برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی 11 04 1405 (قسمت 151)

عنوان برنامه: شرح و تحلیل مناجات جانسوز امام مجتبی علیه‌السلام با خداوند متعال (جلسه سوم)

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: آقای سید محمد صفایی

کلیدواژها:

اخلاق علوی و سیره مهدوی؛ مناجات امام حسن؛ تشییع رهبر شهید؛ نظام اسلامی؛ باید برخاست؛ آداب دعا؛ حدیث قدسی؛ میرزا جواد ملکی تبریزی؛ قیامت صغری؛ قیامت کبری؛ تجسم اعمال؛ یاد مرگ؛ شیخ عباس قمی!

فهرست عناوین بحث:

1. طلیعه برنامه عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)؛
2. حضور در تشییع رهبر شهید وجدانی، دینی است و باید دشمن شکن باشد؛
3. خلاصه ای از مباحث گذشته؛
4. یاد مرگ و اهمیت آن؛
5. تفسیر و تحلیل روایت «إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته»؛
6. «مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا»؛
7. نیت در تمام اعمال و کارها؛
8. تماس بینندگان برنامه؛
9. بررسی روایت «من مات على شي‏ء بعثه اللَّه علي»!

مجری:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم وَاحْشُرْنَا مَعَهُمْ والْعَنْ اَعْدائَهُمْ السَّلَامُ عَلَى الْمَهْدِيِّ الَّذِي وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ الْأُمَم ‏سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّار!

خدمت شما بینندگان عزیز و ارجمند مؤمنین و مؤمنات در جای جای جهان عرض تحیت و تسلیت ایام دارم، خدا را شاکریم از این که مجدداً در خدمت شما هستیم با برنامه ای دیگر از سری برنامه های اخلاق علوی و سیره مهدوی از شهر مقدس قم جوار کریمه اهل بیت و از شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)

 در خدمت استاد معظم و گرانقدر آیت الله دکتر حسینی قزوینی خواهیم بود و ادامه مباحث برنامه خلاق علوی و سیره مهدوی را در خدمت حضرت استاد خواهیم داشت. حضرت استاد سلام علیکم عرض تسلیت و تعزیت دارم

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل. إِرَادَةُ الرَّبِّ فِي مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُم!

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه عزیزان از خدای منان خواهانم!

ü      طلیعه برنامه، عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

طبق برنامه همیشگی مان طلیعه عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره (سلام الله علیها) آغاز می کنیم

مدینه کوچه هایت بوی زهرا می دهد * نشان از غربت شب های مولا می دهد

یابن الحسن:

قسم به سینه مجروح مادرت * تو بر ظهور دعای فرج بخوان مولا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز * شرار دود ز بیت علی رود بالا

تو بر ظهور دعای فرج که علی * بوَد هنوز عزادار مادرت زهرا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز * علیست مثل تو مظلوم و بی کس و تنها

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که کند * همیشه مادر پهلو کشسته بر تو دعا

یابن الحسن:

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که حسن * به زیر ضربِ لگد دید مادر خود را

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز * فتاده پشت درِ خانه مادرش زهرا

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز * صدای ناله محسن رسد به عرش خدا

یابن الحسن:

تو بر ظهور دعای فرج بخوان که به نِی * بود هنوز سر پاکِ سید شهداء

مجری:

احسنتم، طیب الله انفاسکم، «یا رب الحسین إشف صدر الحسین بظهور الحجة» استاد! موضوع پنجشنبه شب ها، موضوع مرگ و یاد مرگ بود و آن طور که در خاطرم هست به مناجات امام مجتبی (علیه السلام) رسیده بودیم در مورد یادِ مرگ و حالات که حضرت در این مناجات داشتند اگر به آن حالات و موضوعات جلسه گذشته اشاره بفرمایید ممنون می شوم که ان شاء الله ادامه مباحث را داشته باشیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

قبل از شروع بحث اولاً شهادت جانسوز رهبر معظم انقلاب و امام مظلوم شهید «آیت الله العظمی خامنه ای» را به پیشگاه مقدس مولای مان بقیة ‌الله الاعظم (ارواحنا فداه) و تمام آزادگان، آزاد اندیشان و آزاد فکران تسلیت عرض می کنیم.

ü      حضور در تشییع رهبر شهید وجدانی، دینی است و باید دشمن شکن باشد

 از شنبه مراسم تشییع به نظر می رسد بزرگ ترین تشییع تاریخ ثبت خواهد شد ان شاء الله شروع می شود.

شعاری هم که انتخاب شده «باید برخاست» و قیام کرد تا انتقام همه شهداء بویژه رهبر عزیز انقلاب و امام شهید.

در این مراسم به نظر می رسد با توجه به وجدان بشری برای همگان لازم و ضروری بعید نیست که گفته شود یکی از واجبات دینی است که این مرد نزدیک به چهل سال با تمام توان و با همه قدرت و با شجاعت علوی در برابر ابر قدرت ها ایستاد و نگذاشت «ایران» طعمه ای برای «آمریکا» باشد!

به قول ایشان که اگر این مبارزات نبود «آمریکا»، «ایران» را بلعیده بود.

 این را بارها گفتم ایشان وقتی درباره «آمریکا» و رژیم نحس و شوم «صهیونیستی» سخن می گفت انسان به یاد سخنان امیر المؤمنین در رابطه با منافقین، طیف معاویه و «ابو سفیان» می افتاد.

 به حق اگر بنا باشد وظیفه:

(هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ)

آيا جزاي نيکي جز نيکي است؟!

سوره الرحمن (55): آیه 60

را هم بخواهیم رعایت کنیم حضور در این صحنه که ان شاء الله آن هایی که در «تهران،‌ قم و مشهد» و آن دسته از عزیزانی که در «عراق» هستند در این مراسم تشییع با شکوه حتماً شرکت کنند که این مراسم باید دشمن شکن باشد.

الان رسانه های «صهیونیستی» هم مرتب دارند شبهه افکنی می کنن و جِلز و وِلزشان در آمده است. تمام مردم آماده تشییع هستند خیلی از شخصیت ها، ریاست جمهوری ها،‌ وزراء و شخصیت های سیاسی برای حضور در این مراسم اعلام آمادگی کردند. امیدواریم که ان شاء الله یکی از شعارهای مردم و ملت انتقام خون شهداء بویژه خون رهبر عزیز انقلاب باشد!

به قول یکی از بزرگان فرموده بود کشتن «نتانیاهو و ترامپ» به اندازه لنگه کفش رهبر معظم انقلاب هم ارزش ندارد که بگوییم کشتن آن ها انتقام خون این شهید هست. بلکه ان شاء الله انتقام این بزرگوار فتح «بیت المَقْدِس» و یا «بیت المُقَدس» باشد همان گونه ای که انتقام خون حسین (سلام الله علیه) ظهور آقا ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) هست.

امیدواریم که ان شاء الله این مراسم لرزه ای بر اندام دشمن بیاندازد و دیگر برای همیشه فکر و خیالِ هجوم و حمله به «ایران» را فراموش کند که اگر فرضاً هم بخواهد در این فکر باشد این دفعه امیدواریم که ان شاء الله رزمندگان ما در جبهه ها و ملت ما در خیابان ها درس فراموش نشدنی برای این ابر جنایتکاران بدهند.

خواستم فقط یک اظهار ارادتی و به عنوان یک وظیفه ای اشاره کرده باشم و به حق باید گفت این مبارزه با این که «امریکا» با تمام توان به میدان آمد.

طبق مصاحبه ای که «نتانیاهو» داشت در «جنگ رمضان» صد و سی هزار سورتی پرواز در آسمان «ایران» داشتند. چهارصد هواپیماهای بمب افکن در آسمان بودند. ولی چه کار کردند؟ آیا توانستند به آروزهای شان برسند که می خواستند حکومت را تغییر بدهند و چنین و چنان کنند جز رسوایی برای آن ها چیز دیگری نمانده است.

 عرض کردم در تصرف «عراق» شاید این ها کمتر از پنج هزار سورتی پرواز داشتند «عراق» را تصرف کردند. در «افغانستان» شاید کمتر از پانصد سورتی پرواز داشتند توانستند «افغانستان» را تصرف کنند ولی این ها با صد و سی هزار سورتی پرواز هم الحمد لله به تعبیر مرحوم «نائینی (رضوان الله تعالی علیه)» از حضرت ولی عصر که فرموده بود «ایران» شیعه خانه ما هست، خم می شود ولی از بین نمی رود!

 دعای حضرت ولی عصر، دعای اهل بیت همیشه پشت سر این مردم هست. من بارها گفتم شما در کجای دنیا سراغ دارید ایام محرم، صفر و فاطمیه این عزاداریی که در «ایران» انجام می شود در کجای دنیا همچنین عزاداری و ارادتی شده است؟

امام حسین (علیه السلام) نه، تمام زندگی مان فدای یک ذره خاک و غبار حرمش باشد اگر این ارادت را به یک فرد عادی کسی می کرد آن فرد عادی با تمام توان از این ها حمایت می کرد امام حسینی که:

«وَ عَادَتُكُمُ الْإِحْسَانُ وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ وَ شَأْنُكُمُ الْحَقُّ وَ الصِّدْقُ وَ الرِّفْقُ وَ قَوْلُكُمْ حُكْمٌ وَ حَتْمٌ وَ رَأْيُكُمْ عِلْمٌ وَ حِلْم...»

تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الكتب الإسلاميه، محقق/ مصحح: خرسان، حسن الموسوى‏، ج2، ص616

قطعاً این ها ما را فراموش نمی کنند و در برابر این اظهار ارادت ها دشمنان ما را آن چنان درسی ان شاء‌ الله بدهند که در تاریخ ثبت بشود و در کتاب های درسیِ مدارس در آیندگان این آموزش داده شود به همین اندازه اکتفاء می کنم.

مجری:

خیلی ممنون و متشکرم امید وافر داریم به حضور حضرت بقیة الله الاعظم (ارواحنا فداه) در تشییع جنازه این عزیز دوست داشتنی، این نائب امام عصر در زمان ما. حضرت استاد پیرامون یاد مرگ و آن حالات امام حسن مجتبی در مناجات شان توقفی داشتیم ان شاء الله اشاره ای بفرمایید

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ü      خلاصه ای از مباحث گذشته

عرض کردیم حضرت امام مجتبی (سلام الله علیه) به عنوان کریم اهل بیت مشهور هست. ولی آن چه که از عبادت ها، مناجات و تضرع او به درگاه ایزد منان هست که البته همه این ها نور واحد هستند

«وَ أَنَّ أَرْوَاحَكُمْ وَ نُورَكُمْ وَ طِينَتَكُمْ وَاحِدَةٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ بَعْضُها مِنْ بَعْض‏ خَلَقَكُمُ اللَّهُ أَنْوَاراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ حَتَّى مَنَّ عَلَيْنَا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ (فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ)»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص613

ولی این تعبیر از «علامه مجلسی»، جلد 70، صفحه 399 آوردیم:

«وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى‏ وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْمَمَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْضَ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا‏ وَ كَانَ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيمِ وَ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِهِ مِنَ النَّارِ»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج70، ص399

واژه «کَانَ» در اصطلاح عرب در جایی استعمال می شود که یک امری مستمر و دائمی باشد. «وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى‏» همواره یاد مرگ می کرد و اشک می ریخت «وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى» بحث،‌ «بَعْث» از قبر زنده شدن و نشور در قیامت را یاد می کرد و گریه می کرد. «وَ إِذَا ذَكَرَ الْمُرُورَ [الْمَمَرَّ] عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى» وقتی به یاد پل صراط و عبور از صراط می افتاد اشک می ریخت.

«وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْضَ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا» وقتی به نماز می ایستاد و در برابر خدا در آن لحظه ای که به حساب و کتاب فکر می کرد آن وقتی که از عمرش سوال می شد به فکر روزی می افتاد که در محضر خدا قرار گرفته و باید به تمام آن چه که خدا در حق او عنایت کرده پاسخ بدهد که قرآن نسبت به انبیاء دارد

(فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ)

به يقين، (هم) از کساني که پيامبران به سوي آنها فرستاده شدند سؤال خواهيم کرد؛ (و هم) از پيامبران سؤال مي‌ کنيم!

سوره اعراف (7): آیه 6

هم از مردم فردای قیامت سوال خواهیم کرد مورد محاکمه و بازرسی قرا می گیرند و هم از انبیاء سوال خواهیم کرد. «وَ كَانَ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ» در نماز می ایستاد تمام اعضای بدنش به لرزه می افتاد.

 نمی دانیم این ها چه می دیدند؟ در رابطه با رسول اکرم داریم:

«كَانَ النَّبِيُّ (صلی الله علیه واله وسلم) إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْبَدُّ وَجْهُهُ خَوْفاً مِنَ اللَّهِ تَعَالَى وَ كَانَ لِصَدْرِهِ أَوْ لِجَوْفِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ الْمِرْجَلِ»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج81، ص248

اندام حضرت به لرزه می افتاد.

امیر المؤمنین(سلام الله علیه):

«وَ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(سلام الله علیه) إِذَا أَخَذَ فِي الْوُضُوءِ يَتَغَيَّرُ وَجْهُهُ مِنْ خِيفَةِ اللَّهِ تَعَالَى وَ كَانَتْ فَاطِمَةُ(سلام الله علیها) تَنْهَجُ فِي الصَّلَاةِ مِنْ خِيفَةِ اللَّهِ تَعَالَى وَ كَانَ الْحَسَنُ(سلام الله علیه) إِذَا فَرَغَ مِنْ وُضُوئِهِ يَتَغَيَّرُ لَوْنُهُ فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ حَقٌّ عَلَى مَنْ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ عَلَى ذِي الْعَرْشِ أَنْ يَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ وَ يُرْوَى مِثْلُ هَذَا عَنْ زَيْنِ الْعَابِدِينَ(سلام الله علیه)»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج67، ص400

وقتی وضو می گرفت آماده نماز بشود «کان یتزلزل» بدنش می لرزید. آقا امام باقر و امام صادق رنگ مبارک شان به هنگام نماز از ترس خدا گاه سرخ و گاه زرد می شد. صدیقه طاهره (سلام الله علیها) نفس مقدسش به شماره می افتاد این هم آقا امام سجاد (سلام الله علیه) هست

«إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُه بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيم وَ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ.‏‏» وقتی در برابر خدا به نماز می ایستاد می لرزید «وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيم‏‏» وقتی بهشت و جهنم را یاد می کرد همانند مار گزیده مضطرب بود و می لرزید «وَ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ.» از خدا، بهشت می طلبید و از آتش جهنم به خدا پناه می برد.

دوستان این روایت ها را می خوانیم شاید با شنیدن این ها یک لذتی ببریم که ائمه ما این چنین بودند و نفس مقدس صدیقه طاهره به شمارش می افتاد. این هایی که خدای عالم مطهرشان قرار داده نبی مکرم به قدری نماز خواند پای مقدسش متورم شد. خواندن و شنیدن آن لذت دارد ولی دوستان چه کار کنیم این طور باشیم؟

این ها به تعبیر حضرت «امام (رضوان الله تعالی علیه)» یکی از مناجات شان نمی گویم همه مناجات ها به این قصد بود. قصدی که ائمه (سلام الله علیهم) داشتند راه حرف زدن با خدا را به ما یاد بدهند. راه مناجات با خدا را این ها باید در ما اثر بگذارد وقتی نماز می خوانیم فقط یک الله اکبر می گوییم به فکر مشکلات زندگی مان می افتیم یک دفعه «السلام علیکم و رحمة و برکاته» می گوییم تا کِی باید این چنین نماز بی حال بخوانیم؟

در هر صورت...

عبارتی که از امام مجتبی (سلام الله علیه) خواندیم و عبارتی از امام سجاد در دعای ابو حمزه ثمالی که شب های ماه رمضان خوانده می شود:

«فَمَا لِي لَا أَبْكِي أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ إِيَّايَ أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَاناً ذَلِيلا حَامِلًا ثِقْلِي عَلَى ظَهْرِي أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَ أُخْرَى عَنْ شِمَالِي إِذِ الْخَلَائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي‏»

مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، محقق/ مصحح: ندارد، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج2، ص591

«فَمَا لِي لَا أَبْكِي» خدایا چرا گریه ام نمی آید؟ چرا اشکم جاری نمی شود؟ «أبْکِی» گریه می کنم «لِخُرُوجِ نَفْسِي» برای آن لحظه ای که روح از بدنم جدا می شود «أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي» خدایا برای تاریکی قبرم گریه می کنم. عجب! امام سجاد برای تاریکی قبر گریه کند ولی هیچ تغییری در حال ما ایجاد نشود.

«أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي» خدایا برای تنگی و فشار قبرم گریه می کنم «أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ إِيَّايَ» خدایا آن لحظه ای که نکیر و منکر بیایند از من سوال کنند برای آن گریه می کنم. «أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَاناً ذَلِيلًا» خدایا گریه می کنم برای آن حالی که از قبر بیرون می آیم در حالی که عریان و ذلیل هستم.

می خوانیم، دوستان می شنوند ولی خوشا به حال آن هایی که این فرازها از اهل بیت (علیهم السلام) وقتی می خوانند و می شنوند در زندگی، نماز، عبادت، معاملات و برخوردشان با زن و بچه، در برخوردشان با همسایه، در برخوردشان با حلال و حرام تأثیر بگذارد. عمدتاً به خاطر این ها، این مطالب به دست مان رسیده می خوانیم، می شنویم و می گوییم.

فقط از خدای عالم می خواهیم به آبروی آقا امام مجتبی (سلام الله علیه) که کریم اهل بیت است. کَرَم کند یک ذره، یک سر سوزن از اقیانوس معرفتی که به محمد و آل محمد عطا کرده به ما هم عطا کند.

 یکی از بالاترین دعاها دوستان عزیز از خدای عالم معرفت خواستن است. بارها گفتم شاید بعضی از دوستان نشنیده باشند.

مرحوم «میرزا جواد آقای ملکی (رضوان الله تعالی علیه)» در کتاب «المراقبات» می شود گفت در مسائل اخلاقی و عرفان اگر کتاب بی نظیر نباشد کم نظیر در حد بالاست.

«امام (رضوان الله تعالی علیه)» حتی اجازه نداد از سهم امام، رساله شان را چاپ کنند برای افرادی که ضرورت دارد به احکام عمل کنند؛ ولی ایشان فرمود از وجوهات مجاز هستید کتاب «المراقبات» را چاپ کنید در میان طلبه ها منتشر کنید.

مجری:

مراقبت های ماه های سال

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله ماه محرم، صفر، شعبان، ذی الحجه و تمام این ماه ها در این کتاب آمده است. کتاب خیلی خوبی است قطعاً ترجمه شده (اطلاعی ندارم)

مجری:

بله به فارسی ترجمه شده است.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ایشان حدیث قدسی نقل می کند خدای عالم می فرماید بنده من (قریب به این مضمون) طوبی به آن هایی که همواره با وضو و طهارت هستند یکی از چیزهایی که خیلی به ما سفارش شده همیشه با طهارت بودن است. حتی دارد «علامه طباطبایی (رضوان الله تعالی علیه)» صاحب «المیزان» شب می خوابید از خواب بیدار می شد قبل از این که دوباره بخوابد وضو می گرفت می خوابید!

البته یک روایتی برای عمو تنبل ها مثل خودم بگویم در روایت از آقا امام صادق (سلام الله علیه) در «وسائل» هست می گوید کسی که با وضو بخوابد مثل این که تا صبح عبادت کرده است. اگر در وسط بیدار شد حال و حوصله هم ندارد بلند شود وضو بگیرد می گوید به همان رو اندازی که رویش کشید تیمم کند خدای عالم کرَم می کند این تیمم را جای وضو قبول می کند.

مجری:

بله این حدیث را چندین پیش شنیدم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ولی اولیاء الله همواره بیدار می شدند قبل از این که وضو بگیرند دوباره نمی خوابیدند. خدای عالم می فرماید کسی که وضو دارد و طاهر هست وضویش شکسته اگر چنان چه تجدید وضو نکند در حق من ظلم کرده است. خیلی عجیب است وضویش باطل بشود دوباره وضو نگیرد و طاهر نباشد در حق من ظلم کرده است.

 اگر وضو گرفت دو رکعت نماز نخواند اگر نماز قضاء دارد نماز قضاء نیست نماز مستحبی بخواند می گوید اگر وضو بگیرد نماز نخواند در حقِ من خدا ظلم کرده است. اگر وضو گرفت نماز خواند از من حاجت نخواست در حق من ظلم کرده!

 جالب این که می گوید اگر وضو گرفت نماز خواند از من حاجت خواست اگر حاجتش را ندادم من در حق بنده ام ظلم کردم.

 این را مرحوم «میرزا جواد آقای ملکی» می آورد بعد توصیه می کند می گوید دوستان اگر توفیق داشتید وضو بگیرید، نماز خواندید خواستید دعا کنید و از خدا حاجت بخواهید به شما یاد می دهم از خدا چه بخواهید؟ یک:‌

«يَا رَؤُوفُ يَا رَحِيم‏ يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ بَدِّلْ سَیئاتي بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ»

ای رئوف و ای رحیم، خدایا نه تنها گناهان من را ببخش تمام گناهانم را به چندین برابر حسنه مبدل کند، آیه قرآن هست: (إِنَّ الْحَسَنَاتِ يذْهِبْنَ السَّيئَاتِ)

(وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَي النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يذْهِبْنَ السَّيئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ)

در دو طرف روز، و اوايل شب، نماز را برپا دار؛ چرا که حسنات، سيئات (و آثار آنها را) از بين مي‌برند؛ اين تذکري است براي کساني که اهل تذکرند!

سوره هود (11): آیه 114

همت باید بالا باشد فقط «اللهم اغفرلی» نباشد آن ها هم خوب است؛ ولی همت بالا برود

«يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَات‏»

دو:

«اللهم ارزقني معرفتک و محبتک»

خدایا معرفت و محبتت را به من عنایت کن؛ به کسی معرفت و محبت دادند همه چه دادند آن کسانی که به معرفت و محبت حق رسیدند شاید بهشت در برابر این نعمت ناچیز باشد.

 محبت یعنی عاشق خدا شدن و عشق خدا را در دل داشتن!

شب خیز که عاشقان به شب راز کنند * گِرد درِ بام دوست پرواز کنند

هر جا که دری بود به شب در بندند * الا درِ دوست را به شب باز کنند

وقتی عاشق شد:

روز محشر عاشقان را با قیامت کار نیست * کارِ عاشق جز تماشای وصال یار نیست

از سر لطفش اگر کوی بهشتم می برند * من قدم ننهم در آن جا گر در آن جا وعده دیدار نیست!

بالاترین مقامی که برای بهشتیان هست آن مقامی است که خدای عالم به بهشتیان اجازه ملاقات و مناجات می دهد. یعنی بالاترین درجه اصلاً‌ حور، طیور، قصور و ... در برابر این نعمت هیچ و هیچ و هیچ است. یعنی انسان به یک جایی می رسد مثل حضرت موسی (علی نبینا و آله و علیه السلام) با خدا دو به دو حرف می زند. مثل نبی مکرم با خدای عالم مستقیم حرف می زند.

 تعبیری آیت الله العظمی «جوادی آملی» داشت تعبیر خیلی جالبی بود از این تعبیر ایشان خیلی خوشم آمد می گوید بعضی از بندگان بهشت رفتند از خدا تقاضای ملاقات می کنند خطاب می آید اعمالت در دنیا کم بود و پاداش کم داری در حدی نیستی که با خدا ملاقات کنی و دو به دو حرف بزنی! بعد حضرت آیت الله «جوادی آملی» می گوید این بهشت که انسان از لقاء خدا محروم باشد از جهنم بدتر است.

مجری:

برای آدم تلخ می شود.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

خیلی تلخ است که انسان ببیند همسایه، همسر، پسر، برادر و منسوبین شان همه در یک حدی هستند دارند با خدا دو به دو حرف می زنند ولی به این می گویند اعمال تو در دنیا کم بود در حدی نبود که بتوانی با خدا دو به دو حرف بزنی.

(سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ * وَامْتَازُوا الْيوْمَ أَيهَا الْمُجْرِمُونَ * أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ * وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ)

بر آنها سلام (و درود الهي) است؛ اين سخني است از سوي پروردگاري مهربان! (و به آنها مي ‌گويند:) جدا شويد امروز اي گنهکاران! آيا با شما عهد نکردم اي فرزندان آدم که شيطان را نپرستيد، که او براي شما دشمن آشکاري است؟! و اينکه مرا بپرستيد که راه مستقيم اين است؟! او گروه زيادي از شما را گمراه کرد، آيا انديشه نکرديد؟!

سوره یس (36): آیات 58 – 59 – 60- 61- 62

خیلی عجیب است معتقدم سوره یس قلب قرآن است قلب یس هم همین آیه هست (سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ) خدا دارد به این ها سلام می دهد بالاتر از این می خواهد باشد؟ از آن طرف (وَامْتَازُوا الْيوْمَ أَيهَا الْمُجْرِمُونَ * أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ * وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ)

خدا را قسم می دهیم به آبروی سید الشهداء به آبروی اهل بیت داغدار و داغدیده اش به جگرهای سوخته اهل بیت امام حسین، خدا فرج آقا امام زمان را نزدیک کند ما را از یاران خاص، سربازان فداکار و شهدای رکابش قرار بدهد و جزء کسانی باشیم

«اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي شَفَاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُود»

كامل الزيارات؛ نویسنده: ابن قولويه، جعفر بن محمد، ناشر: دار المرتضوية، محقق/ مصحح: امینی، عبدالحسین، ص179

مقدمه ما از ذی المقدمه بیشتر شد، مثل زیارتنامه دو طفلان مسلم، دوستانی که مشرف شدند یک اذن دخول دارد تقریباً یک ربع طول می کشد ولی زیارتنامه اش سه، چهار سطر است ده ثانیه طول می کشد. حاج آقای «سبحانی» بعضی وقت ها مقدمه طولانی می شد می فرمود زیارتنامه دو طفلان مسلم شد.

مجری:

در همین مقدمه نکات بسیار ارزشمندی نهفته بود به دل مان نشست شب جمعه، شب زیارتی ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) هست دل ها را روانه کربلائی معلیٰ می کنیم

 (میان برنامه)

مجری:

باشد قرار و وعده ما جنة الحسین * دنیا برای سینه زدن جای ما کم است

ان شاء الله روزی بشود به زودی در موسم اربعین حسینی زیارت حضرت ابا عبد الحسین (علیه السلام) و البته که الان در شب جمعه هم هستیم و از راه دور به محضرشان سلامی عرض می کنیم ان شاء الله که این سلام ها به پیشگاه ارباب مان حضرت ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) می رسد.

بحث را ادامه می دهیم موضوع در مورد یاد مرگ بود و البته سوالاتی در همین زمینه؛ حضرت استاد هم اشاره فرمودند که یاد مرگ باید اثراتی داشته باشد قبل از این که، این سوال را در مورد اثرات یاد مرگ مطرح کنم حضرت استاد «ذکر الموت» خیلی در لسان امیر المؤمنین (علیه السلام) و دیگر ائمه اطهار (علیهم السلام) آمده است.

از ائمه (علیهم السلام) نکاتی را بفرمایید ان شاء الله بعد از آن در مورد اثراتش از شما خواهیم پرسید.

ü      یاد مرگ و اهمیت آن

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با بحث یاد مرگ و اهمیّت این قضیه همین بس که خدای عالم در قرآن چند جا بحث یاد مرگ را مطرح کرده در سوره ملک

(الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَياةَ لِيبْلُوَكُمْ أَيكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ)

آن کس که مرگ و حيات را آفريد تا شما را بيازمايد که کدام يک از شما بهتر عمل مي‌ کنيد، و او شکست‌ ناپذير و بخشنده است.

سوره ملک (67): آیه 2

ما مرگ و حیات را، مرگ را جلو انداخت حیات و مرگ نمی گوید چون آن طرف مهم است مرحوم «علامه طباطبایی» می گویند بعضی وقت سر درس صحبت می کرد صحبتش را قطع می کرد می فرمود رفقاء ابدیت در پیش داریم حواس تان جمع باشد. ولذا می بینیم در این جا کلمه موت که آغاز زندگی ابدی است را خدا جلو انداخت.

(الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَياةَ) خدا مرگ و زندگی را خلق کرد تا شما را بیازماید (أَيكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا) کدام یک از شماها از دیگران نیکوکارتر هستید؟ نه عمل نیکو انجام می دهید نیکو بودن مهم نیست نیکوتر بودن مهم است.

 در سوره نساء دارد:

(أَينَمَا تَكُونُوا يدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيدَةٍ وَإِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيئَةٌ يقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَالِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يكَادُونَ يفْقَهُونَ حَدِيثًا)

هر جا باشيد، مرگ شما را در مي ‌يابد؛ هر چند در برج هاي محکم باشيد! و اگر به آنها [= منافقان‌] حسنه (و پيروزي) برسد، مي ‌گويند: «اين، از ناحيه خداست.»و اگر سيئه (و شکستي) برسد، مي‌ گويند: «اين، از ناحيه توست.» بگو: «همه اينها از ناحيه خداست.» پس چرا اين گروه حاضر نيستند سخني را درک کنند؟!

سوره نساء (4): آیه 78

هر کجا باشید مرگ شما را در می یابد ولو در برج های محکم باشید مثل کسانی که

(وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيوتًا فَارِهِينَ)

و از کوه‌ ها خانه ‌هايي مي ‌تراشيد، و در آن به عيش و نوش مي ‌پردازيد!

سوره شعراء (26): آیه 149

افرادی در داخل کوه اتاق های تو در تو برای خودشان درست می کردند هیچ کس قدرت نابودی ما را ندارد. ولی چه شد؟ در سوره یس که عرض کردیم قلب قرآن است در اوائل سوره دارد.

(إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيهِمُ اثْنَينِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيكُمْ مُرْسَلُونَ)

هنگامي که دو نفر از رسولان را به سوي آنها فرستاديم، اما آنان رسولان (ما) را تکذيب کردند؛ پس براي تقويت آن دو، شخص سومي فرستاديم، آنها همگي گفتند: «ما فرستادگان (خدا) به سوي شما هستيم!»

سوره یس (36): آیه 14

ما برای آن قوم دو پیغمبر فرستادیم نفر سوم هم فرستادیم هر چه گفتند این ها زیر بار نرفتند

(وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى قَالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ * اتَّبِعُوا مَنْ لَا يسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ * وَمَا لِي لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ * قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يا لَيتَ قَوْمِي يعْلَمُونَ * بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ)

و مردي (با ايمان) از دورترين نقطه شهر با شتاب فرا رسيد، گفت: «اي قوم من! از فرستادگان (خدا) پيروي کنيد! از کساني پيروي کنيد که از شما مزدي نمي‌خواهند و خود هدايت يافته‌اند! من چرا کسي را پرستش نکنم که مرا آفريده، و همگي به سوي او بازگشت داده مي‌ شويد؟! (سرانجام او را شهيد کردند و) به او گفته شد: «وارد بهشت شو!» گفت: «اي کاش قوم من مي ‌دانستند که پروردگارم مرا آمرزيده و از گرامي‌ داشتگان قرار داده است!»

سوره یس (36): آیات 20- 21- 22 - 26- 27

(وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يسْعَى) از منطقه ای دور مردی شنیده بود سه پیغمبر داخل شهر آمدند مردم را دعوت می کنند. (اتَّبِعُوا مَنْ لَا يسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ) از این پیامبران تبعیت کنید این ها از شما پاداش، مزد و مقامی از شما نمی خواهند دنبال چاپیدن اموال شما نیستند.

 (وَمَا لِي لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ) آی مردم شما شاهد باشید من خدایی که فطرتم را بر توحید بنا نهاده عبادت می کنم. همین که در میان اعلان ایمان کرد به سرش ریختند به قدری زدند همان جا زیر دست و پای کفار جان داد.

 خدای عالم عبارت زیبایی دارد می گوید به مجرد این که شهید شد جایگاه شهید این است به مجرد شهید شدن وارد بهشت می شود (قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يا لَيتَ قَوْمِي يعْلَمُونَ * بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ)

به مجرد این که زیر دست و پا به جرم ایمان آوردن شهید شد وارد بهشت شد. گفت ای کاش این قوم می دانستند خدا با من چه کرد؟ تمام گناهانم را بخشید بهشت با آن وسعت را برای من عنایت کرد ولی قوم را چه کار کرد؟

(إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ)

(بلکه) فقط يک صيحه آسماني بود، ناگهان همگي خاموش شدند!

سوره یس (36): آیه 29

نه برای این‌ها مرض فرستاد و نه سیل فرستاد، نه وبا، فقط یک صیحه و صدای دلخراش فرستاد (فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ) همه ا فتادند و خاموش شدند روح از بدن‌ها در رفت.

خیلی عجیب است! یک صدا و صیحه آسمانی باعث شد همه آن قوم، آن کسی که ایمان آورده بود (قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ) برو بهشت و کسانی که ایمان نیاوردند و پیامبران را اذیت کردند و گفتند وجود شما برای ما شوم بود...

(قَالُوا إِنَّا تَطَيرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ)

آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته‌ايم (و وجود شما را شوم مي‌دانيم)، و اگر (از اين سخنان) دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم کرد و شکنجه دردناکي از ما به شما خواهد رسيد!

سوره یس (36): آیه 18

اگر دست از پیامبری بر ندارید سنگسارتان می‌کنیم نتیجه کارشان (فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ) شد. با یک صیحه همه افتادند و وارد آتش جهنم شدند.

در هر صورت...

می‌گوید: (أَينَمَا تَكُونُوا يدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيدَةٍ) در سوره جمعه آیه 8 دارد:

(قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيبِ وَالشَّهَادَةِ فَينَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ)

بگو: «اين مرگي که از آن فرار مي‌کنيد سرانجام با شما ملاقات خواهد کرد؛ سپس به سوي کسي که داناي پنهان و آشکار است بازگردانده مي‌شويد؛ آنگاه شما را از آنچه انجام مي‌داديد خبر مي‌دهد!»

سوره جمعه (62): آیه 8

مرگی که از او فرار می‌کنید بدانید این مرگ سراغ شما خواهد امد. (ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيبِ وَالشَّهَادَةِ فَينَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).

ü      تفسیر و تحلیل روایت «إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته»

در روایت کتاب «کنز العمال» حدیث 42123 از نبی مکرم عبارت خیلی قشنگ و عارفانه است.

«أكثروا ذكر الموت، فإنكم إن ذكرتموه في غنى كدره، وإن ذكرتموه في ضيق وسعه عليكم، الموت القيامة، إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته، يرى ما له من خير وشر»

كنز العمال في سنن الأقوال والأفعال؛ اسم المؤلف: علاء الدين علي المتقي بن حسام الدين الهندي الوفاة: 975هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1419هـ-1998م، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمود عمر الدمياطي، ج15، ص548، ح42123

«إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته» وقتی مرگ فرا می‌رسد قیامت شما هم شروع می‌شود! «يرى ما له من خير وشر» تمام کارهای خوب و بدی که از اول طفولیت انجام داده بود همه را می‌بیند.

یعنی یکی از ویژگی‌های سکرات موت که ان شاء الله به برکت همین مناجات آقا مجتبی(سلام الله علیه) ان را مفصل بحث می‌کنیم در آن جا تمام اعمال انسان از اول کودکی تا آن لحظه مرگ جلوی چشمش می‌آید. کارهای خوبش و کارهای بدش؛ یعنی گویا خدای عالم یک فیلم تهیه کرده و با سرعت چند صد هزار کیلومتر دارد از جلوی چشم کسی که مرگش فرا رسیده رژه می‌رود.

در این روایت چند تا نکته است:

یک: ظاهر روایت این است «إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته» هرکدام شما که بمیرید قیامت تان آغاز می‌شود.

نكته دوم: «يرى ما له من خير وشر» تمام اعمال خوب و بدش را می‌بیند. در این جا در حقیقت چند تا نکته ای عرفانی و پیام است. من خیلی دوست دارم و خدا توفیق بدهد روایاتی که می‌خوانیم یک تحلیل بکنیم و پیام روایت را هم برای خودمان و هم برای بینندگان عزیز عرض کنیم.

در روایت داریم حضرت امیر فرمود:

«خَبَرٌ تَدْرِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفٍ تَرْوِيهِ.»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج2، ص206

«حَدِيثٌ تَدْرِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ حَدِيثٍ تَرْوِيه‏»

معاني الأخبار؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، ص2

روایتی را که بتوانی موشکافی و بررسی بکنی پیام روایت، مفهوم روایت را که اصلا این روایت می‌خواهد برای ما بگوید. این‌ها را اگر بتوانیم در بیاوریم یک روایت با تحلیل و درایه از هزار تا روایت که نقل کنیم ارزشش بیشتر است. «خَبَرٌ تَدْرِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفٍ تَرْوِيهِ»

در روایت «کنزل العمال» نشان می‌دهد بر این که ما دو تا قیامت و دو تا رستاخیز داریم یک رستاخیز کوچک و یک رستاخیز بزرگ. رستاخیز کوچک که در حقیقت رستاخیز فردی است یعنی هرکسی برای خودش یک قیامتی دارد که از لحظه آمدن جناب ملک الموت شروع می‌شود تا آن جایی که:

(وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ ينْسِلُونَ)

(بار ديگر) در «صور» دميده مي‌شود، ناگهان آنها از قبرها، شتابان به سوي (دادگاه) پروردگارشان مي‌روند!

سوره یس (36): آیه 51

باز یاد آوری می‌کنم سوره یاسین، سوره یاسین، گمان می‌کنم تنها سوره ای است که قضیه نفخ صور، اسرافیل و نفخ از قبرها با یک نفخ و با یک شیپور حضرت اسرافیل می‌دمد همه می‌میرند حتی ملائکه یک نفخ دیگری است که همه به محشر بر می‌گردند.

(إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَينَا مُحْضَرُونَ)

صيحه واحدي بيش نيست، (فريادي عظيم برمي‌خيزد) ناگهان همگي نزد ما احضار مي‌شوند!

سوره یس (36): آیه 53

(فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَينَا مُحْضَرُونَ)، همه نزد ما هستند. می‌گویند چه اتفاقی افتاده است این همان قیامتی است که پیامبران و علما می‌گفتند ما باور نمی‌کردیم.

مجری:

قیامت کبری

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله، آن قیامت کبری است. از لب مرگ تا نفخ صور، صور دوم، نه صور اول، یک صور اول داریم که آخر دنیا دمیده می‌شود همه می‌میرند و فقط حضرت عزرائیل می‌ماند. در روایت دارد که خدا بشخصه عزرائیل را قبض روح می‌کند دیگر همه می‌میرند.

(يوْمَ هُمْ بَارِزُونَ لَا يخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيءٌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ)

روزي که همه آنان آشکار مي‌شوند و چيزي از آنها بر خدا پنهان نخواهد ماند؛ (و گفته مي‌شود:) حکومت امروز براي کيست؟ براي خداوند يکتاي قهار است!

سوره غافر (40): آیه 16

 (لِمَنِ الْمُلْك‏)؛ آن‌های که منم منم می‌کردند کجا رفتند؟ هیچ کس جواب نمی‌دهد خدا خودش می‌گوید (لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ).

در این جا کاملا مشخص است بر این که یک قیامت صغرایی است.

«النَّاسُ نِيَامٌ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا»

عيون الحكم و المواعظ( لليثي)؛ نويسنده: ليثى واسطى، على بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: قرن 6)، محقق / مصحح: حسنى بيرجندى، حسين‏، ناشر: دار الحديث‏، قم: 1376ش، ص66

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج4، ص43

روایت، خیلی روایت عجبی است و فرمایش حضرت امیر است «الناس نيام» مردم همه خواب هستند، آدم که خواب است نمی‌داند چه می‌گذرد. دنیا هم مثل خواب است «إذا ماتوا انتبهوا» وقتی مردند تازه از خواب بیدار می‌شوند می‌فهمند چه خبر بوده است. این یک نکته است که با مرگ قیامت صغرا شروع می‌شود.

نکته دوم تجسم اعمال است یعنی وقتی مرگ سراغ انسان می‌آید، باطن خودش و آن‌چه را که در دنیا عمل کرده است تمام این‌ها را می‌بیند. یعنی در حقیقت قیامت صغرا یا رستاخیز کوچک جز تجسم اعمال ما چیز دیگری نیست.

«مَا عَمِلُوا مِنْ خَيْرٍ أوَ شَرٍّ تَجِدُوا»

هر کار خوب و بد کردیم نتیجه همه را خواهیم دید. خدای عالم در حق کسی ظلم نمی‌کند. در این جا بحث قیامت صغری شروع می‌شود اغاز بیداری انسان و توجه انسان به اون غفلت‌ها آغاز می‌شود عجب: (لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ)

(لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيوْمَ حَدِيدٌ)

(به او خطاب مي‌شود:) تو از اين صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودي و ما پرده را از چشم تو کنار زديم، و امروز چشمت کاملا تيزبين است!

سوره ق (50): آیه 22

این همه گفتند به یاد مرگ باش گوش نکردیم و الان گرفتار شدیم.

ولی آن چه: «یری له من خیر او شر» آن چه کار بد و خیر کرده همه را می‌بیند در حقیقت در عالم برزخ از لب مرگ تا نفخ صوری که به حول و قوه الهی و با عنایت اقا امام حسین(سلام الله علیه) وارد قیامت می‌شویم تمام حجاب‌ها کنار می‌رود، تمام آن خود فریبی‌ها کنار می‌رود و تمام دغل کاری‌ها کنار می‌رود.

غیبت می‌کردیم می‌گفتند چرا غیبت فلانی را می‌کنی؟ می‌گفتیم جلویش هم می‌گویم! به قول یکی از بزرگان می‌گوید خیلی بی حیا هستی که هم پشت سرش می‌گویی و هم جلویش می‌گویی، تصور می‌کنی اگر این حرف را جلوی کسی گفتی دیگر غیبت نیست!

در هر صورت...

این‌ها نشان می‌دهد بر این که نتیجه اعمال خود را چه خوب و چه بد خواهیم دید.

(فَمَنْ يعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيرًا يرَهُ؛ وَمَنْ يعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يرَهُ)

پس هر کس هموزن ذره‌اي کار خير انجام دهد آن را مي‌بيند! و هر کس هموزن ذره‌اي کار بد کرده آن را مي‌بيند!

سوره زلزله (99): آیه 7 و 8

این حدیث شریف نبوی در حقیقت یک هشدار و یک بیدار کننده برای ما است در عین این که راهگشا هم است و این روایت به ما نشان می‌دهد و آموزش می‌دهد که قیامت یک حادثه ای دور دست و در آینده نامعلوم نیست. بلکه در یک قدمی ما و آخرین نفسی که ما می‌کشیم با این مرگ مواجه خواهیم شد.

تنها چیزی که در قیامت صغری به داد مان می‌رسد توجه به خویش و خویشتن، توجه به اعمال خوب و بد است. اگر ما قبل از آن که مرگ برای ما برسد قیامت بر پا بشود نتیجه خوب و بدمان را ببینیم به یاد مرگ باشیم.

«مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا»

الكافي ( ط- الإسلامية)؛ نويسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏؛ محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد؛ ناشر: دار الكتب الإسلامية، تهران‏: 1407 ق‏؛ ج2، ص 140

ü      «مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا»

قبل از این که بمیرید خودتان را در مرگ ببرید. یکی از اولیاء خدا دستوری داده بود در ذهنم است می‌گفت یاد مرگ باید این طوری باشد موقع خوابیدن که می‌خواهید بخوابید تصور کنید الان حضرت عزرائیل آمده ایستاده می‌خواهد قبض روح کند. التماس می‌کنید آقای عزرائیل تو را به امام حسین قسم می‌دهم یک فرصت به من بده وصیت نکردم، بچه هایم کوچک هستند، بدیهی‌هایم را ندادم...

قسم می‌دهیم تو را به حضرت زهرا و... مرتب التماس می‌کنیم اقای عزرائیل چند سال به من مهلت بده به پیامبر قسم می‌دهی و به خدا قسم می‌دهی، عزرائیل وقتی قسم‌های تو را دید گفت باشد مسئله ای نیست دو، سه سال دیگر هم فرصت می‌دهم.

یک دفعه چشمش را باز می‌کند حالا که عزرائیل به من فرصت داد چند مرده حلاجم فردا گناه می‌کنم یا نمی‌کنم؟ بدیهی‌هایم، حقوق مردم و حقوق الهی را می‌دهم یا نمی‌دهم؟ می‌گوید یکی از کارهای که انسان بکند این است عملا آمدن عزرائیل را در جلوی چشمش مجسم کند و التماس کند و اون هم اجازه می‌دهد بر گردد.

یک مدت و چهل شب این روش را داشته باشد یک نورانیتی در دل انسان ایجاد می‌شود.

مرحله بعدی تصور کند عزرائیل آمد، قبض روح کرد وارد قبر شد آن جا نکیر و منکر، آمدند حسابرسی کردند مرتب التماس می‌کند خدایا تو را به حق محمد و آل محمد من را به دنیا بر گردان نفهمیدم اشتباه کردم به آبروی امام حسین قسم من را بر گردان.

خدا دعای ما را اجابت کرده ما را دوباره به دنیا بر گردانده است یک دفعه چشمان را باز می‌کنیم حالا که خدا ما را به دنیا بر گرداند عمل کنم دیگر نروم در قبر گرفتار بشوم. این‌ها تمرین‌های است که اولیاء خدا برای کسانی که در سیر و سلوک هستند می‌دهند که با یاد مرگ متنبه بشوند، توبه کنند حقوق الهی را بدهند و حقوق بندگانی که ضایع کرده اند را جبران کنند.

لذا «مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا» شاید اشاره به این باشد، قبل از این که شما قبض روح بشوید وارد قبر بشوید خودتان را در قبر تصور کنید. خیلی از مردم در زمان سابق و در زمان ما هم هستند برای خودشان قبر می‌کندند و داخل قبر می‌رفتند و آ‌نجا عبادت می‌کردند، دعا می‌خواندند، قرآن می‌خواندند. یک ساعت، دو ساعت آن‌جا مناجات می‌کردند.

دوباره از قبر بلند می‌شدند و سر زندگی می‌آمدند این‌ها خیلی اثر دارد، این یک روایت است.

روایت دیگر از امیر المؤمنین(سلام الله علیه) است:

«ألموت باب الأخرة»

مرگ دَرْ ورودی آخرت است.

غرر الحكم و درر الكلم (مجموعة من كلمات و حكم الإمام علي عليه السلام)؛ نویسنده: تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، محقق/ مصحح: رجائى، سيد مهدى‏، ناشر: دار الكتاب الإسلامي، ص29

یعنی به مجرد این که مرگ آمد دیگر درهای پشت سر همه بسته می‌شوند، یک دَرْ دیگری به اسم دَرْ اخرت گشوده می‌شود.

در روایت دیگر از حضرت امیر(سلام الله علیه) در کتاب «نهج البلاغه» خطبه 156 است:

«بِالْمَوْتِ تُخْتَمُ الدُّنْيَا»

با مرگ دنیای هرکس پایان می‌پذیرد!

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص219

دیگر هر کاری کرده است نماز، عبادت، گناه، معصیت با آمدن مرگ تمام آن‌چه مربوط به دنیا بود همه این‌ها تمام شد. «بِالْمَوْتِ تُخْتَمُ الدُّنْيَا» با مرگ دنیا پایان می‌پذیرد.

در دنیا گرفتار شدیم یک روایت است که برای من خیلی عجیب است. رسول اکرم فرمود:

«يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلَّا مَا ابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص 531

دنیا یک موجود ملعون است و هر آن‌چه که در دنیا هست ملعون است «إِلَّا مَا ابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)» مگر کارهای که برای خدا باشد. در روایت از ائمه(سلام الله علیهم اجمعین) داریم در قیامت به تعداد ساعات عمر هر انسان صندوقچه ای است این صندوقچه را باز می‌کنند اگر در آن صندوقچه آن ساعت مشغول عبادت بوده است، عبادت نه نماز و روزه...

ü      نیت در تمام اعمال و کارها

رسول اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) می‌فرماید:

«يَا أَبَا ذَرٍّ لِيَكُنْ لَكَ فِي كُلِّ شَيْ‏ءٍ نِيَّةٌ حَتَّى فِي الْأَكْلِ وَ النَّوْم‏»

آباذر! در همه چیز خدا را نیت کن حتی خوابیدن و خوردنت را!

نام كتاب: مجموعة ورّام‏؛ نويسنده: ورام بن أبي فراس، مسعود بن عيسى‏ (تاريخ وفات مؤلف: 605 ق‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: مكتبه فقيه‏، قم‏: 1410 ق‏، ص58

غذا می‌خوری، خدایا غذا می‌خورم تا نیرو بگیرم تکالیفم را انجام بدهم، این غذا خوردن عبادت می‌شود. خدایا می‌خوابم تا تجدید قوا کنم وظایفم را درست انجام بدهم این عبادت می‌شود.

«يَا أَبَا ذَرٍّ لِيَكُنْ لَكَ فِي كُلِّ شَيْ‏ءٍ نِيَّةٌ» حتما در تمام اعمال زندگیت نیت باشد «حَتَّى فِي الْأَكْلِ وَ النَّوْم‏» حتی خوردن و خوابیدنت. لذا روایت از حضرت امیر(سلام الله علیه) است:

«رب نوم الاکیاس»

ای خوشا به خواب زیرکان!

**

«حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكْيَاس‏»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص495

یعنی خوابش هم برای خدا است. حرف زدنش هم برای خدا است. کار کردنش هم برای خدا است نفس کشیدنش هم برای خدا است.

اما یک چیزی الان به ذهنم آمد کسانی که اهل دل هستند بگیرند دعا از اقا امام سجاد(سلام الله علیه) است نمی‌دانم در کدام یکی از دعاهای ایشان است. من با این دعا شاید از ده – پانزده سالگی مأنوس بودم:

«وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِّ لَذَّةٍ بِغَيْرِ ذِكْرِكَ وَ مِنْ كُلِّ رَاحَةٍ بِغَيْرِ أُنْسِكَ وَ مِنْ كُلِّ سُرُورٍ بِغَيْرِ قُرْبِكَ وَ مِنْ كُلِّ شُغُلٍ بِغَيْرِ طَاعَتِك‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج91، ص 151

خدایا هر لذتی که در عمرم بردم در غیر یاد تو بوده استغفار می‌کنم، خدایا هرکاری در غیر طاعت تو کردم استغفار می‌کنم این صندوق را باز می‌کنم اگر در این ساعت مشغول نماز بودیم خوشحال می‌شود، اگر خدای ناکرده مشغول گناه بودیم رنگ مان تغییر می‌کند عذاب را می‌بینیم.

بدبختی این است صندوق‌های را باز می‌کنند نه مشغول گناه بودیم و نه مشغول عبادت بوده است بی نیت گذرانده است همان طور که شبانه روزمان دارد سپری می‌شود. تأسف می‌خورد چرا این ساعت‌های عمرم را بدون نیت گذرانده ام «وَ مِنْ كُلِّ شُغُلٍ بِغَيْرِ طَاعَتِك‏» خدایا استغفار می‌کنم از هر شغلی که در غیر طاعت تو بوده است.

غالبا ما کار می‌کنیم، حرف می‌زنیم، غذا می‌خوریم، می‌خوابیم هیچ نیتی در کار نیست. دوستان عزیز تلاش کنیم از اول صبح که بر می‌خیزیم یک نیت کلی کنیم خدایا تا آخر عمر هرچه می‌خوابم برای این که تجدید نیرو کنم تو را عبادت کنم و تکلیفم را انجام بدهم قربة الی الله. هرچه غذا می‌خورم به همین شکل و هرچه حرف می زنیم به همین شکل و نفس می‌کشم. خلاصه این که «رب نوم الاکیاس» این طوری است «المؤمن کیس»

باز موقع خوابیدن همین نیت را بکنم و فردا صبح باز همین نیت را انجام بدهیم، خدایا امروز هرچه وضو می‌گیرم برای تو، نماز می‌خوانم برای تو، نفس می‌کشم برای تو، راه می‌روم، می‌شینم، هرکاری می‌کنم

 (قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْياي وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ)

بگو: «نماز و تمام عبادات من، و زندگي و مرگ من، همه براي خداوند پروردگار جهانيان است.

سوره انعام (6): ایه 162

خدایا مرگ من هم قربة الی الله باشد. خیلی عجیب است «صَلَاتِي وَنُسُكِي» درست «وَمَحْياي» هم درست «وَمَمَاتِي» چه؟ دارد وقتی آقا امیر المؤمنین(سلام الله علیه) این را می‌خواند یکی از جاهای که قبل از نماز و بعد از تکبیر ششم تکبیرة الاحرام است.

(إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ)

من روي خود را به سوي کسي کردم که آسمانها و زمين را آفريده؛ من در ايمان خود خالصم؛ و از مشرکان نيستم!

سوره انعام (6): آیه 79

 (قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْياي وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ)؛ امیر المؤمنین این را که می‌خواند بدنش می‌لرزید. ما ها می‌خوانیم و می‌گوییم عین خیال مان نیست لقلقه زبان است و تمام می‌شود می‌رود.

این (وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ)، هیچ فرق نمی‌کند، شما یک مرتبه بی اختیار خوابت می‌برد، با اختیار نیست که بگویی خدایا قربة الی الله می‌خوابم ولی اگر کارت برای خدا بود همان خواب بی اختیارت هم عبادت است. اگر زندگیت برای خدا بود مرگت هم برای خدا است، قیامتت هم برای خدا است.

دارد که تعدادی از بندگان می‌آیند از قبر بر می‌خیزند وارد بهشت می‌شوند می‌گویند خدایا تو گفته بودی سوال و جواب و پل صراط است ما که هیچ کدام این‌ها را ندیدیم کجا بود؟ نکند دوباره می‌خواهی ما را از بهشت بیرون کنی این‌ها را ببینیم. پاسخ می‌دهد شما این ها را عبور کردید ولی هیچ کدام را متوجه نشدید. همه این‌ها را پشت سر گذاشتید. در خدمت حضرتعالی هستم!

مجری:

زنده باشید خیلی ممنون و متشکرم البته خود ذکر مرگ چقدر اثر دارد همین لحظات که الان داشتم به فرمایشات حضرتعالی توجه می‌کردم و از لسان معصومین(سلام الله علیهم اجمعین) انسان هم حال روحی اش خوب می‌شود و اگر مداومت هم داشته باشد اثراتی در زندگیش خواهد داشت.

آقای محمدی از اصفهان تماس گرفتند و نکته ای دارند اجازه بدهید تماس ایشان را بگیریم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

خوب است، تماس جناب اقای محمدی را داشته باشیم

مجری:

آقای محمدی سلام علیکم بفرمایید.

ü      تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای محمدی از اصفهان – شیعه)

سلام علیکم جناب اقای صفایی و حضرت آیت الله قزوینی، خدا قوت و ان شاء الله زیارت و دعای شما قبول باشد. راستش ما همسایه ای داریم که جوان چهارده، پانزده ساله است تصادف کرده و در کما است خواستم خواهش کنم حضرت آیت الله و همچنین مستمعین تان دعا بفرمایند برای این که به خانواده اش بر گردد. سپاس از برنامه عالی شما!

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

خداوند به حق حضرت سجاد(سلام الله علیه) که این روزها داغدارترین اهل بیت حضرت سجاد(سلام الله علیه) و حضرت زینب(سلام الله علیها) هستند بر همه بیماران و ایشان را شفای عاجل عنایت کند.

مجری:

خیلی ممنون و متشکرم و ان شاء الله عزیزانی که در منزل هستند به نیت شفای همه مریضان، بالاخص سفارش شدگان، شیعیان و موالیان امیر المؤمنین ان شاء الله سوره حمد را برای شفا قرائت بفرمایند

یادمان هم نرود رهبر شهیدمان و خانواده شان و ان شاء الله اعمالی که در این روزها داریم می‌توانیم به روح پر فتوح آن قائد عظیم الشأن هدیه کنیم.

حضرت استاد چند دقیقه ای تا پایان برنامه فرصت داریم اگر نکته ای است و یا در مورد اثرات و یاد مرگ بودن بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

دوستان عزیز! یکی از نکاتی که است و همان طور که در روایت خواندیم:

«إذا مات أحدكم فقد قامت قيامته، يرى ما له من خير وشر»

كنز العمال في سنن الأقوال والأفعال؛ اسم المؤلف: علاء الدين علي المتقي بن حسام الدين الهندي الوفاة: 975هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1419هـ-1998م، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمود عمر الدمياطي، ج15، ص548، ح42123

ü      بررسی روایت «من مات على شي‏ء بعثه اللَّه علي»

یا روایت دیگری از نبی مکرم است:

«من مات على شي‏ء بعثه اللَّه علي»

نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)؛ نويسنده: پاينده، ابو القاسم‏ (تاريخ وفات مؤلف: 1363 ش‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: دنياى دانش‏، تهران: 1382ش، ص749

هرکس با هر حالی از دنیا برود با همان حال هم در عالم برزخش است و در قیامتش هم است! خیلی عجیب است شاید این را عزیزان شنیده باشند مردی در کنار خانه خودش ایستاده بود دید یک خانمی آمد سوال کرد اقا این حمام منجاب کجا است؟ حمام از حمام‌های عمومی بوده است. این مرد به خانم نگاه کرد و شهوت بر او غلبه کرد گفت من حمام را بلد هستم بیا.

این خانم را آورد و دَرْ خانه خودش را باز کرد گفت همین جا است. این زن متوجه شد که این اقا فریبش داده است، زن هم زرنگ بود اظهار خوشحالی کرد و گفت خیلی خوشحال شدم شما مرد بزرگواری هستید من آرزو داشتم با یک همچنین مردی خلوتی داشته باشم.

ولی الان من شرایط مناسب ندارم لباس‌هایم تمیز بو می‌دهد اگر زحمت بکشید بروید عطر تهیه کنید و من خیلی گشنه ام است غذایی بخوریم و بعد هرچه خواستید در خدمتم.

این مرد هم دید که این خانم علاقه نشان داد، با خوشحال بیرون رفت عطر خرید، غذا تهیه کرد و دید خانم رفته است. می‌گفت این قضیه در روحیه اش اثر گذاشته بود در لحظه جان دادن هرچه به او می‌گفتند لا اله الا الله بگو، او این شعر را می‌خواند:

 يا ربّ قائلة يوما و قد لقيت ** أين الطريق إلى حمّام منجاب‏

آن زنی که گشته بود و خسته شده بود از من سوال کرد حمام منجاب کجا است؟ با همین شعر و با همین حسرت از دنیا رفت یعنی به جای لا اله الا الله گفتن همین شعر حسرت عاشقانه را خواند.

این داستان را مرحوم «شیخ عباس» قمی در کتاب «منازل الاخره» آورده است و دوستان می‌توانند مراجعه کنند.

یا از مرحوم «امام (رضوان الله تعالی علیه)» این مطلب را اقای «اشراقی» نقل کرده و در سایت خمینی دات آی آر هم موجود است در کتاب شرح حال «امام خمینی» که کتاب قطوری است اوایل رحلت امام این را نوشتند.

 اقای «اشراقی» داماد ایشان نقل می‌کند می‌گوید یک روز با حضرت امام در «جماران» قدم می‌زدیم امام گفت اقای اشراقی اگر مخبر صادق از طرف خدای عالم بیاید بگوید اقای اشراقی خدا می‌فرماید یک حاجت صد در صد قبول شده نزد من داری، یک دعای صد در صد استجابت شده نزد من داری از خدا چه حاجت می‌خواهی؟

اقای اشراقی می‌گوید من فکر کردم هرچه بگویم امام رد می‌کند، هَیْ فکر می‌کردم نقضش در ذهنم می‌آمد. گفتم اقا اگر یک همچنین اتفاقی برای شما بیفتند یک مخبر صادق بیاید بگوید چه کار می‌کنید؟ امام گفت اقای اشراقی من از خدای عالم عاقبت بخیری می‌خواهم!

خیلی سخت است امامی که در وصیتنامه اش دارد من با دل آرام و قلب مطمئن نزد خدا می‌روم خیلی ادعای بزرگی است اگر غیر از امام کسی می‌گفت یک مقدار تردید می‌کردیم. ایشان می‌گوید من با دل آرام و قلب مطمئن نزد خدا می‌روم با همه این حال وقتی بیمارستان رفت آقای دامغانی را که از اولیاء الله بود و خیلی هم با امام حشر و نشر داشت به احمد اقا گفت بروید از دامغان بیاورید بالای سر من قرآن بخواند. آن آخرین لحظه خیلی سخت است.

مرحوم آقای «دستغیب (رضوان الله تعالی علیه)» داستان‌های زیادی را ایشان در کتاب «داستان‌های شگفت» خودش دارد می‌گوید بعضی از افراد دلبستگی به چیزی داشتند در آخرین لحظه هرچه به این‌ها می‌گفتند لا اله الا الله بگو، رو بر می‌گرداند و نمی‌گفت.

آخرین لحظه سخت‌ترین حال است و شیطان با تمام قوا و توان می‌آید تا ایمان ما را از ما برباید.

این داستانی که عرض می‌کنم در ذهنم است از لب‌های آیت الله العظمی «گلپایگانی (رضوان الله تعالی علیه)» شنیدم قضیه خیلی برای سال 62 یا 64 است ایشان می‌فرمود ما در «گلپایگان» با یک اقایی هم مباحثه بودیم بعد از مدتی که گذشت «قم» آمدیم مرجعیت، چاپ رساله و مقلدین و این‌ها پیش آمد.

این دوست و هم مباحث نزد من آمد گفت اقای «گلپایگانی» خدا ظالم است، گفتم چرا؟ گفت ما باهم درس خواندیم و هم مباحثه بودیم تو مرجع شدی، من مرجع نشدم. اقای «گلپایگانی» گفت هرچه نصیحتش کردم زیر بار نرفت. ایشان (آقای گلپایگانی) گفت تا شنیدم این هم مباحث قدیمی حالش خیلی خراب و در حال احتضار است به بچه‌هایم گفتم به عیادت ایشان برویم.

گفت کنارش رفتیم نشستیم گفتیم لا اله الا الله بگو، گفت اقا سید محمدرضا خدا ظالم است با گفتن همین هم از دنیا رفت! یعنی یک کسی که به مرتبه مرجعیت می‌رسد این طوری از دنیا می‌رود.

به قول یکی از بزرگان می‌گفت شیطان مرجع، خودش مرجع است، شیطان آیت الله خودش آیت الله است، شیطان دکتر خودش دکتر است و شیطان مداح خودش مداح است. شیطان نجار خودش نجاز است، شیطان بنا خودش بنا است.

یعنی ابلیس به هرکسی از راه خودش وارد می‌شود خودش را به شکل افرادی در می‌آورد که در تخصص آن شخص است.

لذا این فرمایش امام که فرمود از خدای عالم عاقبت بخیری بخواهیم خیلی مهم است. ان شاء الله جلسه آینده اگر توفیق داشتیم شما یاد آوری کنید در رابطه با موضوع عاقبت بخیری در خدمت دوستان باشیم.

مجری:

حضرت استاد آیت الله حسینی قزوینی خیلی ممنون و متشکرم، از محضر شما التماس دعا داریم و همچنین از محضر شما بزرگواران و بینندگان عزیز و ارجمند التماس دعا داریم و ما هم دعایی نداریم جز همین دعا که اللّهمّ اجعل عواقب أمورنا خيرا بحق الحسین (سلام الله علیه) تا دیدار دیگر بدرود والسلام علیکم ورحمة الله و برکاته!