برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی – 06 09 1404 (قسمت صد و سي و چهارم)

عنوان برنامه: نقش اخلاص در پذیرفته شدن اعمال

کلیدواژه: اخلاق علوی سیره مهدوی؛ اخلاص؛ مخلصین؛ آثار اخلاص؛ مراتب اخلاص؛ اسرار نماز؛ رکوع؛ سجده؛ فاطمیه؛ شبهه؛ توسل؛ توحید و شرک!

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، الْحَمْدُلِلَّه رَبّ العَالَمِینْ، وَصَلی الله عَلیٰ مُحَمّدٍ وَآلِه الطَاهِرین؛

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)؛ الحمدلله این توفیق را داریم در شب جمعه دیگر سید اللیالی، با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی مهمان شما بینندگان عزیز و ارجمند باشیم.

برنامه ای که این افتخار را داریم در محضر حضرت استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم ان شاء الله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

همان‌طور که مطلع هستید در برنامه های که محضر استاد هستیم این توفیق را داریم در ابتدای برنامه استفاده بکنیم از محضرشان کلماتی را راجع به صدیقه شهیده (سلام الله علیها) دل هایمان را ان شاء الله منور بکنیم. بحث، بحث اخلاقی بنا است باشد این برنامه، برنامه ای است که با دل ها، نیت ها و روان مان کار دارد.

ان شاء الله می خواهیم با ذکر حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) روحانی بشویم حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل.

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه عزیزان از خدای منان خواهانم!

ما طبق برنامه همیشگی مان طلیعه عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آغاز کنیم باشد که آن بی بی دو سرا «سیدة نساء اهل الجنة» گوشه چشمی هم به ما و بینندگان عزیزمان داشته باشد!

شب است و از شهر پیغمبر بوی گل های چیده می آید

کنار سجاده مادر اشک زینب از دیده می آید

بیا مادر سوی کاشانه * که شد خانه بی تو غم خانه

فدای آن دست پر مهری * کز وفا می زد بر سرم شانه

به قربان آن تنی کز خانه برون بردند شب غریبانه

تو شمع روشن به کاشانه * گریه ها اندر نیمه شب کردی مادر

ز درد پهلو نخوابیدی بلکه خود را از حق طلب کردی

بیا مادر سوی کاشانه * که شد خانه بی تو غم خانه

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

مجری:

طیب الله انفساکم، شما بینندگان عزیز و ارجمند و افرادی که برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی را در شب های جمعه پی گیری می کردید مطلع هستید بحث از چه قرار است؟ مباحث بسیار مهمی از ابتدای این برنامه مطرح شد. اما عزیزانی که چه بسا همراه مان نبودند به تازگی همراه ما شدند یا این که عزیزانی که در هفته های گذشته هم بودند اما لازم است.

استاد اگر امکانش هست مختصری از جلسات گذشته بفرمایید تا ان شاء الله وارد مبحث جدید بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

بحث ما در رابطه با اخلاق علوی و سیره مهدوی به بحث اخلاص رسیدیم یعنی از قضیه تسلط شیطان بر انسان ها، اغوا و وسوسه شیطان بحث مان به این جا منجر شد یکی از افراد و گروهی که شیطان به آن ها تسلط، راه و جرأت وسوسه ندارد مُخلَصین هستند.

(قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِينَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ)

گفت: به عزتت سوگند، همه آنان را گمراه خواهم کرد، مگر بندگان خالص تو، از ميان آنها!

سوره ص (38): آیات 82 و 83

شیطان روز اول راندن شدنش از درگاه حق به عزت و جلال خدا قسم خورد که تمام بندگان خدا را اغوا می کند مگر مُخلَصین را یعنی زورش نمی رسد جرأت نزدیک شدن به مخلَصین را ندارد.

فرق بین مخلِص و مخلَص را بیان کردیم. عرض کردیم مخلِص کسی است که تمام اعمالش «قربةً إلی الله، خالصاً لوجه الله» انجام می شود.

از هرگونه عجب، ریا، خود بینی و ... کاملاً مبرا هست مُخلَص آن های است که خدای عالم آن ها را در اثر تداوم بر عمل مخلصانه، مخلَص می کند.

(إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ)

ما آنها را با خلوص ويژه‌ ای خالص کرديم، و آن يادآوری سرای آخرت بود!

سوره ص (38): آیه 46

کسی اگر در اثر استمرار اخلاص به مرتبه مُخلَص رسید یعنی رسید به آن جایی که همجوار کسانی که خدای عالم به آنان نعمت کرم کرده است. در نماز می خوانیم:

(اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيهِمْ غَيرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ)

ما را به راه راست هدايت کن راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کرده ‌ای؛ و نه گمراهان.

سوره فاتحه (1): آیات 6 و 7

خدایا ما را به راه راست که قرار در جوار تو هست کرم کن و همان صراطی که بر آن ها نعمت دادی!

(مِنَ النَّبِيينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا)

از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفيق های خوبی هستند!

سوره نساء (4): آیه 69

که صالحین در حقیقت یک مرتبه اعلای مُخلَصین هستند بعضی از انبیاء از خدا خواستند آن ها را از مخلَصین قرار بدهد خدا قول داد

(وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ)

و او در جهان ديگر، از صالحان است.

سوره بقره (2): آیه 130

در آخرت جزء مخلصین خواهد شد. باید خیلی در این زمینه تلاش کنیم دوستان عزیز این را هم برای خودم هم برای شما عزیزان می گویم یکبار به این دنیا آمدیم و یک روزی هم حضرت عزرائیل می آید در این جا چند دهه یا صد سال زندگی می کنیم ولی آن طرف چقدر؟ زندگی جاودانه و ابدی داریم دیگر مرگ و پایانی در آن جا نیست.

چه خدا کرم کند به بهشت برویم پایانی ندارد، خدای نا خواسته در اثر اعمال بدمان خدا به عدالت با ما رفتار کند به جهنم ببرد باز پایانی ندارد.

 بارها گفتم در دنیا آمده ایم تلاش کنیم خودمان را ارزش دار و قیمتی کنیم. تلاش کنیم خودمان را به یک مرحله ای برسانیم که خدا خریدار ما باشد امام زمان خریدار ما باشد. چون خدا ما را برای خود آفرید تمام عالم را برای ما آفرید. روایتش را عرض خواهم کرد

«في الأحاديث القدسية أن اللّه يقول: عبدي خلقت الأشياء لأجلك و خلقتك لأجلي‏»

نام كتاب: مشارق أنوار اليقين في أسرار أمير المؤمنين عليه السلام‏؛ نويسنده: حافظ برسى، رجب بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: 813 ق‏)، محقق / مصحح: عاشور، على‏، ناشر: أعلمي‏، مكان چاپ: بيروت‏: 1422 ق‏، ص283

تلاش کنیم با تقوا و با اخلاص خودمان را با ارزش کنیم خودمان را به بالاترین مرحله قیمت و ارزش برسانیم، نه این که با هر قیمتی شد در دنیا زندگی کنیم. خوشا به حال آن های که در اثر اخلاص و ترک گناه توانستند به آن جایی برسند که خدا خریدار آن ها است.

(يا أَيتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيةً مَرْضِيةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَادْخُلِي جَنَّتِي)

تو ای روح آرام ‌يافته! به سوی پروردگارت باز گرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است، پس در سلک بندگانم در آی، و در بهشتم وارد شو!

سوره فجر (89): آیات 27 تا 30

بعد در رابطه با اخلاص از دیدگاه اهل بیت (علیهم السلام) و جایگاه مخلِصین مفصل بحث کردیم. از الان منتظریم عزیزمان آقای «مرعشی» سوالات جدیدش را در رابطه با اخلاص مطرح کنند ان شاء الله در خدمت حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) و شما بینندگان عزیز باشیم!

مجری:

بزرگوار هستید از محضرتان استفاده می‌کنیم. نکته، نکته بسیار مهم و ارزشمندی است قطعاً بی صبرانه عزیزان بیننده هم منتظر هستند تا روایات اهل بیت (علیهم السلام) ببینیم برخی از آن ها را از نظر گذراندیم و از محضرتان استفاده کردیم اصل روایاتی که بود تکمیل شد؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله، آخرین سوال شما در رابطه با نقش اخلاص در پذیرفتن اعمال بود نمی دانم به کجا رساندیم؟ به خاطر ویژه برنامه مقداری فاصله زیاد شد در ذهنم است ظاهراً این را مطرح نکردیم.

مجری:

بله روایات اهل بیت راجع به فضیلت و جایگاه مخلِصین را مطرح کردیم و بعد از آن لا به لای همان فرمایشات نشان می داد فضیلت اخلاص به نحوه ای است بعضی وقت ها از خود عمل مهم تر می شود یا به این صورت بخواهیم بنا بکنیم که اصل قبول کردن عمل موکول می شود به این که، آیا این فرد اخلاص داشت یا نه؟ اما تفصیلش ماند اگر امکانش هست بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با نقش اخلاص در پذیرفته شدن اعمال؛ دوستان عزیز دقت کنند فرمایشات اهل بیت اولاً برای خودم دارم این ها را می خوانم وقتی این روایت ها را آدم ملاحظه می کند در خود انسان اثر می گذارد

(وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ)

و پيوسته تذکر ده، زيرا تذکر مؤمنان را سود می ‌بخشد.

سوره ذاریات (51): آیه 55

به قول یکی از اعاظم می گفت درس اخلاق می دهیم روایاتی که برای مردم می گوییم چند هفته این روایت در روحیه خودمان اثر می گذارد؛ چون کلام این ها نور است و نور وقتی وارد قلب بشود نور ایجاد می کند.

روایتی در «بحار»، جلد 1، صفحه 103، حدیث 77 رسول اکرم می فرماید:

«إِذَا عَمِلْتَ عَمَلًا فَاعْمَلْ لِلَّهِ خَالِصاً»

کاری انجام می دهی چه نماز، روزه، حج یا وجوهات شرعیت را می خواهی بیرون کنی یا به مظلوم، بیچاره و یتیمی می خواهی کمک کنی به پدر و مادرت می خواهی احترام کنی به همسایه می خواهی برسی چه کار عبادی، چه کار مالی و چه احسانی باشد این ها را «خالصاً لوجه الله» انجام بده.

 به خاطر رسیدن بهشت، به خاطر دوری از جهنم نباشد کار تاجرانه انجام نده کار خالصانه انجام بده!

«لِأَنَّهُ لَا يَقْبَلُ مِنْ عِبَادِهِ الْأَعْمَالَ إِلَّا مَا كَانَ خَالِصاً»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج74، ص103

خدای عالم فقط اعمال خالص را می پذیرد اعمالی که خالص برای او نباشد نمی پذیرد. افرادی چه بسا ماهانه میلیونی و میلیاردی به این و آن کمک می کنند ولی دوست دارد این طرف و آن طرف نقل کند مردم هم از او تمجید و ثنا بگویند بهبه فلانی چه آدم خوبی است در ماه این قدر به فقراء و ایتام می رسد و این قدر زندانی بی گناه آزاد می کند چه و چه می کند.

تعریف و توصیفی که می کنند فردای قیامت اگر بگوید من فلان کار را کردم به او گفته می شود مزدت را در دنیا گرفتی می گوید مزدی نگرفتم همین که مردم از تو تعریف کردند مزدت همین کارهایت بوده است. دلت خوش بود که مردم از تو تعریف کنند کردند. این در حقیقت (هَبَاءً مَنْثُورًا) مثل گرد و خاکی که در هوا منتشر می شود هیچ فایده ای ندارد.

یا روایت دیگر در «کنز العمال متقی هندی»، حدیث 5258

«أخلصوا أعمالكم للَّه فإنّ اللَّه لا يقبل إلّا ما خلص له.»

اعمال تان خالص برای خدا باشد «فإنّ اللَّه لا يقبل إلّا ما خلص له.» خدا از بنده اش قبول نمی کند مگر عملی که خالص برای او باشد.

 روایت دیگر در «کنز العمال»، حدیث 5261

«إنّ اللَّه تعالى لا يقبل من العمل إلّا ما كان له خالصا و ابتغي به وجهه.»

كنز العمال في سنن الأقوال والأفعال؛ اسم المؤلف: علاء الدين علي المتقي بن حسام الدين الهندي الوفاة: 975هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1419هـ-1998م، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمود عمر الدمياطي، ج3، ص23، ح5258 و 5261

خدا فقط اعمال خالص را می پذیرد تلاش کنید هر کاری می کنید «خالصاً لوجه الله» انجام بدهید. امیر المؤمنین (علیه السلام)

«و قال (علیه السلام) ليست الصلاة قيامك و قعودك إنما الصلاة إخلاصك و أن تريد بها الله وحده‏»

شرح نهج البلاغة؛ اسم المؤلف: أبو حامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد بن أبي الحديد المدائني الوفاة: 655 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان - 1418هـ - 1998م، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمد عبد الكريم النمري، ج1، ص325

نماز این نیست بلند شوی، بنشینی به رکوع و سجده بروی این نماز نیست. «إنما الصلاة إخلاصك و أن تريد بها الله وحده‏» نماز واقعاً آنی است که خالص برای او باشد و جز خدا هیچ چیزی در ذهنت نیاد. مثلاً سه رکعت نماز مغرب می خوانیم قربة إلی الله، این قربة إلی الله لقلقله زبان است یا نه واقعاً قربةً إلی الله است؟

اگر فردای قیامت خدا ما را به جهنم برد به سر خدا منت می گذاریم خدایا فلان روز نماز خواندم این قدر عبادت کردم من را داری به جهنم می بری؟ معلوم می شود این نماز خالص برای خدا نبوده است.

 در بهشت مرتبه پایین دادند می گویی خدایا آن همه عبادت کردم من را قسمت پایین بهشت قرار دادی؟ پس معلوم است خالص برای او نبوده است. نماز خالص برای خدا این است.

 جمله ای می گویم دوستان عزیز یادداشت کنند و داشته باشند خدایا:

«إن عذبتني فبذنوبي وإن رحمتني فبفضلک»

**

«فَإِنْ تُعَذِّبْنِي [فَبِذُنُوبِي‏] غَيْرَ ظَالِمٍ لِي وَ إِنْ تَرْحَمْنِي فَبِجُودِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين‏»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص 313، المجلس الرابع و العشرون‏

به زبان ساده خدایا اگر عذابم کنی به جهنم ببری عدالت است اگر به بهشت ببری تفضل است کاری ندارم کار دست تو است. جهنم یا بهشت ببری بنده، بنده توست من مِلک تو هستم و آن چه که تو بخواهی آن خواهد شد نه آن چه که من می خواهم!

«مَا شَاءَ اللَّهُ‏ كَانَ‏ وَ مَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُن‏»

هر چه خدا بخواهد انجام می شود خدا نخواهد انجام نخواهد شد.

الكافي (ط - الإسلامية)؛ كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق، ج‏2، ص572، بَابُ الْحِرْزِ وَ الْعُوذَة، ح10

خدایا بهشت ببری کرم است جهنم ببری عدالت است. ولی کاری ندارم به بهشت یا جهنم ببری قربةً إلیک نماز می خوانم این را از صمیم قلب بگوییم نه لقلقه زبان با تمام وجود این را بگوییم آن وقت ببینیم بعد از مدتی زیاد نه چهل شبانه روز این طوری عبادت کنید و کارهای مان این طوری باشد.

 روایتش را اگر برسم عرض می کنم:

«مَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً جَرَت يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ إلی لِسَانِه‏»

جامع الأخبار( للشعيري)؛ نويسنده: شعيري، محمد بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: قرن 6)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: مطبعة حيدرية نجف، بی تا، ص94

رسول اکرم فرمود چهل شب اگر عمل خالص برای خدا شد دیگر زبان، زبان عبد نیست درهای حکمت الهی از قلب به زبان جاری می شود. زبان، زبان الهی می شود: «كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ»

«كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا إِنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ وَ إِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ وَ مَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْ‏ءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي عَنْ مَوْتِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَه‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص352، بَابُ مَنْ آذَى الْمُسْلِمِينَ وَ احْتَقَرَهُم‏، ح7

در آن جا عبد نیست خدا هست از زبان او دارد حرف می زند اگر به این جا رسیدیم معلوم می شود عمل مان خالص برای او بوده است. امام صادق (سلام الله علیه) فرمود:

«قَالَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا خَيْرُ شَرِيكٍ مَنْ أَشْرَكَ بِي فِي عَمَلِهِ لَنْ أَقْبَلَهُ إِلَّا مَا كَانَ لِي خَالِصا»

المحاسن؛ نویسنده: برقى، احمد بن محمد بن خالد، محقق / مصحح: محدث، جلال الدين‏، ناشر: دار الكتب الإسلامية، ج1، ص252

من بهترین شریک تو هستم «مَنْ أَشْرَكَ بِي فِي عَمَلِهِ لَنْ أَقْبَلَهُ» هر کس غیر از من را شریک خودش در نماز قرار بدهد از او قبول نمی کنم.

 می گویند مرحوم آیت الله «شَفتی» از علمای بزرگ به یکی از استان های شمالی رفته بود دید مردم خیلی زیاد به نماز توجه ندارند گفت مردم تمام پیامبران گفتند مشرک نشوید ولی من می گویم مشرک باشید بعد توضیح داد این همه کارتان برای شیطان و هوای نفس نشود خدا را هم در کارهای تان شریک قرار بدهید.

مقداری دقت کنیم وقتی (إِياكَ نَعْبُدُ وَإِياكَ نَسْتَعِينُ) می‌گوییم

(إِياكَ نَعْبُدُ وَإِياكَ نَسْتَعِينُ)

(پروردگارا!) تنها تو را می ‌پرستيم؛ و تنها از تو ياری می ‌جوييم.

سوره فاتحه (1): آیه 5

خطاب نیاید «يَا كَاذِبُ أَ تَخْدَعُنِي» ای دروغگو داری منِ خدا را حیله می دهی؟

خدا بیامرزد آقای «بهلول» را مرد خیلی بزرگواری بود در «مشهد مقدس» یک جلسه تشریف آورد آن جایی که بودیم چهار، پنج ساعت خدمت شان بودیم ساعات خیلی به یاد ماندنی برای مان بود.

 یکی از دوستان می گفت از «جمکران» می آمد گفتم برای چه «جمکران» رفته بودی و چه کار کردی؟ گفت آن جا رفتم دویست تا دروغ گفتم و بر گشتم! در هر رکعت صد مرتبه (إِياكَ نَعْبُدُ وَإِياكَ نَسْتَعِينُ) می گوییم دویست دروغ گفتم و بر گشتم هیچ کاری نکردم.

 کسی منصف باشد یعنی همین یعنی ما فقط از او کمک می گیریم، خودمان را تأثیر گذار نمی بینیم؟ زن و بچه مان را تأثیر گذار نمی بینیم؟ «لا مؤثر في الوجود إلا اللّه» را توجه داریم!

 «امام (رضوان الله تعالی علیه)» در کتاب «آداب الصلاة»، صفحه 243 نکاتی در رابطه با اخلاص دارد البته مطلب مقداری سنگین است شاید برای بعضی از عزیزان قابل هضم نباشد ولی افراد فرهیخته زیاد داریم بیننده این برنامه هستند برای شان قطعاً مفید است.

 ایشان در رابطه با نماز می فرماید یک جا می گوییم «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم» می گوید یکی از مهمات آداب استعاذه اخلاص است چنان چه خدای تعالی از شیطان نقل فرماید (قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِينَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ) خدایا به عزتت تمام بندگانت را گمراه می کنم مگر آن های که مخلِص هستند!

 بعد «امام» می فرماید و این اخلاص به حسب آن چه که از کریمه شریفه ظاهر شود (از آیه کریمه) بالاتر از اخلاص عملی است چه عمل جوانحی یا جوارحی.

این اخلاص، اخلاص در عمل نیست عمل جوانحی باشد قلب، روح و امثال این یا جوارحی خم شدن، ایستادن، نشستن، رکوع و سجده باشد، زیرا که به صیغه مفعول است مخلِص نمی گوید مخلَص می گوید.

 و اگر منظور اخلاص اعمالی بود به صیغه فاعل می آمد. اگر مراد اخلاص در عمل بود باید می گفت (عبادَک مِنهُمُ المُخلِصین) همان طور که در آیات دیگر (دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ)

(فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يشْرِكُونَ)

هنگامی که بر سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص می ‌خوانند (و غير او را فراموش می ‌کنند)؛ اما هنگامی که خدا آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک می ‌شوند!

سوره عنکبوت (29): آیه 65

(فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ...) وقتی وارد کشتی، ماشین، هواپیما یا قطار می شود خالصانه خدا را دعا می کند آن اخلاصی که در سفر برای آدم هست در خانه این اخلاص نیست.

 در آن اخلاص چون آدم احساس خطر می کند خدا بیامرزد آیت الله «هاشمی شاهرودی» خدمت ایشان گفتم وقتی سوار ماشین می شوید آیت الله العظمی «گلپایگانی (رضوان الله تعالی علیه» این را خودم از لب های مبارک ایشان شنیدم.

ایشان فرمود به مسافرت می روید سوار ماشین می شوید سیزده مرتبه سوره توحید را بخوانید جایی این را ندیدم نه این که بگویم نیست. این را نقل کردم آقای «شاهرودی» گفت فلانی آدم که مسافرت می رود احساس خطر می کند دوست دارد یک چیزی بگوید دلش آرام بشود این عبارتی هم که آقای «گلپایگانی» فرمود برای آرام شدن دل است گفت بله (أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ)

(الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ)

آنها کسانی هستند که ايمان آورده ‌اند، و دلهای شان به ياد خدا مطمئن (و آرام) است؛ آگاه باشيد، تنها با ياد خدا دلها آرامش می ‌يابد!

سوره رعد (13): آیه 28

قرآن هم می گوید با یاد خدا قلب ها آرام می شود. ولذا قرآن هم دارد وقتی بشر احساس خطر می کند خدا را مخلصانه می خواند ولی خطر دفع می شود گویا که اصلاً خدا را نخوانده است. خیلی سخت است.

 لذا «امام» می فرماید اگر مراد اخلاص عمل بود باید به صیغه فاعل می آمد مقصود از این اخلاص (این عبارت مقداری سخت است) خالص شدن هویت انسانیه به جمیع شئون غیبیه و ظاهریه است که اخلاص عملی از رشحات آن است.

 بخواهم وارد شئون غیبیه و ظاهریه بشوم از بحث مان فاصله می گیریم. آن های که علاقه دارند کتاب «آداب الصلاة امام» را که برای عموم مردم نوشتند «سر الصلاة و اسرار الصلاة»شان برای خواص است این کتاب را ظاهراً سال 61 یا 62 نوشت به عروس شان خانم «فاطمه» همسر «حاج احمد» آقا هدیه کردند.

گرچه در ابتدا سلوک برای عامه این حقیقت و لطیفه الاهیه حاصل نشود مگر به شدت ریاضات عملیه و خصوصاً قلبیه که اصل آن است.

 اخلاص در عمل مهم نیست خالصانه خم می شوم به رکوع می روم خالصانه خم می شوم به سجده می روم این سجده و رکوع را خالصانه انجام می دهم خیلی خوب است ولی مهم اخلاص قلبی است.

وقتی خم می شوی «سبحان ربی العظیم و بحمده» گردنت را دراز می کنی خدایا من تسلیم و مطیع تو هستم گردنم را هم بزنند از تو دست بر نمی دارم. خدایی چند تا رکوع این طوری انجام دادیم؟!

 ظاهراً تعبیر از حضرت امیر (سلام الله علیه) در «سر الصلاة امام» هم آمده است می گوید طوری بدن تان را آرام کنید اگر چنان چه آب روی کمرتان ریختند این آب این طرف و آن طرف نرود.

به تعبیر دیگر اگر یک چیز گردی وسط کمرتان گذاشتند به این طرف و آن طرف نیافتد یعنی این قدر کمرتان کاملاً مستقیم باشد گردن تان هم جلو خدایا در برابر تو:

«اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَ لَكَ أَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ أَنْتَ رَبِّي خَشَعَ لَكَ قَلْبِي وَ سَمْعِي وَ بَصَرِي وَ شَعْرِي وَ بَشَرِي وَ لَحْمِي وَ دَمِي وَ مُخِّي وَ عِظَامِي وَ عَصَبِي وَ مَا أَقَلَّتْهُ قَدَمَايَ غَيْرَ مُسْتَنْكِفٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ وَ لَا مُسْتَحْسِرٍ‏»

نام كتاب: الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام‏؛ نويسنده: منسوب به على بن موسى، امام هشتم عليه السلام‏ (تاريخ وفات مؤلف: 203 ق‏)، محقق / مصحح: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، ناشر: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، مشهد 1406 ق‏، ص106

خدایا مغزم، قلبم، بدنم، تمام رگ های، استخوان ها و پوست بدنم خاضع تو هست این رکوع و اخلاص قلبی می شود. به سجده می روی امیر المؤمنین فرمود خدا دو سجده به ما یاد داد بگوییم رکوع دو تا نیست ولی سجده دو تا است. سجده اول «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَ بِحَمْدِه‏» در این سجده به یاد آور پیشانیت را به خاک گذاشتی.

قرآن می گوید (مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ) از این خاک تو را ‌آفریدیم خیلی زیاد مغرور نشو، همین خاکی که بر رویش سجده کردی مبدأ آفرینش تو است.

 سجده اول یادآور خلقت ما از خاک است سجده دوم باز یادآور برگشت ما به خاک است. عاقبت دفن می شویم بدن مان خاک می شود اگر سجده این طوری انجام دادیم اخلاص قلبیه می شود.

در این جا حرف زیاد دارم ولی می ترسم برای خیلی از عزیزان بیننده قابل استفاده نباشد صرف نظر می کنم.

در روایت داریم رسول اکرم فرمود خوشا به حال آن بنده ای که در طول عمرش یک سجده واقعی انجام داده باشد!

 دوستان ذکری که در رساله های عملیه و «مفاتیح» هم آمده است در رکوع:

«اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَ لَكَ أَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْت‏»

در سجده می رویم:

«اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ، وَ بِكَ آمَنْتُ، وَ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَ أَنْتَ رَبِّي، سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ، وَ شَقَّ سَمْعَهُ وَ بَصَرَه‏»

تا آن جایی که:

«فتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِين‏»

نام كتاب: الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام‏؛ نويسنده: منسوب به على بن موسى، امام هشتم عليه السلام‏ (تاريخ وفات مؤلف: 203 ق‏)، محقق / مصحح: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، ناشر: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، مشهد 1406 ق‏، ص107

دعاها را یاد بگیریم و حفظ کنیم ولو در طول بیست و چهار ساعت یک رکعت نمازمان با ذکر رکوع خالصانه «اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَ لَكَ أَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْت‏» و در سجده «اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ، وَ بِكَ آمَنْتُ، وَ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَ أَنْتَ رَبِّي، سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ، وَ شَقَّ سَمْعَهُ وَ بَصَرَه‏» این ها را بگوییم چه اشکالی دارد، شاید یک دفعه قلب مان درک کرد.

وقتی به سجده اول می رویم بنا نداشتم این را عرض کنم ولی عرض می کنم بعضی از مردان خدا وقتی به سجده اول می روند یادآور این که خدایا من را از این خاک آفریدی و تمام نعمت ها را در اختیارم قرار دادی ولی در برابر نعمت هایت از من جز گناه ندیدی. به تعبیر امام سجاد:

«خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِد»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏؛ ناشر: مؤسسة فقه الشيعة ، ج‏2، ص 586

خدایا از آن روزی که ما را آفریدی خیر و احسان تو بر ما سرازیر است و شر ما به طرف تو است.

خدایا از آن روزی که ما را آفریدی * به غیر از معصیت چیزی ندیدی

خداوندا به حق هشت و چارت * ز ما بگذر شتر دیدی ندیدی

از یکی از اولیاء الله نقل می کردند در قید حیات هم هست همان کسی که آیت الله «بهجت» می فرماید دوستی دارم خدمت حضرت می رسد می گفت در نمازهای مستحبی و دعا دستش را به محاسنش می گیرد این جمله را می گوید اشک می ریزد خدایا به حق زهرا شتر دیدی ندیدی، به ولای علی شتر دیدی ندیدی، به حق الحسین شتر دیدی ندیدی!

یک دفعه گفتم این شعر «بابا طاهر» را خیلی دوست دارم معمولاً در قنوت نمازهایم می خواندم

خدایا از آن روزی که ما را آفریدی * به غیر از معصیت چیزی ندیدی

دنبال این می گشتم شبیه این در کلمات معصومین هست یا نه، دیدم حضرت امیر (سلام الله علیه) در بعضی از دعاهای شان همین عبارت را حضرت نقل می کند عبارةً أخریٰ کلام «بابا طاهر عریان» است.

این بزرگواران هر چه دارند از اهل بیت گرفتند این تعبیر را خیلی دوست یعنی عاشقش هستم هر وقت این عبارت حضرت امیر را به زبان می آورم «کلامکم نور» کلام شان نور است من این طوری هستم، قلبم متزلزل می شود موهای بدنم سیخ می شود:

«إلهٰي! إِنْ طَالَ فِي عِصْيَانِكَ عُمُرِي وَ عَظُمَ فِي الصُّحُفِ ذَنْبِي»

این از گفتار و زبان علی است خدایا در عمرم تو را زیاد معصیت کردم تمام عمرم را به معصیت گذراندم یعنی همان:

خدایا از آن روزی که ما را آفریدی * به غیر از معصیت چیزی ندیدی

«إِنْ طَالَ فِي عِصْيَانِكَ عُمُرِي وَ عَظُمَ فِي الصُّحُفِ ذَنْبِي» خدایا پرونده ام را مملو از گناه کردم

«فَمَا أَنَا مُؤَمِّلٌ غَيْرَ غُفْرَانِكَ»

خدایا به همه این ها آرزوی مغفرت تو را دارم

«وَ لَا أَنَا بِرَاجٍ غَيْرَ رِضْوَانِكَ»

غیر از رضوان، محبت و رضایت تو چیزی در دلم نیست بعد حضرت گریه می کنند و ضجه می زنند

«آهِ مِنْ نَارٍ تُنْضِجُ الْأَكْبَادَ وَ الْكُلَى»

خدایا فریاد از آن آتشی که قلب ها را می سوزاند اعضاء داخل بدن را تکه تکه می کند

«آهِ مِنْ نَارٍ نَزَّاعَةٍ لِلشَّوَى‏»

خدایا پناه به تو می آورم فریاد از آن آتشی که پوست بدن انسان را تکه می کند و می ریزد.

«آهِ مِنْ غَمْرَةٍ مِنْ مُلْهَبَاتِ لَظَى»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص79

تلاش کنیم این دعاها ولو این که در سجده نمازمان، در کارهای دیگرمان تکرار کنیم.

آقا امام سجاد (سلام الله علیه) جمله ای دارد اگر اشتباه نکنم مال دعای «ابو حمزه ثمالی» است خیلی درد است وقتی آدم این ها را می بیند احساس می کند جانا سخن از زبان ما می گویی

«إِلَهِي وَ سَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لَا تَغْفِرُ إِلَّا لِأَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِك‏»

خدایا اگر بنا بر این باشد فقط برای بنده های خوبت، مغفرتت را پهن کنی کَرم و بخششت فقط شامل بنده های خوب و اولیائت باشد.

«فَإِلَى مَنْ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ»

خدایا پس گنهکارها کجا بروند درِ چه کسی را بزنند؟

«وَ إِنْ كُنْتَ لَا تُكْرِمُ إِلَّا أَهْلَ الْوَفَاءِ بِكَ فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ الْمُسِيئُونَ»

خدایا اگر بخواهی عنایت ویژه ات را با شامل آن های که وفادار هستند انجام بدهی این بندگان رو سیاه درِ خانه چه کسی را بزنند؟ از چه کسی استغاثه و فریاد خواهی کنند؟

«إِلَهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ»

این اوج عشق به خدا است خدایا اگر من را به جهنم ببری دشمنت شیطان خوشحال می شود

«وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي الْجَنَّة فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ»

اگر بهشت ببری پیغمبر خوشحال می شود قسم به ذاتت، قسم به الله می دانم خوشحالی پیغمبر برای تو عزیرتر و گرامی تر از خوشحالی دشمنت است.

« و إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ عِزَّتِكَ وَ جَلَالِك‏ ... لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَك‏‏»

خدایا اگر من را وارد آتش جهنم کنی به همه اعلام می کنم آی مردم من خدا را دوست داشتم یک عمری یا حسین و یا زهرا گفتم.

 بزرگان نسبت به این تعبیر امام سجاد (سلام الله علیه) دو نوع تفسیر دارند یک تفسیر این است که خدایا من را به جهنم ببری محبت تو از دلم بیرون نمی رود؛ ولی احساس می کنم مسئله فراتر از این است.

مسئله این است یک بچه ای خیلی بازیگوش است به پدر و مادر بدی می کند او را می بخشند دوباره و دوباره بدی می کند. پدر و مادر بچه را از خانه بیرون می اندازند این بچه پشت در می آید می گوید بابا من را بیرون انداختی همه جا می روم می گویم من بچه تو هستم پدرم، فرزند خودش را بیرون انداخت.

خدایا اگر به جهنمم ببری همان جا به همه اعلام می کنم خدایا دوستت داشتم من را این جا آوردی؛ دشمن هایت را این جا آوردی من را هم این جا آوردی یک عمری یا حسین گفتم من را به جهنم آوردی آن های که امام حسین را کشتند در قتل امام حسین خوشحال شدند این ها را هم به جهنم آوردی خدایا این انصاف است؟!

«لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِك‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة – بیروت، ج‏2، ص 596

خدایا اگر بگویی چرا گناه کردی؟ می گویم خدایا چرا عفوت را در سراسر عالم پخش کردی دوستان عزیز با تعابیر ائمه، حضرت امیر (سلام الله علیه) و آقا امام سجاد مقداری انس بگیریم نیم ساعت، یک ساعت قبل از اذان صبح بیدار شویم سرمان را به سجده بگذاریم با این جملات امام سجاد (سلام الله علیه) با خدای عالم معاشقه کنیم.

«أَفْضَلُ النَّاسِ مَنْ عَشِقَ الْعِبَادَة»

بهترینِ مردم آنی است که عاشق خدا باشد.

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص83، بَابُ الْعِبَادَة‏، ح3

 «إِلَهِي فَاجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ تَرَسَّخَتْ أَشْجَارُ الشَّوْقِ إِلَيْكَ فِي حَدَائِقِ صُدُورِهِمْ، وَ أَخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجَامِعِ قُلُوبِهِمْ»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج91، ص150

خدایا من را جزء آن های که قرار بده عشق به تو در تمام وجودش شعله ور بشود. آتش فراق تو از همه وجودش بیرون بریزد و شعله ور بشود.

 این دعا جزء مناجات عارفین و مناجات خمس عشر امام سجاد (سلام الله علیه) است. خدا نعمت بزرگی به ما داده است دیگران محروم هستند دعای «ابو حمزه ثمالی»، «دعای کمیل»، «دعای سحر امیر المؤمنین»، «دعای سحر امام سجاد»، «دعای صباح میر المؤمنین سلام الله علیه»، روز عرفه «دعای امام حسین سلام الله علیه»

این دعاها تکه های دارد که مأنوس شدن با این ها به تعبیر حضرت «امام» انسان را می رساند به آن مراتب بالای اخلاص، بالای عشق به خدا، بالای انس به خدای عالم که یک ثانیه بلکه یک میلیاردم ثانیه آن عاشق خدا شدن، با خدا نزدیک شدن به دنیا که هیچ، آخرت هم هیچ، بهشت هم در یک کفه بگذارند مناجات عاشقانه با خدا یک میلیاردم ثانیه از بهشت هم لذتش بیشتر است.

امیدواریم که خدای عالم به ما کرم کند و بتوانیم خودمان را به آن جا برسانیم.

 فرمایشات «امام» مقداری زیاد است ان شاء الله در جلسه بعدی تلاش می کنیم تکه های از فرمایش «امام» را مطالعه کنیم. شاید قبل از انقلاب با کتاب های «امام» مخصوصاً کتاب «پرواز در ملکوت»، «اسرار الصلاة» و ... مطالعه می کنم احساس می کنم «امام» پیشم ایستاده است و حرف می زند.

من مأنوس هستم بعضی ها خوش شان بیاید یا خوش شان نیاید من لذت می برم و عشق می کنم؛ چون از قلب این ها را گفت و با اخلاص نوشت در اخلاص و حضور قلب انسان هم اثر می گذارد.

 «آداب الصلاة امام» را اینترنت دانلود کنید هر شب می خواهید بخوابید یکی، دو صفحه این کتاب را مطالعه کنید می بینید چند روز در شما اثر مثبت می گذارد.

مجری:

خیلی عالی، خیلی خوب فقط مطالبی که چه بسا شاید سطح آن مطالب یا بیان این مطالب مستقیماً کسی بخواهد مراجعه کند شاید نتواند آن طور ارتباط برقرار کند اما ترجمان این لذت را ان شاء الله بینندگان عزیز و ارجمند هم حتماً در این برنامه و این چنین برنامه ها حس می کنند. الحمد لله به واسطه حضرتعالی استفاده می کنیم.

شما بینندگان عزیز و ارجمند این امکان را دارید اگر تمایل داشتید با تلفن‌های که زیر نویس شده تماس بگیرید، اگر سوال، دغدغه و مطلبی دارید بیان بفرمایید.

(میان برنامه)

مجری:

یابن الحسن روحی فداک؛ عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)؛ الحمدلله که این توفیق را داریم همچنان با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی در خدمت تان هستیم.

در این فرصت باقی مانده در خدمت بینندگان عزیز خواهیم بود، تماس اول آقای «محمدی» از «اصفهان» سلام علیکم بفرمایید.

تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای محمدی از اصفهان – شیعه)

سلام علیکم خدمت مجری محترم و استاد عزیز حضرت ایت الله حسینی قزوینی، خدا قوت. من شعری نوشتم سه دقیقه طول می کشد می خواهم ببینم این عرض بنده آیا درست است یا نه؟

ای علی ماه شمش اعلایی * مظهر نور علم الاسمائی

در کران تا کران بحر وجود * شاخص چشم گیر دریای

چه بسا موج گو بر آمد و گفت * کشتی جاودانه بر جایی

زنده نامت ز نام حق مشتق * در جهان یکه داد فرمایی

نه فقط روح و جان هر مسلم * رمز اقبال گَبر و ترسایی

یاور و غمگسار محرومان * بی امان خوارِ چشم اعدائی

آسمان و زمین گواه بر این * که نداری نظیر و همتایی

عاشقانت که یادشان جاوید * کرده بر پا گزینه بلوایی

نی که در مشهد و قم و شیراز * در ریاض سکوت و تنهایی

سهم شاد خلوص ورزش ما * چشمه ای از شکوه رعنایی

باز خوانی خوشت قیام غدیر * پرچمی با پیام زهرائی

شور یادآوران طنین انداز * بوسه باران دو دست شمسایی

امت قدر دان همه فریاد * که وحیدا زبان یحیایی

این رشادت چون آب و لانه مور * لب گشود از ابو کفن هایی

تاب این عرصه را نیاوردند * هجمه کردند با قلم هایی

که اعتقاد است به مرز خلوت خویش * این ریا می شود پسر دایی

باور دین فقط از آنِ تو نیست * خود مپندار حور ازرائی

پخته مرغی بگرید از نقدش * حرف نغز برون ز معنایی

چهره در هم کشید عدوی حسود * خیمه شب باز عروس صحرائی

خیره گردید غافل بی عقل * زین ارادات ناب مبنایی

پس ندا آمد از نجف جانا * قهرمان صدیق از مایی

«وصلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین»

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

احسنتم جزاکم الله خیراً نکات خیلی خوبی داشت مخصوصاً‌ اوائلش از هر جهت خیلی جالب تر و جذاب تر بود. خدا ان شاء الله جزای خیرتان بدهد و بهترین پاداش را از دست حضرت زهرا (سلام الله علیها) ان شاء الله بگیرید.

یک تعبیری از «امام (رضوان الله تعالی علیه)» در «آداب الصلاة»، صفحه 288 در رابطه با مقامات ائمه (علیهم السلام) در قرآن دارد

(إِنَّ إِلَينَا إِيابَهُمْ * ثُمَّ إِنَّ عَلَينَا حِسَابَهُمْ)

به يقين بازگشت (همه) آنان به سوی ماست، و مسلما حساب شان (نيز) با ماست!

سوره الغایشة (88): آیات 25 و 26

می گوید در زیارت جامعه اظهار شمه ای از مقامات ولایت را فرموده:

«وَ إِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَيْكُمْ وَ فَصْلُ الْخِطَابِ عِنْدَكُمْ وَ آيَاتُ اللَّهِ لَدَيْكُمْ وَ عَزَائِمُهُ فِيكُمْ وَ نُورُهُ وَ بُرْهَانُهُ عِنْدَكُم‏»

و می فرماید:

«وَ بِكُمْ فَتَحَ اللَّهُ، وَ بِكُمْ يَخْتِمُ اللَّه‏»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص612 و 615

آغاز هستی با شماست و فرجام هستی هم با شما خواهد بود چنان چه در آیه شریفه است (إِنَّ إِلَينَا إِيابَهُمْ * ثُمَّ إِنَّ عَلَينَا حِسَابَهُمْ) در زیارت جامعه می فرماید «وَ إِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَيْكُمْ» سری از اسرار توحید و اشاره به آن است که رجوع به انسان کامل، رجوع الی الله است.

 زیرا انسان که امروز در وجود مقدس حضرت ولی عصر است فانی مطلق و باقی به بقاء الله است و از خود تعین و انیّت و انانیتی ندارد، بلکه خود از اسماء حسنیٰ و اسم اعظم است چنان چه به این معنا در قرآن و احادیث شریفه بسیار است

«نَحْنُ وَ اللَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص144، بَابُ النَّوَادِر، ح4

مجری:

بسیار عالی این هم مزین و منور به نور احادیث شد تشکر از آقای «محمدی» و هم سروده ای که اشاره به حرکت آقای «شمسایی» داشت. باز هم تقاضا داشتند اگر نکته ای نسبت به این مطلب هست ان شاء الله در خدمت تان خواهیم بود. تماس بعدی آقای «آقاجانی» از «قم» پشت خط ارتباطی هستن سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقای آقاجانی از قم – شیعه)

بسم الله الرحمن الرحیم یا مهدی ادرکنی، عرض سلام و ادب محضر حضرت ایت الله حسینی قزوینی بزرگوار و مجری گرامی، ان شاءالله همیشه در پناه صاحب الزمان سلامت باشید و در راه خدمت به اسلام ثابت قدم!

 سوالی در رابطه با ایام فاطمیه دارم شبهه ای که «وهابیت» و اهل سنت مطرح می کنند این که خانه های «مدینه» دَرْ نداشت در حالی که این با قرآن در تضاد است قرآن در مورد کلید و قفل در آمده است مشخص است که در داشته است. «وهابیت» شبهه می کند قرآن آیه در رابطه با کلید قفل در دارد ولی این برای عموم مردم است نه برای اهل بیت چرا؟ چون که اهل بیت گفتند خانه های مان در ندارد.

مثلاً «شیخ صدوق»‌ در کتاب «وصال»، جلد 2، صفحه 373 حدیثی می آورند که اهل بیت فرمودند:

«وَ نَحْنُ أَهْلُ بَيْتِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه واله وسلم) لَا سُقُوفَ لِبُيُوتِنَا وَ لَا أَبْوَاب‏»

ما اهل بیت آقا رسول الله هستیم «لَا سُقُوفَ لِبُيُوتِنَا وَ لَا أَبْوَاب‏» خانه های مان سقف و در ندارد معنی این روایت را نمی فهمم برایم شبهه شد این را «وهابیت» مطرح کردند خواستم از شما پاسخش را دریافت کنم.

مجری:

خیلی ممنون خدا نگهدار شما، تماس بعدی آقای «احمدی» از «یاسوج» پشت خط ارتباطی هستن سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقای احمدی از یاسوج – شیعه)

سلام و درود خداوند متعال بر هردو سید بزگوار و کارکنان شبکه حضرت ولی عصر (سلام الله علیه) مخالفان شیعه مخصوصاً «وهابیت» خبیث، ما شیعیان را متهم به شرک ورزیدن می کنند در حالی که توسل را رد می کنند اما دلیل قرآنی درباره توسل به پیامبران در قرآن وجود دارد.

 سوالم این هست مخالفان شیعه چه در کتاب هایشان و چه در گفتارشان برای خداوند متعال قائل به جسم، دست و پا هستند. می گویند زمانی دیده می شود و برای اثبات ادعای شان به برخی از آیات مخصوصاً به آیه 22 سوره قیامت و 42 سوره قلم استدلال می کنند. در حالی که قائل بودن جسم برای خداوند عین شرک است ظاهر آیات را می بینند در حالی که فهم آیات را ندارند. اگر حضرت استاد در این مورد توضیح دهند تشکر می کنم.

 اگر اجازه بدهید دو بیت شعر بخوانم:

چه بدبخت و سیه روز هر آن کس به عناد * لال گردد زبانی به هنگام ممات

بشنود نام محمد نفرستد صلوات * سر تا به قدم آیینه پیامبر زهراست

تقدیم به زهرا و محمد صلوات * بارها گفت و محمد که علی جان من است

هم به جان علی و جان محمد صلوات!

«اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم» خداوند یار و نگهدار همه شما عزیزان!

مجری:

موفق و مؤید باشید اقای احمدی عزیز! دو پیام متنی داریم این ها را مطرح کنیم ان شاء‌ الله پاسخش را از استاد بشنویم.

 سوال بیننده: سلام وقت شما بخیر یک سوال داشتم، برای خانمی که همه خواستگارانش بی نماز هستند جای تأمل برای شان هست آیا باید رد کنند واقعاً یک معضل برایم شده است لطفاً راهنمایی بفرمایید. این یک سوال از خانمی بود که دغدغه شان را مطرح کردند.

سوال دیگر آقا «محمد رضا» از «مرند» پرسیدند چرا حضرت علی اکبر علی رغم جایگاه شان اما اولین شهید از «بنی هاشم» بودند در جریان «کربلاء» وارد معرکه شدند؟ و چرا دیگران نرفتند؟ پاسخ را همین جا از حضرتعالی بشنویم

 آقای «محمدی» از «اصفهان» بعد از این که شعرشان را خواندند اشاره ای داشتند به حرکت آقای «وحید شمسایی» اگر نکته ای در این رابطه است بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله، مطلبی نیست. نسبت به آقای «آقا جانی» فرمودند بر این که در روایت:

 «وَ نَحْنُ أَهْلُ بَيْتِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه واله وسلم) لَا سُقُوفَ لِبُيُوتِنَا وَ لَا أَبْوَاب‏»

الخصال؛ ابن بابويه، محمد بن على، جامعه مدرسين - قم، چاپ: اول، 1362ش، ج‏2، ص373

 «خصال»، جلد 2، صفحه 373؛ «اختصاص شیخ مفید»، صفحه 172؛ «بحار»، جلد 38، صفحه 175 این آدرس ها را هم به آن اضافه کنید.

اولاً بر این که،‌ این طور موارد بررسی سندی بخواهد بشود می بینیم مشکلات سندی دارد افراد جاهل در سند آن وجود دارد.

این ها برای ما نمی تواند حجت باشد در صورتی می توانیم به کلام ائمه استناد کنیم که تمام روات ثقه (مورد اعتماد) باشند.

 ثانیاً از این هم صرف نظر کنیم یک تعبیری است مثلاً می گوید سیر غذا نمی خورم همش به فکر فقرا هستم معنایش این نیست که من اصلاً غذا به صورت سیر نمی خورم می خواهد مبالغه کند می گوید این قدر دغدغه فقرا و مستمندان من را آزار می دهد.

این که می فرماید «وَ نَحْنُ أَهْلُ بَيْتِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه واله وسلم) لَا سُقُوفَ لِبُيُوتِنَا وَ لَا أَبْوَاب‏ وَ لَا سُتُور» می خواهد بگوید ما آن طور نیستیم خانه های سر به فلک کشیده و بهترین خانه ها را داشته باشیم. بهترین امکانات را داشته باشیم به فکر مردم نباشیم.

 در همان کتاب «خصال شیخ صدوق» حضرت امیر دارد:

«يَتَدَاوَلُ الثَّوْبَ الْوَاحِدَ فِي الصَّلَاةِ أَكْثَرُنَا»

طوری زندگی مان فقیرانه نبود یک پیراهن را چند نفر در نماز دست به دست می کردند یعنی می خواستند نماز بخوانند یکی این لباس یا چادر را می پوشید نمازش را می خواند بعد نفر بعدی می خواند.

بعد می گوید:

«فَيُؤْثِرُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) أَرْبَابَ النِّعَم‏»

الخصال؛ ابن بابويه، محمد بن على، جامعه مدرسين - قم، چاپ: اول، 1362ش، ج‏2، ص374

امیر المؤمنین هم می فرماید نخلستان ها و خرما را می فروختم هزاران فقیر را سیر می کردم در همان روزها از شدت گرسنگی سنگ به شکمم می بستم.

 همان طوری که در سوره (هل أتی) هست سه شبانه روز امیر المؤمنین، صدیقه طاهره، آقا امام مجتبی و امام حسین (سلام الله علیه) با آب افطار کردند و با آب سحری خوردند افطارشان را به فقیر، اسیر و مسکین دادند، این ها می خواهد بگوید ما به فکر خودمان نیستیم به فکر فقرا هستیم.

 اضافه این که بگوییم خانه های «مدینه» سقف نداشت و ... این با آن چه که در روایات و قرآن آمد نمی سازد. قرآن را نمی توانند انکار کنند (أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَه‏)

(...وَلَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيوتِكُمْ أَوْ بُيوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيسَ عَلَيكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيبَةً كَذَلِكَ يبَينُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ)

...و بر شما نيز گناهي نيست که از خانه‌هاي خودتان [=خانه‌هاي فرزندان يا همسرانتان که خانه خود شما محسوب مي‌شود بدون اجازه خاصي‌] غذا بخوريد؛ و همچنين خانه‌هاي پدرانتان، يا خانه‌هاي مادرانتان، يا خانه‌هاي برادرانتان، يا خانه‌هاي خواهرانتان، يا خانه‌هاي عموهايتان، يا خانه‌هاي عمه‌هايتان، يا خانه‌هاي داييهايتان، يا خانه‌هاي خاله‌هايتان يا خانه‌اي که کليدش در اختيار شماست، يا خانه‌هاي دوستانتان، بر شما گناهي نيست که بطور دسته ‌جمعي يا جداگانه غذا بخوريد؛ و هنگامي که داخل خانه‌اي شديد، بر خويشتن سلام کنيد، سلام و تحيتي از سوي خداوند، سلامي پربرکت و پاکيزه! اين گونه خداوند آيات را براي شما روشن مي‌کند، باشد که بينديشيد!

سوره نور (24): آیه 61

 می توانید به خانه پدر، مادر، برادر، خاله و عمه بروید غذا بخورید و خانه کسی که کلیدش را به شما داده است. اگر خانه ها پرده بود و در و قفل نداشت (أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَه‏) معنایش چه است؟

همچنین در «سنن ابی داود» مال اهل سنت است می گوید خدمت رسول اکرم آمدیم گفتیم گرسنه هستیم حضرت به یکی از اصحابش گفت این کلید را بگیر به خانه من برو دَرْ را باز کن از آن جا غذا بیاور. اگر پرده داشت در و قفل نداشت این چه معنایی دارد؟

«...عن قَيْسٍ عن دُكَيْنِ بن سَعِيدٍ الْمُزَنِيِّ قال أَتَيْنَا النبي صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْنَاهُ الطَّعَامَ فقال يا عُمَرُ اذْهَبْ فَأَعْطِهِمْ فَارْتَقَى بِنَا إلى عِلِّيَّةٍ فَأَخَذَ الْمِفْتَاحَ من حجزته فَفَتَحَ»

کلید را گرفت رفت در حجره پیغمبر را باز کرد غذا آورد!

سنن أبي داود؛ اسم المؤلف: سليمان بن الأشعث أبو داود السجستاني الأزدي الوفاة: 275، دار النشر: دار الفكر، تحقيق: محمد محيي الدين عبد الحميد، ج4، ص360، ح5238

یا در «معجم اوسط طبرانی» در رابطه با قضیه نزول آیه شریفه:

(فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِي الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ)

هنگامی که پيامبر همسرش را از آن خبر داد، گفت: «چه کسی تو را از اين راز آگاه ساخت؟» فرمود: «خداوند عالم و آگاه مرا باخبر ساخت!»

سوره تحریم (66): آیه 3

رسول اکرم به «حفصه» دختر خلیفه دوم مسئله سِری گفته بود فرمود این سر را فاش نکن ولی او رفته به «عایشه» گفت بعد درد سری علیه «ماریه» همسر پیغمبر درست کردند پیغمبر این ها را بیان کرد گفتند (مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا) چه کسی به شما خبر داد سر شما را فاش کردیم؟ حضرت فرمود (قَالَ نَبَّأَنِي الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ) خدای علیم و خبیر به من خبر داد.

در آن جا دارد:

«فأتت حفصة فوجدت الباب مغلقا فجلست عند الباب»

المعجم الأوسط؛ اسم المؤلف: أبو القاسم سليمان بن أحمد الطبراني الوفاة: 360، دار النشر: دار الحرمين - القاهرة - 1415، تحقيق: طارق بن عوض الله بن محمد ,‏عبد المحسن بن إبراهيم الحسيني، ج8، ص325

«حفصه» دید در خانه پیغمبر قفل است پشت در نشست تا آمدند باز کردند. این که «فوجدت الباب مغلقا» در، بسته بود معنایش چیست؟

یا در روایت دارد: «أَغْلِقْ بَابَكَ...»

«عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ إِغْلَاقِ الْأَبْوَابِ وَ إِيكَاءِ الْأَوَانِي وَ إِطْفَاءِ السِّرَاجِ فَقَالَ أَغْلِقْ بَابَكَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ بَابا»

الكافي (ط - الإسلامية)، نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج6، ص532

درها را شب ها ببندید دزدها نمی توانند شب ها را بیایند در بسته را باز کنند بیایند اموال شما را بدزدند. ده ها روایت در این زمینه داریم.

 یا در «صحیح مسلم» می گوید:

«إنما أُمِرَ بِالْأَسْقِيَةِ أَنْ تُوكَأَ لَيْلًا وَبِالْأَبْوَابِ أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا»

صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج3، ص1593، ح2010

پیغمبر دستور داد شب ها درب خانه ها را ببندند «أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا» اگر پرده بود در نداشت پرده را چطور می خواستند ببندند؛ یعنی به این طرف و آن طرف پرده شب ها میخ بزنند کسی نتواند بیاید! طرف با چاقو پرده را پاره می کرد می آمد.

«وَبِالْأَبْوَابِ أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا»؛ خیلی صریح است چون مال «صحیح مسلم» است عزیزان مان ببینند کتاب «صحیح مسلم» مال بیت الافکار الدولیة «عربستان سعودی» رسول اکرم دستور داد «وَبِالْأَبْوَابِ أَنْ تُغْلَقَ لَيْلًا» درها را شب ها ببندید تا دزد به خانه شما نفوذ نکند.

 همچنین «ابن کثیر دمشقی» و «حسن بصری» نقل می کنند در «البدایة و النهایة ابن کثیر» شاگرد «ابن تیمیه» در تاریخ بخاری است که مردم می آمدند در خانه پیغمبر را با ناخن هایشان محکم می زدند تا پیغمبر بشنود.

«وفي تاريخ البخاري أن بابه عليه السلام كان يقرع بالاظافير فدل على أنه لم يكن لابوابه حلق»

البداية والنهاية؛ اسم المؤلف: إسماعيل بن عمر بن كثير القرشي أبو الفداء الوفاة: 774، دار النشر: مكتبة المعارف – بيروت، ج3، ص221

در خانه پیغمبر زنگ نداشت زنگ الان آیفون و ... است ولی آن زمان زنگ، حلقه های آهنی و مسمار داشت کسی می آمد به مسمار می کوبید می شنیدند می گوید در خانه پیغمبر اکرم حلقه نداشت که مردم بکوبند اگر پرده بود پرده با ناخن زدن به صدا در می آید صاحبخانه بشنود؟

در این زمینه حرف زیاد داریم، به قدری روایت در رابطه با بحث درهای «مدینه» در زمان رسول الله و صحابه داریم بخواهیم بگوییم مثنوی هفتاد مَن کاغذ شود.

مجری:

تشکر می کنیم آقای «احمدی» از «یاسوج» نکته ای نسبت به توسل داشتند و این که شیعیان را متهم به شرک می کنند در حالی که خودشان آیات قرآن را به جسمانیت خداوند العیاذ بالله بیان، تفسیر و تأویل می کنند.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

این که، ایشان ابتدا در رابطه با توسل گفته به بعضی از آیات قرآن استناد می کنند و ... این طور متوجه شدم «وهابیت» کاری ندارند بر این که شیعه یا سنی هست می گوید هرگونه دعا و توسل شرک (يدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ) است. از این ها سوال کنیم معنای (یدْعُونَ) و (دُونِ الله) چه است نمی فهمند.

می گوید هرگونه خواندن غیر خدا شرک است نمی دانم اگر هرگونه خواندن غیر خدا شرک است آیا این ها به تعبیر مرحوم «سید محسن امین» اگر در آب دریا بیافتند غرق بشوند داد نمی زنند آقای ناجی «نجنی خذنی» آقای ناجی نجاتم بده!

 این شرک است یعنی موقع غرق شدن دو نفر هم آن جا هستند می گوید فلانی دستم را بگیر نجاتم بده غرق نشوم صدا می کند یا صدا نمی کند؟ دعا می کند یا دعا نمی کند؟

آیه قرآن:

(وَالرَّسُولُ يدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ)

و پيامبر از پشت سر، شما را صدا مي‌زد!

سوره آل عمران (3): آیه 153

(یدعُو) هم دعا است هر دعایی است (نستجیر بالله) پیغمبر هم باید مشرک باشد. این های که از «کوه احد» فرار کردند به بالا می رفتند پیغمبر را تنها رها کردند پیغمبر این ها را صدا می کرد بر گردید کجا دارید فرار می کنید؟ پس (وَالرَّسُولُ يدْعُوكُمْ) هر دعا، شرک است پس شما باید پیغمبر را هم نستجیر بالله مشرک بدانید.

 حضرت نوح:

(قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيلًا وَنَهَارًا)

(نوح) گفت: پروردگارا! من قوم خود را شب و روز (به سوی تو) دعوت کردم

سوره نوح (71): آیه 5

این ها را شبانه روز خواندم پس حضرت نوح هم باید مشرک باشد، چهار تا آیه را خواندند

(أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ)

آيا به بعضی از دستورات کتاب آسمانی ايمان می ‌آوريد، و به بعضی کافر می ‌شويد؟!

سوره بقره (2): آیه 85

در معیت جناب آقای «نواب» که الان نماینده محترم «مقام معظم رهبری» در «حج» هستند با مفتی اعظم بالاترین مقام این ها به «طائف» رفتیم.

 مفتی عربستان هم همین طور چهار تا از آیات را خواند همه شان مشرک هستند. من خدمت شان گفتم آیه 97 سوره یوسف خواندنی نیست؟ آیه 64 سوره نساء خواندنی نیست؟ آیه 35 سوره مائده خواندنی نیست؟ ماند معطل (يا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا) فرقش با «يَا وَجِيهاً عِنْدَ اللَّهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّه‏» چه است؟

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)

ای کسانی که ايمان آورده ‌ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‌ ای برای تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد کنيد، باشد که رستگار شويد!

سوره مائده (5): آیه 35

می گوید وسیله، اعمال ما هست پس معلوم می شود وسیله ای هست خود وسیله را خواندن ای عبادت، ای نماز شما واسطه بشوید خدای عالم من را ببخشد این هم باید شرک باشد دعای غیر الله است. خدمت رسول اکرم می آیند از پیغمبر می خواهند یا رسول الله از خدا بخواه گناه مان را ببخشد باید این هم شرک باشد.

در هر صورت...

برادر بزرگوارم! این ها هیچ حساب و کتابی ندارند این که آیات قرآن را دل بخواه خودشان تأویل و تفسیر می کنند (يدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيدِيهِمْ) خدا دست دارد ولی نمی دانیم دستش چطوری است، خدا چشم دارد ولی نمی‌دانیم چطوری است!!

وقتی آمدی برای خدا جسم قائل شدی، خدا را از فوق اطلاقی بیرون در آوردی پس خدا احتیاج به دست دارد، خدایی که محتاج است خدا نیست.

(اللَّهُ الصَّمَدُ)

خداوندي است که همه نيازمندان قصد او مي‌کنند!

سوره اخلاص (112): آیه 2

خدا از همه چیز بی نیاز است. این خلاف الله الصمد است.

(لَيسَ كَمِثْلِهِ شَيءٌ)

هيچ چيز همانند او نيست.

سوره شوری (42): آیه 11

(وَلَمْ يكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ)

و براي او هيچگاه شبيه و مانندي نبوده است!

سوره اخلاص (112): آیه 4

همین است می‌گوید خدا ثلث از شب که می‌رود سوار الاغ می‌شود روی کره زمین می‌آید مثل سبزی فروش‌ها داد می‌زند آی مردم چه کسی گناه کرده می‌خواهد توبه کند توبه اش را بپذیرم و چه کسی حاجت می‌خواهد حاجت بدهم.

مرحوم شیخ مفید می‌گوید در بغداد افرادی بودند شب‌ها بالای پشت بام‌هایشان یونجه می‌گذاشتند که اگر خدای عالم با الاغش آمد، الاغ خدا بیاید علف و یونجه‌ها را بخورد مشغول بشود و خدا هم به صاحبخانه تفضلی بکند.

این‌ها از شرک بالاتر رفته بلکه کفر است، ما در آن زمینه نمی‌خواهیم وارد بشویم ان شاءالله در برنامه حبل المتین مان یکی از بخش‌های که داریم بحث توجیهاتی که وهابیت دارند یا بعضی از اهل سنت البته نه غالبا، غالب اهل سنت عقیده شیعه را دارند، (يدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيدِيهِمْ) اشاره به قدرت خدای عالم است.

(يدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيدِيهِمْ)

و دست خدا بالاي دست آنهاست.

سوره فتح (48): آیه 10

فوق العرش، مراد از عرش قدرت لایزال الهی است. این‌ها اشاره به بعضی از مسائل است و در روایات اهل بیت هم آمده است.

مجری:

خیلی ممنون تشکر می‌کنیم. سوال بیننده در فضای مجازی این بود خانمی که همه خواستگارانش بی نماز هستند قبول کند، رد کند و یا مجرد بماند؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بی نمازی دو نوع است. یک بی نمازی است که نماز را قبول دارد ولی نمی‌خواند این قابل اصلاح است.

مجری:

منکر نیست.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله منکر نیست؛ ولی یک مرتبه کسی است که منکر نماز است، اگر کسی منکر نماز باشد کافر و مرتد است. منکر یکی از ضروریات دین که منجر به انکار نبی مکرم باشد آقایان می‌فرمایند کافر است و با کافر هم نمی‌شود ازدواج کرد!

اما خواهرم! اگر چنانچه یک فردی می‌آید واقعا به شما علاقه دارد، و می‌خواهد با شما زندگی کند و شما را دوست دارد شرط بگذار من با این شرط با تو ازدواج می‌کنم که نمازت را بخوانی، حتی می‌تواند شرط ضمن عقد کند و می‌تواند در عقد نامه شان هم بیاورد من با این شرط با تو ازدواج می‌کنم که نماز بخوانی!

کسانی که نماز را قبول دارند، می‌شود این‌ها را نزد روحانی محل ببرید و یا کسی را که او قبول دارد مثلا استاد دانشگاه یا یک شخص معتمد و متدینی که او قبول دارد ببرید تا آیات قرآن و روایات را برایش بخواند.

مخصوصا آیه شریفه:

(مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ؛ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ)

چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت؟ مي‌گويند: «ما از نمازگزاران نبوديم.

سوره مدثر (74): آیه 42 و 43

(مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ) چه باعث شد که شما جهنمی شدید (قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ)؛ ما جزء نمازگزاران نبودیم خدا ما را در آتش جهنم آورد. من معتقدم اگر طرف را می‌دانید قابل اصلاح است چه بسا شما اگر یک پسری را که گمراه است نماز را قبول دارد ولی نمی‌خواند باعث بشوید که نماز خوان بشود این از هزاران جهاد برای شما بالاتر است.

اما اگر کسی عناد دارد، اصلا قبول ندارد آن یک بحث جدا است.

مجری:

خیلی ممنون، اقا محمدرضا از مرند به صورت متنی سوال شان را از طریق فضای مجازی فرستادند و پرسیدند که چرا حضرت علی اکبر به عنوان اولین شهید از بنی هاشم وارد معرکه شد؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

مرحوم «علامه مجلسی (رضوان الله تعالی علیه)» و همین طور «سید ابن طاووس (رضوان الله تعالی علیه)» آورده اند زینب کبری (سلام الله علیها) شب عاشورا داشت در بین خیمه ها قدم می‌زد دید در خیمه ای که اصحاب همه جمع شدند سر و صدا می‌آید.

مراجعه کرد، دید ظاهرا حبیب ابن مظاهر یا مسلم ابن عوسجه تردید از بنده است به اصحاب می‌گوید فردا نوبت اول مال ما است تا مردم نگویند اول جوانان اهل بیت رفتند شهید شدند ما نظاره گر بودیم نمی‌توانیم مذمت مردم را تحمل کنیم.

بعد آمد خیمه آقا قمر بنی هاشم، در خیمه قمر بنی هاشم هم همه جمع شده بودند، قمر بنی هاشم فرمود فردا نوبت اول مال ما است، تا فردا مردم نگویند این‌ها اول اصحاب را جلو بردند و خود نظاره گر بودند.

زینب کبری خیلی گریه کرد خدمت آقا امام حسین آمد عرض کرد اقا جان اصحاب این طوری گفتند و بنی هاشم هم این طوری گفتند. ظاهرا همان جا است که حضرت می‌فرماید من اصحابی بهتر از اصحابم ندیدم!

این نکته را عرض کنم در روز عاشورا جنگ مغلوبه بود، یعنی همین طوری بهم ریختند و نتیجه اش شهادت این‌ها بود سید الشهدا توانست بعضی از جنازه‌ها را بیاورد.

حتی یک تعبیری من دیدم مقام معظم رهبری یک روضه ای می‌خواند می‌گویند حضرت امام حسین و حضرت ابا الفضل دو تایی باهم به جنگ برای آوردن آب برای خیام رفتند، آب را در مشک‌ها پر کردند داشتند بر می‌گشتند یک دفعه صدای قمر بنی هاشم بلند شد یا اخا ادرک اخاک

آقا امام حسین لشکر را کنار زد آمد دید که اقا قمر بنی هاشم زمین افتاده و دست مبارک شان قطع شده و تیری بر چشم مبارک شان خورده و همان جا فرمود:

«و لما قتل العباس قال الحسين (علیه السلام) الْآنَ انْكَسَرَ ظَهْرِي وَ قَلَّتْ حِيلَتِي»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج45، ص42

این قضایای که مطرح می‌شود عرض کردم ابتدای امر این‌ها تک به تک رفتند در تمام دنیا آن زمان این طوری بود ابتدا دو نفر، سه نفر، پنج نفر تنها برای مبارزه می‌رفتند بعد جنگ مغلوبه می‌شد دو تا سپاه به جان هم می‌افتادند.

این که حضرت علی اکبر بخواهد اولین شهید بنی هاشم باشد این را من خودم هنوز نرسیدم که علی اکبر اولین شهید باشد و حال آن‌که از بنی هاشم قبل از ایشان هم آن چه در ذهنم است شهید شدند.

 علی اکبر خدمت پدر آمد عرض کرد از دنیا مأیوس شدم و قلبم گرفته است اجازه بدهید به میدان بیروم، حضرت سید الشهداء (سلام الله علیه) به ایشان اجازه داد

«نَظَرَ إِلَيْهِ نَظَرَ آيِسٍ مِنْه‏»

نظر خیلی مأیوسانه و ناراحت کننده داشت و داشت به قد و قواره علی اکبر نگاه می‌کرد عرضه داشت خدایا:

«فَقَدْ بَرَزَ إِلَيْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ (صلی الله عیه واله وسلم)‏»

یک جوانی را به جنگ این‌ها فرستادم شبیه‌ترین انسان‌ها به نبی مکرم بوده

«وَ كُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَى نَبِيِّكَ نَظَرْنَا إِلَيْهِ»

ما هر وقت مشتاق پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) بودیم به او نگاه می‌کردیم. حضرت به عمر سعد رو کرد و فرمود:

«قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَكَ كَمَا قَطَعْتَ رَحِمِي‏»

اللهوف على قتلى الطفوف / ترجمه فهرى‏؛ نويسنده: ابن طاووس، على بن موسى- فهرى زنجانى، احمد (تاريخ وفات مؤلف: 664 ق‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: جهان‏، تهران: 1348 ش، ص113

خدا رحم، فرزندت را جلوی چشمت قطعه، قطعه کند که فرزند من را این طوری کردی!

نتیجه اش هم همین شد وقتی مختار قیام کرده بود، وقتی عمر سعد را آوردند خانم عمر سعد خواهر مختار بود خیلی‌ها به او گفتند شما نزد برادرت بروید و واسطه بشوید بعد مختار که به حکومت رسید یا این قضیه را شنیده بود که حضرت سید الشهداء عمر سعد را نفرین کرده است گفت خواهر مثلی که پسری هم در خانه داری گفت بله.

مختار گفت برو پسرت را هم بیاور، رفت پسرش را آورد مختار دستور داد جلوی عمر سعد پسرش را سر بریدند، گفت این هم نتیجه آن نفرینی است که امام حسین در کربلا کرد که فرمود رحمم را قطع کردی خدا رحمت را جلوی چشمت بکشد و بعد دستور داد عمر سعد را به درک واصل کردند.

در هر صورت...

این که اولین نفر از بنی هاشم حضرت علی اکبر رفته باشد خیلی به نظرم مستند نیست. قبل از ایشان کسانی شهید شده و بعد از او هم بوده است البته تفاوت زیاد است ما ببینیم اگر خود ائمه (علیهم السلام) در این زمینه مطلبی داشته باشند می‌پذیریم و اگر نه از ائمه مطلبی نباشد از مورخین و غیره حرف باشد خیلی قبولش سخت است.

مجری:

تشکر می‌کنم از محضرتان استفاده کردیم، همچنین تشکر می‌کنم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب همراه ما بودید ان شاءالله موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!