام: اقْرَأْ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏»

مؤمنین،‌ صدقاتی که می دهید با منت و اذیت کردن باطل نکنید

 (سوره بقره آیه 264 )

«قَالَ الرَّجُلُ: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا مَنَنْتُ عَلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ تَصَدَّقْتُ عَلَيْهِمْ وَ لَا آذَيْتُهُمْ!»

به آن ده نفر احسان کردم، پول دادم، خوراک و لباس دادم امثال این ها اصلاً به آن ها نه منت گذاشتم نه اذیت شان کردم حضرت فرمود

«أَ فَتَرَى أَذَاكَ لِلْقَوْمِ الَّذِينَ تَصَدَّقْتَ عَلَيْهِمْ أَعْظَمُ، أَمْ أَذَاكَ لِحَفَظَتِكَ- وَ مَلَائِكَةِ اللَّهِ الْمُقَرَّبِينَ حَوَالَيْكَ، أَمْ أَذَاكَ لَنَا فَقَالَ الرَّجُلُ: بَلْ هَذَا يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ.»

برادر آیا مؤمنینی که به آن ها احسان کردی اذیت آن ها سخت تر است یا ملائکه ای که دست راست تو هستند و ملائکه مقربی که در کنار تو هستند این ها اذیت شان سخت تر است یا این که ما را اذیت کردی سخت تر است؟

 عرض کرد آقا جان قطعاً اذیت کردن ملائکه و شما سخت تر است.

«فَقَالَ: فَقَدْ آذَيْتَنِي وَ آذَيْتَهُمْ وَ أَبْطَلْتَ صَدَقَتَكَ.»

حضرت فرمود: هم من را اذیت کردی هم ملائکه مقرب را اذیت کردی و صدقاتت را هم باطل کردی تمام شد.

 «قَالَ: لِمَا ذَا»

گفت چرا؟

«قَالَ: لِقَوْلِكَ وَ كَيْفَ أَحْبَطْتُهُ- وَ أَنَا مِنْ شِيعَتِكُمُ الْخُلَّصِ»

حضرت فرمود: چطور عملم را حبط کردم با این که از شیعیان خالص شما هستم

 این ادعای باطل و دروغت همه صدقاتت را باطل کرد هم ما را اذیت کردی هم ملائکه را تو شیعه خالص ما نیستی یک ادعای بی جا کردی!

«وَيْحَكَ، أَ تَدْرِي مَنْ شِيعَتُنَا الْخُلَّصُ قَالَ: لَا. قَالَ: شِيعَتُنَا الْخُلَّصُ‏»

وای بر تو می دانی شیعیان خالص ما چه کسانی هستند؟ عرض کردم آقا جان نه حضرت فرمود شیعیان خالص ما:

«حِزْقِيلُ الْمُؤْمِنُ، مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ وَ صَاحِبُ يس الَّذِي قَالَ اللَّهُ تَعَالَى [فِيهِ‏]: وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى‏»

مؤمن آل فرعونی که خدای عالم در قرآن در حق او می گوید:

(إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيهِمُ اثْنَينِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيكُمْ مُرْسَلُونَ * وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى قَالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ * اتَّبِعُوا مَنْ لَا يسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ * وَمَا لِي لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ )

هنگامی که دو نفر از رسولان را به سوی آنها فرستاديم، اما آنان رسولان (ما) را تکذيب کردند؛ پس برای تقويت آن دو، شخص سومی فرستاديم، آنها همگی گفتند: ما فرستادگان (خدا) به سوی شما هستيم! و مردی (با ايمان) از دورترين نقطه شهر با شتاب فرا رسيد، گفت: ای قوم من! از فرستادگان (خدا) پيروی کنيد! از کسانی پيروی کنيد که از شما مزدی نمی ‌خواهند و خود هدايت يافته ‌اند! من چرا کسی را پرستش نکنم که مرا آفريده، و همگی به سوی او بازگشت داده می ‌شويد؟!

سوره یس (36): آیات 14- 20- 21 و 22

به دفاع از دو پیغمبری آمد که برای آن قوم مبعوث شده بودند (إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيهِمُ اثْنَينِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيكُمْ مُرْسَلُونَ) پیغمبر سومی هم به آن ها ملحق شد این ها را دعوت می کردند این سه پیغمبر را اذیت می کردند، یک بنده خدایی از راه دوری دوان دوان آمد به حمایت این سه پیغمبر بر خواست آن شیعه خالص است نه شما

«وَ سَلْمَانُ وَ أَبُو ذَرٍّ وَ الْمِقْدَادُ وَ عَمَّارٌ»

سلمان شیعه خالص است، ابوذر شیعه خالص است، مقداد» و «عمار» شیعه های خالص ما هستند.

«أَ سَوَّيْتَ نَفْسَكَ بِهَؤُلَاءِ»

آیا خودت را مساوی و همردیف این ها می دانی؟

«أَ مَا آذَيْتَ بِهَذَا الْمَلَائِكَةَ، وَ آذَيْتَنَا.»

آیا با این ادعای دروغت ملائکه را اذیت نکردی ما را اذیت نکردی؟

«فَقَالَ الرَّجُلُ: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ»

آقا جان معذرت می خواهم استغفار می کنم

 «فَكَيْفَ أَقُول‏»

 آقا جان چه بگویم؟

بعضی وقت ها جهل ما برای ما درد سر درست می کند عدم آگاهی ما برای ما درد سر درست می کند. نگوییم نمی دانستیم و معذور هستیم فردای قیامت یا شب اول قبر در روایت داریم در «بحار»، جلد 6 و 7 روایات متعدد داریم ملائکه می گویند چرا فلان گناه را کردی؟ نمی دانستم گناه است، اگر می دانستم گناه است نمی کردم می گویند نمی توانستی بروی یاد بگیری؟ با گرز آتشین می زنند قبرش مملو از شعله های آتش می شود.

لذا یکی از بزرگ ترین واجباتی که به گردن ما است فرا گرفتن واجبات و محرمات است همان طوری که نماز و روزه گرفتن بر ما واجب است واجباتی که خدای عالم بر ما واجب کرده است یاد گرفتن آن ها بر ما واجب است.

گناهانی که موجب گرفتاری ما می شود واجب است نماز نخواندیم جهنم می برند نرفتی احکامت را یاد بگیری جهنم می برند. در این بیست و چهار ساعت، نیم ساعت وقت بگذاریم رساله عملیه مرجع تقلیدمان را هر شب پنج صفحه ای مطالعه کنیم. زن و بچه مان را جمع کنیم رساله عملیه در خانه های همه است اگر هم نباشد الان رساله آقایان مراجع در اینترنت است می توانید دانلود کنید در گوشی موبایل تان داشته باشید.

یعنی این از اوجب واجبات است که انسان واجباتی که حداقل در توضیح المسائل مرجع مان است یاد بگیریم.

 بنده یادم نمی رود اوایل طلبگی مان بعضا مسائلی پیش می آمد می رفتیم از اساتید و ... سوال می کردیم دیدیم با این وضع نمی شود رساله آن مرجع بزرگواری که آن زمان مقلدش بودیم شروع کردم مطالعه کردن و خلاصه برداری کردن یعنی مجموعه رساله مثلاً 500 صفحه بود در سی، چهل صفحه خلاصه کردم.

آن را مرتب مدتی مرور می کردیم چون مطالعه کردن پانصد صفحه خیلی سخت است ولی چهل، پنجاه صفحه را راحت آدم می تواند در یک ساعت یا نیم ساعت مرور کند وقتی انسان مکرر مرور کرد این مسائل برای آدم ملکه می شود.

 پس یکی از واجباتی که بر ما است و فردای قیامت هم باید جواب بدهیم فرا گرفتن واجبات و محرمات است. اولینش توضیح المسائل مرجع ما است فراتر از این خواستید «معراج السعادة» مرحوم «نراقی» است تمام گناهان، معاصی، واجبات و محرمات این مرد بزرگوار از اول تا آخر کتابش آورده است.

 گمان نمی کنم واجبات و محرماتی باشد که مرحوم «نراقی» این ها را در «معراج السعادة» نیاورده باشد.

پس اول توضیح المسائل مراجع مان، ثانیاً «معراج السعادة» مرحوم «نراقی» خیلی ساده است توفیقی داشتیم سال 72 یا 73 این کتاب را تحقیق کردیم تمام روایات، آیات و داستان های که ایشان آورده بودند در پاورقی آدرس دادیم. یکی از ناشرین «قم» جناب آقای «نقدی» مسئولش بود «انتشارات هجرت» چاپ کرد گمانم روی اینترنت هم باشد.

نمی دانم چون بعضی از آقایان ناشرین برای این که تجارت کنند کتاب های این طوری را روی اینترنت نمی گذارند ولی «معراج السعادة» غیر مُحقق قطعاً روی اینترنت است.

 این بنده خدا گفت آقا جان توبه می کنم چه بگویم؟ من گفتم شیعه خالص شما هستم اعمالم باطل شد چه بگویم؟ «فَكَيْفَ أَقُول‏»

«قَالَ: قُلْ: أَنَا مِنْ مُوَالِيكُمْ»

حضرت فرمود بگو: من از موالین و دوستداران شما هستم

«وَ مُحِبِّيكُمْ، وَ مُعَادِي أَعْدَائِكُمْ، وَ مُوَالِي أَوْلِيَائِكُمْ.»

آقا جان، من دشمنان شما را دشمن می دارم با دوستان تان هم دوست هستم.

«فَقَالَ: كَذَلِكَ أَقُولُ وَ كَذَلِكَ أَنَا يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ»

آقا جان، چشم من اگر گفتم شیعه خالص شما هستم اشتباه کردم استغفر الله و أتوب إلیه من از دوستان و محبین شما هستم دشمنِ دشمنان شما و دوستِ دوستان شما هستم

«وَ قَدْ تُبْتُ مِنَ الْقَوْلِ الَّذِي أَنْكَرْتَهُ، وَ أَنْكَرَتْهُ الْمَلَائِكَةُ فَمَا أَنْكَرْتُمْ ذَلِكَ إِلَّا لِإِنْكَارِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.»

از آن حرفی که زدم موجب ناراحتی شما و ناراحتی ملائکه شد.

 امام جواد چه فرمود؟

«فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا علیه السلام: الْآنَ قَدْ عَادَتْ إِلَيْكَ مَثُوبَاتُ صَدَقَاتِكَ وَ زَالَ عَنْهَا الْإِحْبَاط»

التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري (عليه السلام)؛ نویسنده: حسن بن على عليه السلام، امام يازدهم، محقق /مصحح: مدرسه امام مهدی علیه السلام، ص314 - 316

توبه چه کار می کند؟

«الإستغفار یهدم الذنوب»

 استغفار گناهان را محو و نابود می کند.

 امام جواد فرمود این که از آن حرفت توبه کردی و حرف درست زدی تمام ثواب و صدقاتت که از پرونده ات رفته بود بر گشت. احباطی که انجام شده بود آن حبط زایل شد. استغفار نه تنها گناه ما را از بین می برد ثواب از دست رفته ما را هم بر می گرداند.

 نماز نخواندی مستحق چه هستی؟ قرآن می گوید:

(مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ * قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ)

چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت؟! می ‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم

سوره مدثر (74): آیات 42 و 43

چرا به جهنم آمدی؟ (قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ) چون نماز نمی خواندیم اگر کسی نماز نخواند مستقیم رفتن به (سَقَر) شد استغفار کرد قضای نمازش را به جا آورد آن اثر سوختن در سَقر از بین می رود پاداش نمازی که از دستش رفته بود آن هم در پرونده اش دوباره احیاء می شود.

غیبت کردی با غیبتت چهل شبانه روز اعمالت حبس شد در روایت دارد اگر کسی غیبت مؤمنی کند تا چهل شب نمازش قبول نیست تا چهل سحر دعایش به اجابت نمی رسد.

اگر استغفار کردی اثر این غیبت می رود و آن اعمال تو که حبط شده بود و ... مستحق عدم قبول نماز و مستحق عدم اجابت دعا بود دوباره به تو بر می گردد.

این روایت چقدر زیبا است؟ یعنی همین عبارت آقا امام جواد (سلام الله علیه) یا مال امام رضا (سلام الله علیه) به بندگانی که دو ماه آمدند گفتند ما از شیعیان شما هستیم وقتی توبه کردند حضرت فرمود خدا گناهان تان را بخشید به خادمش گفت شصت بار این ها را راه ندادی شصت بار برو بیرون بیا خانه به این ها سلام بده و از طرف ما هم سلام بده!

ائمه (علیهم السلام) این قدر مهربان و رفیق هستند و این قدر ما را دوست دارند تلاش کنیم این دوستی و رفاقت اهل بیت را قدر بدانیم و این نعمتی که خدای عالم به ما داد شاکرش باشیم.

مجری:

ان شاءالله، چنین توفیقی را کسب کنیم. حضرت استاد یک سوالی که ذهن بنده را درگیر کرد در همین روایت حضرت فرمودند «أَ تَدْرِي مَنْ شِيعَتُنَا الْخُلَّص‏» می دانی شیعیان خُلَص ما چه کسانی هستند؟ قبل از این که نام «سلمان، ابوذر، مقداد و عمار» را حضرت ببرند فرمودند «حِزْقِيلُ الْمُؤْمِنُ، مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْن‏» یعنی اولین اشخاصی که به عنوان شیعه خُلَص توسط آقا امام جواد (علیه السلام) معرفی می شوند بنده حداقل اطلاعات زیادی نسبت به آن ها ندارم اگر امکان است توضیح بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با «مؤمن آل فرعون» در سوره یس از آیه 13 تا آیه 25 خدای عالم می فرماید:

(وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ * إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيهِمُ اثْنَينِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيكُمْ مُرْسَلُونَ * قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ)

و برای آنها، اصحاب قريه (انطاکيه) را مثال بزن هنگامی که فرستادگان خدا به سوی آنان آمدند؛ هنگامی که دو نفر از رسولان را به سوی آنها فرستاديم، اما آنان رسولان (ما) را تکذيب کردند؛ پس برای تقويت آن دو، شخص سومی فرستاديم، آنها همگی گفتند: ما فرستادگان (خدا) به سوی شما هستيم! اما آنان (در جواب) گفتند: شما جز بشری همانند ما نيستيد، و خداوند رحمان چيزی نازل نکرده، شما فقط دروغ می ‌گوييد!

سوره یس (36):‌ آیات 13تا 15

(وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيةِ) پیغمبر مثال بزن صاحبان قریه که می گویند قریه «انطاکیه» است زمانی جزء «سوریه» بود الان جزء «ترکیه» است (إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ) پیامبران ما رفتند البته مشهور است این ها از طرف حضرت عیسی برای هدایت مردم «انطاکیه» رفته بودند.

 (إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيهِمُ اثْنَينِ) دو پیغمبر فرستادیم (فَكَذَّبُوهُمَا) تکذیب شان کردند گفتند دروغ می گویید. «فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ» سومی هم کمک کار برای شان فرستادیم خدا چقدر مهربان است! بندگان خدا دو پیغمبر را تکذیب می کنند خدا سومی را می فرستد (فَقَالُوا إِنَّا إِلَيكُمْ مُرْسَلُونَ) ما از طرف خدا آمدیم شما را هدایت کنیم(قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا) شما بشری مثل ما هستید اگر بنا باشد خدای عالم برای هدایت ما بفرستد یکی از بهانه های اقوام این بود. (وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً) خدا ملائکه را برای هدایت ما می فرستد نه شما، شما مثل خود ما هستید می خورید، می خوابید و ... در قرآن چند جا این تعبیر آمده است در سوره مؤمنون

(فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يرِيدُ أَنْ يتَفَضَّلَ عَلَيكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ)

جمعيت اشرافي (و مغرور) از قوم نوح که کافر بودند گفتند: «اين مرد جز بشري همچون شما نيست، که مي‌خواهد بر شما برتري جويد! اگر خدا مي‌خواست (پيامبري بفرستد) فرشتگاني نازل مي‌کرد؛ ما چنين چيزي را هرگز در نياکان خود نشنيده‌ايم!

سوره مؤمنون (23): آیه 24

اگر خدا می خواست ما را هدایت کند چند مَلک می فرستاد (مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ) نشنیدیم پدران و اجداد ما را غیر ملائکه هدایت کنند این هم از دروغ های شاخدار این ها است.

 باز در سوره فصلت:

(إِذْ جَاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَينِ أَيدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ قَالُوا لَوْ شَاءَ رَبُّنَا لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ)

در آن هنگام که رسولان از پيش رو و پشت سر (و از هر سو) به سراغ شان آمدند (و آنان را دعوت کردند) که جز خدا را نپرستيد آنها گفتند: اگر پروردگار ما می ‌خواست فرشتگانی نازل می ‌کرد؛ از اين رو ما به آنچه شما مبعوث به آن هستيد کافريم!

سوره فصلت (41): آیه 14

اگر خدا می خواست ما را هدایت کند چند مَلک برای ما می فرستاد این یکی از بهانه های «بنی اسرائیلی» است خدای عالم می گوید اگر بنا باشد مَلک هم بفرستیم به صورت انسان می فرستیم

(فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيا)

و او در شکل انسانی بي‌عيب و نقص، بر مريم ظاهر شد!

سوره مریم (19): آیه 17

حضرت بر حضرت مریم (سلام الله علیها) بنا بود برای به دنیا آمدن حضرت عیسی، مَلکی آن جا برود به صورت انسان رفت نه به صورت مَلک. به صورت مَلک مادامی که ما در قالب مادی هستیم سنخیتی نداریم نمی توانیم آن ها را ببینیم و درک کنیم. آن ها مجرد هستند و ما آلوده به ماده و طبیعت هستیم.

(قَالُوا رَبُّنَا يعْلَمُ إِنَّا إِلَيكُمْ لَمُرْسَلُونَ)

(رسولان ما) گفتند: پروردگار ما آگاه است که ما قطعا فرستادگان (او) به سوی شما هستيم،

سوره یس (36): آیه 16

در این جا نکته ای است عزیزان دقت کنند (قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيءٍ) خدای رحمان چیزی برای ما نمی فرستد به ظاهر نشان می دهد این ها خدای رحمان را قبول داشتند ولی دو یا سه پیغمبر را تکذیب کردند.

بنده به ذهنم می رسد یا بر مبنای این که، این ها بت پرست بودند و در کنار بت پرستی معتقد به خدای خدایان بودند یک خدایی که:

(وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيقُولُنَّ اللَّهُ)

و هرگاه از آنان سؤال کنی: چه کسی آسمانها و زمين را آفريده است؟ مسلما می ‌گويند: «الله»

سوره لقمان (31): آیه 25

اگر از این ها سوال کنی چه کسی آسمان و زمین را آفرید می گویند الله آفریده است یعنی این ها یک خدایِ خدایان را قبول داشتند چند بت (خدایان کوچک) هم قبول داشتند می گفتند:

(مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى)

اين ها را نمی ‌پرستيم مگر بخاطر اينکه ما را به خداوند نزديک کنند

سوره زمر (39): آیه 3

اگر ما این بت ها را می پرستیم این بت ها می خواهد ما را به خدای عالم نزدیک کند از این باب است (وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيءٍ) خدایان کوچک بشر برای ما نمی فرست. یا نه (وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ) را از زبان این ها گرفته بودند؟ این ها گفته بودند خدای رحمان ما را فرستاد این ها هم گفتند خدای رحمان، پیغمبر و بشر نمی فرستد اگر بفرستد به صورت مَلک می فرستد گفتند (قَالُوا رَبُّنَا يعْلَمُ إِنَّا إِلَيكُمْ لَمُرْسَلُونَ) خدا می داند ما به طرف شما مبعوث شدیم.

(وَمَا عَلَينَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ * قَالُوا إِنَّا تَطَيرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ * قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ * وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى قَالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ)

و بر عهده ما چيزي جز ابلاغ آشکار نيست! آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته‌ايم (و وجود شما را شوم مي‌دانيم)، و اگر (از اين سخنان) دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم کرد و شکنجه دردناکي از ما به شما خواهد رسيد! (رسولان) گفتند: «شومي شما از خودتان است اگر درست بينديشيد، بلکه شما گروهي اسرافکاريد!» و مردی (با ايمان) از دورترين نقطه شهر با شتاب فرا رسيد، گفت: ای قوم من! از فرستادگان (خدا) پيروي کنيد!

سوره یس (36): آیات 17- 18- 19- 20

با بلاغ آمده ایم بلاغ مبین نشان می دهد ما برای شما معجزه و امثال این بیان کردیم که این معجزه از دست فرد عادی ساخته نیست یک آدم درغگو نمی تواند معجزه و کرامتی از خودش نشان بدهد. کلمه (بَلَاغُ الْمُبِينُ) را آقایان می گویند با بلاغ مبین آمده ایم. بلاغ مبین غیر از ابلاغ است. بعد جالب است (قَالُوا إِنَّا تَطَيرْنَا بِكُمْ) شما آدم های شومی هستید آمدن شما باعث شد گرفتار شدیم.

از آن روزی که شما شروع به تبلیغ خدا کردید قحطی آمد، باران نیامد، گرفتار شدیم شومی شما ما را گرفت اگر از این تبلیغ تان دست بر ندارید (لَنَرْجُمَنَّكُمْ) شما را سنگسار می کنیم (وَلَيمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ) این ها گفتند (قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ) اگر قحطی آمد و باران نیامد نتیجه بت پرستی و کارهای زشت شما است نه نتیجه ابلاغ رسالت ما.

 این جا خدای عالم می گوید: (وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى) معلوم می شود سه پیغمبری که در شهر «انطاکیه» تبلیغ می کردند صدای این ها به گوش اطراف و روستاها رسید حتی روستاهای دور دست هم شنیده بودند ایمان آورده بودند ولی در مرکز شهر این ها گردن کلفتی می کردند. (مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ) یعنی از جاهای خیلی دور.

 (مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى) در قرآن دو جا آمد یک: سوره یس آیه 20 دیگری سوره قصص آیه 20

(وَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يسْعَى قَالَ يا مُوسَى إِنَّ الْمَلَأَ يأْتَمِرُونَ بِكَ لِيقْتُلُوكَ فَاخْرُجْ إِنِّي لَكَ مِنَ النَّاصِحِينَ)

(در اين هنگام) مردی با سرعت از دورترين نقطه شهر [= مرکز فرعونيان‌] آمد و گفت: ای موسی! اين جمعيت برای کشتن تو به مشورت نشسته ‌اند؛ فورا از شهر خارج شو، که من از خير خواهان توام!

سوره قصص (28): آیه 20

آن جا هم (رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ) می گوید از یک جای خیلی دور دست آمد گفت یا موسی چه نشستی قوم فرعون دنبال این هستند تو را بکشند (فَاخْرُجْ) سریع از این منطقه برو (إِنِّي لَكَ مِنَ النَّاصِحِينَ) بعضی از بزرگان مثل «علامه طباطبایی» در بعضی از روایات هم داریم هر دوی این ها یک نفر بودند که همان «حبیب نجار» است.

هم در این جا هم در قضیه حضرت موسی (علی نبینا وآله وعلیه السلام) بعد گفت (قَالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ) «حبیب ابن اسرائیل نجار» گفت:

(اتَّبِعُوا مَنْ لَا يسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ * وَمَا لِي لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ * إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ* قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يا لَيتَ قَوْمِي يعْلَمُونَ * بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ)

از کسانی پيروی کنيد که از شما مزدی نمی ‌خواهند و خود هدايت يافته ‌اند! من چرا کسی را پرستش نکنم که مرا آفريده، و همگی به سوی او بازگشت داده می ‌شويد؟! (به همين دليل) من به پروردگارتان ايمان آوردم؛ پس به سخنان من گوش فرا دهيد! (سرانجام او را شهيد کردند و) به او گفته شد: «وارد بهشت شو!» گفت: ای کاش قوم من می ‌دانستند که پروردگارم مرا آمرزيده و از گرامی ‌داشتگان قرار داده است!

سوره یس (36): آیات 21- 22- 25- 26 و 27

(اتَّبِعُوا مَنْ لَا يسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ) پیامبران از شما مزد نمی خواهند معلوم است عمل شان خالص برای خدا است نمی خواهند از این تبلیغ شان، جیب شان را پر کنند و به مقامی برسند بعد می گوید (وَمَا لِي لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ) چرا من خدایی که من را به فطرت خدا شناسی آفریده است یعنی می خواهد بگوید

«كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ حَتَّى يَكُونَ أَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَ يُنَصِّرَانِهِ»

الكافي ( ط- الإسلامية)؛ نويسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏؛ محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد؛ ناشر: دار الكتب الإسلامية، تهران‏: 1407 ق‏، ج6، ص 13

در هر صورت...

قضیه اش به این جا می رسد (إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ) اظهار ایمان کرد من به پروردگار شما ایمان آوردم حرف من را گوش بدهید نتیجه می گیرید ولی ریختند «حبیب نجار» را سنگسار کردند بعضی جاها دارد به قدری لگد زدند زیر لگد جان داد. جایگاه شهدا کجا است؟ (قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ) نمی گوید «أستشهدوا» شهید شد به مجرد این که از دنیا رفت گفتند وارد بهشت شد مقام شهید این است.

شهید لحظه اول مرگش، لحظه ورود به بهشت است نه قبری دارد، و نه برزخ و ... دارد البته این بهشت، بهشت عالم برزخ است بهشت قیامت نیست. یعنی آن ها خیلی خوشحال هستند.

الان عزیزان مان از دست مان رفتند خدا لعنت کند رژیم غاصب «اسرائیل» و «صهیونیست» را مثل «سید حسن نصر الله» و عزیزان دیگری که به شهادت رساندند. این ها به مجرد این که شهید می شوند وارد بهشت می شوند، به قدری خوشحال هستند و لذت می برند از این که ما تأسف می خوریم یا گریه می کنیم خانواده اش گریه می کنند این شهداء به حال این ها تأسف می خورند.

می گویند ما این هم لذت و نعمت داریم چرا دارید گریه می کنید؟ «امام (رضوان الله تعالی علیه)» بعد از قضیه «انفجار حزب جمهوری اسلامی» و شهادت «شهید بهشتی» و هفتاد و یک تن از یارانش فرمود شهدا آن جا با خودشان جلساتی دارند می گویند، می خندند و لذت می برند. در جلسات شان صفا و صمیمیتی وجود دارد که اصلاً قابل مقایسه با جلسات ما نیست!

 لذا در این جا می گوید «مؤمن آل فرعون»، «حبیب نجار» به مجرد این که کشته شد وارد بهشت شد. (قَالَ يا لَيتَ قَوْمِي يعْلَمُونَ) ای کاش این مردم می دانستند (بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي) با این شهادت تمام گناهان من بخشیده شد (وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ) خدای عالم مقام بزرگی به من عنایت کرد. این هم دلیل بر این است که شهدا زنده هستند

(وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يرْزَقُونَ)

(ای پيامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده ‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می ‌شوند.

سوره آل عمران (3): آیه 169

این نشانگر حیات برزخی است قضیه اش در سوره یس مفصل است غرض این «مؤمن آل فرعون» فرعونی که آقا امام جواد (سلام الله علیه) می گوید این ها شیعه ما هستند. شیعه کسی است که به خاطر دفاع از دین، دفاع از پیامبران تا لب مرگ می رود ابائی هم ندارد. حضرت می فرماید شما می گویید من از شیعیان خالص شما هستم مثل مؤمن آل فرعون «حبیب نجار» هستی؟

در رابطه با «حزقیل» حرف خیلی زیاد است فقط خیلی خلاصه عرض کنم به تماس های بینندگان عزیزمان برسیم. در رابطه با «حزقیل» بعضی ها می گویند با «مؤمن آل فرعون» یکی بوده بعضی ها می گویند «حزقیل» از فرزندان حضرت یعقوب بود در قرن 6 قبل از میلاد در «اورشلیم» به دنیا آمد.

 روایت هم داریم مرحوم «علامه طباطبایی» در «المیزان»، جلد 17، صفحه 83 می گوید «حزقیل - مؤمن آل فرعون» از نظر ایمان «حبیب نجار» هم سطح امیر المؤمنین (سلام الله علیه) است.

روایت هم شیعه و هم سنی دارد گفتند:

«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم)‏ الصِّدِّيقُونَ‏ ثَلَاثَةٌ حَبِيبٌ النَّجَّارُ مُؤْمِنُ آلِ يس الَّذِي‏ قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ‏ وَ حِزْقِيلُ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ الَّذِي قَالَ‏ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ‏ وَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ [علیه السلام‏] الثَّالِثُ وَ هُوَ أَفْضَلُهُم»‏

تفسير فرات الكوفي؛ نویسنده: كوفى، فرات بن ابراهيم، محقق/ مصحح: كاظم، محمد، ناشر: مؤسسة الطبع و النشر في وزارة الإرشاد الإسلامي، ص 354

«أن النبي صلى الله عليه وسلم قال الصديقون ثلاثة حبيب النجار مؤمن آل يس الذي قال (يا قوم اتبعوا المرسلين) وحزقيل مؤمن آل فرعون الذي قال قول الله تعالى (أتقتلون رجلا أن يقول ربي الله) وعلى بن أبي طالب وهو أفضلهم وكناه رسول الله صلى الله عليه وسلم بأبي الريحانتين»

ذخائر العقبى في مناقب ذوي القربى؛ اسم المؤلف: محب الدين أحمد بن عبد الله الطبري الوفاة: جمادى الآخرة / 694هـ، دار النشر: دار الكتب المصرية – مصر، ج1، ص56

صدیقین سه نفر هستند «حبیبٌ نجار، مؤمن آل یاسین»، مؤمنی که در سوره یس آمد مفصل عرض کردیم گفت (قَالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ) دوم: «حزقیل مؤمن آل فرعون» آن جا خدای عالم از قول او می گوید:

(أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يقُولَ رَبِّي اللَّهُ)

آيا می ‌خواهيد مردی را بکشيد به خاطر اينکه می ‌گويد: پروردگار من «الله» است

سوره غافر (40): آیه 28

وقتی فرعون خبیث گفت من را رها کنید که من «موسی و حزقیل» را بکشم «مؤمن آل فرعون» آمد گفت (أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يقُولَ رَبِّي اللَّهُ) می خواهید مردی که می گوید خدای من الله است بکشید؟ این عبارت از «حزقیل» به خاطر همین کارش فداکاری کرد عاقبت هم به دستور فرعون «حزقیل» را تکه تکه کردند. شیعه یعنی این، آن قضیه «حبیب» که توسط مردم سنگسار شد و لگد زدند زیر لگد جان داد و آخ نگفت این هم «حزقیل»‌ است که او را تکه تکه کردند حرفی نزد.

صدیقین سه نفر هستند «حبیب نجار، حزقیل مؤمن آل فرعون و علی ابن ابی طالب» «وَ هو افضلهم» سومین صدیق امیر المؤمنین است این افضل از «حزقیل» و «حبیب نجار» است.

این را در منابع شیعه و هم در منابع اهل سنت داریم. «مناقب ابن مغازلی» متوفای 483 در صفحه 1؛ «جامع صغیر سیوطی»، جلد 2، صفحه 115؛ «فیض القدیر مناوی»، جلد 4، صفحه 313؛ «صواعق المحرقة ابن حجر هیثمی»، صفحه 125؛ «ذخائر العقبیٰ طبری»، صفحه 56؛ «شواهد التنزیل حسکانی»، جلد 2، صفحه 223؛ «مناقب خوارزمی»، صفحه 215؛ «الریاض النضرة»،‌ جلد 3، صفحه 104

همه آوردند که صدیقین سه نفر هستند. «حبیب نجار، حزقیل مؤمن آفرعون و امیر المؤمنین» افضل این ها عبارت از امیر المؤمنین است کلمه صدیق هم خدای عالم به امیر المؤمنین لقب داد نه دیگران یکی از کارهای که آقایان کردند واژه صدیق را از امیر المؤمنین گرفتند به افراد دیگر به کار بردند.

همچنین «زمخشری» روایتی از نبی مکرم نقل می کند:

«سباق الأمم ثلاثة: لم يكفروا بالله طرفة عين، علي بن أبي طالب، وصاحب يس، ومؤمن آل فرعون»

الكشاف عن حقائق التنزيل وعيون الأقاويل في وجوه التأويل؛ اسم المؤلف: أبو القاسم محمود بن عمر الزمخشري الخوارزمي الوفاة: 538، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: عبد الرزاق المهدي، ج 4 ص 12

«سُبَّاقَ الْأُمَمِ ثَلَاثَةٌ لَمْ يَكْفُرُوا طَرْفَةَ عَيْنٍ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ صَاحِبُ يَاسِينَ وَ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ فَهُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ عَلِيٌّ أَفْضَلُهُم‏»

مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)؛ نویسنده: ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، محقق / مصحح: ندارد ناشر: علامه، ج‏2، ص6

آن های که در ایمان به پیغمبر سبقت گرفتند سه نفر هستند این ها چشم به هم زدنی به خدا کافر نشدند «اول: علی ابن ابی طالب،‌ دوم: حبیب نجار، سوم: مؤمن آل فرعون».

 بعضی ها گفتند مراد از «حزقیل»، «ذو الکفل»ی است که در قرآن آمده است

(وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ)

و اسماعيل و ادريس و ذا الکفل را (به ياد آور) که همه از صابران بودند.

سوره انبیاء (21): آیه 85

در سوره ص هم می خوانیم:

(وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ)

و به خاطر بياور «اسماعيل» و «اليسع» و «ذا الکفل» را که همه از نيکان بودند!

سوره ص (38): آیه 48

«حزقیل» همان کسی است که حضرت موسی به دنیا آمد مادر موسی نگران بود چون فرعون دستور داده بود تمام بچه ها را سر می بریدند می گوید به مادر موسی وحی کردیم تابوت (جعبه ای) درست کن قنداقه موسی را در داخل آن بگذار داخل جوی آب بیانداز.

 «حزقیل پیغمبر» کسی است که آن جعبه یا حالت تابوت مانند را ساخت قنداقه حضرت موسی را گذاشتند داخل جوی آب انداختند این جعبه سر از قصر فرعون در آورد. همسر فرعون جعبه را از آب در آورد دید یک بچه خیلی زیبا و دوست داشتنی داخل جعبه است همسر فرعون گفت این بچه را به فرزندی بگیریم.

 فرعون هم نتوانست حرف همسرش را نا دیده بگیرد، فرعونی که تمام بچه ها را می کشت تا موسی به دنیا نیاید اراده خدا به این تعلق گرفت موسی در داخل قصر او بزرگ شود.

جالب این که در «نهج البیان» آقای «شیبانی»، جلد 1، صفحه 135؛ «قصص الأنبیاء جزایری»، صفحه 389 می گوید «حزقیل صالح» پسر عموی فرعون بود صد سال هم خزانه دار فرعون بود. خیلی عجیب است خزانه دار فرعون،‌ پسر عموی فرعون ولی از این طرف به حضرت موسی و انبیاء ایمان آورده و امام جواد (سلام الله علیه) او را به عنوان شیعه خالص معرفی می کند.

در «تفسیر علی ابن ابراهیم»، جلد 2، صفحه 258 آمد وقتی که به حضرت موسی ایمان آورد فرعون او را کشت بدنش را هم تکه تکه کرد این خلاصه حرف نسبت به «حبیب نجار، مؤمن آل یاسین و مؤمن آل فرعون» امام جواد می گوید شیعه این دو نفر بودند شما می گویید من از شیعیان خالص تو هستم مثل «حبیب نجار» هستی، مثل «مؤمن آل فرعون» هستی که پای ایمانش ایستاد به قدری که حتی تکه تکه اش کردند دست از ایمان بر نداشت!

مجری:

بسیار عالی، هم شیرین، جذاب و شیوا ان شاءالله اگر فرصت شد در محضرتان باشیم کلمه «خُلّصْ» مثل این که یک شیعه مُخلِص، مُخلَص و خُلَّص داریم ان شاءالله اگر فرصتی دست داد در مورد این کلمات از محضرتان استفاده کنیم.

 (میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف). الحمد لله همچنان با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی در خدمت تان هستیم و این فرصت باقی مانده از برنامه در اختیار شما بینندگان عزیز و ارجمند خواهد بود.

بیننده آقای «رحمانی» از «قزوین» پشت خط هستند آقای «رحمانی» در خدمت تان هستیم بفرمایید.

تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای رحمانی از قزوین – شیعه)

سلام عرض می کنم خدمت مجری بزرگوار و استاد محترم آقای قزوینی. می خواستم سوالی در باب توسل بپرسم وقتی که ما شیعه ها به آیه (وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ) استناد می کنیم

 (وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ)

و وسيله ‌ای برای تقرب به او بجوئيد!

سوره مائده (5): آیه 35

اهل سنت آیه ای را می آورند خیلی جالب است آیه 3 سوره زمر علیه توسل می آورند می گوید آگاه باشد دین خالص برای خدا است و آنان که غیر خدا را به دوستی گرفتند گفتند ما آن ها را نمی پرستیم مگر برای این که ما را به درگاه خدا مقرب گردانند خدا البته این عذر را نپذیرفت و میان آن چه اختلاف می کنند حکم خواهد کرد.

این آیه را علیه توسل می آورند می گویند چرا مستقیم فقط از خدا نخواهیم مگر خدا نمی شنود و نمی بیند یا جواب نمی دهد؟ اگر می تواند جواب نمی دهد پس به بنده هایش محل نمی گذارد؟ مگر خودش نگفت: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)

(ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ(

مرا بخوانيد تا (دعاي) شما را بپذيرم!

سوره غافر (40): آیه 60

مگر خودش نگفت (أَلَيسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ)

(أَلَيسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ)

آيا خداوند برای (نجات و دفاع از) بنده ‌اش کافی نيست؟!

سوره زمر (39): آیه 36

خدا فقط برای بنده اش کافی است پس ما چرا از غیر خدا کمک می خواهیم؟

مجری:

سلامت باشید، خیلی ممنون و متشکر ان شاء الله موفق و مؤید باشید در ادامه زندگی با برکت تان، زندگی با معنویت و سراسر با ولایتی در انتظارتان خواهد بود.

تماس بعد جناب آقای «بهادری» از «کرج» هستند، جناب اقای «بهادری» در خدمت تان هستیم بفرمایید

بیننده: (آقای بهادری از کرج – شیعه)

بسم الله الرحمن الرحیم سلام عرض سلام و شب بخیر دارم خدمت حضرت آیت الله دکتر «حسینی قزوینی» و جناب اقای «مرعشی» دو سید بزرگوار. حضرت آقا من چندین سوال از علمای محترم اهل سنت دارم، خودشان پیش خودشان در مورد علمای «وهابی» پیش داوری کنند. آقایان از یک طرف می فرمایند که علی (علیه السلام) را وصی رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در مسائل شخصی قبول داریم. همچنین او را خلیفه چهارم می دانیم اشکالی ندارد این نظر آقایان است.

بعد همین علما می نویسند مخصوصاً علمای «وهابی» قتل ده هزار نفر از لشکر علی ابن ابی طالب در عدالت قاتل ایراد وارد نمی کند، معاویه و سرکار خانم عایشه عادل هستند. اسم این گوینده در قرآن چه باید بگوییم؟ منافق یا مسلمان باید بگوییم؟ این با خودشان علمای «وهابی» می گویند قداست و خیر النساء العالمین بودن حضرت زهرا (سلام الله علیها) را قبول دارند باز هم قبول دارند که در حق او اذیت و ظلم کردند که اذیت و ظلم در حق او مصداق اذیت شخص رسول خدا است این را علمای اهل سنت محترم قبول دارند.

اذیت به رسول خدا در قرآن موجب جهنمی شدن موذی است بعد قبول دارند آن های که در حق حضرت زهرا (سلام الله علیها) اذیت کردند این هم قبول دارند. اما بلافاصله به همین انسان های که در حق حضرت زهرا و در حق خاندان اهل بیت بدی کردند چرا آرزوی رضوان خدا بر آن ها می کنند؟ این چه منطقی است؟ آیا به دشمنان رسول خدا، رضوان خدا فرستادن اسمش منافق یا مسلمانی است؟

پس هر کس به انسان ظالم و اذیت کننده به رسول خدا دعا کند و رضوان خدا بخواهد چنین افرادی منافق هستند یا نیستند؟ علمای محترم اهل سنت می گویند اهل بیت در مذهب ما محترم هستند می دانند که کل خاندان رسول خدا به معاویه لعن می فرستادند اما همین علمای «وهابی» به معاویه، (رضی الله عنه) می گویند. طبق کدام کلام قرآن چه حکمی باید برای آن ها صادر کرد منافق یا مسلمان؟ آقایان «وهابی» در ظاهر به حسنین احترام قائل هستند و از ناحیه دیگر برای معاویه تار و مار کننده خاندان اهل بیت از خدای متعال رضوان خدا طلب می کنند و اهل سنت این شیوه را مخصوص منافقین می دانند پس این علمای «وهابی» مصداق منافق هستند نه مسلمان!

علمای «وهابی» در ظاهر از یک طرف اهل بیت را در مسیر اسلام می دانند و از ناحیه دیگر تبعیت از حاکمان «آل بنی امیه، آل مروان و آل زیاد» را واجب می دانند. اهل سنت محترم چنین عالمانی را منافق می دانند نه مسلمان واقعی. علمای «وهابی» امام باقر و امام صادق (علیه السلام) را اعلم علمای اسلام می دانند ولی از طرفی دیگر به فتوای دشمنان امام صادق عمل می کنند اسم این نوع عمل را چه باید بگوییم؟ منافق باید بگوییم یا نباید بگوییم؟

پس مجموع لعنی که خاندان وحی بر غاصبین خلافت ارسال کردند از هزاران مورد بیشتر است اما علمای «وهابی»، اهل بیت را قبول دارند هم بر ضد روش اهل بیت به جای لعنت به غاصبین خلافت، رحمت ارسال می کنند و این را وظیفه شرعی خودشان می دانند. یکی از علمای «وهابی» می گفت ما این موارد را مصداق نفاق نمی دانیم. اگر این اعمال مصداق منافق نیست پس چه است این را به ما جواب بدهند والسلام علیکم ورحمة الله و برکاته

مجری:

تشکر می کنیم آقای «بهادری» عزیز که مثل همیشه سوالات خودشان را متوجه وجدان های بیدار کردند ان شاءالله پاسخی برای هر وجدان بیداری باشد قطعاً ملتفت خواهند شد و درس خواهند گرفت آن افرادی که دنبال حق و حقیقت هستند.

 تا تماس بعدی متصل بشود پاسخ آقای «رحمانی»‌ از «قزوین» تماس گرفتند از حضرت استاد بشنویم (وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ) را داریم. اما در کنارش «شبکه های وهابی» این طور بیان می کنند که آیه 3 سوره زمر اشاره می کند که مبنای شیعه برای متوسل شدن به اهل بیت مثل همان کافرانی است که آن زمان بودند و این باطل است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

این عزیزمان دقت کنند سه نکته می گویم اگر تفکرات غیر شیعی در ذهنت است خوب گوش کن با سنی ها بحث می کنی با این شبکه ها مرتبط هستی به این ها بگو جواب برای ما بیاور. سوال اول یا نکته اول: آیه 3 سوره زمر

(أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يحْكُمُ بَينَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ)

آگاه باشيد که دين خالص از آن خداست، و آنها که غير خدا را اوليای خود قرار دادند و دليل شان اين بود که: اين ها را نمی ‌پرستيم مگر به خاطر اينکه ما را به خداوند نزديک کنند، خداوند روز قيامت ميان آنان در آنچه اختلاف داشتند داوری می ‌کند؛ خداوند آن کس را که دروغگو و کفران‌ کننده است هرگز هدايت نمی‌کند!

سوره زمر (39): آیه 3

دین خالص مال خدا است آن کسانی که به جای خدا اولیائی را گرفتند و می گویند (مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى) می گویند ما این بت ها را می پرستیم برای این است که ما را پیش خدا آبرو دار کند برای تقرب به آن ها.

 برادر من آقای «طبری» در «تفسیر طبری» با تحقیق دکتر «عبد الله عبد المحسن الترکی» از علمای بزرگ «عربستان سعودی»، جلد 20، صفحه 156 می گوید این آیه در رابطه با بت پرستان است ارتباطی به توسل ندارد. «ما نعبدكم أيها الآلهة»

«يقولون لهم ما نعبدكم أيها الآلهة إلا لتقربونا إلى الله زلفى قربة ومنزلة وتشفعوا لنا عنده في حاجاتنا»

جامع البيان عن تأويل آي القرآن؛ اسم المؤلف: محمد بن جرير بن يزيد بن خالد الطبري أبو جعفر الوفاة: 310، دار النشر: دار الفكر - بيروت – 1405، ج23، ص191، (آدرس بر اساس نرم افزار الجامع الکبیر)

ای بت ها، از خدایان ما اگر شما را عبادت می کنیم به خاطر این که شما، ما را به خدا برسانید پس این آیه مربوط به بت پرستان است نه مربوط به توسل به انبیاء و اولیاء.

 آقای «قرطبی» متوفای 671 در تفسیرش عصاره تفصیل شش قرن صدر اسلام در جلد 1، صفحه 247

«فيقال لهم ما معنى عبادتكم الأصنام قالوا ليقربونا إلى الله زلفى ويشفعوا لنا عنده»

چرا شما بت ها را می پرستید؟ ما اگر این بت ها را می پرستیم برای این که ما را به خدا نزدیک کنند و پیش خدا شفاعت مان کنند!

الجامع لأحكام القرآن؛ اسم المؤلف: أبو عبد الله محمد بن أحمد الأنصاري القرطبي الوفاة: 671، دار النشر: دار الشعب – القاهرة، ج15، ص233، (آدرس بر اساس نرم افزار الجامع الکبیر)

شما آیه ای که مال بت پرست است می خواهید توسل به نبی مکرم و ائمه تشبیه کنید؟ یکی از ویژگی های «خوارج» این بود آیاتی که در رابطه با مشرکین بود تفسیر به مؤمنین می کردند قتل آن ها را هم واجب می دانستند پس این آیه مربوط به بت پرست ها است. شما آیه مربوط به بت پرست ها را برای متوسلین به اهل بیت تطبیق بدهید.

جواب سوم: «شوکانی» از علمای بزرگ اهل سنت حتی «وهابی»ها هم او را قبول دارند صاحب کتاب «الدر النضید فی إخلاص کلمة التوحید»

«ما نعبدهم إلا ليقربونا إلى الله زلفى»

ما شما بت ها را عبادت و بندگی می کنیم تا شما ما را به خدا برسانید

«مصرح بأنهم عبدوهم»

بت ها را عبادت می کردند

«والمتوسل بالعالم مثلا لم يعبده»

کسی که متوسل به پیغمبر، ائمه می شود این ها به هیچ وجه پیغمبر را عبادت نمی کنند.

«بل علم أن له مزية عند الله»

یک آبرویی پیش خدا دارد

«فتوسل به لذلك»

به خاطر آبرویی که پیش خدا دارد متوسل می شود.

الدر النضید في إخلاص کلمة التوحید؛ نویسنده: شوکانی، محمد، گردآورنده: حلبی‌، عبدالله‌، ناشر:   دار ابن حزیمة - [بی جا] - [بی جا]، سال نشر: 1414 هـ ق، ص21

«زینی دهلان» مفتی «مکه مکرمه» صاحب کتاب «الدرر السنیة فی الرد علی الوهابیة»، صفحه 30 می گوید:

«فهؤلاء المنكرون للتوسل والزيارة فارقوا الجماعة والسواد الأعظم وعمدوا إلى آيات كثيرة من آيات القرآن التي نزلت في المشركين فحملوها على المؤمنين الذين تقع منهم الزيارة والتوسل وتوصلوا بذلك إلى تكفير أكثر الأمة من العلماء والصلحاء والعباد والزهاد وعوام الخلق وقالوا إنهم مثل أولئك المشركين الذين قالوا ما نعبدهم إلا ليقربونا إلى لله زلفى»

برادر بزرگوار یک سنی دارد می گوید شیعه نیست می گوید منکرین توسل به انبیاء و اولیاء از جماعت مسلمین جدا شدند آیات زیادی که در حق مشرکین یا بت پرست ها بود این ها را حمل بر مؤمنین می کنند. می گویند (مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى)

«وقد علمت أن المشركين اعتقدوا ألوهية غير الله تعالى واستحقاقه العبادة»

این ها معتقد به الوهیت بت ها بودند!

«وأما المؤمنون فلم يعتقد أحد منهم ألوهية غير الله واستحقاقه العبادة فكيف يجعلوهم مثل أولئك المشركين»

مؤمنینی که متوسل به پیغمبر می شوند آیا معتقد هستند پیغمبر، امیر المؤمنین و امام حسین خدا هستند؟

«سبحانك هذا بهتان عظيم»

الدرر السنية فی الرد علی الوهابیة، نویسنده: احمد زینی دحلان، ناشر: مكتبة ايشيق - إستانبول – تركيه: 1396 - 1976 م، ص30

«جمیل صدیق ضحاوی» از علمای بزرگ اهل سنت «عراق» است صاحب کتاب «ألفجر الصادق»، صفحه 68 می گوید:

«إن المشركين جعلوا الأصنام آلهة»

 مشرکین، بت های خودشان را خدا می دانستند.

«والمسلمون ما اعتقدوا إلا إلها واحدا»

مسلمان ها جز یک خدا، خدای دیگری را قبول ندارند

«فعندهم أن الأنبياء أنبياء والأولياء أولياء»

مسلمان ها معتقد هستند پیغمبران، پیغمبر هستند اولیاء، اولیاء هستند

«ليس إلا فلم يتخذوهم آلهة مثل المشركين»

مثل مشرکین، پیغمبر را بپرستند.

«(الثاني) إن المشركين اعتقدوا أن تلك الآلهة مستحقون للعبادة بخلاف المسلمين فإنهم لم يعتقدوا أن أحدا من المتوسل بهم مستحق لأقل عبادة وليس عندهم المستحق للعبادة إلا الله وحده»

دوم: مشرکین، خدایان شان را مستحق عبادت می دانستند ولی مسلمان ها که متوسل به اهل بیت و پیامبران می شوند هرگز این ها را مستحق عبادت نمی دانند.

«(الثالث) إن المشركين عبدوا تلك الآلهة بالفعل كما قال تعالى حكاية عنهم (وما نعبدهم إلا ليقربونا) والمسلمون ما عبدوا الأنبياء والصالحين في توسلهم بهم إلى الله تعالى»

نکته سوم: مشرکین شبانه روز این ها را عبادت می کردند مسلمان ها هرگز پیامبران و صالحین عبادت نمی کردند.

كتاب: الفجر الصادق؛ نويسنده: جميل صدقى الزهاوي (وفات : 1354)، ناشر : مكتبة اشيق - إستانبول – تركيه 1984م، ص49

 این جواب یک سنی است، این روایات را از «طبری، قرطبی، شوکانی، زینی دهلان،‌ جمیل صدیق، زهاوی» آوردم همه از بزرگان و اعاظم اهل سنت هستند.

 آن های که بحث توسل را مطرح می کنند این عبارت شما دروغ است یا متوجه هستی یا متوجه نیستی، اگر متوجه نیستی توجه داشته باش جلسه گذشته هم شما سوال کردی کتاب های فقهی «حنفی ها، مالکی ها، شافعی ها و حنبلی ها» را آوردم که این ها در کتاب های فقهی شان می گویند کسی بعد از «حج» به زیارت «مدینه منوره» می رود کنار قبر رسول الله برود آیه 64 سوره نساء را بخواند یا رسول الله، خدا در قرآن گفته:

(وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا)

ما هيچ پيامبری را نفرستاديم مگر برای اين که به فرمان خدا، از وی اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامی که به خود ستم می ‌کردند (و فرمان های خدا را زير پا می ‌گذاردند)، به نزد تو می ‌آمدند؛ و از خدا طلب آمرزش می ‌کردند؛ و پيامبر هم برای آنها استغفار می ‌کرد؛ خدا را توبه پذير و مهربان می ‌يافتند.

سوره نساء (4): آیه 64

بر مبنای آیه 64 سوره نساء شما را شفیع بین خودم و خدا قرار می دهم. تمام مذاهب اربعه غیر از «وهابیت» خبیث و پلید همه این ها متوسل به پیغمبر می شوند.

 یک سوالی دارم از این آقایان سوال کنید مناظره ای که در «مکه» با پرفسور «غامدی» داشتم ایشان هم همین حرف شما را زد گفت خدای عالم مگر در قرآن نگفته بود (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)

(وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيسْتَجِيبُوا لِي وَلْيؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يرْشُدُونَ)

و هنگامی که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزديکم! دعای دعا کننده را، به هنگامی که مرا می ‌خواند، پاسخ می ‌گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند (و به مقصد برسند)!

سوره بقره (2): آیه 186

چرا شماها به جای یا الله، یا علی می گویید؟ این شرک است گفتم خدای عالم از قول حضرت یعقوب و فرزندانش می گوید:

(قَالُوا يا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ * قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ)

گفتند: پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، که ما خطاکار بوديم! گفت: به زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می ‌طلبم، که او آمرزنده و مهربان است

سوره یوسف (12): آیات 97 و 98

ای پدر برای ما طلب مغفرت کن، حضرت یعقوب پیغمبر موحد بود یا (نستجیر بالله) مشرک بود؟ چرا نگفت فرزندانم خدا می گوید (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ) به جای این که من را صدا کنید (یا أبَانَا) یا الله إغفر لَنا بگویید بلکه گفت: (سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي) همین را به ما جواب بدهند نهایت می گویند زنده بود مگر در حال حیات پیغمبر، شرک جایز است؟ پیغمبر از دنیا رفت شرک باطل می شود؟ این را به ما جواب بدهند.

مجری:

خیلی ممنون و متشکر جناب آقای «سید جواد نبوی» از «جیرفت» پشت خط هستند آقا «سید جواد» در خدمت شما هستیم بفرمایید

بیننده: (آقای سید جواد نبوی از جیرفت – شیعه)

سلام عرض می کنم خدمت جناب استاد معظم اقای «قزوینی» و مجری محترم آقای «مرعشی» سوالم در رابطه با تاریخچه «مسجد جمکران و چاه جمکران» است لطفا توضیح بدهید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با تاریخچه «مسجد جمکران» در اینترنت جستجو کنید آن جا مفصل می آید مخصوصاً‌ در «ویکی فقه» در رابطه با ملاقات «حسن ابن مُثله» با حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) مفصل آمده است. ماه رمضان سال 373 هجری قمری می گوید بعد از این که نیمی از شب گذشت خواب بودم در خواب صدا کردند بلند شود رفتم قضایای مفصلی اتفاق افتاد گفتند این جا باید مسجد بشود.

به «حسن ابن مثله» می گوید زمین را بخرید این جا را مسجد قرار بدهید فلان بز را هم بخرید قربانی کنید هر کس از گوشت این قربانی بخورد بیمار باشد شفا پیدا می کند.

 این یک امر مسلمی است که در تاریخ «جمکران» مراجع ما از آن زمان یعنی از قرن چهارم، 373 تا به الان آیت الله العظمی «اراکی»، آیت الله العظمی «گلپایگانی»، آیت الله العظمی «مرعشی نجفی»، آیت الله العظمی «صافی گلپایگانی» و همچنین آیت الله العظمی «مکارم شیرازی» عصر جمعه دیدم به «مسجد جمکران» می رفتند این بزرگواران «جمکران» می آمدند دعا می کردند.

 مرحوم آقای «کشمیری» شخصاً برای من نقل کرد دیداری با که با حضرت «امام» در «جماران» داشتم ایشان از من درخواست کرد دو مرتبه به «جمکران» بروم یک دفعه برای «نظام جمهوری اسلامی»‌ دعا کنم یک دفعه هم برای بیماری خانم شان که ناراحتی قلبی داشت.

عرض کردم رفتید گفتم بله دو مرتبه «جمکران» رفتم یک دفعه فقط به نیت «جمهوری اسلامی» آن جا رفتم دعا کردم، یک دفعه هم به نیت شفای همسرشان الحمد لله همین دعاها باعث شد 46 سال از عمر «جمهوری اسلامی» می گذرد و دشمنان ما هر چه توانستند برای نابودی این نظام امکان پذیر بود به کار بگیرند به کار بردند.

اگر کاری که علیه «جمهوری اسلامی» کردند یک هزارمش علیه «عربستان سعودی» کرده بودند، دولت «عربستان سعودی» از نقشه کره زمین حذف می شد. یا نسبت به «مصر» کرده بودند. یا اگر این کار را علیه «انگلیس» یا «فرانسه» و دیگر کشورهای کرده بودند این کشورها برای همیشه از نقشه کره زمین حذف شده بود.

از سال 57- 58 هر توطئه ای کردند ولی الحمد لله رب العالمین «جمهوری اسلامی» سرحال است با مشت به دهان «آمریکا» و ازنابش می زند. «آمریکا» هم معذرت می خواهم مثل سگ از «جمهوری اسلامی»‌ می ترسد، اگر این کاری که «جمهوری اسلامی» کرد چه وعده صادق 1، وعده صادق 2 اگر چنانچه این کار را «عربستان سعودی» یا «مصر» کرده بود «آمریکا» کل «مصر و عربستان» را با خاک یکسان می کرد. الحمد لله نتوانست و نمی تواند هم انجام بدهد.

 قضیه «چاه جمکران»‌ دروغ است چیزهایی که در شبکه ها می گویند به هیچ وجه صلاحیت ندارد یک زمانی چاهی که آب داشت آن جا بود. روایت داریم اگر کسی عریضه ای خدمت حضرت ولی عصر دارد عریضه را بنویسد در آب روان یا چاهی که معمولاً آبش کشیده نمی شود بیاندازند.

یک زمانی این چاه آب داشت سندش درست است یا درست نیست کاری نداریم وقتی که دستمایه «وهابی» ها شد شاید بالای 35- 40 سال قبل این چاه را به طور کلی بستند و خرافه زدایی را هم عملی کردند. چاه واقعیت ندارد ولی «جمکران» واقعیت دارد سیره مراجع ما بهترین دلیل است.

مجری:

احسنتم طیب الله، خیلی جامع، کامل و مفید اشاره فرمودید تشکر می کنم استاد از محضرتان بسیار استفاده کردیم و بهره بردیم. همچنین تشکر می کنم از محضر همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب همراه ما بودید ان شاءالله موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!