سایر قسمت ها
عجب؛ مانعی بزرگ در مسیر کمال و تعالی انسان اخلاق علوی و سیره مهدوی

قسمت نود و چهارم برنامه اخلاق علوی سیره مهدوی با کارشناسی آیت الله سید محمد حسینی قزوینی و اجرای آقای مرعشی


دیگر قسمت ها

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

عنوان برنامه: اخلاق علوی و سیره مهدوی01 09 1403(قسمت94)

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمين‏ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

الحمد لله امشب هم این توفیق را داریم به رسم شب های جمعه برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی را محضر همه شما گرامیان تقدیم بکنیم، برنامه ای که این افتخار را داریم در محضر حضرت استاد حضرت آیت الله «دکتر حسینی قزوینی» هستیم ان شاءالله بتوانیم امشب هم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

مخصوصاً الان در ایام فاطمیه بی صبرانه منتظر هستیم تا ذکر همیشگی ابتدای این مجالس و محافلی که در محضر حضرت استاد هستیم را بشنویم ان شاءالله روشن کننده و منور کننده دل های مان باشد با نامِ نامی نور آسمان ها و زمین حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها) حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل، السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم، موفقیت روز افزون برای همه عزیزان از خدای منان خواهانم. طبق برنامه همیشگی مان طلیعه عرایض مان را با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آغاز می کنیم باشد که آن بزرگوار نظر لطف و عنایتی به ما داشته باشد.

دل آشفته ام را رفتی و آشفته تر کردی * سرا پای وجودم را ز داغت شعله ور کردی

من و تو هر دو تنها و غریب شهر غم بودیم * تو راحت گشتی اما غربتم را بیشتر کردی

به سوی مسجدم با دست بسته چون که می بردند * خودت را در حمایت از من تنها سپر کردی

فقط فهمید دستم پهلویت زخمی شده اما * نمی دانم چسان شب های محنت را سپر کردی

امیر عشق با رفتنت خانه نشین زهرا * مرا ای لاله پر پر چسان خون جگر کردی!

یابن الحسن چشم همه به راهت توست، مادرت زهرا صورت سیلی خورده اش، پهلوی شکسته اش، سینه مجروحش، ناله های سر به فلک کشیده فرزندانش آقا جان همه منتظر تو هستند «عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان»

ای گمشده مردم عالم به کجایی * کی از مه رخسار خودت پرده گشایی

ما ریزه خوریم و تو ولی نعمت مایی * هر جمعه همه چشم به راهیم بیایی

عشق ابدی و ازلی با تو بیاید * شادی ز جهان رفته ولی با تو بیاید

آرامش بین المللی با تو بیاید * ای عدل علی، عدل علی با تو بیاید

«عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان»

مجری:

طیب الله انفاسکم الحمد لله توفیقی است این کلمات و جملات را می شنویم ان شاءالله به واسطه این شنیده ها دریچه قلب مان با نور حضرت زهرای مرضیه نورانی و منور بشود. ان شاءالله گوشه چشمی به ما و این مجلس و به این برنامه کنند. همان طور که بینندگان ارجمند در جلسات پیشین ملاحظه کردید در برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی مطالبی راجع به گناهان قلبی، گناهانی که چه بسا خودمان آن ها را گناه به حساب نیاوریم.

اما عجیب دل را وقتی که از بین بردند و نابودند کردند لا جرم به اعمال انسان می رسد در کردار انسان خودش را نشان می دهد و یکی از بزرگ ترین آن گناهان قلبی عجب و خود پسندی بود. حضرت استاد اگر امکانش است یک مختصری از آن چیزی که فرمودید بفرمایید تا ان شاءالله وارد مبحث بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

عرض شد بر این که بعضی از گناهانی است احتیاج به این که به زبان بیاوریم نیست با چشم نظاره کنیم نیست با گوش بشنویم نیست با دست لمس کنیم نیست با پا او را کنار بزنیم نیست. بلکه این گناهان عمدتاً از زاویه قلب ما می گذرد روح ما آلوده می شود بدون آن که جسم ما از او اطلاعی داشته باشد.

 یکی از گناهان کبیره ای که خانمان سوز و مانع رسیدن به کمالات است و فاصله ما را با خدا هر چه جلوتر می رویم بیشتر می کند فاصله ما را با مولای مان آقا بقیة الله الأعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) بیشتر می کند. تا جایی که اعمال خوب ما را هم به آتش می کشد بحث عجب و خود پسندی بود و از خود راضی بودن و به کارهای خود بسنده کردن و بالیدن به عبادات خود، قرآن خواندن خود و نماز خواندن خود بالیدن و افتخار کردن ولو این که برای کسی نگوییم. همین که در نزد خودمان از کارهای مان اظهار شادی می کنیم این که (من آنم که رستم بود پهلوان) همین کار باعث می شود اعمال ما از بین برود.

روایات زیادی در رابطه با خطرات عجب داشتیم که اعمال خوب ما را نابود می کند با تعقل و تدبر نا سازگاری دارد. حتی در بعضی از روایات خواندیم عجب و خود پسندی یک نوع حماقت و مانع پیشرفت و رسیدن به کمالات و مایه نابودی ما را فراهم می کند.

 این ها نمونه ای از بحث های بود که اشاره شد حتی در بعضی از روایات خواندیم کسانی که نا خودآگاه گرفتار گناه می شوند و توبه می کنند در حال ندامت هستند این ها پیش خدای عالم عزیزتر و گرامی تر هستند از آن های که عبادت می کنند به عبادت خودشان می بالند و اظهار شادمانی می کنند که من چنین و چنان هستم.

البته این را هم عزیزان ما دقت کنند تمام این ها به مسئله نقص توحیدی ما بر می گردد. در ابتدای امر عرض کردیم هدف ما از اخلاق علوی و سیره مهدوی خدایی شدن است متخلق به اخلاق الله است متخلق به اخلاق علوی و مهدوی است. مادامی که ما به این نتیجه نرسیدیم که تمام حول و قوه ما از خدای عالم است یعنی اولین پله و اولین قدم در توحید

«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.»

بنده الان دارم حرف می زنم تمامش به حول و قوه الهی است شما عزیزان دارید می شنوید به حول و قوه الهی است. حرکت می کنیم به حول و قوه الهی است فکر می کنیم به حول و قوه الهی است.

در نمازمان می خواهیم بلند شویم می گوییم

«اللَّهُمَّ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ أَقُومُ وَ أَقْعُدُ وَ أَرْكَعُ وَ أَسْجُد»

خدایا به حول تو می ایستم، می نشینم، رکوع می روم و به سجده می روم. دوستان تلاش کنیم «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» را حداقل در نمازمان تکرار کنیم فقط در ایستادن به قیام نباشد در روایت حضرت امیر (سلام الله علیه) افزون بر این که ائمه موقع ایستادن در نماز

«بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ أَقُومُ وَ أَقْعُدُ»

می فرمودند حضرت بعد از این که از رکوع بر خواست می خواست یا به رکوع می خواست برود تکبیر می گفت، می گفت:

«اللَّهُمَّ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ أَرْكَعُ وَ أَسْجُد»

می خواهد به سجده برود

«اللَّهُمَّ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ وَ أَسْجُد»

یا:

 «اللَّهُمَّ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ أتَشَهد»

لذا اگر ما تلاش کنیم همه این ها رنگ خدایی بگیرد خودمان را تأثیر گذار ندانیم این یکی از مراحل شرک است.

(وَمَا يؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ)

و بيشتر آنها که مدعی ايمان به خدا هستند، مشرکند!

سوره یوسف (12): آیه 106

خدا شوخی با کسی ندارد مثلاً نور چراغی که این جا را روشن کرد این نور بگوید خودم این جا را روشن کردم آیا هیچ عاقلی می پذیرد؟ همه می دانند این نور از این چراغ است یا روشنایی روز، روشنایی که می تابد خانه و فضا را روشن می کند به خودش ببالد آی مردم من خانه شما و دنیا را روشن کردم همه به او می خندند می گویند تو هیچ چیز نیستی هر چه داری از خورشید داری.

اگر آفتاب نباشد دنیا ظلمت و تاریک است، اگر در زندگی مان هم در وجودمان که داریم حرکت می کنیم رکوع و سجده می رویم ذکر می گوییم مرحله وجودی مادی است آن را هم حول و قوه الهی بدانیم ولی مهم تر و بالاتر از آن این که ارتباطی با خدا می گیریم وقتی

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ)

می گوییم خدایا تمام عالم هستی نشانه توست.

(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ)

ستايش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانيان است.

سوره فاتحه (1): آیه 2

تمام حمدها و شکرها مخصوص تو است چون غیر از تو کسی نعمتی ندارد همه نعمت ها مال توست شکرها و ثناء هم مال توست. حالت معنوی که در نماز می گیریم این را هم به حول و قوه الهی بگیریم این از آن هایی است که پله دوم، سوم توحید است. در مسائل مادی راحت می توانیم تصور کنیم می روم، می آیم و می خورم همه به حول و قوه الهی است. این که ارتباط معنوی با خدا و حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) می گیریم یعنی کمال وجود نه اصل وجود آن جا را هم اگر حول و قوه الهی دانستیم آن هنر است. البته این ها تمرین می خواهد به این سادگی نیست فرضاً بنده عرض کنم خودم بعد از این همیشه این چنین باشم. شما می شنوید همیشه این چنین باشید نه شیطان خیلی زرنگ تر از این ها است.

همین که تصمیم می گیریم به طرف خدا حرکت کنیم تمام حول و قوه را چه در مادیات و چه در معنویات از خدا بدانیم شیطان تمام نیروهایش را بسیج می کند به قدری خیالات در ذهن ما درست می کند نمازمان را خواندیم یک دفعه می بینیم نماز تمام شد دنبال قرض،‌ بچه، زن، ماشین، خانه، بدهی و طلبکار هستیم.

 یکی از چیزهایی که ما باید توجه کنیم این که «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» می گوییم همین هم از خدا است دارم می گوییم همه حول و قوه از تو است این که حول و قوه ام از تو است این هم از تو است.

مثل این که من بگویم خدایا تو را شکر می کنم این تو را شکر می کنم نیاز به شکر دارد یا ندارد این هم نعمتی است یا نه؟ می گویم (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) خود (الْحَمْدُ لِلّهِ) گفتن نعمت است این نعمت هم احتیاج به شکر دارد دوباره بگویم (الحمد لله) به خاطر نعمت شکر که به من دادی. دوباره همین که (الحمد لله) گفتم احتیاج به (الحمد) دارد.

به قدری عقب می رویم تا جایی که عرض کنیم «و الشکر یلزمهُ الشکر» خدایا ما عاجز از شکر گزاری تو هستیم. این بالاترین درجه توحید است که ما احساس کنیم از شکر خدای عالم عاجز هستیم.

«مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَادَتِكَ وَ مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِكَ.‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج68، ص23

هر چه برای عبادت حق تلاش کنیم آن چه که شایسته ذات اقدس ربوبی و کمالات حق است نبی مکرم می گوید من عاجز هستم.

جایی که عقاب پر بریزد * از پشه لاغری چه خیزد

ولذا در مسئله عجب، گناه، دروغ و دیگر معاصی تلاش کنیم همه چیز را از حول و قوه خدا بدانیم همه این که از حول و قوه خدا دانستیم

(وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِينَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ)

و آنها که در راه ما (با خلوص نيت) جهاد کنند، قطعا به راه‌ های خود، هدايت شان خواهيم کرد؛ و خداوند با نيکوکاران است.

سوره عنکبوت (29): آیه 69

امیدواریم که ان شاءالله خدای عالم به همه ما و شما بینندگان عزیز توفیق بدهد و درهای توحید را به روی ما بگشاید و پرده ها را از جلوی چشم ما کنار بزند.

 یکی از دعاهای رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)

«اللَّهُمَّ أَرِنِي ألأشْیَاءَ کَمَا هِي»

خدایا عالم را به آن گونه ای است به من نشان بده!

 یعنی اگر پرده از جلوی چشم ما بر داشته شد می بینیم نه تنها ما ذکر می گوییم نه تمام گوش، چشم، مو،‌ پوست، استخوان، لباس و وسایل همراه ما همه دارند خدا را ذکر می گویند.

(وَإِنْ مِنْ شَيءٍ إِلَّا يسَبِّحُ بِحَمْدِهِ)

و هر موجودی، تسبيح و حمد او می ‌گويد

سوره اسراء (17): آیه 44

همه مشغول ذکر خدا هستند به تعبیر «امام راحل» دنیا غوغا است یعنی اگر خدا گوش معنوی ما را باز کند می بینید همه «الحمد لله، سبحان الله، لا اله الا الله» می گویند. هیچ جنبنده ای آرام نیست همه به طرف خدا دارند حرکت می کنند و خدا را یاد می کنند چشمی که باز شد لذت و صفا دارد. یک ثانیه آن طور زندگی کردن از ده میلیون سال با حالت مرده ای که ما داریم زندگی می کنیم شرافتش بیشتر است!

حضرت داود دارد ذکر می گوید تمام در و دیوار با او ذکر می گویند. حضرت سلیمان و دیگر بزرگان به همین شکل.

 شخصی می گوید وارد اتاق آیت الله «آقا شیخ محمد حسین اصفهانی» معروف به «کمپانی» شدم دیدم ایشان مشغول ذکر است به ذکر او تمام در و دیوار دارد ذکر می گوید. یعنی شنیدن تسبیح موجودات مال فقط انبیاء نیست بندگان خالص خدا هم این چنین هستند.

از خدا بخواهیم چشم و گوش ما را باز کند آن چه نا دیدنی است ببینیم آن چه دیگران نمی شنوند ما هم بشنویم.

مجری:

ممنون و متشکر، خیلی از محضرتان استفاده کردیم، متأسفانه بعضاً انسان به این جا می رسد شروع می کند بعضی وقت ها از خودش تعریف کردن فکر می کرد خودش الان کاری انجام داد حضرت استاد چند روز پیش روایتی از آقا امیر المؤمنین می خواندم فرمودند:

«أَقْبَحُ الصِّدْقِ ثَنَاءُ الرَّجُلِ عَلَى نَفْسِه‏»

عيون الحكم و المواعظ( لليثي)؛ نويسنده: ليثى واسطى، على بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: قرن 6)، محقق / مصحح: حسنى بيرجندى، حسين‏، ناشر: دار الحديث‏، قم: 1376ش، ص118

زشت ترین راستگویی ها آن راستگویی است که (حرف راست است) اما انسان از خودش و کمالاتش تعریف کند این یکی از زشت ترین راستگویی ها می شود. نسبت به این مطلب آیا تعریف کردن انسان از کار خودش، کمالاتی که دارد این که بخواهد این ها را زیاد بشمارد به تعبیر روایت «ثَنَاءُ الرَّجُلِ عَلَى نَفْسِه‏» این طور کارها باعث ایجاد مانعی برای رسیدن به موفقیت و کمالات بعدی ممکن است بشود؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

قطعاً این چنین است. یکی از چیزهایی که مانع می شود ما به کمالات برسیم این که کارهای خودمان را بزرگ ببینیم. البته مسئله خیلی ظریف است همان طور که داریم پل صراط از مو باریک تر و از شمشیر برنده تر است اعمال ما در دنیا است. یک دفعه کار خوب می کنیم نماز می خوانیم، عبادت می کنیم به فقراء خدمت می کنیم به دیگران خیر می رسانیم.

یک دفعه این ها را خیلی بزرگ می شماریم چقدر من آدم خوبی هستم امروز به پنج نفر کار خیر انجام دادم چقدر نماز خواندم این خانه انسان را ویران کرد نه تنها این عمل مقبول نمی شود چه بسا خدای نا کرده باعث حبط اعمال دیگر هم بشود. یک دفعه نه به عکسش نماز می خوانم کار خیر می کنم اهمیت نمی دهم کوچک می شمرم خیلی حقیر است این هم خطرناک است مثل شمشیر برنده است.

 لذا:

(اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ)

ما را به راه راست هدايت کن

سوره فاتحه (1): آیه 6

یک صراط مستقیمی است یک ذره بالاتر افراط و یک ذره پایین تر تفریط می شود. «لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّة»، چند روایت می خوانم عزیزان خوب دقت کنند راه بندگی به این سادگی نیست.

(أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يتْرَكُوا أَنْ يقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يفْتَنُونَ)

آيا مردم گمان کردند همين که بگويند: «ايمان آورديم»، به حال خود رها می ‌شوند و آزمايش نخواهند شد؟!

سوره عنکبوت (29): آیه 2

مردم تصور می کنند همه «لا اله الا الله» گفتند چهار رکعت نماز خواندند و روزه گرفتند تمام شد دیگر امتحان نمی دهند؟ امام کاظم (سلام الله علیه) می فرماید: «لَا تَسْتَكْثِرُوا كَثِيرَ الْخَيْر»

«لَا تَسْتَكْثِرُوا كَثِيرَ الْخَيْرِ وَ لَا تَسْتَقِلُّوا قَلِيلَ الذُّنُوبِ فَإِنَّ قَلِيلَ الذُّنُوبِ يَجْتَمِعُ حَتَّى يَكُونَ كَثِيراً وَ خَافُوا اللَّهَ فِي السِّرِّ حَتَّى‏ تُعْطُوا مِنْ أَنْفُسِكُمُ النَّصَفَ»

الكافي ( ط- الإسلامية)؛ نويسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏؛ محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد؛ ناشر: دار الكتب الإسلامية، تهران‏: 1407 ق‏، ج2، ص 288

کارهای خوبی که انجام می دهد هرگز بزرگ نشمارید؛ یعنی طوری نشود احساس غرور به شما دست بدهد. («امالی شیخ مفید»، صفحه 157 «کافی»، جلد 8، صفحه 314) رسول اکرم می فرماید حضرت موسی نشسته بود شیطان آمد

«وَ عَلَيْهِ بُرْنُسٌ ذُو أَلْوَان‏»

یک عرقچین با رنگ های مختلف داشت.

حضرت موسی فرمود:

«مَا هَذَا الْبُرْنُس‏»

شیطان این عرقچین رنگانگ چه است؟

«قَالَ بِهِ أَخْتَطِفُ قُلُوبَ بَنِي آدَمَ»

قلب بنی آدم را با این، شکار و می قاپم!

«فَقَالَ مُوسَى فَأَخْبِرْنِي بِالذَّنْبِ الَّذِي إِذَا أَذْنَبَهُ ابْنُ آدَمَ اسْتَحْوَذْتَ عَلَيْهِ»

شیطان راستش را بگو بنده چه گناهی می کند که تو بر او مسلط (سوار) می شوی و دیگر پایین نمی آیی و افسارش را به دستت می گیری.

 گفت:

«قَالَ إِذَا أَعْجَبَتْهُ نَفْسُهُ»

وقتی از کار خودش راضی است عُجب گرفت، از خود راضی شدن او را مغرور کرده است.

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج8، ص314

داشت کارهای خودش را خیلی مهم می شمارد عجب من چقدر آدم خوبی هستم دیگران همچنین کاری نکردند من امروز به ده تا بیمار دارو دادم. وام ده نفر عقب افتاده بود جبران کردم. ده نفر گرفتار بودند قرض دادم همین که بگوید من چقدر آدم خوبی هستم تمام شد!

یک دفعه می گوید خدایا چه نعمتی به من دادی امروز چه توفیقی به من دادی این بالاترین نعمت است. شاید ارزش این شکرش از آن عملش بیشتر باشد، کار را همه می کنند ولی به خاطر این کار خدا را شکر کنند افراد کم هستند.

 عرض کردم از مو باریک تر است امروز پنجاه تا کار خوب کردم اگر این پنجاه تا کار خوب من را مغرور کند پس من آدم خوبی هستم همه رفت نه تنها این پنجاه تا عمل من هیچ اثری ندارد اعمال دیگر من را هم می سوزاند! یک دفعه پنجاه تا عمل انجام دادم می گویم خدایا تو را شکر به منِ نا قابل امروز چه نعمتی دادی این همه کار خوب کردم.

«اللَّهُمَّ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْك‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏؛ ناشر: مؤسسة فقه الشيعة ، ج‏1، ص 63

‌هر نعمتی امروز از من سر زد از تو بود این شاید همین اعمال ما را چندین برابر افزایش بدهد. ولذا باید خیلی دقت کنیم یعنی راه بندگی آسان و ساده است؛ ولی یاد گرفتنش سخت است.

(اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ)، مستقیمِ مستقیم است. وارد اتوبان می شوید مادامی که داخل اتوبان رانندگی می کنید به هدف می رسید اگر چنان چه به خاکی یا فرعی بروی قطعاً به مقصد نمی رسی، لذا راه توحید و بندگی هم این چنین است.

 می گوید من آن روز بر بنی آدم مسلط یا سوار می شوم از کارهای خودش راضی باشد عمل خود را خیلی بزرگ بداند خودش را خیلی مهم فرض کند

«وَ صَغُرَ فِي عَيْنِهِ ذَنْبُهُ»

گناهانی که می کند خیلی در نظرش کوچک باشد.

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج8، ص314

بنده همچنین روحیه ای پیدا کرد من مسلط می شوم دیگر راه گریز و فرار از من ندارد این که شد بعدش دروغ،‌ غیبت، مردم آزاری، همسایه آزاری، زن و بچه آزاری و همه چیز در کنارش می آید.

روایت دیگر از امیر المؤمنین در «نهج البلاغه» خطبه 91 در رابطه با اوصاف ملائکه است.

«وَ لَمْ يَتَوَلَّهُمُ الْإِعْجَابُ»

بر ملائکه هرگز خود پسندی و خود بزرگ بینی مستولی و حاکم نگشته

«فَيَسْتَكْثِرُوا مَا سَلَفَ مِنْهُمْ»

آن عبادتی که کردند آن عبادت ها در نظرشان خیلی بزرگ باشد

«وَ لَا تَرَكَتْ لَهُمُ اسْتِكَانَةُ الْإِجْلَالِ نَصِيباً فِي تَعْظِيمِ حَسَنَاتِهِمْ»

در برابر جلال و عظمت خدا حسنات خودشان را خیلی نا چیز می بینند.

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص185، خطبه 130

 مثل یک مولایی که به بنده اش بهترین لباس داده، بهترین اتاق در اختیارش گذاشت و بهترین غذا هم داد همه امکانات داده است ولی در کنارش آبنبات چوبی هم داده است. (به عنوان مثال داریم عرض می کنیم) این بنده بگوید ببینید مولای من امروز یک آبنبات چوبی هم به من داد آن همه نعمت های که به تو داده بود این آبنبنات چوبی هیچ ارزشی نداشت. لذا ملائکه اعمال خودشان را در برابر نعمت های که خدای عالم به آن ها داده است بزرگ نمی شمارند.

مثال دیگر مولا هر چه خواست در اختیار عبد قرار داد، این عبد یک لیوان چای در اختیار مولا گذاشت،‌ یک لیوان آب به او داد می گوید چقدر من بنده خوب هستم، همین که مولا گفت برو آب بیاور فوری رفتم آب آوردم. خانه ات ویران این مولا همه امکانات به تو داد بهترین غذا، بهترین پوشاک، بهترین مسکن یک لیوان آب به او دادی بزرگ می شماری؟ لذا می گوید ملائکه در برابر جلال و عظمت الهی هرگز اعمال خودشان را به حساب نمی آورند.

 امام باقر (سلام الله علیه) می فرماید:

«ثَلَاثٌ قَاصِمَاتُ الظَّهْرِ»

سه چیز کمر آدم را می شکند

«رَجُلٌ اسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ»

کسی که کارهای خوبش را خیلی بزرگ بشمارد

«وَ نَسِيَ ذُنُوبَهُ»

گناهانش را فراموش کند

«وَ أُعْجِبَ بِرَأْيِهِ»

شیفته رأی خودش باشد!

الخصال؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: جامعه مدرسين، ج1، ص112

هر آن چه که خودش نظر می دهد نظرش را ایده آل بداند بگوید در زیر آسمان کبود از من خوش رأی تر و خوش نظرتر وجود ندارد. می گوید اگر کسی همچنین صفت سه گانه ای داشته باشد عملش را بزرگ، گناهانش را فراموش و شیفته رأی خودش باشد در حقیقت این سه عمل کمر او را می شکند.

روایت دیگر در کتاب «خصال شیخ صدوق» می گوید:

«قَالَ إِبْلِيسُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ لِجُنُودِهِ»

شیطان سپاهیانش را جمع کرد گفت

«إِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنِ ابْنِ آدَمَ فِي ثَلَاثٍ»

اگر من در فرزندان آدم سه مسئله را جا سازی کنم و سه گناه را در این ها وارد کنم عمل کنند.

«لَمْ أُبَالِ مَا عَمِلَ»

دیگر هیچ باکی ندارم چقدر نماز بخواند، روزه بگیرد، صدقه بدهد، حج برود

«فَإِنَّهُ غَيْرُ مَقْبُولٍ مِنْهُ»

هیچ عملی از او پذیرفته نیست!

 خیلی تکان دهنده است شیطان می گوید اگر بنده ای این سه ویژگی را داشت خیال من راحت است دیگر کاری به کار او ندارم چون می دانم هیچ عملی از او مقبول نیست.

«إِذَا اسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ»

کارهای خوبش را بزرگ ببیند

«وَ نَسِيَ ذَنْبَهُ»

(همان روایت قبلی) گناهانش را فراموش کند.

«وَ دَخَلَهُ الْعُجْبُ»

خود پسندی وارد او شود!

الخصال؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: جامعه مدرسين، ج1، ص112

در روایت داریم خدا بنده ای را که دوست داشته باشد گناهانش را به یادش می آورد ولو هفتاد سال قبل گناهی کرده باشد، یادش می آورد توبه و استغفار می کند. یک عنایت خدای عالم به بنده ها است ولی خدا بنده ای را که دوست نداشته باشد همین الساعة که گناه کرد تا آخر عمر گناهش به یاد نمی آید.

این که بعضی وقت ها می بینید بی اختیار به خاطر می آورید سی سال قبل فلان جا دل یک بنده خدایی را آزردم. فلان روز غیبتی کردم. فلان روز باغ شخصی رفتم از درخت میوه ای خوردم. این عنایت خدای عالم است بلافاصله باید توبه و استغفار کنیم. اگر چنان چه اموال حق الناس است حق الناس با توبه و استغفر الله درست نمی شود نیاز دارد حتماً جبران کنیم.

اگر چنان چه صاحب آن باغی که میوه اش را خوردم از وسط زراعتش رد شدم رفتم میوه بخرم میوه ای زمین افتاد پای رویش گذاشتم لِه شد صاحب آن مال را می شناسم باید بروم رضایت بگیرم شوخی بردار نیست. نمی شناسم دسترسی ندارم ببینم قیمت آن میوه ای که وقتی داشتم می کندم از دستم در جوب افتاد یا رویش پا گذاشتم ولو اشتباهاً نه عمداً لِه کردم قیمتش چقدر است؟ نه قیمت آن روز مثلاً بیست سال قبل سیب کیلویی پنج ریال بود الان کیلویی پنجاه هزار تومان است باید به قیمت روز حساب کنم رد مظالم بدهم.

رد مظالم حتماً باید با اجازه فقیه جامع الشرایط یا مرجع تقلید باشد، رد مظالم هم این طوری نیست مثلاً به کسی بدهکار بودم فراموش کردم و نمی دانم کجا است می روم صدقه می دهم این طور نیست. به دوستان توصیه می کنم هر سال ماه رمضان می رسد شب قدر را شب سال تان قرار بدهید هم به حساب خمس و وجوهات تان برسید هم هر سال به اندازه وسع تان

(لِينْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ)

آنان که امکانات وسيعی دارند، بايد از امکانات وسيع خود انفاق کنند

سوره طلاق (65): آیه 7

قرآن می گوید به آن های که خدا وسعت داد از مال زیادشان انفاق کنند آن های که وسعت ندارند و فقیر هستند به اندازه خودشان صدقه بدهند. لذا به اندازه وسع مان صد هزار تومان، ده میلیون تومان و ... به مرجع مان به عنوان رد مظالم بدهیم بگوییم اموال مردم و ... بر گردن من است فرضاً صد یا دویست هزار تومان به عنوان رد مظالم.

رد مظالم باعث می شود اولاً‌ درهای توبه به روی ما باز شود، رحمت الهی به روی ما سرازیر شود چون یکی از گناهانی که مانع اجابت دعا می شود حق الناس است. خدا هم با حق الناس شوخی ندارد. شهیدی که قطعاً اهل بهشت است یعنی به مجرد این که روح از بدنش جدا می شود «فهو في الجنة» ولی فردای قیامت او را دم در بهشت می آورند نگه می دارند. می گوید جوان بودی قبل از شهادتت وام گرفته بودی ولی یادت رفت برگردانی صاحب دین را بیاورید از او می پرسند چه می خواهی؟ می گوید نیاز دارم از ثواب های او به من بدهید از ثواب این شهید می گیرند به او می دهند. فلان روز به فلان مغازه رفتی میوه گرفتی گفتی ان شاءالله پولش را می ‌آورم فراموش کردی از این بهتر؟

ولذا تلاش کنیم هر سال یا هر وقت دسترسی به مرجع یا مجتهدی داریم یکی از کارهای که انجام می دهیم رد مظالم بدهیم. رد مظالم عالم،‌ مغازه دار، فرماندار، استاندار، وزیر و رئیس جمهور حالیش نیست هر کس می خواهی باش ولی حساب حق الناس جدا است. لذا قبل از این که به برزخ برویم بر سرمان بریزند اعمالمان را ببرند و اگر اعمالی نداشتیم گناهان خودشان را بر ما تحمیل کنند خودمان محاسبه کنیم.

بنده خدایی کارش از اول جوانی دزدی بود زندگیش با دزدی می گذشت طوری بود در اطراف «قزوین» هر کس اسمش را می شنید بدنش می لرزید مثال جالبی می زد گفت فردای قیامت مردمی که من مال شان را دزدیم همه دنبالم می آیند مردم خیال می کنند کدام پیغمبر از پیامبران بنی اسرائیل هستم که این همه امت دارم فردای قیامت شوخی بردار نیست.

 (میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)... تا این جا از محضر استاد استفاده کردیم بحث ادامه دارد حضرت استاد از آن روایات مانده بود اگر اجازه بفرمایید طبق توصیه حضرتعالی تماس آمده است تماس ها را وصل کنیم جناب آقای «احمدی»‌ از «یاسوج» بفرمایید.

تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای احمدی از یاسوج – شیعه)

سلام عرض و احترام دارم خدمت حضرت آیت الله حسینی قزوینی و همچنین جنابعالی و همه دست اندرکاران شبکه جهانی حضرت ولی عصر. ایام شهادت ام الأئمة حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را به محضر آقا حضرت ولی عصر امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و همه شما بزرگواران تسلیت می گویم. از تمام کسانی که کوچک ترین بی حرمتی و آزاری نسبت به آقا رسول الله و اهل بیت طاهرینش روا داشتند اعلام برائت می نمایم.

دو سوال دارم از محضر حاج آقا دارم، شبکه های شیطانی «وهابی» مکرر در برنامه هایشان می گویند حضرت زهرا به شهادت نرسید، بلکه به مرگ طبیعی از دنیا رفته است یکی از صدها تهمتی که نسبت به آقا امیر المؤمنین می زنند می گویند در زمان حیات حضرت زهرا به خواستگاری دختر «ابو جهل» رفت می خواهم حاج آقا در این باره روشنگری و توضیح بفرمایند.

مجری:

خدا نگهدار شما جناب اقای «احمدی» عزیز از «یاسوج» که همراه همیشگی ما هستند. آقای «حاج حسینی» از «کرمان» در خدمت تان هستیم بفرمایید

بیننده: ( آقای حاج حسینی از کرمان- شیعه)

سلام عرض ادب خدمت حضرت آیت الله استاد محترم «حسینی قزوینی» و همچنین مجری برنامه اقای «مرعشی». در شبکه «وهابی کلمه» جدیداً تیزری پخش می کنند به دلیل مناسبت ایام فاطمیه در دهه هفتاد و خرده ای وفات بود بعد شهادت شد اولاً این که استناد به تقویم نمی کنیم باید استناد به منابع کنیم در منابع اهل سنت به طور متواتر آمده است. این که صحبت های شد می گویند دَرْ آن زمان در نبوده است اما در «تاریخ طبری» و منابع معتبر اهل سنت در «الإستیعاب» می گوید عمر درِ خانه حضرت زهرا را آتش زد اگر استاد راجع به این مسئله بیشتر توضیح بدهند. می خواهم از خدمت استاد کسب تکلیف کنم اشکال ندارد اگر با شبکه وهابی «توحید، کلمه، وصال نا حق» صحبت کنیم و تماس بگیریم یا این که فعلاً‌ نباید این کار را انجام بدهیم و صحبت کردن اشتباه است.

مجری:

تشکر جناب آقای حاج «حسینی» عزیز. جناب آقای «مؤذن» از «تبریز» پشت خط هستند بفرمایید

بیننده: (آقای مؤذن از تبریز – شیعه)

سلام عرض می کنم خدمت حضرت استاد حسینی قزوینی و مجری محترم، دو، سه تا سوال داشتم سوال اول این که در روایات بداء در امامت امام عسکری و امام کاظم روایتش ظاهراً زیاد است. روایت بداء بر امامت را چطور می شود توجیه کرد؟ سوال دیگر روایت خلفاء اثنی عشر و «من مات» در منابع زیدیه هم آمده است آیا این ها به این روایت اعتنا دارند؟ سوال آخر در رابطه با پاسخ «ابن قبه رازی» به «ابو زید علوی» در مورد علم غیب ائمه؛ «ابن قبه رازی» ظاهراً علم غیب ائمه را قبول نداشتند، می خواستم اگر حضرت صلاح می دانستند پاسخ بدهند.

مجری:

حضرت استاد! سوال اول آقای «احمدی» از «یاسوج» تقریباً با آقای «حاج حسینی» مشترک بود نسبت به شبهه ای که طبیعتاً‌ در این ایام خیلی بیشتر شبکه های «وهابی» به آن می پردازند شهادتی در کار نبود هر چه بود وفات بود تاریخ تغییر کرد اصلاً دری وجود نداشت که بخواهد شهادت باشد و آن اتفاقی که افتاد در اثر بیماری بود که بعد از شهادت آقا رسول الله به حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) وارد شده است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با او اگر از دیدگاه ما بخواهند سند صحیح داریم کتاب «کافی»، جلد 1، صفحه 458 روایت صحیحه از امام عسکری (سلام الله علیه) است.

«إِنَّ فَاطِمَةَ علیه السلام صِدِّيقَةٌ شَهِيدَة»

فاطمه زهرا، صدیقه و شهیده است.

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص458، بَابُ مَوْلِدِ الزَّهْرَاءِ فَاطِمَةَ (علیها السلام)‏، ح2‏

آقای «مجلسی» در «مرآة العقول، شرح کافی»، جلد 5، صفحه 315 می گوید:

 «الحدیثُ الثانی صحیحٌ»

 روایت صحیح است در صفحه بعد می گوید:

«إن هذا الخبر يدل»

روایت امام کاظم دلالت می کند

«على أن فاطمة صلوات الله عليها كانت شهيدة و هو من المتواترات‏»

این که فاطمه زهرا به شهادت رسیده است متواترات است!

مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، حقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، ناشر: دار الكتب الإسلامية، ج5، ص315

«ابن تیمیه» هم می گوید:

«مَنْ أَنْکرَ مَا ثَبَتَ بِالتَّوَاتُرِ وَالْإِجْمَاعِ فَهُوَ کافِرٌ»

كتب ورسائل وفتاوى شيخ الإسلام ابن تيمية، اسم المؤلف: أحمد عبد الحليم بن تيمية الحراني أبو العباس، دار النشر: مكتبة ابن تيمية، الطبعة: الثانية، تحقيق: عبد الرحمن بن محمد بن قاسم العاصمي النجدي، ج 1، ص 109

«مَنْ أَنْكَرَ الْمُتَوَاتِرَ فَقَدْ كَفَرَ»

هرکس روایت متواتر را انکار کند کافر است.

الفتاوى الهندية في مذهب الإمام الأعظم أبي حنيفة النعمان؛ اسم المؤلف: الشيخ نظام وجماعة من علماء الهند الوفاة: 9999، دار النشر: دار الفكر - 1411هـ - 1991م، ج2، ص265

از دیدگاه ما به همین شکل است. همچنین مرحوم «محمد تقی مجلسی» در کتاب «روضة المتقین شرح من لا یحضر»، جلد 5، صفحه 142

«و في الصحيح، عن علي بن جعفر عن أخيه أبي الحسن عليه السلام قال: إن فاطمة صديقة شهيدة و إن بنات الأنبياء لا يطمئن و شهادتها صلوات الله عليها كانت من ضرب عمر عليه اللعنة الباب على بطنها عند إرادة أمير المؤمنين لبيعة أبي بكر لعنه الله و ضرب قنفذ غلام عمر، السوط عليها بإذنه و الحكاية مشهورة عند العامة و الخاصة»

روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط - القديمة)؛ مجلسى، محمدتقى بن مقصود على، محقق/ مصحح: موسوى كرمانى، حسين و اشتهاردى على پناه‏، ناشر: مؤسسه فرهنگى اسلامى كوشانبور، ج5، ص342

می خواهیم چه کار کنیم؟ بزرگان ما آیت الله العظمی «خویی و شیخ جواد تبریزی» می گوید روایت صحیح است تمام بزرگان ما در رابطه با شهادت حضرت زهرا آورده اند.

 اهل سنت هم آوردند در «فرائد السمطین»، جلد 2، صفحه 34 حموینی به صراحت مطرح می کند بر این که حضرت زهرا (سلام الله علیها) به شهادت رسید.

«..وَ أَنِّي لَمَّا رَأَيْتُهَا ذَكَرْتُ مَا يُصْنَعُ بِهَا بَعْدِي كَأَنِّي بِهَا وَ قَدْ دَخَلَ الذُّلُّ في بَيْتَهَا وَ انْتُهِكَتْ حُرْمَتُهَا وَ غُصِبَتْ حَقَّهَا وَ مُنِعَتْ‏ إِرْثَهَا وَ كُسِرَ جَنْبُهَا [وَ كُسِرَتْ جَنْبَتُهَا] وَ أَسْقَطَتْ جَنِينَهَا وَ هِيَ تُنَادِي يَا مُحَمَّدَاهْ فَلَا تُجَابُ وَ تَسْتَغِيثُ فَلَا تُغَاثُ ... فَتَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَلْحَقُنِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي فَتَقْدَمُ عَلَيَّ مَحْزُونَةً مَكْرُوبَةً مَغْمُومَةً مَغْصُوبَةً مَقْتُولَة ... فَأَقُولُ عِنْدَ ذَلِكَ اللَّهُمَّ الْعَنْ مَنْ ظَلَمَهَا وَ عَاقِبْ مَنْ غَصَبَهَا وَ ذَلِّلْ مَنْ أَذَلَّهَا وَ خَلِّدْ فِي نَارِكَ مَنْ ضَرَبَ جَنْبَهَا حَتَّي أَلْقَتْ وَلَدَهَا فَتَقُولُ الْمَلَائِكَةُ عِنْدَ ذَلِكَ آمِين»

فرائد السمطين، حمّويي جويني، ابراهيم بن سعد الدين (م 730)، مؤسسة المحمود، بيروت، چاپ اوّل، 1400 هـ. ق ج 2،ص:35

رسول اکرم فرمود فاطمه زهرا نزد من خواهد آمد در حالی که محزون، ناراحت، غمگین و حقش غصب شد و به شهادت رسیده است می خواهیم چه کار کنیم؟ در کتب شیعه الی ماشاء الله شاید سی، چهل نفر از بزرگان مان روایت دارند. بزرگان ما به صراحت آوردند بر این که صدیقه طاهره به شهادت رسید این مسئله، مسئله خیلی عادی و ساده است.

قبلاً هم احادیث را مفصل مطرح کردیم مرحوم «سید جعفر مرتضی» در کتاب های مختلف شان مباحث شهادت صدیقه طاهره را مطرح کرده است. آقای «شیخ جواد تبریزی» همین طور آیت الله العظمی «فاضل لنکرانی، وحید خراسانی، امام (رضوان الله تعالی علیه) و مقام معظم رهبری»‌ واژه شهادت در حقیقت تکیه کلام همه فقهای و بزرگان ما است. مال یکی، دو نفر نیست بگوییم یک نفر گفت چند نفر نگفتند.

اما سوال دوم ایشان فرمودند حضرت امیر المؤمنین (سلام الله علیه) به خواستگاری دختر «ابو جهل» رفته بود خیلی خوب است آن های که این روایت را نقل می کنند مبارک شان باشد! ولی یک سوال داریم این سوال ما را جواب بدهند چون تمام آن های که این روایت را نقل کرده اند همه به «مسور ابن مخرمه» بر می گردد. ایشان این قضیه را می کند امیر المؤمنین به خواستگاری دختر «ابو جهل» رفت.

«مسور ابن مخرمه» چه زمانی به دنیا آمد؟ فقط یک مورد عرض می کنم «الإصابة» مال «ابن حجر عسقلانی» جز معتبرترین کتب اهل سنت در شرح حال اصحاب است در جلد 6، صفحه 98 ایشان می گوید:

«وكان مولده بعد الهجرة بسنتين»

«مسور ابن مخرمه» دو سال بعد از هجرت پیغمبر به دنیا آمد!

الإصابة في تمييز الصحابة ، اسم المؤلف: أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الجيل - بيروت - 1412 - 1992 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : علي محمد البجاوي، ج 6، ص 119، ح7999

«توفیق ابو علم» می گوید آن های که می گویند علی به خواستگاری رفت می گویند سال دوم هجرت (قبل از ولادت امام مجتبی) بود، زمانی که خواستگاری را نقل می کنند دروغگو همیشه کم حافظه یا بی حافظه است قضیه خواستگاری زمانی بود که «مسور ابن مخرمه» اصلاً به دنیا نیامده بود یا نه در دامن مادرش بود و شیر می خورد.

آیا حرف یک همچنین آدمی می شود ملاک باشد امیر المؤمنین (سلام الله علیه) به خواستگاری دختر «ابو جهل» رفت؟ شرح حال دختر «ابو جهل» را ببینید «جویریه» سال هشت هجری تازه مسلمان شد، یعنی سال دوم کافر بود «مدینه» هم نبود در «مکه» بود مسلمان هم شد بعد از این که مسلمان شد با حاکم «مدینه» ازدواج کرد و خودش هم جزء دشمنان پیغمبر بود به نبی مکرم توهین می کرد.

یک چیزی بگویید مرغ پخته نخندد پشه هایی که در خانه تان است به ریش شما نخندند چرا حرفی می زنید با مبانی شما به هیچ وجه سازگاری ندارد. فقط به دو نکته اشاره کردم تا آخر "تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل"

 در رابطه با آقای «حاج حسینی» می فرماید خانه های «مدینه» درب نداشت. روایاتی که آقایان اهل سنت آوردند چه کار کنیم؟

در «صحیح مسلم» البته قبل از «صحیح مسلم» در قرآن سوره نور آیه 61 می گوید

(لَيسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيوتِكُمْ أَوْ بُيوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيسَ عَلَيكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيبَةً كَذَلِكَ يبَينُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ)

بر نابينا و افراد لنگ و بيمار گناهی نيست (که با شما هم غذا شوند)، و بر شما نيز گناهی نيست که از خانه ‌های خودتان [=خانه‌ های فرزندان يا همسران تان که خانه خود شما محسوب می ‌شود بدون اجازه خاصی‌] غذا بخوريد؛ و همچنين خانه‌ های پدرانتان، يا خانه ‌های مادران تان، يا خانه‌ های برادران تان، يا خانه‌ های خواهران تان، يا خانه ‌های عموهای تان، يا خانه ‌های عمه‌ هايتان، يا خانه‌ های دايی هايتان، يا خانه‌ های خاله‌ هايتان، يا خانه‌ ای که کليدش در اختيار شماست، يا خانه‌ های دوستانتان، بر شما گناهی نيست که به طور دسته ‌جمعی يا جداگانه غذا بخوريد؛ و هنگامی که داخل خانه ‌ای شديد، بر خويشتن سلام کنيد، سلام و تحيتی از سوی خداوند، سلامی پر برکت و پاکيزه! اين گونه خداوند آيات را برای شما روشن می ‌کند، باشد که بيانديشيد!

سوره نور (24): آیه 61

تا آن جایی که می گوید می توانید بروید از خانه های برادران تان، خواهران تان و عمه هایتان غذا بخورید (أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ) یا آن دسته از همسایه های که کلید خانه شان را به شما دادند یعنی شما را امین دانستند.

 خودمان همسایه ای داشتیم خدا حفظ شان هر وقت ایشان مسافرت می رفت کلید در خانه اش را به ما می داد می رفتیم سر می زدیم. ما مسافرت می رفتیم کلید خانه مان را به او می دادیم. این را خودمان تجربه کردیم.

می گوید اگر کسی مسافرت می رود کلید خانه اش را به شما داد این قدر به شما اعتماد دارد می توانید به خانه اش بروید غذا بخورید و چیزهای دیگر. اگر خانه های «مدینه» در نداشت کلیدی که به همسایه ها می دادند مال چه بود؟ پرده ها را کلید می کردند یا کلید دهان شان را به آن ها می دادند؟

 در روایات متعدد آقایان دارند در «صحیح مسلم» بعد از قرآن صحیح ترین کتاب می دانند چاپ «عربستان سعودی» می گوید:

«إنما أُمِرَ بِالْأَسْقِيَةِ أَنْ تُوكَأَ لَيْلًا وَبِالْأَبْوَابِ أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا»

صحيح مسلم ، اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي - بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي، ج 3، ص 1593

رسول اکرم به ما دستور داده بود شب ها در خانه هایتان ببندید خانه ها اگر در نداشت چه را می خواستند ببندند؟ پرده ها را به هم قفل می کردند؟ «وَبِالْأَبْوَابِ أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا»، پیغمبر گفت شب ها در خانه هایتان را ببندید مثلاً دزدی به شما نزند یا حیوانی وارد نشود و ... یکی، دو مورد نبود این ها را چه کار کنیم؟

 کتاب «صحیح أدب المفرد للإمام البخاری» مال «ناصر الدین البانی» می گوید سوال کردند دَرْ خانه عایشه طرف «شام» باز می شد یا نه طرف «یمن» یا «مغرب» باز می شد؟ گفت طرف «شام» باز می شد. این هم دلالت می کند خانه ای که رسول اکرم دفن شد خانه عایشه نیست خانه ای که رسول اکرم دفن شد درش به طرف مغرب باز می شود نه به طرف شمال که عبارت از «شام» باشد.

 گفتیم در خانه عایشه دو لنگه یا یک لنگه بود؟ تا این اندازه پرسیدند گفتند درش یک لنگه بود. جنسش چه بود؟ از درخت عرعر یا کاج بود «صحیحُ الإسناد» می گوید.

 چطور شد خانه عایشه در دارد یک لنگه هم است از درخت کاج هم است ولی خانه امیر المؤمنین و پیغمبر در ندارد؟ امام سجاد فرمود:

«الحمدلله الذي جعل اعدائنا من الحمقاء»

جناب آقای «حسینی» شاید بیست جواب برای این دارم در این جا به همین یکی، دو تا اکتفا می کنیم.

سوال دوم شما فرمودید با شبکه های «وهابی» تماس بگیریم یا نه؟ عزیزانی که در مسائل وارد هستند فن مناظره بلد هستند قطعاً لازم بلکه واجب است وارد بشوند؛ ولی کسی بلد نیست شما صحبتی می کنید آن ها شما سوال پیچ می کنید از این شاخه به آن شاخه می پرند اگر واقعاً به قدری توانمند هستید یک سوال می کنید در آن سوال مسلط هستید نگذارید آن سوال کنار برود.

هر چه سوال کرد من جواب نمی دهم این سوالی که من کردم فقط باید باشد همان طور که آقای «شریفی» وقتی با این ها وارد بحث می شود. این ها شیطنت مخصوصی دارند البته شیطنت توهین به شیطان است شیطان باید پیش این ها بیاید درس بخواند. بعضی وقت ها شیطان از بعضی ها قرض می گیرد شیطان از این ها همیشه قرض می گیرد و به این ها بدهکار هم است. ان شاءالله وقت رفتن از دنیا شیطان بدهی هایشان را به این ها می پردازد.

اگر کسی واقعاً مسلط است می تواند با این ها در یک موضوع بحث و جدل أحسن کند لازم است برود.

(وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِي أَحْسَنُ)

و با آنها به روشی که نيکوتر است، استدلال و مناظره کن!

سوره نحل (16): آیه 125

اگر نه شما تماس بگیرید سوال کنید و تلفن تان را قطع کنید سوال حساس هم طرح کنید، یک سوالی که خیلی جاندار است این ها را به لرزه می اندازد و آتش می زند این طور سوالات را بکنید قطع کنید دیگر منتظر جواب نشوید.

در برنامه ای چهار، پنج نفر هماهنگ شوید به همین شکل این ها را سر کار بگذارید این ها هیچ چیز ندارند قسم به صدیقه طاهره کسی به اندازه بنده با «وهابی» سر و کله نزده است.

در همین شبکه های، در «عربستان سعودی» با مفتی اعظم و اساتید دانشگاه شان سر و کله زدیم. این ها «کُلُهم ملا قلی» هستند و هیچ چیز ندارند. سی، چهل تا مسائل علیه شیعه از «ابن تیمیه»‌ یاد گرفتند در دبستان بلکه پیش دبستانی، دبیرستان، دانشگاه و حوزه های علمیه شان به این ها یاد می دهند. اگر برای سی، چهل جواب خوب داشته باشیم کل شبهات شان را جمع کردیم پنجاه تا شد. بیست و پنج تا اولویت اول، بیست و پنج تا اولویت دوم.

 کسی به خوبی جواب بیست و پنج تا شبهه را بلد باشد به خوبی کار کند به ذهنش هم بسپارد با این ها بحث کند هیچ چیز ندارند. وقتی با مفتی اعظم شان این ها لنگه کفش مفتی اعظم شان هم نمی شوند بحث می کردیم دیدیم این بنده اصلاً هیچ چیز ندارد کلاً فکر و مغز خالی است.

چیزهایی از «محمد ابن عبد الوهاب و ابن تیمیه» گرفته برای زن و بچه شان می گویند تصور می کنند قانع شدند نوارش هم موجود است، وقتی با آن ها بحث می کردیم دو تا معاونش اعتراض کرد شیخ، شما هر چه از این آقا از کتاب های ما سوال می کنید جواب می دهد ولی او سوال می کند شما بلد نیستید جواب بدهید این چه نحوه مناظره کردن است؟ مفتی اعظمش این باشد ما بقی مشخص است!

مجری:

آقای «مؤذن» از «تبریز» نسبت به روایات بداء در امامت امام هادی (علیه السلام) و امام حسن عسکری (علیه السلام) پرسیده بودند.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با بحث امام عسکری (سلام الله علیه) در سید محمد بداء حاصل شد، یعنی امام هادی بعد امام عسکری امام شد. نسبت به پسر امام صادق «اسماعیل» بداء حاصل شد اولا همه روایاتش ضعیف است. یک روایت صحیح داشتیم یک روایت صحیح به هیچ وجه کافی نیست و اضافه در آن جا دارد بداء حاصل شد نه برای خدا حاصل شد یعنی بداء برای خدا از محالات است.

«بداء لله» کفر است یعنی خدا نمی دانست بعد دانست. مثلاً خدا می خواست امروز شب بشود پشیمان شد شب را روز کرد. درباره خدا همچنین چیزی نداریم در توضیح این ها مرحوم «شیخ مفید، شیخ طوسی، سید مرتضی و ...» می گویند بداء حاصل شد یعنی خدا برای مردم روشن کرد مردم تصور می کردند بعد از امام صادق، «اسماعیل» امام است با مرگ «اسماعیل» روشن شد «اسماعیل»‌ امام نیست امام صادق امام است.

در زمان امام هادی همه تصور می کردند «سید محمد» امام است برای مردم با ادله قطعی ثابت شد «سید محمد» امام نیست «سید محمد» بنده ای از بندگان امام عسکری (سلام الله علیه) است این خلاصه حرف.

 اگر بخواهیم وارد شویم در سایت هم این ها را مفصل آوردیم. مناظره ای که «عابدینی» ضال و مضل «اصفهان» داشتیم آن ها هم این ها مفصل مطرح کردیم.

در رابطه با خلفای اثنی عشر همه قبول دارند نمی توانند قبول نکند ده، دوازده تا روایت در «صحیح بخاری و صحیح مسلم» مخصوصاً همه شان خلفای اثنی عشر را قبول دارند. ولی می گویند نفهمیدیم. کتاب «فتح الباری»، جلد 13، صفحه 181 «ابن حجر عسقلانی» را ملاحظه بفرمایید ایشان از قهرمانان علم حدیث و رجال است ادله مختلف می آورد از دوازده نفر، سه نفر خلفای ما امیر المؤمنین، امام حسن پنج نفر، پس معاویه ششمی، امام حسن هفتمی بعد ولید بعد می گوید این ها در حدود بیست و پنج نفر شدند.

به «بنی العباس» می رسد می گوید سی و پنج، سی و هفت نفر هستند معطل می ماند می گوید خر ما از کرگی دم نداشت به هیچ وجه معنای فرمایش پیغمبر را نفهمیدیم.

بارها گفتیم برای حقانیت مذهب شیعه امامیه نه زیدیه، نه اسماعیلیه و نه دیگران بهترین دلیل خلفای اثنی عشر هستند. غیر از شیعه امامیه که معتقد به دوازده امام هستند با عقاید هیچ کدام از مذاهب اسلامی این روایت تطبیق نمی کند.

مجری:

یک سوال دیگر نسبت به برخی علما مثال زدند در مورد علم غیب ائمه قائل نیستند.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در مورد علم غیب ائمه نمی دانم آقایان چه فکر می کنند کاری با دیگران ندارم اولاً «ابن تیمیه» می گوید اتباع ابوبکر و عمر الی ماشاء الله علم غیب می دانستند. ولی علم غیب دلیل بر امامت نیست! در «صحیح بخاری»، «حذیفه» و دیگران می گویند رسول اکرم تا قیامت به ما خبر داد چه اتفاقاتی می افتد.

 بنده با مرحوم آیت الله «سید عبد الکریم کشمیری» بودم جلسه اول خدمت ایشان رفتم شروع کرد در مورد زندگی من از ده، پانزده سال قبل تمام حوادثی که اتفاق افتاده بود سر فصل حوادث زندگی من را بیان کرد. اولین جلسه ای بود با ایشان بودم آینده من هم الی ماشاء الله این مرد بزرگوار گفت مدتی هر روز ساعت سه بعد از ظهر منزل ایشان می رفتم می نشستیم ایشان پرونده ما را رو می کرد این کار را کردی، این کار را می خواهی بکنی، این درست و این نا درست است.

 خودش می گوید من خاک پای «قنبر» علی هم نمی شوم نه این که خاک پای «قنبر» علی هستم. از این طور افراد الی ماشاء الله در شصت، هفتاد زندگیم دیدم این آقا می خواهد بگوید ائمه علم غیب ندارند. علم غیب برای ائمه خیلی کوچک است. بخواهیم ثابت کنیم ائمه علم غیب می دانستند به نظرم شاید توهین به ائمه باشد. غلامِ غلامان شان راه ائمه را رفته بودند از علم غیب، گذشته و آینده خبر داشتند.

 تعبیری که از «ابن قِبّه رازی و ...» داشتید در یک جمعی قرار گرفته بودند بعضی هایش را حدس می زنم ادعا علم غیب را کفر می دانستند و کسی که مدعی علم غیب است می گفتند کافر، مهدور الدم و قتلش واجب است مجبور بودند برای حفظ جان خود و دوستان شان حرف های بزنند این حرف ها ملاک نیست. روایات برای ما ملاک است ائمه می گویند آن چه در آسمان ها، زمین ها، بهشت و ... است از همه خبر داریم. همه را هم از قرآن می دانیم.

مجری:

بسیار عالی، حضرت استاد تشکر می کنیم، آقای «نارویی» از «ایرانشهر» پشت خط هستند آقای «نارویی» در خدمت تان هستیم بفرمایید

بیننده: (آقای نارویی از ایرانهشر – اهل سنت)

سلام عرض می کنم خدمت شما مجری محترم، همچنین سلام عرض می کنم خدمت حاج آقا قزوینی. حاج آقا شعارم این بود که ما اهل سنت اعتقاد داریم دین مان را از خلفاء ابوبکر، عمر، عثمان و بعضی وقت ها حضرت علی (علیه السلام) گرفتیم. شما اعتقاد دارید خلفاء با امیر المؤمنین و فرزندانش دشمنی می کردند و اذیت شان می کردند الان هم گفتید فاطمه (سلام الله علیها) توسط ابوبکر اذیت شدند و به شهادت رسیدند. عقیده شما نسبت به اهل سنت چطور است، آیا اهل سنت را مسلمان می دانید یا نمی دانید؟ طوری که شما صحبت می کنید می گویید خلفا ابوبکر، عمر و عثمان دشمن اهل بیت بودند ما هم خلفاء‌ را قبول داریم و دین و مذهب مان را از خلفا گرفتیم عقیده شما نسبت به اهل سنت چه است اهل سنت را به عنوان مسلمان قبول دارید یانه؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اگر مسلمان قبول نداشته باشیم «مکه» می رویم از گوشتی که آن ها ذبح می کنند می خوریم یا نمی خوریم؟ فرضاً به شهر شما می آییم از قصابی که سنی است گوشت می خریم یا نمی خریم؟

آقای نارویی:

این ها را قبول دارم

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اگر ما سنی را (نستجیر بالله)، سنی را مسلمان ندانیم دست به سنی می دهیم باید برویم دست مان را آب بکشیم. پریروز مهمانی از علمای بزرگ اهل سنت این جا آمده بود حتی آقای «نارویی» که در «زاهدان» است و دوستان دیگر بارها «قم» آمدند منزل ما دو، سه شب بودند با هم غذا خوردیم در خانه خودم این ها را مهمان کردم.

به خانه اهل سنت می رویم چای می خوریم حتی در مکه خانه پرفسور «غامدی» هر وقت می رفتم افطاری و سحری ما را دعوت می کرد این چه حرفی می زنید که شما سنی ها را مسلمان نمی دانید؟

 شما هم معتقد هستید نماز شیعه باطل است چون پاهایش را نمی شوید من باید بگویم شما هم شیعه را مسلمان و بی نماز می دانید؟ اجتهاد شیعه این است با توجه به روایاتی که از ائمه دارد می گوید اگر در وضو گرفتن پا شسته بشود نماز باطل است باید مسح بکشد.

شما از صحابه و خلفاء دارید که باید پا شسته شود اگر مسح بکشید باطل است هر کس به اجتهاد خودش عمل می کند نه شیعه را در قبر سنی می گذارند نه سنی را در قبر شیعه می گذارند.

الان شما معتقد هستید حضرت ابو طالب کافر است ما معتقد هستیم ایمان ابو طالب بعد از امیر المؤمنین از همه صحابه بالاتر بود. آن وقت ما بگوییم شما کافر هستید که ابو طالب را کافر می دانید، نه. شما یک اعتقاداتی دارید اگر این اعتقادات تان برادر من از صحابه و خلفاء گرفتید طبق موازین صحیح باشد فردای قیامت اهل نجات هستید اگر طبق موازین صحیح نباشد گرفتار هستید.

ما از ائمه گرفتیم اگر طبق موازین صحیح باشد اهل نجات هستیم اگر طبق هوا و هوس باشد گرفتار هستیم. بحث شیعه و سنی ربطی به این قضایا ندارد. ادله کافی در کتب شیعه و سنی در رابطه با شهادت حضرت زهرا داریم ما هم نمی گوییم چون شما به شهادت حضرت زهرا معتقد نیستید کافر هستید، نه. شما طبق روایاتی که دارید عمل می کنید اجتهاد کردید.

اگر اجتهادتان صحیح باشد خدا دو تا اجر می دهد اجتهادتان غلط باشد خدا یک اجر به شما می دهد. ما هم اجتهاد کردیم اجتهادمان صحیح باشد خدا دو پاداش به ما می دهد و اگر اجتهادمان باطل باشد باز یک پاداش داریم.

 لذا جناب آقای «نارویی» عزیز! این مباحث ما را مسلمان نمی دانید و چنین و چنان این حرف ها خلاف قرآن است

(وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا)

و همگی به ريسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسيله وحدت‌]، چنگ زنيد ، و پراکنده نشويد!

سوره آل عمران (3): آیه 103

شما طبق اجتهادات تان به آیین خودتان عمل می کنید ما هم طبق اجتهادات خودمان به آیین خودمان عمل می کنیم. ولی همه ما یک خدا و یک قرآن را قبول داریم همه ما به طرف یک قبله نماز می خوانیم همین برای ما کافی است!

آقای نارویی:

این که شما احادیث و روایت می آورید عمر این کار کرد عمر حضرت زهرا را شهید کرد...

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

من کجا گفتم عمر در رابطه با حضرت زهرا این کار را کرد شما از من دارید؟

آقای نارویی:

این ها باعث نمی شود (وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا) بگوییم این جا معنی نمی دهد.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

شما هم از کتاب هایتان می آورید ابو طالب کافر بود چه کار کنیم، با شما جنگ کنیم؟

آقای نارویی:

کافر بودن ابو طالب تأثیری در عقیده انسان نمی گذارد

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

حضرت ابو طالب پدر امیر المؤمنین است (نستجیر بالله) نمی توانیم بگوییم امیر المؤمنین فرزند کافر است و این بالاترین توهین به حضرت امیر است این را نمی توانیم بپذیریم برادر بزرگوارم.

مجری:

اتفاقاً آقای «نارویی» عزیز شما این فرصت را غنیمت بشمارید الحمد لله استاد به روشنی پاسخ دادند نه کسی اهل سنت را نجس دانست نه توهینی می خواهد به کسی بکند چه بهتر که هر کسی حقیقت را بشنود. اگر نکته ای است در کتاب های صحیح اهل سنت آمده یا در جایی آمده که باید مورد پذیرش قرار بگیرد این را برای رسیدن به حق غنیمت بشمارید.

ما نمی خواهیم جبهه گیری کنیم شما الا و بالله باید قبول کنید کتاب، کتاب خودتان است و شما آن را حق می پندارید تعصب خاصی نیاز نیست به خرج بدهید همان را بپذیرید اتفاقاً این را غنیمت بشمارید و از این مباحث استفاده کنید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

«صحیح بخاری»، چاپ «عربستان سعودی» می گوید:

«فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ على أبي بَكْرٍ في ذلك فَهَجَرَتْهُ فلم تُكَلِّمْهُ حتى تُوُفِّيَتْ»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة: الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، ج4، ص1549، ح9998 (براساس نرم افزار الجامع الکبیر)

حضرت زهرا بر ابوبکر غضبناک شد «فهَجرَتْهُ» از او قهر کرد «فلم تُكَلِّمْهُ حتى تُوُفِّيَتْ» با ابوبکر حرف نزد تا از دنیا رفت. امیر المؤمنین همسرش را شبانه دفن کرد و ابوبکر را هم خبر نکرد.

 باز در «صحیح بخاری» دارد می گوید:

«فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ فلم تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حتى تُوُفِّيَتْ»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج 3، ص 1126، ح 2926

فاطمه غضبناک شد «فَهَجرَت أبابکر» از ابابکر قهر کرد تا آخر عمر هم با او حرف نزد. برادر من! این مال ما نیست در کتاب «صحیح بخاری» شما است، خیلی از این مهم تر روایتی برایت بیاورم با این که مقداری از وقت گذشته است «صحیح بخاری» می گوید در زمانی که حضرت زهرا بود حضرت علی بیعت نکرد بعد از حضرت زهرا به ابوبکر گفت به منزل من بیا کسی با خودت نیاور «كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرْ»

«فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أبي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ ولم يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الْأَشْهُرَ فَأَرْسَلَ إلى أبي بَكْرٍ أَنْ ائْتِنَا ولا يَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَكَ كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرْ...»

«كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرْ» امیر المؤمنین روی دیدن عمر را نداشت کراهت داشت صورت عمر را ببیند. این کتاب «صحیح بخاری» شما است چه کار کنیم آتش بزنیم؟ بعد از این که ابوبکر آمد حضرت امیر گفت:

«وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالْأَمْرِ»

در امر خلافت در حق ما استبداد کردی!

این ها را چه کار کنیم بگوییم یا نگوییم؟ آیا از شما و علمای بزرگوارتان این روایت ها را بخواهیم توضیح بدهند شاید ما نمی فهمیم؟ معنای «إستبدَّتَ» یا «غَضِبَت» را نمی دانیم.

 یا:

«فلما تُوُفِّيَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌّ لَيْلًا ولم يُؤْذِنْ بها أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عليها»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج4، ص1549، ح9998

معنایش را نمی دانیم علمای شما بیایند بارها گفتیم بزرگواران آن های که واقعاً اهل فن هستند و سواد دارند تشریف بیاورند ده دقیقه، یک ربع، نیم ساعت وقت این شبکه را در اختیارش قرار می دهیم. ما هم حرف بزنیم آن ها هم حرف بزنند آن وقت اگر قضیه روشن شد امثال جنابعالی هم تبعیت کنید شاید ما اشتباه کردیم شیعیان متوجه بشوند ما داریم اشتباه می کنیم روشن بشوند چه اشکالی دارد؟

مجری:

آقای «نارویی» این قول را از استاد می گیرم روز یکشنبه برنامه «حبل المتین» اگر آقای «نارویی»‌ تماس گرفتند در اولویت قرار بدهید شما هم این قرار با عزیزان اتاق فرمان بگذارید روز یکشنبه اول وقت تماس بگیرید ان شاءالله به صورت مفصل تر در همان برنامه حضرت استاد پاسخ خواهند داد.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

همین «نارویی» که شهید کردند ایشان از رفقای صمیمی من بود ایشان چند بار «قم» آمد منزل من مهمان بود. یکی از جرم های که ایشان را شهید (ترور) کردند برای این که با من رفیق بود بروید بررسی کنید چرا ایشان را شهید کردند؟ این بهترین دلیل است!

مجری:

استاد از محضرتان تشکر می کنیم، همچنین از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند تشکر می کنم که تا انتهای برنامه همراه ما بودید، ان شاءالله موفق و مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!

 

 


عجب؛ مانعی بزرگ در مسیر کمال و تعالی انسان>

گناهان قلبی عجب خودپسندی مانع کمالات بزرگ بینی اعمال اثرات عجب یادآوری گناه توبه حق الناس خلفای اثنا عشر بداء